Tibetan
དང་ཡང་འབྲེལ་པ་མེད་དོ། །ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་པ་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་ བྱེད་པ་མེད་དེ། དེར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བྱེད་པ་དགག་པར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མ་ཐག་པ་ཙམ་གྱིས་དངོས་པོ་སོ་སོར་ངེས་པ་འབའ་ཞིག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཞན་གྱི་དབང་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེས་ན་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དེ་ཉིད་ལ་དཔེར་གསུངས་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བུམ་སྐྱེས་པར་པ་ཞེས་གདགས་པ་དང་འདྲ་བ་རྟོག་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་གྱིས་འཇུག་པས་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་པ་འདིའི་ཕ་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བུམ་སྐྱེས་པར་ཡང་ཕར་འདོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་རུང་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། དེ་མ་ཐག་པ་ཙམ་གྱིས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པའི་རང་བཞིན་དུ་སོ་སོར་ངེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་བཞག་པ་ཡང་ཁ་ཅིག་ཁ་ཅིག་གི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་དག་པ་དང་མ་དག་པར་ཡང་སྣང་གི །བདག་ཉིད་ལས་མ་ཡིན་ལ་གཞན་ཐམས་ཅད་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་དང༌། གཉི་ག་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བས་ན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་བོས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ལས་སྨྲས་པ། ཞིག་དང་རྣམ་པར་མ་ཞིག་པའི། །ས་བོན་ལས་ནི་མྱུག་འབྱུང་མེད། །རྨི་འབྱུང་བཞིན་དུ་འབྱུང་བ་དེ། །དེ་ལྟར་ཀུན་ནི་ཁྱོད་གསུང་མཛད། །ཅེས་སོ། །ཡོད་དང་མེད་པ་ལས་བྱེད་པས་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་སྤྱོད་པར་མི་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་བཙུན་གཙོ་བྱམས་པས་བསྒྲུབ་པར་མཛད་པ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དུས་མཚུངས་ཏེ་སྲང་མདའི་མཐོ་དམན་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། དབང་པོ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། རང་བཞིན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། ཡོན་ ཏན་འཕོ་བ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་ན་རྒྱུ་སྔར་ཡོད་པ་དེའི་འོག་ཏུ་འབྲས་བུ་འབྱུང་གི །སྐད་ཅིག་པས་བར་ཆད་པ་ནི་མེད་དོ། །རྒྱུ་འཇིག་པའི་དུས་ཉིད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་གི་འཇིག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡང་ལྷག་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་དོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་སྐད་ཅིག་
Chinese
也无关联。坏灭和不坏灭对于果实的产生没有作用，因为一切智者意在遮止作用。仅仅在那之后，事物才各自确定。同样，完全的烦恼和完全的清净，世俗谛和胜义谛，他者自在和圆成实，应与两种缘起结合。因此，次第进入不会发生。一切智者以譬喻说明，如同称呼“智慧广大莲花生”一样，认为以次第进入关联的方式也是不行的，如同说“这是莲花生的父亲”一样，怎么能把父亲强加给莲花生呢？一切智者是这样想的。如果前者的后面有这个，那么这个就会有，这仅仅是缘起。仅仅在那之后，在某些情况下，业和果的自性才各自确定。同样，安立完全的烦恼和完全的清净，在某些情况下，一个紧接着一个，也显现为清净和不清净。不是从自身而来，也不是从其他一切而来，也不是从两者而来，如一切智者所说：不是从自、他、二者，有和无中产生。因此，论师龙树在赞颂中说：坏灭和不坏灭的种子，不会生出苗芽，如梦中显现般产生，一切您都这样说。如是。有和无的作用不会导致因的果实被享用，如尊主慈氏所证，生和灭是同时的，如秤杆的高低。也不是从无因，也不是从自在，也不是从自性，也不是从功德转移而来等等。有了这个，就会有那个等等。当因先前存在时，果就会在其后产生。刹那之间没有间隔。因坏灭之时，果就产生，对于坏灭和生等，也没有其他的法。最初和最后的刹那
English
And there is no connection either. Destruction and non-destruction have no effect on the production of fruit, because the Omniscient One intends to negate action there. Only immediately after that, things are determined separately. Similarly, complete defilement and complete purification, conventional truth and ultimate truth, other-powered and perfectly established, should be combined with the two aspects of dependent arising. Therefore, gradual entry does not occur. The Omniscient One gave an example of this, saying that just as calling someone "Wise Great Lotus Born," it is not permissible for conceptualizers to relate things through gradual entry, just as it is not permissible to attribute the father to Lotus Born by saying, "This is the father of Lotus Born." That is what the Omniscient One intended. If this exists after the former, then this will exist, this is merely dependent arising. Immediately after that, in some cases, the nature of karma and result is determined separately. Similarly, the establishment of complete defilement and complete purification, in some cases, one immediately after the other, also appears as pure and impure. It is not from oneself, nor from all others, nor from both, as the Omniscient One said: there is no arising from self, other, both, existence, and non-existence. Therefore, the teacher Nagarjuna said in his praise: From seeds that are destroyed and not destroyed, sprouts do not arise. It arises like an illusion in a dream. You have spoken of all things in this way. So it is. The action of existence and non-existence does not cause the fruit of the cause to be experienced, just as the Venerable Lord Maitreya has proven, arising and ceasing are simultaneous, like the high and low of a balance. It is not from a causeless cause, nor from power, nor from nature, nor from the transference of qualities, and so on. When this exists, that will exist, and so on. When the cause exists previously, the effect will arise after it. There is no interruption by a moment. At the very moment the cause ceases, the effect arises, and there is no other dharma in destruction and arising, and so on. The first and last moment