Tibetan
་དབྱིབས་བྱེད་པ་པོས་སྔར་བྱས་པའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་བཟུང་བ་དེ་ལྟ་བུར་གླིང་གི་བར་གྱི་སྒང་དང༌། འབྲོག་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་སྔར་བྱས་པར་མི་བཟུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ལས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྒྱུ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ལས་ཐིག་བཏབ་པ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་པ་འབྲེལ་པ་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་ཆུད་པར་བྱ་བ་དང༌། ཆུད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཅི་ཙམ་ཁྱད་བར་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ནི་གནམ་འཕང་དུ་བཀར་བ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཚུབ་མ་དང་ན་བུན་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ཆོས་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་མེར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟ་བུ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལུས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། གནས་ཀྱི་གཞི་བློ་ཅན་ཁྱད་པར་གྱི་སྐྱེས་བུས་སྔར་བྱས་པར་མི་འཛིན་པས་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལས་དབང་པོར་རྗེས་སུ་དཔག་ཏུ་རུང༌། མི་གཉིས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཞི་བ་པ་སྨྲ་བ་ལྟ་བུར་དབང་པོའི་རང་བཞིན་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་ལ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི། བརྟན་དང་འགྲོ་ཅན་དེ་བཞིན་དུ། །ས་ལ་ཡོད་པ་ཅུང་ཟད་གང༌། །ཐམས་ཅད་དེ་ནི་དབང་མཆོག་སྟེ། །བདག་ཉིད་ཁྱབ་ནས་གནས་པའོ། །ཞེས་པ་དེའི་ཚེ་དབང་པོ་མ་ཡིན་པར་སུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་པ་དང༌། དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་ པར་དམིགས་སུ་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞི་བའི་རང་བཞིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་རྟོག་པའི་རྒྱན་དུ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྩོད་པ་ཞིབ་མོར་འདིར་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལེའུ་གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་བཤད་པ་སྦྱར་བ་ལས་གསོལ་བའི་ལན་དང༌། ཀུན་གཞི་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་རྩོད་པའི་གནས་ཀྱི་འོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་དཔྱད་པ་བཞི་པའོ།། །།དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་བལྟས་ནས། ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་པ། རྒྱུ་བཞིས་ན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་དང་ཞེས་པ་སྟེ། རང་གི་སེམས་མ་གཏོགས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་པ་ལ་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་གཉིས་པོ་མེད་དོ། །སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང༌། བྱེད་པ་མངོན་པར་འབྲེལ་པ་རྣམས་ནི་རྒྱུན་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་པར་འཇིག་བ་དེ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་སྤྱིར་བཤད་པའོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །རང་བཞིན་མེད་པའི་ དངོས་པོ་རྣམས། །གང་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །འདི་ཡོད་པས་ན་འདི་ཡོད་ཅེས། །འདི་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སློབ་དཔོན་ཀླུ་བོས་ཀྱིས་བསམས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ། །ཞེས་པའོ། །དེ་དེར་གཞན་གྱི་དབང་གིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་ན་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་པས་གནོད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བསྐྱེད་པ་འདུས་བྱས་ནས། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་དེར་རིག་སྟེ། །འོན་ཏེ་བསྐྱེད་པ་འདུས་མ་བྱས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རུང༌། །སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །བདག་ཉིད་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པ། །འགོག་པ་ལ་ནི་འགོག་པ་ཡང༌། །བདག་ཉིད་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པར། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་སྔར་ཡོད་ལ། །རྒ་བ་འཆི་བ་འཕྱིས་ན་ནི། །སྐྱེ་ལ་རྒ་བ་འཆི་བ་མེད། །སྐྱེས་ཀྱང་འཆི་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒ་བ་འཆི་བར་མི་འགྱུར་བའི། །ཐམས་ཅད་ཆོས་ལ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བ་ཅི། །དེ་ལ་རྒ་བ་འཆི་བའམ་ཅི། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་ཀུན་ཇི་ལྟར་རྟོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུ
Chinese
就像造形者先前所做的形状那样，岛屿之间的山岗、牧场和树木等等，有智慧的人不会认为那是先前所做的。因此，从那样的果实可以推断出那样的原因。就像从寺庙等果实可以推断出划线等等一样，抓住关联，对于那样的形状，是可以理解和作为理解的对象。其中，仅仅因为没有多少差别而推断出差别，就像仅仅因为天空中的烟雾等属于相似的法，就推断出火一样，这是不合理的。同样，身体、行为和住所的基础，有智慧的特殊之人不会认为是先前所做的，那么怎么能从中推断出自在呢？不二之方的自在也是常恒、唯一和遍布的事物，一切事物都是它的自性。就像寂护论师所说的那样，自在自性的事物在形态上没有差别，就像： 稳固和运动的， 在地上稍微存在的， 一切都是至上的自在， 自性遍布而存在。 在那时，谁也不会变成非自在，解脱和未解脱、富有和贫穷等等的差别将无法区分，一切都将变成寂静的自性。那是分别的庄严，就像梵天等一样。详细的辩论将在此处进行。圣《楞伽经》第二品，耶谢华桑所说的附录中，在请问的回答和阿赖耶识以及空性辩论之处的下方，是如来藏的第四个考察。然后，菩萨摩诃萨大慧菩萨观察未来的众生，又向薄伽梵请问：薄伽梵，什么是菩萨等等。一切知者也说道：以四种因缘，将成为大瑜伽的瑜伽者。例如，修习自己的心显现的各种形象和
English
Just as the shaper has taken the form of what was done before, so the hills between the islands, the pastures, the trees, and so forth, are not regarded by the wise as having been done before. Therefore, from such a fruit, one can infer such a cause. Just as from the fruit of a temple, etc., one can infer the drawing of lines, etc., grasping the connection, such a form can be understood and be a suitable object of understanding. To infer a difference from that which has little or no difference, such as inferring fire from the mere similarity of phenomena belonging to haze and mist, etc., such as being raised into the sky, is not reasonable. Similarly, since the body, actions, and the basis of dwelling are not regarded as having been done before by a wise and special person, how can one infer Īśvara from that? The Īśvara of the non-dual side is also the permanent, the one, and the pervasive entity, and all things are of its nature. As Śāntarakṣita says, the entities of the nature of Īśvara are without difference in form, like: That which is stable and moving, Whatever little exists on the earth, All of that is the supreme Īśvara, Existing pervading as the self. At that time, no one would become non-Īśvara, and the distinctions of liberation and non-liberation, wealth and poverty, etc., would become indistinguishable, and all would become of the nature of peace. That is the adornment of discrimination, like Brahmā and so forth. A detailed debate will be applied here. In the appendix to the second chapter of the Holy Laṅkāvatāra Sūtra, spoken by Yeshe Palzang, below the place of the answer to the question and the debate on the Ālayavijñāna and emptiness, is the fourth examination of the Tathāgatagarbha. Then, the Bodhisattva Mahāsattva Mahāmati, looking at the assembly of future beings, again asked the Blessed One: Blessed One, what is called a Bodhisattva, and so forth. The All-Knowing One also said: By four causes, one becomes a yogi of great yoga. That is, meditating on the various appearances of one's own mind and
Chinese
是了知，除了自己的心之外，没有外境的显现，就像梦境、幻术、眩晕等现象一样。完全舍弃生、住、灭的观点，是因为生、住、灭等法在刹那间是不存在的。当一个刹那存在的时候，两个刹那是不存在的。如果说“在前者之后有这个，因为有这个所以有那个”，这仅仅是作用和作用者显现关联而已。生不是，因为作用者、业和作用的显现关联都是安立在相续上的，而不是在一个刹那上。因此，刹那坏灭是对法和补特伽罗无我的总说。法无我的差别是，就像梦境、幻术、眩晕等显现一样，在胜义中，一切二取的显现都远离生、住、灭。如《中观论》所说： “无自性的 事物， 因为不存在， 所以说有此则有彼， 这不合理。” 这是应成派所作的思考，如《解深密经》所说：“无自性有三种。”那里，因为依他起有各种二取的显现，所以在生无自性时，就像房屋、村落、森林等一样。从成立上来说，多种多样没有妨碍。如果生起是因缘和合而生，那么就能在那里认识到具有三种特征；如果生起不是因缘和合而生，那么因缘和合的特征又怎么可能成立呢？生是如何生起的呢？不是由自己也不是由他者。灭也是如此，不是由自己也不是由他者。如果生本来就存在，衰老和死亡后来才出现，那么生就没有衰老和死亡。即使生了也不会死亡。对于不会衰老和死亡的，在一切法中，对于一切都感到快乐的生又有什么用呢？对于它来说，衰老和死亡又有什么用呢？对外境和无实有进行分别，那么外境的粗大和微细的一切又是如何分别的呢？色法如果分析到微尘时，微
English
It is understanding that, apart from one's own mind, there is no external appearance, just like the appearances of dreams, illusions, dizziness, and so on. Completely abandoning the views of arising, abiding, and ceasing is because phenomena such as arising, abiding, and ceasing do not exist in a moment. When one moment exists, two moments do not exist. If it is said, "After the former, there is this; because there is this, there is that," this is merely the manifestation of the connection between action and agent. Arising is not, because the manifestation of the connection between the agent, action, and effect are all established on the continuum, not on a single moment. Therefore, momentary destruction is a general explanation of the selflessness of phenomena and persons. The difference of the selflessness of phenomena is that, just like the appearances of dreams, illusions, dizziness, and so on, in the ultimate sense, all appearances of duality are free from arising, abiding, and ceasing. As it appears in the Madhyamaka: "Things without inherent existence, Because they do not exist, Therefore, saying that if this exists, then that exists, Is not reasonable." This is the thought of the Prasangika school, as it says in the Samdhinirmocana Sutra: "Non-inherent existence has three aspects." There, because dependent origination has various appearances of duality, when there is no inherent existence of arising, it is like houses, villages, forests, and so on. From the perspective of establishment, variety is not an obstacle. If arising is produced by the combination of conditions, then one can recognize there the presence of three characteristics; if arising is not produced by the combination of conditions, then how can the characteristics of the combination of conditions be established? How does arising arise? Not by itself, nor by another. Cessation is also the same, not by itself, nor by another. If arising originally exists, and aging and death appear later, then arising has no aging and death. Even if it is born, it will not die. For that which does not age and die, in all phenomena, what is the use of arising that delights in everything? For it, what is the use of aging and death? To distinguish between external objects and non-existent things, then how does one distinguish between all the coarse and subtle aspects of external objects? When form is analyzed into particles, the