Tibetan
།ཇི་ལྟར་སྙིང་རྗེ་མེད་ཅིང་རང་ཉིད་འབའ་ཞིག་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་པའམ། རྐྱེན་ངེས་པ་མེད་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་ཞིང་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང༌། དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ལ་མོས་བ་ལྟ་བུར་སྣང་ལ། ཡང་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་དཀའ་བའི་སྤྱོད་པ་བཟོད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྐྱེན་གང་ཡང་རུང་བ་འགའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་མྱོང་བའི་ཚད་མས་ གྲུབ་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དབུ་མའི་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གསུང་རབ་དག་ལས་ཕྱོགས་དུ་མས་གསུངས་མོད་ཀྱི། མཐར་ཐུག་ལ་རིགས་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞག་པར་ནུས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་རིག་པ་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མིང་ཤེས་པ་རྣམས་དང༌། དད་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་རེས་འགའ་བ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ལ། མྱོང་ཞིང་རིག་པ་ཙམ་ནི་རྟག་ཏུ་སེམས་ལ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། མེལ་ཚ་བ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་གྲུབ་སྟེ། རིག་པ་དང་སྟོང་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་དྲི་མ་རྣམས་གློ་བུར་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་དེ་དང་འགལ་བ་ཡང་དག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་གཉེན་པོ་གོམས་ཤིང་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན། ས་བོན་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པར་ནུས་ལ། དེ་དག་སྤངས་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མངོན་དུ་བྱས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་བའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བདག་ཉིད་སོ་སོ་ལ་གྲུབ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མྱོང་བ་རིག་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཀྱི་མྱོང་བའི་ཁྱད་པར་འག
Chinese
如同那些没有慈悲心，只想着自己解脱，并且对蕴等自相和共相的特征执着的人，也依靠与大乘的善知识相遇，或者依靠任何不确定的因缘，生起慈悲心，并且证悟人无我和法无我的真如，以及显现出信奉这种自性的样子。还有那些具有慈悲心，并且忍受为利益众生而行持的艰难行为的人，也依靠某种因缘，以量成立他们体验到与此相反的法。而且，中观论著的显现中也这样宣说的缘故。此外，经典中也从很多方面宣说了，但最终以正量的力量也能确定是同一种，因为心的法性是远离戏论并且仅仅是觉性的明朗的自性，如前所说，是佛的种姓。而且，这也成立为一切众生都具有。如同贪欲等烦恼，以及取舍的分别念等非烦恼性的名言，还有信心等心所生的善法，因为只是偶尔才缘到，所以在世俗中也不是心的自性。而仅仅是体验和觉性，因为恒常随顺于心而成立，所以在世俗中是心的自性，如同热性。在胜义中，空性以理证的力量如前所说而成立。觉性和空性，这些也是互相融合不可分离的自性。这样一来，因为垢染是暂时的颠倒之境，所以与此相违的具有正确对境的智慧，作为成为心的自性的对治，串习并且现前时，能够连同种子一起断除。断除这些之后，如实地现前心的自性，就叫做法身。因此，在各自的自体上成立具有这种种子。同样，一切众生的自性，在世俗中也仅仅是体验觉性，如同自己的体验差别。
English
Just as those who lack compassion and only desire their own liberation, and who are attached to the characteristics of self and generality of the aggregates, etc., also rely on encountering a Mahayana spiritual friend, or rely on any uncertain condition, and generate compassion, and realize the suchness of the two selflessnesses, and appear to have faith in such a nature. Also, those who have compassion and endure the difficult practices of benefiting sentient beings also rely on some condition and, as a result, are proven by valid cognition to experience the opposite dharma. Moreover, it is also stated in the appearance of the Madhyamaka treatises. Furthermore, although it is taught in many ways in the scriptures, it can also be determined by the power of valid cognition that it is ultimately of the same kind, because the nature of mind, which is free from elaboration and is merely the clarity of awareness, is, as previously stated, the lineage of the Buddha himself. Moreover, it is established that all sentient beings possess this. Just as attachment and other afflictions, and the conceptual thoughts of grasping and clinging, and other non-afflictive names, and faith and other virtuous dharmas arising from the mind, are not the nature of mind even conventionally, because they are only occasionally focused on. But mere experience and awareness are always established as following the mind, so conventionally they are the nature of mind, like heat. In the ultimate sense, emptiness is established by the power of reasoning as previously stated. These awareness and emptiness are also of a mutually integrated, inseparable nature. In this way, since defilements are temporary objects of perversion, the wisdom with a correct object that contradicts them, as an antidote that has become the nature of mind, when practiced and manifested, can be abandoned together with its seeds. Manifesting the nature of mind as it is after abandoning these is called the Dharmakaya. Therefore, it is established in each individual self that they possess such seeds. Similarly, the nature of all sentient beings is also merely the experience of awareness in the conventional sense, just like the difference in one's own experience.
Tibetan
འ་ཞིག་མདུན་དུ་བྱས་ནས། སེམས་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ན། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གང་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། སྤྱིར་མྱོང་རིག་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་མདུན་དུ་བྱས་ནས་སེམས་སུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པར་མྱོང་བའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སེམས་རྒྱུད་ཀྱང་གལ་ཏེ་སེམས་ཉིད་ཡིན་ན་མྱོང་རིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སེམས་སུ་གདགས་ པའི་དོན་མེད་པས་སེམས་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཟད་དོ། འདི་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་མཚན་ཉིད་སྤྱིའི་ཚུལ་དུ་རྟོགས་པ་ཚད་མ་གཅིག་གི་བྱེད་པ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཡང་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་དཔེར་ན་མདུན་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ལ་མེར་ཐ་སྙད་བྱེད་པས་ན་གསལ་ཞིང་འབར་བ་འམ། ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལྡོག་པ་འགའ་ཞིག་མདུན་དུ་བྱས་ནས་མེར་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་དེ་རྣམས་གང་ཡིན་ཡང་བླ་སྟེ། སྤྱིར་ཚ་ཞིང་སྲེག་པ་ཙམ་གྱི་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་མདུན་དུ་བྱས་ནས་མེར་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཐོང་བའི་ཡུལ་གཞན་ན་ཡོད་པའི་མེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་མེ་ཡིན་ན་ཚ་ཞིང་སྲེག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ཡིན་ན་མེར་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་དོན་མེད་པས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་སོ་སོར་ངེས་པའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ་དེ་འདྲ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་འཇམ་དཔལ་རྣམ་པར་འཕྲུལ་པ་ལས། ཁྱེའུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་གི་སེམས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལས་མ་རྟོགས་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རང་གི་སེམས་རྟོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་རང་གི་སེམས་དཔེན་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་དཔེན་ནོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རང་གི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་
Chinese
如果将“此”作为前提，并在心性上附加名称，那么无论是快乐还是痛苦等任何差别都可以忽略。通常，仅以体验和觉知的对立面作为前提，并通过体验的量来证实附加于心的名称。因此，如果其他众生的心续是心性，那么它就是体验和觉知的自性。如果不是这样，那么附加于心就没有意义，因此它就不是心性。这是通过依赖于各自确定的事物，以普遍特征的方式来理解的唯一量，也是证实所有逻辑普遍性的方式。例如，因为将某些呈现的事物命名为“火”，所以并不是以清晰和燃烧或巨大的差别作为前提来命名为“火”。然而，任何这些差别都可以忽略。通常，仅以热和燃烧的对立面作为前提，并通过体验的量来证实附加于“火”的名称。同样，通过先前依赖于各自确定的事物而产生的量，可以理解所有在未见之地存在的火，如果它是火，那么它就是热和燃烧的自性。如果现在不是，那么附加“火”的名称就没有意义，因此它就不是火。真正而言，空性的自性应该遵循先前所示的推理来理解。因此，理解智慧和空性相结合，远离戏论且光明，这样的状态被证实存在于所有众生之中，因此被称为具有如来藏。正如《文殊师利幻化经》中所说：“童子菩提萨埵，除了理解自己的心之外，没有什么需要理解的。理解自己的心，就是理解所有众生的心。自己的心贫乏，就是所有众生的心贫乏。自己的心的自性，就是所有众生的自性。自己的心完全清净，就是所有众生的心完全清净。”等等。如果无垢的心的自性
English
If "this" is taken as a premise, and a name is attached to the nature of mind, then any difference, whether it be happiness or suffering, etc., can be ignored. Generally, it is only by taking the opposite of experience and awareness as a premise that the name is attached to the mind, and it is proven by the very measure of experience. Therefore, if the mind-stream of other sentient beings is the nature of mind, then it is the nature of experience and awareness. If it is not so, then there is no point in attaching it to the mind, so it is not the nature of mind. This is the action of a single measure that understands the general characteristic by relying on individually determined objects. This is also the way to prove the pervasiveness of all reasons. For example, because some of the things that are presented are named "fire," it is not by taking the difference of being clear and burning or being large, etc., as a premise that it is named "fire." However, any of these differences can be ignored. Generally, it is only by taking the opposite of being hot and burning as a premise that the name is attached to "fire," and it is proven by the very measure of experience. Likewise, by the very measure that previously entered by relying on individually determined objects, all the fires that exist in unseen places can be understood. If it is fire, then it is the nature of being hot and burning. If it is not now, then there is no point in attaching the name "fire," so it is not fire. In reality, the nature of emptiness should be understood by following the reasoning shown previously. Thus, understanding the union of wisdom and emptiness, being free from elaboration and luminous, such a state is proven to exist in all sentient beings, and therefore it is called having the Buddha-nature. As it is said in the Manjushri Emanation Sutra: "Boy Bodhisattva, there is nothing else to understand other than understanding one's own mind. Understanding one's own mind is understanding the minds of all sentient beings. One's own mind is poor, so the minds of all sentient beings are poor. The nature of one's own mind is the nature of all sentient beings. One's own mind is completely pure, so the minds of all sentient beings are completely pure," and so on. If the nature of the mind is free from defilements