Tibetan
་ནི་བདེན་པ་བཞི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པས་བསྡུས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། ལམ་དང་འགོག་པས་བསྡུས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་རྣམ་པར་ཐར་པའོ། །སྒོ་གསུམ་གྱི་བསྟེན་པ་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་གྱིས་གནས་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལས། གཞན་དུ་གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དང༌། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་འདོད་རྒྱལ་བ་འམ། ཡང་ན་འདོད་པར་དགའ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཚངས་པའི་གཞལ་མེད་ཁང་སྟོང་པར་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་གི་འདོད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷ་གཞན་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེས་སོ་སྙམ་དུ་སེམས་ཤིང་ཁས་ལེན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དུས་དང་རང་བཞིན་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་འདྲ་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་བསྟན་པ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཉིད་ཚུལ་གཞན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་སྟོན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རིམ་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དེད་དཔོན་འགའ་ཞིག་འཇིམ་པའི་རི་དགས་ཀྱིས་བུ་རྣམས་འདྲིད་པ་སྟེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པས་བསྡུས་པར་འགྱུར་བ་བརྒྱའི་གཉེན་པོར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར། སྣང་བ་མེད་པ་བརྒྱ་པོ་ཉིད་ཐོག་མར་བསྟན་ལ། དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་བསྡུས་པ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྒྱད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། །མཐོང་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་ལ། །གཟུང་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གཉེན་པོ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྦང་བར་བྱ་བ་སྟེ། གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞིའི་རྟེན་ཅན་དང༌། གཉིས་པ་གཉེན་པོའི་རྟེན་ཅན་གྱི་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས། །གཟུང་བའི་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་གཉིས་ཏེ། གང་ཟག་རྫས་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། །སྐྱེས་བུ་བཏགས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱིས། འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རགས་པ་བཞི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཕྲ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་དེའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་སྤང་བྱ་ལ་ལྟོས་ཏེ། རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང༌། ལམ་དང་འབྲས་བུས་བསྡུས་པའི་ཐེག་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོན་ཏན་བསྐྱེད་པའི་གཞིར་གྱུར་པས་ས་ཞེས་པ་སྟེ། ཐོག་མར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པའི་རིམ་གྱིས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྣམས་ཚུལ་ལུགས་རྣམ་པ་བཞིར་བསྡུས་པའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་སྟོན་ཏེ། བསམ་གཏན་པ་ཡི་ཡུལ་དེ་གང༌། །རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་དུ་རུ་བརྗོད། ཅེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ་ཡང་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དང་པོ་ནས་གང་ནས་གང་དུ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཁོར་བ་ལ་ཡིད་འབྱུང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་རིམ་གྱིས་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་སྟེ། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བྱིས་པ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྷག་མཐོང་དང་བྲལ་བས་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་ གཏན་དང་མཚུངས་ཞེས་པའོ། །དོན་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་གྱི་མཚན་མར་གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གཞིགས་ནས་བློའི་ངོ་ན་མེད་པར་བྱས་ཏེ། ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་དོན་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་གོ་རིམས་ཅན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྡུས་པའི་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡང༌། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པར་ཡང་མི་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གཏན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའམ། ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཀྱིས་བསྡུས་པའོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བདེ་བ་ནི་ཟབ་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་དང༌། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་སྟེ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྒྲིབ་
Chinese
是如前所示的四谛，由一切烦恼所摄的缘起，以及由道和灭所摄的清净方面的缘起和解脱。首先进入三门（身、语、意）的修习，依此逐渐证悟甚深之处。其中，“其他是自在的自性”等，要知道这些就足够了。无因就是随心所欲，或者是以喜爱欲望的力量产生结果。例如，在梵天（ཚངས་པ།，梵文：Brahmā，梵文罗马拟音：Brahmā，汉语字面意思：梵天）的空虚的无量宫殿中，最初出生的某些有情，认为凭借欲望的力量，会出生其他的第二、第三等天神，并如此相信和承认。同样，主张时间和自性为因等也是如此，这并不是要阐述这些。以“大慧”等，以其他方式广为阐述了教法开示的次第，即为了对治二障而次第开示教法，就像某些商队首领用泥土制作的鹿来引诱孩子们一样，如前所示。同样，对于由烦恼障所摄的百种对治，如前所述， 首先开示百种无显现，之后是由所知障所摄的能取所取的八种分别念，如云：“在见道和修道中，为了平息能取和所取的分别念，有八种对治。”就像这样。其中，能取所取的四种粗大分别念，是要用见道来断除的，即能取的分别念和一切烦恼之根本的所依，以及第二种对治所依的分别念。因此说：“以根本和它的对治，能取的分别念有两种。”这样说道。能执的分别念也有两种，即依于人我的实有，以及依于士夫的假立。因此也说：“以实有和假立的所依，能执被认为是两种。”这样说道。因此，这四种粗大的分别念，是要由菩萨的无相智慧见道来断除的。
English
These are the four noble truths as previously shown, the dependent arising included by all afflictions, and the dependent arising and liberation of the pure side included by the path and cessation. First, enter into the practice of the three doors (body, speech, and mind), and gradually realize the profound places based on this. Among them, "other is the nature of the self," etc., it is enough to know these. The absence of cause is arbitrary, or the result arises from the power of delighting in desire. For example, in the empty immeasurable palace of Brahma (ཚངས་པ།，梵文：Brahmā，梵文罗马拟音：Brahmā，汉语字面意思：梵天), some sentient beings who were born at the beginning think and acknowledge that by the power of desire, other second and third gods will be born. Similarly, those who claim time and nature as causes are also like this, and this is not to explain these. With "great wisdom," etc., the order of teaching the Dharma is widely explained in other ways, that is, to teach the Dharma gradually in order to counteract the two obscurations, just as some caravan leaders use deer made of clay to lure children, as previously shown. Similarly, for the hundred antidotes included by the afflictive obscurations, as previously mentioned, First, the hundred non-appearances are taught, and then the eight kinds of conceptualizations of the apprehended and the apprehender included by the obscuration of knowledge, as it is said: "In the paths of seeing and meditation, in order to pacify the conceptualizations of the apprehended and the apprehender, there are eight kinds of antidotes." Like this. Among them, the four coarse conceptualizations of the apprehended and the apprehender are to be abandoned by the path of seeing, that is, the conceptualization of the apprehended and the basis of the root of all afflictions, and the second conceptualization of the antidote's basis. Therefore, it is said: "With the root and its antidote, there are two kinds of conceptualizations of the apprehended." Thus it is said. There are also two kinds of conceptualizations of the apprehender, that is, based on the substance of the person, and based on the imputation of the person. Therefore, it is also said: "With the basis of substance and imputation, the apprehender is considered to be two." Thus it is said. Therefore, these four coarse conceptualizations are to be abandoned by the wisdom of the non-appearance of the Bodhisattva's path of seeing.
Chinese
是这样的，细微的四种是应当通过它的修习之道来断除的。这样，以两种道所摄，依赖于所断，分别有一百零八种，以及以道和果所摄的乘，以及认识到它们本体的智慧功德生起的处所，所以称为地。首先以声闻乘等开示的次第而进入。大慧，再者等，以将无色定等归纳为四种方式的门径来清楚地显示，禅定者的境界是什么？瑜伽有多少种？在被提问的回答中也应当修习。从最初的从何处到何处等，是说像这样以具有所缘的心，先对轮回生起厌离，然后逐渐地止息想和受，这叫做无色定。其中，孩童亲近行持是指，由于缺少证悟真如的胜观，所以与世间的禅定相同。意义完全辨别的禅定是，对于有情的人无我之相等等，以及执取自他的相，全部以智慧来分析，在心的面前使之不存在，以证悟法无我的地的体性，具有意义完全辨别的次第，是包括菩提萨埵初地和二地等的等持智慧，是无色定。以真如为所缘的禅定是，对于二无我的相的增益，也仅仅是遍计所执，因此，对于那样的相也不作意，如实地证悟心的法性，这是由无色定所包括的。如来禅是进入如来地的行相，或者是以法身智慧为先导的道，是由金刚喻定所包括的，或者说是持续地进入法身智慧，这是由法身本身所包括的。以三种体性而安乐是，没有深度的安乐，以及远离戏论，以及不变化的安乐，最初的两种是依次遮蔽
English
It is like that, the four subtle ones are to be abandoned through its path of cultivation. Thus, encompassed by two paths, depending on what is to be abandoned, there are one hundred and eight kinds of distinctions, as well as the vehicle encompassed by the path and the fruit, and the place where the wisdom and qualities of realizing their essence arise, so it is called the ground. First, it enters through the order of teaching the Hearer Vehicle and so on. Great wisdom, furthermore, etc., clearly shows those formless samādhis by summarizing them into four kinds of methods. What is the realm of the meditator? How many kinds of yoga are there? In the answer to the question, it should also be practiced. From the beginning, from where to where, etc., it means that with a mind that has an object, first generating aversion to samsara, and then gradually stopping perception and feeling, this is called formless samādhi. Among them, the practice of children approaching means that because of the lack of superior insight that realizes suchness, it is the same as worldly meditation. The meditation that completely distinguishes the meaning is that for sentient beings, the characteristics of selflessness, etc., and grasping the characteristics of self and others, all are analyzed with wisdom, making them non-existent in the face of the mind, with the nature of the ground of realizing the selflessness of phenomena, having the order of completely distinguishing the meaning, it is the samādhi wisdom that includes the first and second Bodhisattva grounds, and is the formless samādhi. The meditation that focuses on suchness is that the imputation of the characteristics of the two selflessnesses is also merely completely conceptualized, therefore, not even paying attention to such aspects, truly realizing the nature of the mind as it is, this is included by the formless samādhi. The Tathāgata meditation is entering the aspect of the Tathāgata ground, or the path that is led by the wisdom of the Dharmakāya, is included by the vajra-like samādhi, or it is continuously entering the wisdom of the Dharmakāya, this is included by the Dharmakāya itself. Happiness with three characteristics is happiness without depth, as well as being free from elaboration, and unchanging happiness, the first two are respectively obscuring