Tibetan
མེད་རྟོག་བྲལ་ཤིན་ཏུ་རེག་པར་དཀའ། །དེ་ནི་ཚིག་གིས་ཤིན་ཏུ་བརྗོད་དཀའ་ཡང༌། །བདེ་བར་གཤེགས་མཐུ་དཔག་མེད་གང་ཡིན་པ། །འོད་ཟེར་ལུས་ཅན་དེ་ནི་བདག་ལ་ཡང་དག་ཞུགས། དེ་ཡིས་མཐུས་ན་བདག་གིས་ཤེས་པར་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིར་སངས་རྒྱས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའོ། །དེའི་ཞལ་དུ་ལྟ་ཞིང་ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་འདྲི་བའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་དང་བསྟན་པའི་རྣམ་པ་གང་ཅི་སྤོབས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་འཕྲལ་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བར་བྱེད་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་ནུས་པ་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་མཐུ་རྣམས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་རང་གིས་ཚོགས་བསགས་ཤིང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་མེད་པར་ཡང༌། དེ་འདྲ་ པའི་སྤོངས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ན་ནི། བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་ནུས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོན་ཏོ། །སྒྲ་འབྱིན་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་སྒྲ་སྟེ། མིའམ་ཅིའི་རྒྱལ་པོ་ལྗོན་པས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་སྟེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉི་ཚེ་བ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། །ཚོགས་མ་བསགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱི་རླབས་མི་འཇུག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་ཡི་རྒྱལ་པོས་ཆར་ཕབ་ཀྱང༌། །ས་བོན་མི་རུང་མི་འཁྲུང་ལྟར། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་གྱུར་ཀྱང༌། །སྐལ་བ་མེད་པས་བཟང་མི་མྱོང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤིང་ལ་སོགས་ཕ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྒྲ་འབྱུང་བར་སྣང་བ་ཡང་སེམས་ཅན་ཚོགས་བསགས་པ་རྣམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། ཕྱི་རོལ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ནི་མེད་དོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་དུས་ནི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། ཁྱད་པར་གྱི་ས་ནི་བཅུ་པའོ། །དེ་ལས་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ས་བདུན་གྱི་བར་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་ཤིང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་གནས་མ་གྱུར་པས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་འདྲ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་ཅུང་ཟད་དཀྲུགས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་དོན་ལས་ཅུང་ཟད་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་སྲིད་པ་དང༌། དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་ཅིང་རང་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པར་ལྷུང་བ་སྲིད་དེ། རྨི་ལམ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ས་བདུན་པ་མན་ཆོད་དུ། བདུད་དམ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱང་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདིར་དམན་པའི་ལམ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འགའ་ཞིག་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང༌། དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་འདི་ཉིད་ཀྱི་འོག་ནས་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། བཅུ་པ་ལ་གནས་པའི་ཐུན་མོང་བའི་དགོས་པའོ། །དེ་ལ་ཐོབ་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། ས་དང་པོ་ལ་སྤྲུལ་པ་བརྒྱ་འགྱེད་པར་ནུས་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ས་བཅུའི་བར་དུ་ཡོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པ་འམ། གཞན་ཡང་རུང་སྟེ། ཚོགས་དང་མོས་པ་དམན་ཞིང་དབང་པོ་རྟུལ་བ་རྣམས། ད་ལྟར་དང་མ་འོངས་པའི་དོན་ལས་འབྱེད་པར་བྱེད་པའི་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་སྟེ། ལྷ་དང་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་ཞིང༌། དེ་དག་གི་རོལ་ཆགས་བར་འགྱུར་བའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསམ་པ་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་རམ་གཞན་ཡང་བདུད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་ལ་སོགས་པར་བྱས་ནས། ཁྱོད་ལ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་སྡུག་བསྔལ་མང་པོ་མྱོང་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཉིད་དུ་རང་གིས་རིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐར་ཕྱུང་ཤིག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་བདུད་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ཡང་ཡང་དག་པའི་ས་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སེམས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་
Chinese
无念离戏极难触，彼以言辞极难说，如来无量威神力，光身已然入我身，以此威力我能知，如是说。此处佛是圆满报身，瞻仰其面，请问一切疑惑之处。神通与教法之相，无论如何宣说，即先前未证之法，亦能立即证悟，彼能宣说教法遣除所化众生之疑惑，各自善巧通达，以及神通等威力。如是各自积聚资粮，若无佛之加持，亦能生起如是之宣说等，则一切凡夫亦应能生起，因其与无因相同故。大慧等是显示能加持之理由。发声是指说法之声音，如弥人国王树所问中所说。若如是，为何不加持一切众生？难道是因为没有广大的慈悲心吗？未积资粮之众生不入加持，如云：天王虽降雨，不适种子不生，诸佛虽已降临，无缘者不享妙。如是说。木等发出法之声音，亦是对于积聚资粮之众生，如来之加持而显现，仅此而已，外境成为如是之体性则无有。安住于三摩地之时，是第一地等所摄，特殊之地是第十地。从彼于事物等之状态中加持之理由是，菩萨于七地之间，以有烦恼之意，阿赖耶识为对境，与我慢等相应，未成住故，心之体性被如是之烦恼稍微扰动，
English
It is without thought, free from play, and extremely difficult to touch. It is also extremely difficult to express in words. The immeasurable power of the Sugata, that radiant body, has truly entered me. Through that power, I am able to know. As it is said. Here, the Buddha is the Sambhogakaya. Gazing upon his face and asking about all points of doubt. "Whatever is proclaimed regarding miracles and the nature of the teachings" means that even those dharmas not previously realized will be immediately realized, and that he will be able to teach the Dharma that dispels the doubts of those to be tamed, and that he will perfectly understand the individual skills, as well as the powers of miracles and so forth. Thus, even without each person accumulating merit and without the blessings of the Buddha, if such proclamations and so forth arise, then they should also arise for all childish beings, because they are the same as being without cause. "Great wisdom" and so forth show the reason for being able to bless. "Emitting sound" refers to the sound of teaching the Dharma, as it is said in the Questions of the King Mimachi Jonpa. If that is so, why does he not bless all sentient beings in that way? Is it because he does not have great compassion? Blessings do not enter sentient beings who have not accumulated merit, as it is said: Even though the king of the gods sends down rain, unsuitable seeds do not sprout. Even though the Buddhas have come, those without fortune do not experience goodness. As it is said. The appearance of the sound of the Dharma coming from trees and so forth is also merely the appearance of the blessings of the Tathagata for those sentient beings who have accumulated merit. There is no external reality that has become such a nature. The time of abiding in samadhi is included in the first bhumi and so forth, and the special bhumi is the tenth. The reason for blessing from that state of things and so forth is that bodhisattvas between the seventh bhumi focus on the afflicted mind, the alaya-vijnana, and because they are not established as being in accordance with self-conceit and so forth, the nature of the mind is slightly disturbed by such afflictions,
Chinese
由于其可能会稍微减损现在和未来的利益，所以存在魔的事业。因此，暂时将有情众生的利益置于中舍，自己安住于禅定的安乐中，可能会与声闻的禅定等相符而堕落。如《梦的授记经》中所说：“菩萨摩诃萨们，在七地以下，也应了知魔或魔的事业。”又，在此，一些先走了下劣道的菩萨，即使在八地等阶段，也入于与声闻等相符的禅定，并且在那时会变成具有寂灭之想者，这将在下面阐述。所谓“如来”等，是安住于初地等和十地的共同必要。其中，获得是功德的差别，如“初地能化百身”等，以及在十地之间广述功德差别等。通达是证悟之法。如是，未受加持者，无论是入于正位的，还是其他，凡是意乐和信心薄弱且根器迟钝者，都会成为能区分现在和未来利益之魔的势力所控制，并且因此会产生外道之想，即为了获得自在天和梵天等，而修习禅定和无色定，并会耽著于那些乐味。声闻之想也如前所示，或者魔变成佛的形象等，说“你发起无上菩提心等有什么用呢？那会经历无数劫的众多痛苦，所以就在那里结束自己所受的痛苦吧”等，从而使人从发心退转，如《圣妙吉祥真实名经》和《大顶髻魔品》中所说。这对于已入正位者是不可能的，因为他们已经由法性而生起了心，以及具有法界周遍等意义。
English
Because it might slightly diminish present and future benefits, there is the possibility of the work of demons. Therefore, temporarily placing the benefit of sentient beings in equanimity and abiding in the bliss of samadhi, one might fall into accordance with the samadhi of shravakas, etc. As it is said in the Sutra of Dream Prophecies: "Bodhisattva mahasattvas, even below the seventh bhumi, should also recognize the work of demons or demons." Also, here, some bodhisattvas who have previously taken the inferior path, even in the stage of the eighth bhumi, etc., enter into samadhi in accordance with shravakas, etc., and at that time they will become those who have the notion of nirvana, which will be explained below. The so-called "Tathagata," etc., is the common necessity of abiding in the first bhumi, etc., and the tenth bhumi. Among them, attainment is the difference of qualities, such as "the first bhumi can emanate a hundred bodies," etc., and the extensive description of the difference of qualities between the ten bhumis. Understanding is the dharma of realization. Thus, those who have not been blessed, whether they have entered the right position or not, those who are weak in intention and faith and dull in faculties, will be controlled by the power of demons who can distinguish between present and future benefits, and therefore will have the thought of heretics, that is, for the sake of attaining Ishvara and Brahma, etc., they will practice dhyana and formless samadhi, and will become attached to those tastes. The thought of shravakas is also as previously shown, or the demon becomes the image of the Buddha, etc., saying, "What is the use of generating the supreme bodhicitta, etc.? That will experience countless eons of many sufferings, so end your own suffering there," etc., thereby causing people to turn away from generating bodhicitta, as it is said in the Arya Prajnaparamita and the Great Ushnishavijaya Demon Chapter. This is impossible for those who have entered the right position, because they have already generated the mind by dharmata, and have the meaning of pervading the dharmadhatu, etc.