Tibetan
ཉིད་དུའང་རྒྱུ་བ་མེད་ན། འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཇི་ལྟར་དབུ་མའི་གཙུག་ལག་ཏུ་ས་དང་པོའི་དབང་པོས་གསུངས་པ། གང་གིས་དངོས་པོ་མཐོང་བ་དང༌། །མེད་པར་མཐོང་བ་བློ་ཆུང་རྣམས། །ཉེར་ཞི་ཞི་བ་བལྟ་བྱ་བ། །དེ་དག་གིས་ནི་མི་མཐོང་ངོ༌། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་རྣམས་ཀྱི། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བདུད་རྩིའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སེམས་ཉིད་ལ་རིགས་ཏེ། དེས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ། མི་གཉིས་ པ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལ་རིགས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། སྤྲོས་ལས་འདས་པ་མི་གཉིས་པ། །ཡང་དག་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་པར་བྱེད། །དེ་དག་སྤྲོས་ཉམས་གླེན་པ་རྣམས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་མཐོང་ངོ༌། །སྟོང་པ་ཞེས་པར་སྨྲ་མི་བྱ། །མི་སྟོང་པར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་དང་མི་གཉིས་ཞེས་པ་ཡང༌། །ཞི་ལ་རྣམ་པ་ག་ལ་ཞིག །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆུད་པ་ཉིད་དུ་དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ས་བདུན་དག་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ། །སྣང་བ་མེད་པ་བརྒྱད་པའོ། །ས་གཉིས་དག་ནི་གནས་ཡིན་ཏེ། །ས་གཞན་ང་ཡི་རང་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་བསྩལ་ནས་སུ། །ཤེས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ནི། །འདི་ཉིད་དབུ་མའི་ནན་ཏན་ཏེ། །ད་དང་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་དང་དངོས་མེད་མིན། །ཡོད་དང་མེད་པར་མི་དམིགས་པ། །འདི་ནི་དབུ་མའི་ནན་ཏན་ཏེ། །ང་དང་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ལང་ཀར་གཤེགས་པར་ས་བདུན་གྱི་དབང་པོས་ཡེ་ཤེས་ལ་ཆགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ། ས་བརྒྱད་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་གསུངས་ཏེ། གང་ན་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། ས་བདུན་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་སྐད་ཅིག་མའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་གཞན་དུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །བདག་མེད་པ་གཉིས་ལ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་དེ་ལྟ་བུར་བསམ་པར་བྱེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་བསླང་བར་མཛད་དོ། །གང་གིས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ ལ་གནས་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དུས་གཞན་དུ་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་སད་པར་འགྱུར་ན་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་གང་ཡང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡང་བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲེལ་ཏེ་མི་སྐྱེའོ། །སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་དང་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གྲུབ་པ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇུག་པའི་དབང་པོའོ་ཞེས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་བཤད་པ་ཡི་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་སྦྱར་བ་ལས་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དཔྱད་པ་ལྔ་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་གསོལ་པ། ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གསོལ་བ་དེའི་ལན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཚིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང་ཞེས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་མ་སྟེ། སྒྲ་རྣམས་འབྱུང་བའི་མཚན་མའོ། །ཇི་ལྟར་སྒྲའི་འགྲེལ་པ་བྱས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྒྲ་རྣམས་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་འཇུག་སྟེ། འདི་ལྟར་རིགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང༌། བྱེད་པར་འཇུག་པའི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་རྣམས་འཇུག་གོ །བཞིའི་ཕྱིར་སྒྲ་རྣམས་འཇུག་པ་ནི་ཤེས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཡོད་དོ་ཞེས་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དེ་ལས་བརྗོད་པ་དང་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཚིག་གསུམ་ཡོད་པར་བྱེད་པའི་ཡོད་པ་ནི། རྫས་ཡོད་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཡོད་པ་དང༌། ལས་ཡོད་པའོ། །སྒྲ་འཇུག་པ་ནི་རིགས་ཀྱི་མཚན་མ་མེད་དེ་དེས་ན་སྒྲ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་བརྗོད་པའོ། །གང་ཡང་མིང་དུ་བཏགས་པ་རྣམས་ནི་དིང་ཐོ་དང༌། ད་ཐེ་ཝིང་ཐ་དང༌། ལྷ་སྦྱིན་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་ནོ། ། སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་འཇུག་པའི་མཚན་མ་ཡུལ་དང༌། དུས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་སྨྲ་བ་ནི་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཞེས་བྱ་ལ། གང་མེ་ཏོག་ཀུ་མུ་ད་རྣམས་རྒྱས
Chinese
如果自身也没有能成立的根据，那么“因为有这个，所以有那个”的说法，文字和声音又有什么可说的呢？正如中观论典中第一地菩萨所说：谁以见有为有，以见无为无，彼等小心眼之人，不能见到寂灭之涅槃。无分别且无显现，不为戏论所戏弄，此乃世间怙主们，佛陀教法之甘露。与分别念俱者，以及无分别念等法，都属于心性。因此，舍弃对有和无的分别念，不二之法也属于心性。正如这里所说：超越戏论不二者，真实佛陀作戏论，彼等戏论衰败者，如来不能见。不应说为空性，也不应说为非空性，二与非二之说，于寂灭中何来相状？因此，于有和无不作分别念的境界中，即是中观的等持。七地皆是心，无显现者为第八地。二地是处所，其他地是我的自性。舍弃外境之后，唯入于觉知，此乃中观之精要，现在和他人所宣说。非有非非有，不执着于有和无，此乃中观之精要，我和他人所宣说。如是说。一切智者于《楞伽经》中说，七地菩萨完全舍弃对智慧的执着，八地菩萨对有和无不作分别念，此乃中观的等持。此等持非声闻、缘觉、外道以及到达七地者所能行持。不生之相，如梦境和幻术等，对于刹那生灭的行法，生、住、灭等法，不会看到其他不同的相状。对于二种无我，也以缘起的方式，见到如幻象一般。如是思维，无显现的胜义谛不二之法，才是真实的。ིག་པ་ལས། Bhagavan（梵文，Bhagavān，薄伽梵，世尊）一切智者们的慈悲习气所推动，为了所有众生的利益而发起。谁以光明和清净的世间禅定而安住，为了众生而彻底进入。如果其他时候自己彻底醒悟，那么为了众生的利益会成为菩提资粮的障碍。对此，无论什么因缘等，也是他缘起和圆成实性，与作者相关联而不生。因为多种多样，他缘起是无生之自性，如多种多样和梦等。圆成实性也是以二相而空性，一切法必定进入的自在，如真实之智慧。因此，偈颂的意义已经解说完毕。圣 ലങ്കാവതാര（梵文，Laṅkāvatāra，楞伽阿跋多罗，入楞伽）的释论，由ཡི་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་（Yeshe Pal Zangpo）所著，第二品中因与果的第五观察。之后，菩萨摩诃萨大慧向薄伽梵请问，名为“词的分别的体性之精华”等。对于那个请问，薄伽梵回答说：大慧，词的分别有四种体性，即所谓的体性之词等，体性是相，是声音产生的相。如何解释声音而成立，声音为了三种而进入，即理性和功德和作用而进入的相的声音进入。声音为了四种而进入，即知识的声音存在，事物存在，从那之中成为言说和因缘。使三种词存在的存在是，物质存在和功德存在和业存在。声音进入是没有种姓之相，因此是声音的总称。凡是命名的事物是དིང་ཐོ་（ding tho）和ད་ཐེ་ཝིང་ཐ་（da the wing tha）和天授和供施。普遍地虚构而进入的相是与处所和时间相关联等。有些人说是月亮和太阳，凡是莲花कुमुद（梵文，Kumuda，鸠母陀，白睡莲）盛开
English
If there is no basis for existence in itself, what need is there to speak of letters and sounds, saying, "If this exists, then that will exist"? As it is said in the Madhyamaka scriptures by the lord of the first ground: Those who see things as existent, and those who see them as non-existent, are small-minded. They cannot see the peace of nirvana. Without conceptualization and without appearance, not manipulated by elaborations, this is the nectar of the Buddha's teachings of the protectors of the world. Dharmas such as those with conceptualization and those without conceptualization belong to the nature of mind. Therefore, abandoning the conceptualizations of existence and non-existence, non-duality also belongs to the nature of mind. As it is said here: The non-dual, beyond elaboration, the true Buddha elaborates. Those whose elaborations are ruined, the foolish ones, do not see the Tathagata. One should not say it is emptiness, nor should one say it is non-emptiness. The terms "two" and "non-two," what form is there in peace? Therefore, in the state of not conceptualizing existence and non-existence, that is the samadhi of Madhyamaka. The seven grounds are mind, the eighth is without appearance. The two grounds are places, the other grounds are my nature. Having abandoned external objects, entering only into awareness, this is the essence of Madhyamaka, taught now and by others. Not existent and not non-existent, not fixating on existence and non-existence, this is the essence of Madhyamaka, taught by me and others. Thus it is said. The all-knowing one said in the Lankavatara Sutra that the lords of the seven grounds completely abandon attachment to wisdom, and the lords of the eight grounds do not conceptualize existence and non-existence, which is the samadhi of Madhyamaka. This is not the realm of practice for shravakas, pratyekabuddhas, tirthikas, or those who have reached the seven grounds. The characteristic of non-arising, like dreams and illusions, does not see different characteristics in the momentary conditioned phenomena, such as arising, abiding, and ceasing. For the two selflessnesses, dependent arising is also seen as being like an illusion. Thinking in this way, the non-appearing ultimate truth of non-duality is truly...
English
From the... Driven by the compassionate imprints of the Bhagavan（梵文，Bhagavān，薄伽梵，The Blessed One） all-knowing ones, they are aroused for the sake of all sentient beings. Whoever abides in the pure worldly concentration with luminosity will thoroughly engage for the sake of sentient beings. If one awakens fully at another time, it will become an obstacle to the accumulation of enlightenment for the sake of sentient beings. In this, whatever the conditions, etc., also perform other-dependence and perfect accomplishment, and are not born in relation to the agent. Because of the variety, other-dependence is the nature of non-arising, like variety and dreams, etc. Accomplishment is also emptiness in the form of two, the power of all dharmas to enter definitively, like correct knowledge. Thus, the meaning of the verses has been explained. The commentary on the noble Laṅkāvatāra（梵文，Laṅkāvatāra，楞伽阿跋多罗，Descent into Lanka），composed by Yeshe Pal Zangpo, the fifth examination of cause and effect from the second chapter. Then, again, the Bodhisattva Mahasattva Mahamati asked the Bhagavan, beginning with "the essence of the characteristics of the discrimination of words." In response to that question, the Bhagavan said: Mahamati, there are four characteristics of the discrimination of words, namely, the word of characteristics, etc. A characteristic is a sign, the sign from which sounds arise. How the explanation of sound is made to establish, sounds enter for three reasons, namely, the sounds of characteristics that enter into reason, qualities, and actions. Sounds enter for four reasons, namely, the sounds of knowledge exist, the object exists, and from that it becomes expression and condition. The existence that makes three words exist is substance existence, quality existence, and action existence. The entry of sound is without the sign of class, therefore it is the general expression of sounds. Whatever is named is ding tho and da the wing tha and Devadatta and offering. The sign that is generally fabricated and enters is related to place and time, and so on. Some say it is the moon and the sun, whatever lotus Kumuda（梵文，Kumuda，鸠母陀，white water lily） flourishes.