Tibetan
དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང༌། གང་གིས་ས་ཡི་རིམ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དྲིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ལན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ སྔར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་བསྟན་པ་ལ་བརྩད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། དྲི་བའི་དོན་ནི་དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་བསྟན་པས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བསྟན་གྱི། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ལུགས་ཟབ་མོ་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་དམིགས་པ་ཅན་ཀྱི་སྐྱེ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བཟློག་ནས། །རང་གི་ཚུལ་ལུགས་ཟབ་མོ་གཟུང་བའི་གཏམ་མ་གསུངས་ཏེ། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་བ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་མེད་པས་འགའ་ཞིག་ནི། སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་ལྟུང་བ་ལ། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐར་ལྟུང་སྟེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་གསུངས་ཀྱི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྟན་པ་མེད་ལ། དོན་དམ་པའི་དངོས་པོ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་མི་འཐད་ཅིང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་དུ་མ་ཡང་མ་གསུངས་པས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པའོ། །གཞན་ཡང་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་ཅེས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚིག་གི་དོན་ཡང་མངོན་སུམ་བརྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གདུགས་དང་གྲིབ་མ་ལྟར་དུས་མཉམ་པ་ལ་འཐད་ཀྱི། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལ་མི་འཐད་དེ། རྒྱུ་འདི་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་མ་སྐྱེས་པས་འདི་ཞེས་པ་མི་འཐད་ལ། འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ན་རྒྱུ་འགགས་པས་འདི་ཞེས་པ་མི་འཐད་དོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་ཉིད་བཟང་གི་ཞེས་པ་ནི་གྲངས་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་སྔར་ནས་ཡོད་པ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ། འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་ཅེས་པ་འཐད་ཀྱི་ཁྱོད་ཕྱོགས་ལ་མི་འཐད་ཅེས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མ་ལགས་པའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་ཅེས་པ་ནི་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཉིད་རྒྱུ་ལས་མ་སྐྱེས་ཏེ་རྟག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འབྲས་བུ་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་སྔར་ནས་གནས་པ་ཉིད་མི་གསལ་བ་ལ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་ཁས་ལེན་པའོ། །གཞན་ཡང་ཐ་དད་དུས་མཉམ་པ་ལ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་འཚོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས། རྒྱུ་དང་འབྲས་ བུའི་དབྱེ་བ་ངེས་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་དོ། །ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རྒྱུད་པ་དུ་མར་ཁས་ལེ
Chinese
是为了证悟的缘故。这些也应作为回答“以何者成为地的次第”等问题的答案。然后，以“又”等开始， 是为了消除先前对缘起之义的辩驳。提问的含义是，像这样宣说了缘起，虽然显示了因和果的实有，但并没有以诸法皆无生，如来甚深之理的方式，从颠倒中挽回有相的众生，也没有宣说领悟自身甚深之理的言辞。因此，与外道没有差别，有些人会堕入增益的边见，有些人则会堕入诽谤的边见，认为世尊宣说了因和果是胜义谛的实有，而没有显示如幻如化的道理，而且胜义谛的实有也被先前所说的量所损害，并不合理，而且也没有宣说如幻如化的道理，因此会变成只宣说了无因无果的方面，心生疑虑。此外，“此有故彼有”的缘起之语的含义，也只是显而易见地陈述，所以适合于如伞和影子般同时存在的事物，而不适合于次第产生的事物。因为有此因时，果尚未产生，所以说“此”不合理；果产生时，因已灭尽，所以说“此”也不合理。因此，外道的论述更好，这是因为数论派认为果本来就存在，只是变成了因的自性而产生，所以“此有故彼有”是合理的，而对于你的宗派则不合理。所谓“非缘起的因能显现果”，是指主物和自在天等，它们并非从因产生，而是恒常存在的，并认为从它们产生果。此外，也承认果变成了因的自性，本来就存在，只是从不明显变为明显而已。此外，在异体同时的情况下，也会变成寻求因果，因此，因和果的差别无法确定。又，承认缘起是多个相续
English
It is for the sake of realizing. These should also be applied as answers to questions such as "By what does it become the order of the earth?" Then, starting with "again," etc., it is to eliminate the previous refutation of the meaning of dependent origination. The meaning of the question is that, in this way, having explained dependent origination, although it shows that cause and effect are real, it does not, in the manner of all phenomena being unborn, the profound principle of the Tathagata, turn sentient beings with characteristics away from perversion, nor does it utter words that grasp the profound principle of oneself. Therefore, there is no difference from the outsiders, and some will fall into the extreme of addition, and some will fall into the extreme of slander, thinking that the Blessed One has declared that cause and effect are truly existent in the ultimate truth, but has not shown the doctrine of illusion-like nature, and the truly existent ultimate truth is also harmed by the measure previously stated, which is unreasonable, and also has not declared the doctrine of illusion-like nature, so it will become only the aspect of declaring no cause and no effect, and doubts arise. Furthermore, the meaning of the words of dependent origination, "This being, that arises," is only to state explicitly, so it is suitable for things that exist simultaneously like an umbrella and a shadow, but not suitable for things that arise sequentially. Because when this cause exists, the effect has not yet arisen, so it is unreasonable to say "this"; when the effect arises, the cause has ceased, so it is unreasonable to say "this." Therefore, the statement of the non-Buddhists is better, because the Samkhyas believe that the effect already exists from the beginning, and it is the very nature of the cause that is transformed and arises, so "This being, that arises" is reasonable, but it is not reasonable for your side. The so-called "cause that is not dependent origination manifests the effect" refers to the chief and Ishvara, etc., which are not born from cause, but are eternally existent, and it is believed that the effect arises from them. Furthermore, it is also admitted that the effect has become the nature of the cause, and it already exists from the beginning, but it is only transformed from being unclear to being clear. Furthermore, in the case of different entities at the same time, it will also become the search for cause and effect, therefore, the distinction between cause and effect cannot be determined. Again, admitting that dependent origination is multiple continuums
Tibetan
ན་པ་ནི། སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཡང་འདྲེས་ཞེས་པ་ནི། འབྲས་བུ་དང་འདྲེས་པ་སྟེ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ཡང་འབྲས་བུ་གཞན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ལ། དེ་ལ་རྒྱུའི་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལྟོས་ལ། དེ་འབྲས་བུར་གྲུབ་པ་ཡང་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་ཤིང༌། འབྲས་བུ་དེ་ཡང་གཞན་གྱི་རྒྱུར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། དེ་ལ་རྒྱུར་ཐ་སྙད་འཇོག་པ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་གྲུབ་པ་ལ་ལྟོས་ཤིང༌། དེ་གྲུབ་པ་ཡང་རྒྱུ་དྲུག་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ཐུག་པ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་ཅེས་རྟེན་འབྲེལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱིར་ཞིང་དེ་ཉིད་དགག་པ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལན་གྱི་དོན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་པར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་ཉིད་འདི་པ་ཙམ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་འདོད་པས། འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་ཀྱང་རྒྱུ་དང་བྱེད་པ་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་སྨྲ་བ། ཕྱི་རོལ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་གང་ཞིག་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བས་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་དང་འདྲེས་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་འཚོལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སྐུར་པའི་མཐར་ཡང་མི་ལྟུང་ངོ། །དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་དེ་འདྲ་བའི་ཉེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བས་རྒྱུ་འབྲས་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོར་ཁས་མི་ལེན་པའོ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་ནི། ཕྱིའི་དོན་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པ་འམ། སེམས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པ་ལ་རིགས་ཀྱི། ངའི་ལུགས་ལ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་ཡང་གསོལ་བ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་ལ་བརྩད་པ་སྤང་བ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་པ་གང་དག་སྒྲ་དངོས་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པས་དེ་ལྟ་བུའི་བརྗོད་པར་ཡོད་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ ལྟ་ན་ཆུ་ཀླུང་གི་འགྲམ་ན་བུ་རམ་གྱི་ཤིང་རྟ་བརྡལ་བ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྒྲ་དག་དམིགས་སོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། དེ་འདྲ་བའི་ངག་གི་སྒྲ་ཡུལ་དང་དུས་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པ་ནི་རང་གི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་འཁྲུལ་མོད་ཀྱི། ཚིག་གི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྲ་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་
Chinese
再者，如前所述，由于相互依赖，因此说“因和缘也混合”，是指与果混合，即它们本身也变成果。同样，果也变成其他果的因，对此安立为因的名称，是相对于它本身的果而言的。而它成为果，也依赖于因。那个果也必须被承认为其他果的因，对此安立为因的名称，也依赖于它本身的果的成立。而它的成立也依赖于第六因，因此相互依赖没有穷尽。因此，说“此有故彼有”是缘起的实相，实际上就变成了对它的否定。回答的含义是，我们的缘起仅仅是世俗中的自心显现，而胜义中也不是以心的自性成立的。因为仅仅认为这些因缘如幻象一般，所以虽然说“此有故彼有”，但并不是像外道等那样说因和作者是胜义的实有。在世俗中，由于任何事物的后续必定会显现为因和果不混合，因此因缘果混合，变成相互寻找的过失也没有。因此，也不会堕入断灭的边。胜义中进行观察时，由于与那样的过失等相关联，所以不承认因果是真实的事物。像这样变成两种边是，要么承认外境是实有，要么承认心本身是真实的事物，这才是合理的。而我的宗派则不是这样。以“大慧也请问”等，是为了避免对无自性的意义进行辩论。因为有些外道以声音实物的力量进入，所以有那样的表达，也有要表达的意义。如果那样，那么“河边有甘蔗车碾压”等，是否是指向了意义空虚的声音呢？确实如此。像那样表达与处所和时间相关的语言声音，是对自己要表达的内容的迷惑。但是，词语自性的声音，处所和时间的……
English
Furthermore, as previously stated, due to mutual dependence, saying "cause and condition are also mixed" means mixed with the result, that is, they themselves also become the result. Similarly, the result also becomes the cause of other results, and the designation of cause is established in relation to its own result. And its becoming a result also depends on the cause. That result must also be acknowledged as the cause of other results, and the designation of cause is established in relation to the establishment of its own result. And its establishment also depends on the sixth cause, so mutual dependence is without end. Therefore, saying "this exists, therefore that exists" is the reality of dependent origination, and in reality becomes a negation of it. The meaning of the answer is that our dependent origination is merely the appearance of one's own mind in the conventional, and in the ultimate it is not established as the nature of mind. Because these causes and conditions are merely regarded as illusion-like, although it is said "this exists, therefore that exists," it is not like the non-Buddhists and others who say that cause and agent are ultimately real. In the conventional, because the sequel of anything will inevitably appear as cause and result not being mixed, therefore the fault of cause, condition, and result being mixed, becoming mutually seeking, does not exist. Therefore, one will not fall into the extreme of nihilism. When examining in the ultimate, because of being associated with such faults and so on, one does not acknowledge cause and result as real entities. Becoming two extremes like this is reasonable either by acknowledging external objects as real, or by acknowledging mind itself as a real entity. But my school is not like that. With "Great Wisdom also asks," etc., it is to avoid arguing about the meaning of no self-nature. Because some non-Buddhists enter by the power of sound as a real thing, so there is such an expression, and there is also a meaning to be expressed. If that is the case, then does "there are sugarcane carts crushing on the riverbank," etc., refer to empty sounds? Indeed. Expressing linguistic sounds related to place and time like that is a delusion about what one wants to express. However, the sound of the nature of words, the place and time of...