Tibetan
བྱ་ལ་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ་སོགས་པར་སྟོན་པར་ནུས་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ཀྱི་ནང་ན་མཆིས་པར་བརྗོད་དེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་བ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའོ། །རྟག་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཆུ་བོ་དགའ་སྐྱེད་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ལྔ་བརྒྱ་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟ་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐར་པ་འམ་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བདག་དམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་བའི་དོན་ཡོད་པར་འདོད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་ཞི་བ་ཡོད། །ཞི་བ་གང་ཡིན་དེ་ང་ཉིད། །ཅེས་པ་འམ། ལུས་ཅན་ཀུན་ལ་བདག་ཡོད་དེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་དང༌། ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཚུངས་ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་བྱེད་པ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཁྱབ་པ་མི་འཇིགས་པའོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་རྟག་པ་ཤེས་པ་རིགས་པ་དེ་ཉིད་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའམ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་པའོ། །ཡོན་རྟན་མེད་པ་ནི་གཟུགས་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྟོང་པའོ། །ཁྱབ་པ་ནི་ལུས་ཅན་སོ་སོ་ལ་བདག་ཐ་དད་པ་རེ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་བའི་བདག་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་པར་འདོད་པའོ། །ལན་གྱི་དོན་ནི་ང་ཡིས་བསྟན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཞིང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མྱོང་བ་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་རང་ བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཐེར་ཟུག་པའི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་པས་གཞན་དང་མི་མཚུངས་ཞེས་པའོ། །སྙིང་པོ་ཞེས་ཡོད་པའི་སྒྲར་བསྟན་པ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་པས་ཆད་པའི་ལྟ་བས་འཇིགས་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་བའོ། །གཞན་ཡང་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་བདག་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མིང་གིས་ཀྱང་བསྟན་ནོ། །ཡང་གསུང་རབ་དག་ལས་ཕལ་ཆེར་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་བདག་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་མ་གསུངས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། །བདག་ཏུ་རྟོགས་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པའམ། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས། དེ་འདྲ་བ་བཤད་པ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། བདག་འདི་ལྟ་བུ་འདི་འདྲ་བ་ཅིག་ཡོད་དོ་སྙམ་སྟེ་ལོག་པར་མཐོང་ནས་ཤེས་རབ་མེད་པ་རྣམས་ལ་རྨི་
Chinese
能够显示鸟类的三十二相等等。据说存在于一切众生的身体内。蕴等等是成为果的苦谛所摄。贪欲等等是集起之业和烦恼。完全的分别念是所知障。宣说了常恒和我的事物，如在欢喜河边，为了摄受五百追随者而宣说一样。这样一来，外道们也认为一切有情都有解脱或解脱之因的，无二的真我存在。如云：一切生灵皆有寂，何者是寂即是我。或者说，一切有情皆有我。等等。为什么不相同呢？其中，常恒的作者，无功德，遍布，无畏惧，是指常恒的我，知晓道理，自己享受对境的事业，或者依靠它而获得解脱。无功德是指空无色和安乐等等的功德。遍布是指认为各个有情都存在着不同的我，以及认为一切都有共同的一个我。回答的意思是，我所开示的如来藏，是阿赖耶识的究竟，胜义谛中空性，世俗谛中只是体验的自性之名相，自性清净。因为不承认是常恒的事物，是胜义谛，所以与其他的不同。以有之声开示心髓，是为了让孩子们不因无我而畏惧断见。另外，对于一些应调伏的差别，也如先前所说，以我等等自己的名称来开示。而且，经典中大多因为孩童会证悟我，所以没有那样说，如云：如果证悟了我，是不行的。这个我，我没有对孩子们开示。或者说，另外在圣者涅槃经中，那样宣说的时候，一切有情都会想，有这样的我，是这样的，从而邪见，对于没有智慧的人们来说是梦。
English
It is possible to show the thirty-two marks of birds, etc. It is said to exist within the bodies of all sentient beings. The aggregates, etc., are the truth of suffering, which has become the fruit. Desire, etc., are the origin of karma and afflictions. Complete conceptualization is the obscuration of knowledge. It is said that things such as permanence and self exist. For example, it is said that five hundred followers were received near the Joyful River. In this way, non-Buddhists also believe that all sentient beings have liberation or the cause of liberation, and that there is a non-dual true self. As it is said: There is peace in all beings, whatever peace is, that is me. Or, all sentient beings have a self. And so on. Why is it not the same? Among them, the constant maker, without merit, pervasive, fearless, refers to the constant self, knowing the reason, enjoying the activities of the object itself, or attaining liberation by relying on it. Without merit means emptiness of qualities such as form and happiness. Pervasiveness means believing that each sentient being has a different self, and that there is one self common to all. The meaning of the answer is that the Tathagatagarbha I have taught is the ultimate of the Alaya-vijñana, emptiness in the ultimate truth, and in the conventional truth, it is only a name of the nature of experience, and it is pure in nature. Because it does not admit that it is a constant thing, it is the ultimate truth, so it is different from others. Showing the essence with the sound of existence is to prevent children from fearing the view of annihilation because of no-self. In addition, for some of the differences to be subdued, as mentioned earlier, it is also shown by the names of myself and so on. Moreover, in the scriptures, mostly because children will realize the self, they are not said in that way, as it is said: If I realize myself, it is not okay. This self, I have not shown to the children. Or, in addition, in the Nirvana Sutra of the Holy One, when it is said like that, all sentient beings will think that there is such a self, it is like this, and thus have wrong views, which is a dream for those who have no wisdom.