Tibetan
་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་རྟག་པ་འགྱུར་བ་མེད་པའི་དངོས་པོར་མི་འཐད་ལ། གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་དངོས་པོར་ བདེན་པ་ཡང་འགལ་ཏེ། སྔར་གྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་མ་སྤངས་པར་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་ནི་དུས་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་གཅིག་ཉིད་ལྡོག་པར་གཞན་ལ་མཚོས་པར་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཡིན་པ་མི་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་སྤངས་ནས་གཞན་དུ་འགྱུར་ན་ནི། སྔ་མ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འགགས་ལ། ཕྱི་མ་ལ་གློ་བུར་བ་གཞན་སྐྱེས་པས་སྔ་མ་དེ་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལྷ་སྦྱིན་ཤི་ནས་མཆོད་སྦྱིན་སྐྱེས་པས་ནི་ལྷ་སྦྱིན་དུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་བ་བཞིན་ནོ། །སྐབས་ཀྱི་དོན་འདི་ཡང་སྔར་ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་གི་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ནི་གཅིག་ལ་རིམ་གྱིས་ཀྱང་འགལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། བསམས་པས་གོ་བར་ཟད་དོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང༌། །རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །ནམ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཡང་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟར། དོན་དམ་པར་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དུ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཐ་དད་པ་སྟེ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་འབའ་ཞིག་བསྟན་པའོ། །གྲིབ་མ་དང་ཉི་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟར་ཐ་དད་ཅེ་ན། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་སྟེ། དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །རྟག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་བཤད་ཀྱང༌། །ལས་ནི་རྣམ་པར་མི་འཇིག་གོ །ཞེས་པའི་དོན་ནི་དོན་དམ་པར་སྟོང་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བསྟན་ཀྱང་ཀུན་རྫོག་དུ་ཟབ་པ་དང་བཅས་པའི་ལས་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་ཅེས་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཞིག་དེ་དག་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མེད་པའི་མཐར་རྟོག་པའོ། །ཡང་ལ་ལ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང་སོ་སོར་བརྟགས་པར་འགོག་པ་སྟེ་གཉེན་པོའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་སྤངས་པ་དང༌། བརྟགས་མིན་གྱི་འགོག་པ་སྟེ། སྐྱེ་བར་འགྱུར་རྒྱུའི་ཆོས་མ་སྐྱེད་པ་རྣམས་འདུས་མ་བྱས་པའི་རྫས་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྟོག་ལ། འཕགས་པ་དེ་ དེ་དག་གིས་མཐར་རྟོག་པ་སྤངས་པའོ། །དེ་ནས་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྐབས་ཀྱི་དོན་དེ་ཉིད་གསུང་རབ་དག་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས
Chinese
如前所示，显现为转变，这与恒常不变的事物是不相符的。对于转变的事物来说，真实性也是相违背的。如果先前的自性没有舍弃而转变为其他，那么同一时间，同一个事物反过来与其他事物相异，那么它本身和相异就不再矛盾了。如果舍弃了先前的自性而转变为其他，那么先前的自性完全灭尽，而后来新产生的则是突发的其他事物，因此先前的自性并没有转变为其他，就像天施死后，祭施出生，并不能说是天施转变了一样。这个问题的意义也与之前关于有无生灭的讨论中，有和无在一个事物上依次出现也是矛盾的说法相类似，思考就能明白。论师也说：“自性转变为其他，无论何时都是不合理的。”等等。二无的意义也像轮回和涅槃一样，胜义谛上没有成立二者的实体，但在世俗谛上，显现为二，是不同的，仅仅是如幻的意义。影子和太阳等其他的例子也同样适用。如果轮回和涅槃在世俗谛上如何不同呢？《大慧经》等经典中已经阐述，思考就能明白。虽然常说空性，但业不会消亡。这句话的意思是，虽然在胜义谛上，空性是自性涅槃，但在世俗谛上，存在着深奥的业，以及其结果，即具有烦恼的蕴，是轮回的自性。即使如此，一些愚笨的人因为听闻了这些是空性的，就执着于断灭边。还有一些人认为自性涅槃与虚空是不同的断灭，即通过对治力舍弃所断，以及非作灭，即不产生将要产生的法，他们认为这些是非为法的实有自性。而圣者们已经舍弃了这些边执。从“之后，又”等开始，经文从经典中阐述了空性等问题的意义。
English
As previously shown, appearing to change is inconsistent with something that is permanent and unchanging. For something that changes, truth is also contradictory. If the previous self-nature is not abandoned and transforms into something else, then at the same time, the same thing turns around and differs from other things, then it itself and being different are no longer contradictory. If the previous self-nature is abandoned and transforms into something else, then the previous self-nature is completely extinguished, and what is newly produced later is a sudden other thing, so the previous self-nature has not transformed into something else, just as when Deva-datta dies and Yajña-datta is born, it cannot be said that Deva-datta has transformed. The meaning of this issue is also similar to the previous discussion about existence and non-existence, birth and death, where it was said that existence and non-existence appearing sequentially on one thing is also contradictory, and it can be understood by thinking. The teacher also said, "The transformation of self-nature into something else is never reasonable," and so on. The meaning of non-duality is also like samsara and nirvana, where in ultimate truth, the entities of the two are not established, but in conventional truth, they appear as two, which are different, and it is merely the meaning of illusion. Other examples such as shadows and the sun are also applied in the same way. If samsara and nirvana are different in conventional truth, how are they different? The Great Wisdom Sutra and other scriptures have already explained this, and it can be understood by thinking. Although emptiness is often spoken of, karma does not perish. The meaning of this sentence is that although in ultimate truth, emptiness is self-nature nirvana, in conventional truth, there is profound karma, and its result, which is the aggregates with defilements, is the self-nature of samsara. Even so, some foolish people, because they have heard that these are empty, cling to the extreme of annihilation. There are also some who think that self-nature nirvana is a different annihilation from space, that is, abandoning what is to be abandoned through the power of antidotes, and non-cessation, that is, not producing the dharmas that are about to be produced, they think that these are the real nature of non-created entities. And the noble ones have already abandoned these extreme views. Starting from "After that, again," the scriptures explain the meaning of emptiness and other issues from the scriptures.
Tibetan
་པ་དོན་དམ་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། དོན་དམ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སྟེང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པ་སྤྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆུང་དུའི་གསུང་རབ་དག་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་བ་མ་ཡིན་པ་སྤྱིར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་བསྟན་པ་དོན་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལམ་ལྟོས་པར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འབའ་ཞིག་གི་མཐར་རྟོག་པ་ནི་མི་བདེན་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོར་ཡང་སྟོང་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་དོན་དམ་པའི་དངོས་པོར་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ནི་ཤིན་དུ་ཡང་དྲང་བའི་དོན་འཁྲུལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ངེས་པའི་དོན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དབུ་མ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་རྣམས། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད། །དམ་པའི་དོན་དུ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་གོ །སྔ་མ་ལྟར་བསྟན་པ་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་དགོངས་པའི་གཏམ་མ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་ལས། རྟོན་པ་རྣམ་པ་བཞི་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོན་གྱི་དྲང་བའི་དོན་ལ་མི་རྟོན་ཅེས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མི་རྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རྟོན་གྱི་གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་བ་དང༌། དོན་ལ་རྟོན་གྱི་ཚིག་འབྲུ་ལ་མི་རྟོན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སེམས་སུ་འདུས་ཤིང༌། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་ པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བསྟན་པས་གཞན་དག་གི་ལོག་པར་རྟོག་པ་སེལ་བར་མཛད་དེ། དེའི་དོན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བསྟན་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སྤྲོས་བ་དང་བྲལ་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་བློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ཐོག་མ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཀྱང་དག་པ་གདུལ་
Chinese
应当将所有显示究竟意义的名相都包括在内。这样区分了二谛之后，就究竟意义而言，所显示的不是胜义谛本身，而是普遍显示的空性等等；从小乘的经典中，就世俗意义而言，所显示的不是存在和生起等等，而是普遍显示的蕴等等的存在和生起等等，这是根据众生的想法而显示的，是颠倒的意义，因为在世俗中，是依他起的自性而成立，而在究竟意义上，是不成立的。二谛的区分，如果仅仅执着于有和无的极端，那是不真实的。此外，将蕴等等显示为世俗的空性之物，又显示为究竟意义上的存在之物等等，这被称为非常错误的意义。因此，究竟的意义是如前所述，将二者结合起来的中观，即依他起所摄的诸法。“世俗中一切皆有，胜义中则无有”，这才是唯一的显示。如前者所显示的那样，并非是圣者智慧的境，并非是对究竟胜义谛的如实理解。因此，在圣者《无尽慧经》中，宣说了四依，即“应依止了义，不依止不了义；应依止智慧，不依止分别识；应依止法，不依止补特伽罗；应依止意义，不依止词句”，应当遵循这些教诲。从“菩提萨埵”等等开始，如前所述，一切所知都包含在心中，心的法性也是空
English
All the terms that indicate the ultimate meaning should be included. Having thus distinguished between the two truths, in terms of the ultimate meaning, what is shown is not the ultimate itself, but the generally shown emptiness and so on; in the scriptures of the Lesser Vehicle, in terms of the conventional meaning, what is shown is not existence and arising and so on, but the generally shown aggregates and so on as existing and arising and so on, which is shown according to the thoughts of sentient beings, and is a mistaken meaning, because in the conventional, it is established as the nature of other-dependence, and in the ultimate meaning, it is not established. The distinction between the two truths, if one only clings to the extremes of existence and non-existence, that is not true. Furthermore, to show the aggregates and so on as empty things in the conventional, and also to show them as existing things in the ultimate meaning, and so on, is called a very misleading meaning. Therefore, the definitive meaning is as previously shown, the Madhyamaka that combines the two, that is, the dharmas included in other-dependence. "In the conventional, everything exists, but in the ultimate meaning, it does not exist," that is the only teaching. The teachings as shown in the former are not the object of the wisdom of the noble ones, and are not the true understanding of the ultimate truth. Therefore, in the Sutra of the Noble Inexhaustible Intelligence, the four reliances are taught, namely, "Rely on the definitive meaning, do not rely on the provisional meaning; rely on wisdom, do not rely on consciousness; rely on the Dharma, do not rely on the individual; rely on the meaning, do not rely on the words," one should follow these teachings. From "Bodhisattva" and so on, as previously shown, all knowable things are contained in the mind, and the nature of the mind is also empty.