Tibetan
་འམ་རིག་པའི་དོན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཚོར་ལ་གཞན་ཡང་ཚོར་བར་བྱེད་པའོ། །དེས་ན་ཚད་མེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཚོར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཚོར་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འགའ་ཞིག་གི་ཁྱིམ་དུ་རྐུན་པོ་འོང་བ་ཚོར་ན་དེས་མི་ཚུགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་རྒ་ན་འཆིའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །སྐབས་ཀྱི་བཤད་པ་འདི་རྣམས་ནི་འཕགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པས་མི་ཚུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་པས་དེ་དག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་མ་རིག་པའི་གནས་ཀྱི་སའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་གསུང་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཞན་ལས་བཤད་ཅིང༌། འདི་ཉིད་དུ་ཡང༌། ཉོན་མོངས་བག་ཆགས་རྣམས་དང་འབྲེལ། །ཞེས་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་བས་སོ། །ཡང་གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྷག་མ་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་མེད་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ཡང་རེ་ཞིག་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ནས་གནས་ཤིང་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི་རྟག་ཏུ་དེ་ལྟར་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་མཐར་ཐུག་ཡོད་མེད་ཅིང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་འོག་ནས་སྟོན་པས་སོ། །ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང༌། གཞན་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་རྟོགས། །དེ་ཉིད་ལམ་ནི་སྟོན་བྱེད་པ། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་ བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དཔལ་ལྡན་དེ་བཞིན་ཉིད་གཤེགས་ཤིང༌། །དེ་བཞིན་སླར་ཡང་གཤེགས་པ་ཉིད། །འདིས་ནི་ཤེས་རབ་རིགས་པ་ཡིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསང་བ་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་དག་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཞེས་པའི་དོན་ཡང༌། གང་གིས་ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་པ། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྟགས་འགྱུར་ཞིང༌། །ཆོས་རྣམས་གཙང་བར་རྟོགས་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བརྗོད། །ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། གཙང་མ་ཞེས་པའི་དོན་ནི་ཆོས་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའོ། །དེས་ན་སྤངས་པ་དང་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། ས་བཅུ་དག་ནི་རབ་ཏུ་འདས། །དབང་གི་རྣམ་པ་ཁོང་དུ་ཆུད། །ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་མཚན་མེད་པར། །གང་གིས་འདིར་ནི་རབ་རྟོགས་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་སུ་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཀྱང་ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་དོན་ཏོ། །ས་བོན་སྤངས་པས་སྡིག་པ་ལས་རིང་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་འཕགས་པའོ། །སེམས་ལས་དོན་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ཆོས་མེད་ཅིང་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་ནི་མྱོང་བ་མེད་དེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སོ་སོ་རང་རང་གི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པས་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱས་པར་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་རྟོག་གེའི་ལྟ་བ་མུ་སྟེགས་ཅན་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཟིགས་པའི་ལུང་ལ་མི་བརྟེན་པར་རྒྱུ་མཚན་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་དགའ་བའི་འདོད་པས་གང་ཟག་གི་བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བའི་མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་ཉིད་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་ཅིང༌། འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་རློམ་སེམས་པ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྒྲོ་ འདོགས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་སྒྲ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་སྟོན་བ་སྟེ། ཉན་ཐོས་སམ་ཐོས་སྒྲོགས་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ནི་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་མ་བརྟེན་པར་རང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང་གཟུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། གཞན་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་མེད་པར་ཆོས་སྟོན་པའོ། །འཕགས་པ་ཞེས་པ་ནི་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་གནས་མ་གྱུར་པས་ཅུང་ཟད་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་རྟོགས་པ་ཉིད་དུ་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་དག་གིས་བསྒོམས་ཞེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། དེ་དག་གི་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་བསྒོམས་པའི་ཆོས་རིའི་རྩེ་མོ་འདིར་བསྟན་ཏེ། ངས་ཀྱང་གནས་དེ་ཉིད་དུ་གནོད་སྦྱིན་གྱི་བདག་པོ་འབོད་འགྲོགས་ལ་སོགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཆོས་དེ་
Chinese
或者说是智慧的意思，自己能感知，也能让别人感知。因此，能感知所有无量的烦恼，这样感知就不会被所有烦恼所控制，就像有人察觉到小偷进入自己的家就不会被小偷所控制一样。因此称为佛。也正因为如此，为了舍弃生老病死的痛苦，所以也称为佛。这些关于场合的解释，是薄伽梵（世尊）自己在《圣大涅槃经》中所说的。如果说不被烦恼所控制等等，阿罗汉和独觉也具有，那么他们也应该成为佛吗？不是的。因为经论的其他部分说，他们没有舍弃无明之地的烦恼，而且在这部经中也说：“与烦恼习气相连。”将在下文阐述。又如果阿罗汉无余涅槃时，因为没有生等痛苦，所以会成为佛吗？没有过失。但这只是暂时从无漏的界中安住并接近寂灭而已，并不是永远如此安住，因为下文将阐述“对此有无终极”等等。又如来（梵文：Tathāgata）的意思是，自己如实地证悟了法的真如，也同样地向他人宣说，所以是如来。如经中所说：“如实证悟法的真如，宣说真如之道，此即名为如来。”以及“吉祥如来已逝，如来复又再临，以此智慧之理，称之为如来。”这是从无上秘密续部中所说的。又佛的意思是：“谁能完全了知诸法，将无实有转为证相，通达诸法清净，因此称为佛。”这是经中所说的。清净的意思是通达法性远离一切突发性的垢染。因此，对于具备断证圆满功德者，称为佛。
English
Or it means wisdom, being able to perceive oneself and also enable others to perceive. Therefore, one perceives all immeasurable afflictions, and by perceiving in this way, one is not controlled by all afflictions, just as if someone notices a thief entering their house, they will not be controlled by the thief. Therefore, it is called Buddha. For the same reason, it is also called Buddha because of abandoning the suffering of birth, aging, sickness, and death. These explanations regarding the occasion are spoken by the Blessed One himself in the Sutra of the Great Nirvana. If not being controlled by afflictions, etc., is also present in Arhats and Pratyekabuddhas, then should they also become Buddhas? No, it is not so. Because other parts of the scriptures say that they have not abandoned the afflictions of the place of ignorance, and also in this very text, it will be shown below that "connected with the habitual tendencies of afflictions." Furthermore, if an Arhat enters Parinirvana without remainder, will they become a Buddha because there is no suffering of birth, etc.? There is no fault. However, that is only temporarily abiding from the realm of the uncontaminated and approaching peace, but it is not always abiding in that way, because it will be shown below that "there is or is not an ultimate end to this," etc. Also, the meaning of Tathagata is that one has realized the suchness of Dharma as it is, and also teaches it to others in the same way, therefore it is Tathagata. As it is said in the sutra: "Truly realizing the suchness of Dharma, teaching the path of suchness, this is called Tathagata." And: "The glorious Tathagata has passed away, the Tathagata comes again, with this wisdom reasoning, it is called Tathagata." This is said in the supreme secret tantras. Also, the meaning of Buddha is: "Whoever completely knows all dharmas, transforms the unreal into a sign, understands that all dharmas are pure, therefore it is called Buddha." This is said in the sutra. The meaning of pure is to understand the nature of Dharma as being free from all sudden stains. Therefore, one who possesses the perfection of abandonment and realization is called Buddha.
Chinese
在《遍照尊显现菩提之续》中也说：十地完全超越，通达权能之相，谁能在此彻底证悟诸法空性无相，彼即称为佛。此处的“也”字是总括之义。由于舍弃了种子，远离罪恶，故为圣者。心识之外没有变成其他事物的法，并且了知本身也没有互相各异的体验，因为不具备所取和能取的特征。因此，各自本身的法性远离戏论且光明，以各自自证的方式证悟，即是各自自证的智慧。如是说：“为了了知彼，故为智慧。”等等。详细的将在下文阐述。如此的智慧，不依赖于以分别念的见解，外道不依赖如实照见法之自性的圣教，而是依赖于片面的理由，以自以为是的意愿，将人我等视为实有的外道；以及依赖于他人的言语，认为自己获得解脱，甚至在果位时也自认为获得解脱者；对于将蕴等法执着为实有的所化众生，宣说带有言语的法，也称为声闻或闻声者。独觉是不依赖于他人的言语，自己证悟成佛者，证悟人无我和所取无自性，并且不向他人宣说而说法者。圣者是指七地以下的菩萨，由于尚未转为烦恼意的处所，因此稍微具有我执等，对于一切法的自相和共相不如实证悟，这将在下文阐述，因此不是他们的行境。他们所修习是指与诸佛所修习相结合，此处显示了他们各自以自证的方式修习的法山顶峰，我也是为了在那个地方被夜叉之主呼唤等所证悟，而宣说各自自证的法。
English
Also, in the Tantra of Manifest Enlightenment of Vairochana, it is said: 'The ten grounds are completely transcended, the aspects of power are fully understood, whoever thoroughly realizes here that all dharmas are empty and without characteristics, that one is called a Buddha.' The word 'also' here means to summarize. Because the seed is abandoned, and one is far from sin, therefore one is a noble being. There are no dharmas that transform into something other than mind, and even knowledge itself is not experienced as being mutually distinct, because it does not possess the characteristics of what is grasped and the grasper. Therefore, the nature of each individual thing is free from elaboration and is luminous, and by realizing it in the way of individual self-awareness, it is the wisdom of individual self-awareness. As it is said: 'Because of knowing that, it is wisdom,' and so on. The details will be explained below. Such wisdom does not rely on the views of conceptual thought, and the heretics do not rely on the scriptures that truly see the nature of reality, but rely on one-sided reasons, and with self-satisfied desires, they regard the self of persons, etc., as real; and relying on the words of others, they think that they have attained liberation, and even in the state of fruition, they boast that they have attained liberation; for those who are to be tamed who cling to the aggregates, etc., as the nature of dharmas, they teach the dharma with words, and are also called Shravakas or Hearers. A Pratyekabuddha is one who attains enlightenment and becomes a Buddha by himself without relying on the words of others, realizing the absence of self of persons and the absence of self-nature of what is grasped, and teaching the Dharma without speaking to others. A noble being refers to a Bodhisattva below the seventh ground, who has not yet transformed into a place of afflicted mind, so they still have a slight clinging to self, etc., and do not truly realize the individual and general characteristics of all dharmas, which will be explained below, so it is not their field of activity. What they meditate on is connected with what the Buddhas meditate on, and here is shown the peak of the Dharma mountain that they each meditate on in the way of individual self-awareness, and I also proclaim the Dharma of individual self-awareness in order to be realized in that place by the lord of the Yakshas being called, etc.