Tibetan
ལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བར་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་སྡེ་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་སོ། །འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་གང་གི་ཚེ་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ན་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་མི་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ན། རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བདུད་རྩི་ཡི། །མི་གཉིས་པ་ཡི་ཆུད་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་སྣང་བ་མེད་པའོ། །དེ་ནི་རྟག་པ་ དང་གཞན་དབང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུར་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་དོ་ཞེས་བྷ་བྱས་གླེང་དུ་མེད་དོ། །ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པ་དང་རིག་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་བསྟན་དུ་མེད་པ་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སེམས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་བདག་ཉིད་ལའང་མི་རྒྱུ་ན་ཡི་གེ་དང་སྒྲས་བརྗོད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྟོགས་པས་ན་དེ་ལས་གཞན་པ་ངེས་པར་འཇུག་པའི་དབང་པོ་ཤེས་པ་དང༌། དབུགས་རྔུབ་པ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་ནི་འདིའོ་ཞེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྨྲར་མེད་དེ། ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་སྟོང་པ་དང༌། དབུས་སུ་ཡང་རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཡང༌། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ཐ་མི་དད་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །དེ་ནི་བསྟན་པའི་ཚིག་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་བཤད་པ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མཛད་པས་ན་དེར་བཤད་དུ་མེད་དོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་དཔེ་ནི་སྣང་བ་ཇི་བཞིན་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་པའི་དོན་དུ་ཡིན་གྱི་བུམ་པ་དང༌། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྡུལ་དང༌། རྒྱུ་སྤུན་གྱིས་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མ་རིག་པ་དང་སྲེད་པ་དང༌། ལས་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས
Chinese
没有微小的部分，名为在事物被区分时，就像群体和森林等一样被理解。圣者各自领悟自己的智慧，无有差别的体性，在何时可知？粗大和微细的智慧所不能及之时，无有思念且无有显现，如实证悟胜义谛，乃是瑜伽士们的瑜伽。如中观所说，无有戏论且非二元的体性：没有分别念，也没有显现。未被戏论所戏论。这是世间怙主，佛陀教法甘露的，非二元的精华。没有分别念和没有显现。那不是常恒和由他力，如同石女之子般成立的智慧，不应如此谈论。唯是如实证悟，各自以自身证悟，且不能被指示为能知和所知的对境，远离显现。在事物和非事物中，不分别念的心，是胜义谛，连自身也不存在，更何况用文字和声音来表达呢？由于现证无有差别的圣者智慧，因此，与此不同的是，必定进入的根识和呼吸的体验。唯是如实证悟，不可说是有或无。起始和终结皆为空性，中间也以二种自性而空性。刹那的相续虽然各异，但一个刹那无有差别，圣者们如实证悟为无二，这是全知者的意趣。这是为了总结教义而说的，广大的意义则由全知者亲自开示，因此无法在此详述。依赖和关联而生的因的体性有两种，等等，内外之例，如显现一般，全知者为了让众生领悟而作，并非如同瓶子和布匹等由外在的微尘和同类因所生。从无明和贪爱，以及业力中，显现出生色等五蕴，但在胜义谛中，如同梦境等一样，未曾出生。
English
There is no minute part. When things are distinguished, it is understood like groups and forests. The characteristic of the noble ones, each comprehending their own wisdom, without difference, when is it known? When the coarse and subtle are not perceived by wisdom, there is no thought and no appearance. Truly realizing the ultimate truth is the yoga of yogis. As stated in the Madhyamaka, the nature of being without elaboration and non-duality: There is no conceptualization, and there is no appearance. Not elaborated by elaborations. This is the essence of the non-duality of the nectar of the Buddha's teachings by the protector of the world. There is no conceptualization and no appearance. That is not the wisdom established as permanent and dependent on others, like the son of a barren woman. It should not be discussed in this way. Only true realization, each realizing by oneself, and cannot be indicated as the object of the knower and the known, free from appearance. In things and non-things, the mind that does not conceptualize is the ultimate truth, not even existing in itself, let alone expressing it with letters and sounds? Because of the direct realization of the wisdom of the noble ones without difference, therefore, different from this is the root consciousness that necessarily enters and the experience of breathing. Only true realization, it cannot be said to be existent or non-existent. Empty at the beginning and the end, and empty in the middle with two natures. Although the continuum of moments is different, one moment is not different. The noble ones truly realize it as non-dual. This is the intention of the omniscient one. This is said to summarize the teachings. The vast meaning is personally taught by the omniscient one, so it cannot be detailed here. The nature of the cause that arises dependently and relationally is twofold, etc. The external and internal examples, like appearances, are made by the omniscient one for the purpose of enabling sentient beings to comprehend, not like pots and cloths, etc., born from external dust and similar causes. From ignorance and craving, and from karma, the aggregates such as form appear to be born, but in the ultimate truth, like dreams, they are unborn.