Tibetan
ཚུལ་ཀུན་རྫོབ་པ་དང༌། དེའི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པ་ན་མི་འཇིགས་མི་སྐྲག་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཐོག་ མར་སེམས་སྤ་གོང་བ་དང༌། དེའི་རྗེས་ལ་སྐྲག་པ་དང་ཡུན་རིང་དུ་སྐྲག་པར་མ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལ་མོས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །འདིར་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་རང་བཞིན་མེད་ཅེས་པ་ནི་རང་རང་གི་རང་བཞིན་བདེན་པ་བས་སྟོང་པའོ། །ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཕྱི་རོལ་སྤངས་པ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྣང་བ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སོ། །སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ནི་གདུལ་བྱ་འབའ་ཞིག་གི་སྣང་བ་ཡིན་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་སྐུ་གཉིས་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་དོ། །ཡང་གདུལ་བྱ་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་པའི་ནུས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདིར་དེ་འདྲ་བའི་རིགས་ཀྱི་རྟགས་ནི། སྦྱོར་བའི་སྔོན་དུ་སྙིང་རྗེ་དང༌། །མོས་པ་དང་ནི་བཟོད་པ་དང༌། །དགེ་བ་ཡང་དག་སྤྱོད་པ་ནི། །རིགས་ཀྱི་རྟགས་ཏུ་ངེས་པར་བཤད། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་སོགས་པ་ལས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཕན་ཡོན་ཐོས་པ་མེད་པར་དང་པོ་ཉིད་ནས་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་མོས་པ་དང༌། དཀའ་བ་སྤྱོད་པ་བཟོད་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་སྤྱོད་པའོ། །གཞན་ཡང་སྔར་གྱི་རིགས་སོ་སོ་བ་ཡོད་པར་རྟོགས་པའི་རྟགས་ཀྱང༌། ཁམས་རྣམས་དང་ནི་མོས་པ་དང༌། །ས་བ་པ་ཐ་དད་དབྱེ་བ་དང༌། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་གཞུང་དང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །མ་ངེས་པའི་རིགས་ཅན་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་སོ་སོར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཡོན་ཏན་གསུམ་ཆར་ཐོས་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ། གང་ལ་དགའ་བ་ཤས་ཆེ་བ་དེ་ལས་རྗེས་སུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རིགས་ཞེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་གནས་སྐབས་གཉིས་ཆར་ལ་འཇུག་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་རིགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། འདིར་རིགས་རྣམ་པར་དགོད་པར་བྱས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བའི་ས་སྟེ། རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ས་བོན་གྱ་བྱེ་བྲག་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ནས་སྣང་བ་མེད་པའི་ས་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ དང་བོའམ་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ལ་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དགོད་པའོ། །ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །བཤད་པ་སྔ་མ་ལྟར་ན་རིམ་གྱིས་སོ་སོ་རང་རང་གི་ཀུན་གཞི་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་དག་ནས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་མཐོང་ཞིང་དེས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཡང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཐོབ་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྲིད་པར་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ། ཚོགས་གཉིས་སུ་ཁ་བསྐང་ནས་ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་སྐུ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ར། །དེ་ལྟར་ན་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ནི་ད་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རྒྱུ་མཐུན་པས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཉིད་དྲི་མ་སྣ་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡིན་ཞིང༌། དྲི་མ་ཕྱོགས་འགའ་དང་བྲལ་བའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་ལ། མཐའ་དག་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་དོན་ནི་ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་བྲལ་འོད་གསལ་འདི་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་རྒྱུད་དྲི་མ་མཐའ་དག་བག་ཆགས་དང་བཅས་ཏེ་སྤངས་པའི་དུས་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་པས་རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་དེ་ནི་ཁམས་དང་ས་བོན་ཞེས་ཀྱང་ས་བཅུའི་མགོན་པོས་བཤད་དེ། རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་སྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་སྤྱིར་བསྟན་པ་ལས། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རིགས་སམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་མེད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གི་ལྡོག་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་ བྲལ་བའི་ཕྱིར། རིགས་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པས་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་རིགས་ལ་སོགས་པར་འཐད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། རང་བཞིན་
Chinese
当宣说世俗谛，以及它的真如时，不会恐惧害怕，最初生起骄慢之心，之后不会害怕和长久地害怕，并且对此信奉，也同样地进行修持。这里解释词义，所谓“自性无自性”，是指各自的自性以真实性为空。通达是指成为证悟之自性的智慧。所谓“舍弃外境”，是指显现为外境的受用圆满报身佛的净土。化身是仅仅调伏所化众生的显现，因此所要获得的意义与二身没有差别。再者，对所化众生如此宣说的能力就是智慧本身。此外，这里如此这般的种姓的标志是：在修行之前有慈悲，信奉以及忍耐，正确地行持善业，被确定地宣说是种姓的标志。也这样说过，没有从善知识等处听闻慈悲等的利益，最初就具有慈悲，信奉大乘佛法，修行苦行忍耐，正确地行持波罗蜜多的自性之善根。此外，辨别了有各自不同往昔种姓的标志是：诸界以及信奉，地等差别区分等。这样说过，应当如先前所说的那样与经文结合起来。不决定的种姓是指分别宣说三乘的功德，如所宣说的那样对此信奉，也同样地进行修持。也就是说，当听闻三种功德时，对哪一种功德喜爱较多，就从那一种功德之后进行结合。对此，种姓是指因和果的两种情况都包括，如同国王的种姓等。总的来说是这样，但是，这里对种姓进行分类，是完全清净的地，因的状态是被有情相续所摄的阿赖耶识中所存在的种子之差别，那也是从相续中没有显现的地，是指菩萨初地或八地之前所要进入的方
English
When the conventional truth and its suchness are taught, there will be no fear or dread. Initially, pride arises, but afterwards, there will be no fear or prolonged fear, and one will have faith in it and practice it accordingly. Here, explaining the meaning of the words, "self-nature without self-nature" means that each self-nature is empty of inherent existence. Understanding means the wisdom that has become the nature of realization. "Abandoning external objects" refers to the pure land of the Sambhogakaya, which appears as external objects. The Nirmanakaya is merely the appearance for taming those to be tamed, so the meaning to be attained is no different from the two Kayas. Furthermore, the ability to teach in this way to those to be tamed is wisdom itself. Moreover, here, the signs of such a lineage are: before practice, there is compassion, faith, and patience, and the correct practice of virtuous deeds is definitely taught as a sign of lineage. It is also said that without hearing the benefits of compassion, etc., from spiritual friends, etc., one is compassionate from the beginning, has faith in the Mahayana Dharma, practices asceticism with patience, and correctly practices the roots of virtue of the nature of the Paramitas. Furthermore, the signs of recognizing that there are distinct past lineages are: the elements and faith, the differentiation of the earth, etc. It is said that one should combine it with the text as explained earlier. An uncertain lineage refers to the separate teaching of the qualities of the three vehicles, and one will have faith in what is taught and practice it accordingly. That is, when all three qualities are heard, one should combine it with whichever one is more pleasing. Here, lineage refers to both the cause and the effect, like the lineage of kings, etc. Generally, that is the case, but here, the classification of lineage is the ground for complete purification, the state of the cause is the difference in the seeds that exist in the Alaya-vijnana, which is contained by the sentient beings' continuum, and that is also the ground from which there is no appearance from the continuum, referring to the direction to be entered up to the first or eighth Bodhisattva ground.
Chinese
这是另一种解释。也可以将它应用于声闻等没有各自显现的等持。按照先前的解释，通过逐渐地从各自的阿赖耶识中清除烦恼的习气，他们将证悟到法无我，从而断除所知障。为了获得安住于等持的喜乐，从等持中起身，发起无上菩提心，为了利益众生而受生于轮回。通过圆满二资粮，声闻阿罗汉也将彻底获得胜者的法身。如此一来，这里的如来藏就是心的法性，离戏且光明，它也是阿赖耶识的究竟。如经中所说：《般若波罗蜜多经》中说：“实修之所依，法界之自性。”这就是如来藏，因为它是法身的同类因。它也被称为法身的近取因，因为它在具有各种垢染时是众生界，在脱离部分垢染时被称为菩萨，在断除一切习气时就是法身本身。它的意思是，现在的心的自性，离戏且光明，其相续在断除一切垢染和习气时就是法身，并非从他处获得，因此是属于自相续的因。因此，十地菩萨也说它是界和种子，这是名称的不同。如果有人问：虽然经中普遍地宣说了“实修之所依，法界之自性”，但并没有揭示心的自性是种姓或如来藏等。并非如此，因为除了心之外没有其他法，而且法界仅仅是空性，由于缺乏因果的差别，因此不适合作为种姓。因此，作为有法的事物之显现，以及法性与法性的结合，如幻化的法性，适合作为种姓等。正如所说：自性
English
This is another way of explaining it. It can also be applied to the samadhi of the Shravakas and others who do not have their own appearances. According to the previous explanation, by gradually purifying the habitual tendencies of afflictions from their respective Alaya consciousness, they will realize the selflessness of phenomena, thereby eliminating the obscurations to knowledge. In order to attain the bliss of abiding in samadhi, they arise from it, generate the supreme Bodhicitta, and take birth in samsara for the benefit of sentient beings. By completing the two accumulations, the Shravaka Arhats will also thoroughly attain the Victorious One's Dharmakaya. Thus, here, the Tathagatagarbha is the Dharmata of the mind, free from elaboration and luminous, and it is also the ultimate of the Alaya consciousness. As it is said in the Prajnaparamita Sutra: "The basis of practice, the nature of the Dharmadhatu." This is also called the Tathagatagarbha, because it is the homogenous cause of the Dharmakaya. It is also called the proximate cause of the Dharmakaya, because it is the realm of sentient beings when it possesses various stains, it is called a Bodhisattva when it is free from some stains, and it is the Dharmakaya itself when all habitual tendencies have been abandoned. Its meaning is that the present nature of the mind, free from elaboration and luminous, its continuum is the Dharmakaya when all stains and habitual tendencies have been abandoned, and it is not obtained from elsewhere, therefore it is the cause belonging to one's own continuum. Therefore, the lords of the ten bhumis also said that it is the element and the seed, which are different names. If someone asks: Although the sutra generally teaches "the basis of practice, the nature of the Dharmadhatu," it does not reveal that the nature of the mind is the lineage or the Tathagatagarbha, etc. It is not so, because there is no other dharma apart from the mind, and also the Dharmadhatu is merely emptiness, and because of the lack of difference between cause and effect, it is not suitable as a lineage. Therefore, the appearance of things as phenomena, and the union of Dharmata and Dharmata, such as the illusory Dharmata, are suitable as the lineage, etc. As it is said: Self-nature