Tibetan
པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བརྟགས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པར་ཡིད་ཆེས་པ་བཞིན་དུ་བཙུན་གཙོ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བས་དགོངས་པའོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་ལ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་མི་འབྱུང་བར་བདག་གིས་དབུ་མ་ལྟ་བུར་བསྒྲུབ་པ་ནི། འགོག་མེད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། །རྟག་མེད་ཆད་པ་མེད་པ་དང༌། །གཅིག་དོན་དུ་མའི་དོན་སྨིན་དང༌། །འོང་བ་མེད་པ་འགྲོ་བ་མེད། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི། །སྤྲོས་པ་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ཡང༌། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུངས་གྱུར་པ། །གསུང་མཆོག་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཞེས་པས། ས་དང་པོའི་དབང་པོས་དབུ་མའི་གཙུག་ལག་གི་ལུས་སུ་བསྡུས་པར་གྱུར་ན་ནི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོར་འབྲེལ་པ་དེ་ཉིད་གསལ་བའི་ཕྱིར་གཙུག་ལག་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །འབྲུམ་བུ་ཟ་བ་པ་དང༌། ཁམ་པ་པ་དང༌། རྐང་མིག་པ་དང༌། སྤེལ་བ་པ་དང༌། མཛེའི་མི་ནི་པ་དང༌། ཙ་ར་ཀ་པ་དང༌། ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོར་འབྲེལ་ཏེ་རྗོད་པ་དང་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཛིངས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསལ་བར་ཞུགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་བྱ་བ་སྐྱེ་བ་པོས་བསྐྱེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་འབྲེལ་པ་དེ་ཐོག་མར་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གི་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང་བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ལོག་ན་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་གོ་ཞེས་སོ། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དབུ་མ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ན། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་དེར་རིག་སྟེ། །འོན་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རུང༌། །སྐྱེ་བ་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །བདག་ཉིད་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པ། །འགོག་པ་ལ་ནི་འགོག་པ་ཡང༌། །བདག་ཉིད་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ཟག་བདག་ལ་མེད་པ་ཡང༌། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལྷག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་པ་དག་ཀློག་པ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ། །མི་བརྟན་བྱེད་པ་ག་ལ་ཞིག་གང་འབྱུང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། །བྱེད་པ་པོར་ཡང་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་སོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུ་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་མེད་དོ། །གཅིག་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དོན་དུ་མའི་ཕྱིར་རོ། །དུ་མའི་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པས་ན་མི་གཉིས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་སྟོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སྐྱེ་བ་ན་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་ལ། འགག་པ་ན་ཡང་གར་ཡང་སྩོགས་སུ་མི་འགྲོའོ་ཞེས་སོ། །བར་དུ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། དེས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་བས་ན་ཞི་བར་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བའི་ས་དང་པོའི་དབང་པོས་ཀྱང་དབུ་མའི་གཙུག་ལག་དུ་གཏོགས་པ་ལས། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་དང་རྒྱུ་མེད་ལས་ཀྱང་མིན། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡང༌། །འགའ་ཞིག་གར་ཡང་ཡོད་མིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་ལས་ཇི་ལྟར་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ལས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འཕགས་པ་བཙུན་གཙོ་བྱམས་པའི་སཱ་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་སྡེ་ལས་འབྱུང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའི་རྩོད་པའི་གནས་རྣམས་ཀྱང་བདག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ འགྲེལ་པ་བཤད་པ་ན་དབང་པོ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་དཔྱད་པ་སྔར་བྱས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། ཆད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། དབང་པོ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། རང་བཞིན་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན། ཡོན་ཏན་འཕོས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སཱ་ལུ་ལྗང་བའི་མདོ་ལས་ཞིབ་ཏུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཚུལ་འདི་ཉིད་དོ། །སེམས་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་མ་ཡིན་པ་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ལ་རྒ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དང༌། མྱ་ངན་སྣང་སྟེ། དེས་ན་སྔོན་གྱི་གོམས་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཤད་པས་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་བསྒྲུབ་པ་ན་དེ་ནི་བཤད་ཟིན་མོད་ཀྱི། མདོར་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་ནས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་
Chinese
其自性之事物亦立即被考察。如是，犹如信解作法与有法之名言，尊主将成佛而作意。于法与补特伽罗之二无我，亦依缘起而生不生，我以中观之方式成立者，即：无灭无生，无常无断，一义多义熟，无来无去。是缘起，戏论寂灭，寂静，圆满佛所说，于彼胜说敬礼。如是，初地之自在者，若已摄集于中观之论典身中，则为显明作者与所作之关联，故出自论典。食痘者、康巴者、足眼者、交配者、美之弥尼者、医明论者、预言者等，皆为息灭由周遍考察之能取与所取，及与作者与所作相关联之言说与所说等之种种分别念之缠缚之普皆烦恼而趣入。于彼等中，亦应生者由生者所生，即首先舍弃作者之关联。因对作者之显着贪着，轮回之痛苦极生。若返转对常、我、我所、作者、业与作之显着贪着，则痛苦可遮止。于何者无生，则于彼无有住与灭等之法，如是成立唯中观。若生为有为，则应知彼具足三相。然若生为非有为，有为之相如何能有？生为何如生？非由自性亦非由他性。灭之灭亦，非由自性亦非由他性。补特伽罗亦无我，然于缘起，无有生等之余法。如圣者大德众所读诵：一切有为皆剎那，不稳。作者于何处灭？何者生，即彼为作者，亦说彼为作者。如是。缘起之剎那老
English
Its own nature of things is also immediately examined. Likewise, just as one believes in making terms for dharma and the possessor of dharma, one intends that the venerable lord will become a Buddha. Regarding the two selflessnesses of dharma and person, whether arising or not arising dependently, I establish in the manner of Madhyamaka: There is no cessation, no arising; no permanence, no annihilation; one meaning, many meanings fulfilled; no coming, no going. This is dependent arising, the pacification of proliferation, peace itself, spoken by the complete Buddha. I prostrate to that supreme speech. Thus, if the master of the first ground has gathered into the body of the Madhyamaka treatises, then the connection between the agent and the action is clarified, hence it comes from the treatises. Those who eat boils, the Khampas, the foot-eyed ones, the copulators, the beautiful Minis, the Carakas, and the prophets all engage in eliminating the all-pervasive defilements of the entanglement of various conceptualizations such as the apprehended and the apprehender, which are thoroughly examined, and the saying and what is said in relation to the agent and the action. Among these, what is to be born is born by the one who gives birth, that is, the connection of the agent is first abandoned. Because of attachment to the agent, the suffering of samsara greatly arises. If attachment to permanence, self, what belongs to self, agent, action, and doing is reversed, suffering can be averted. Where there is no birth, there are no phenomena such as abiding and cessation. Thus, it is established as only Madhyamaka. If birth is conditioned, then one should recognize that it possesses three characteristics. But if birth is unconditioned, how can there be conditioned characteristics? How is birth born? Not by itself, nor by another. The cessation of cessation is also not by itself, nor by another. The person is also without self, but in dependent arising, there are no other phenomena such as birth. As the noble great Sangha recites: All conditioned things are momentary, unstable. Where does the agent cease? Whatever arises, that itself is the agent, and that itself is said to be the agent. Thus. The momentary aging of dependent arising
Chinese
于中，没有常与断。（说）“非一义”者，谓如无明与业成熟之梦等显现一般，以是依缘而生之十二支为多义之故。（说）“非多义”者，谓以无二谛之相故，为不二之故。（说）“离来”与“离去”者，谓以首末之边际空故。是故，空性之法类中说，生时从任何处亦不来，灭时亦不往任何方所。中间亦为空二之自性。是故，一切知者说，依缘而生乃戏论寂灭，故为寂灭。将成佛之初地菩萨亦于中观之正理中说：“非从自生非从他，非从二生亦非无因。诸事物之生，何者亦无处有。”如是，自与他及二者如何不生，如是一切知者已于圣法之解释中先已述说。圣者尊主慈氏之《萨罗树王经》中所出之依缘而生之诤论处，我于圣法之解释中说时，已先作了对自在与主宰等之考察。心之相续依缘而生，亦非从常，亦非从断，亦非从无因，亦非从自在，亦非从自性，亦非从功德转移。如是等等于《萨罗树王经》中详出。故常者以未生故，如石女儿等一般，无有事物。于常与自在及主宰等亦为此理。心以无因故不生者，谓非从诸生起物所生，一生起即显现老与坏及忧恼。故可推知有先前之串习。说阿赖耶识以成立后世时，彼已述说矣。总之，依缘而生乃不生，谓与作者及能作者明显相关联之因与果之事物。
English
In it, there is no permanence or cessation. (The saying) "not one meaning" means that, like the appearance of ignorance and the dreams of karma ripening, the twelve branches of dependent arising are of many meanings. (The saying) "not many meanings" means that because there is no aspect of the two truths, it is non-dual. (The saying) "free from coming" and "free from going" means that the beginning and end are empty. Therefore, in the category of emptiness teachings, it is said that when it arises, it does not come from anywhere, and when it ceases, it does not go anywhere. The middle is also empty of the nature of two. Therefore, the all-knowing one said that dependent arising is the pacification of proliferation, so it is peaceful. The power of the first ground of becoming a Buddha also belongs to the main doctrine of Madhyamaka: "Not from self, not from other, not from both, nor from no cause. The arising of things, none of them exist anywhere." Thus, how self, other, and both do not arise, as the all-knowing one has already explained in the explanation of the holy Dharma. The places of contention of dependent arising that appear in the Sutra of the Noble Lord Maitreya's Sal Tree King, when I explained in the explanation of the holy Dharma, I first examined the independent and the lord. The continuum of mind arises dependently, not from permanence, not from cessation, not from no cause, not from the independent, not from self-nature, not from the transfer of qualities. Such things are explained in detail in the Sal Tree King Sutra. Therefore, the permanent is not born, so like the child of a barren woman, there is no thing. This is also the reason for permanence, independence, and lord. The mind does not arise without a cause, which means that it does not arise from things that arise, and as soon as it arises, old age, destruction, and sorrow appear. Therefore, it can be inferred that there is a previous habit. When explaining the alaya consciousness to establish the next life, it has already been explained. In short, dependent arising is not arising, which means that the cause and effect of things are clearly related to the actor and the agent.