Tibetan
ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་སྤེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བསྟན་ཏོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཚིག་གི་དོན་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྟོན་པར་མཛད་པ། གང་ཟག་རྒྱུན་དང་ཕུང་པོ་དང༌། །དེ་བཞིན་རྐྱེན་དང་རྡུལ་དག་དང༌། །གཙོ་བོ་དཔའ་བ་བྱེད་པ་པོར། །སེམས་ཙམ་པོ་ལ་རྣམ་པར་བརྟགས། །ཞེས་པ་སྟེ། གང་ཟག་ནི་སྐྱེས་བུ་དང་རིག་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་སེམས་ཉིད་ལ་མིང་ཐ་དད་པར་འདོགས་སོ། །ཆུད་པའི་རྒྱུན་མ་གཏོགས་པར་ཡང་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། དབང་པོ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དུ་ཡང་དག་པར་ཚོར་བར་འབྱེད་པས་དབྱེ་བ་ན་རྟག་པ་པོར་མི་རིགས་ཏེ། ཤིང་དང་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གཞན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་ཡང་སྐད་ཅིག་བ་གཞན་དུ་མི་གནས་ཏེ་གྲངས་ཅན་འདོད་པ་ལྟར་རྒྱུན་གྱི་ཡུལ་ལ་གཅིག་པར་ལྷག་པར་ཆགས་པར་མི་རིགས་ཏེ། སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བློ་རྣམས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་བྱུང་ནས་འཇིག་པའི་མཐར་ཐུག་གི་བར་དུ་བློ་གཅིག་གོ་ཞེས་གྲངས་ཅན་སྨྲ་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཡང་གྲང་བ་དང་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་པས་ན་གཅིག་བར་མི་རུང་བ་སྟེ་ཚོར་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིའི་དོན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞིགས་པ་ན་ཁང་པ་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་བར་འགྱུར་རོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ཀྱང་དུ་མར་མི་རིགས་པ་དང༌། ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཅིག་པར་མི་རུང་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པ་གཅིག་པར་ཡང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསླད་པའི་མཐུས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་དབང་པོ་སོ་སོར་སྣང་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དབེན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ན་དྲི་མ་མེད་པ་མི་གཉིས་པར་འགྱུར་རོ། །རྐྱེན་རྣམས་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པ་དང༌། དབང་གི་རྐྱེན་དུ་ཀུན་བརྟགས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ཀྱང་མེད་དེ་ཅིས་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཛིན་པར་འགྱུར། བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་ བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་བདག་ལ་ཡང་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པ་པོའི་དངོས་པོར་མི་འཛིན་ན་ཐ་དད་པར་ལྟ་ཅི་སྨོས། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ནི
Chinese
为了使智慧显现增长，已经阐述了精通智慧和方便。世尊开示说，除了识之外，没有其他的词义。所谓： “士夫常与蕴，如是缘与尘，自在勇作者，唯于心识立。” 士夫即补特伽罗和觉者等，只是在心性上安立不同的名称而已。除了坏灭的相续之外，没有常、我、自在和外境的缘故。因为正确地辨别安乐和痛苦的差别，所以不应是常法，如同木头和灰烬等一样，因为自性会变成其他的缘故。心识也是刹那生灭，不住于其他，不应像数论派所主张的那样，执着于常有的境，因为如同蓝色和黄色等一样，心识是各不相同的。数论派说从世界形成到坏灭的终结之间，心识是一个。士夫也如同寒冷和温暖等一样，所以不能是唯一的，因为感受是各不相同的缘故。外境也不是除了识之外的实有，如同梦境、幻术和眼翳等的显现一样。如果详细观察蕴的粗大和微细的自性，就会像房屋和森林等一样变成空性。所取和能取也不应是多体，识也不应是单一的，因为多种也不应是单一的缘故。因此，由于错乱的力量，各种显现的根识各不相同，如果以智慧来完全了解，就会变成无垢无二。缘是指在二取显现的识上，假立为因缘、所缘缘、等无间缘和增上缘。因为没有外境，所以所取和能取也不存在，怎么会执着为因果的实体呢？没有分别念和显现，如实证悟无二的胜义谛，如果连我也不能执着为能知和觉者的实体，更何况是执着为异体呢？过去和未来是
English
In order to make wisdom manifest and increase, it has been explained to be skilled in wisdom and means. The All-Knowing One taught that there is no other meaning of words other than consciousness. Namely: "The person, the continuum, and the aggregates, likewise, conditions and particles, the chief, the courageous agent, are all conceptually constructed upon the mind-only." The person is merely assigning different names to the mind itself, such as the individual and the knower. Apart from the continuum of decay, there is no permanence, self, power, or external object. Because of correctly distinguishing the difference between happiness and suffering, it should not be permanent, just like wood and ashes, because the nature changes to something else. Mind is also momentary and does not remain in anything else, and it should not be particularly attached to the constant object as the Samkhya school claims, because minds are different, just like blue and yellow. The Samkhyas say that from the formation of the world to the end of its destruction, the mind is one. The person is also like cold and warmth, so it cannot be unique, because the feelings are different. External objects are also not real apart from consciousness, just like the appearances of dreams, illusions, and cataracts. If the gross and subtle nature of the aggregates are examined in detail, they will become empty like houses and forests. What is grasped and what grasps should not be multiple, and consciousness should not be singular, because multiple should not be singular. Therefore, due to the power of delusion, the sense faculties of various appearances appear differently, but if one fully understands with wisdom, it will become immaculate and non-dual. Conditions are all conceived as the cause, object, immediate, and dominant conditions on the consciousness of the appearance of duality. Since there is no external object, what is grasped and what grasps also do not exist, so how can one grasp the entity of cause and effect? Without thought and appearance, truly realizing the non-dual ultimate truth, if even I cannot be grasped as the entity of the knower and the cognizer, what need is there to mention grasping as a different entity? The past and the future are
Tibetan
་མེད་ལ། མི་སྣང་ན་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར། སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་སྟོན་ཏེ། དེར་ཡང་གང་གི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཡོད་པ་དེའི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་མེད་དེ་འབྲེལ་པ་མེད་པས་ན་སུའི་རྒྱུ་ཡིན་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་དབུ་མ་ལས་བཀག་པ། ཡོད་དང་མེད་པའི་དོན་ལ་ནི། །རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་པར་མི་རུང་སྟེ། །མེད་ན་རྐྱེན་ནི་སུ་ཡི་ཡིན། །ཡོད་ན་རྐྱེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་འོག་ཙམ་གྱི་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་ལས་རང་བཞིན་ངེས་པའོ། །ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་མེད་པས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དེ་ཇི་ལྟར་འདི་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་མཛད་པ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པའོ། །དེས་ན་ཚོན་གྱིས་བཙོས་པ་དང༌། མ་བཙོས་པ་དང༌། སྒུལ་བ་དང༌། མ་སྒུལ་བ་དང༌། བསྒྲིབས་པ་དང༌། མ་བསྒྲིབས་པ་ལ་སོགས་པས་དབྱེ་བ་ན་ཡན་ལག་གི་རྫས་མེད་པར་མ་ཟད་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཡང་མེད་དོ། །གང་དག་ཡང་ཕྱོགས་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བ་ན་ཁང་བ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། གཏི་མུག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གཙོ་བོ་ལ་ཡོན་ཏན་གསུམ་དུ་སུ་དག་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་བར་ཡོངས་སུ་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་སིམ་པ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བས་ན་བར་ཏི་ཀ་ལ་རྩོད་པ་རྒྱ་ཆེར་ཏེ། དེས་ན་ཁམས་གསུམ་པ་སེམས་ཙམ་མོ། །དབང་པོ་ཡང་ཆུད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་དེ། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང༌། བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆུད་པའི་ བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ཡང་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཡང་དག་པར་རིག་པར་འབྱེད་པས་ཕྱེ་བ་ན་ཇི་ལྟར་ན་རྟག་པ་ཡིན། ཤིང་དང་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རིམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ན་ནི་གཞན་ལ་གནོད་པ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པར་འགྱུར། འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ན་ནི་བདག་ཉིད་ནོར་པའི་ཤེས་པས་གཏི་མུག་གིས་རྙོག་སྟེ། བདག་ཉིད་ལ་ཕན་པར་མི་ནུས་ན་གཞན་ལ་ཕན་པར་ཅིས་ན་བྱེད་པར་འགྱུར། གང་ཡང་དབྱིབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི
Chinese
没有，如果不显现，怎么会有分别念呢？仅仅因为前一刻之后有这一刻，所以才有这一刻，这显示了安住在具有显现的等持中的瑜伽自在者们。在那里，当存在前一刹那的时候，就没有后一刹那，因为没有联系，所以是谁的因，如何作用，这在《中观论》中被遮止了。“有和无的意义是，诸缘存在是不合理的，如果没有，缘是谁的？如果存在，缘又做什么？”这就是说，仅仅因为在那之后有这个，所以才有这个。虽然没有其他的差别，但是从一些因缘中确定了自性。由于没有外在和内在的能取和所取，所以没有外在的意义，那么如何在这里成立呢？“色法如果分析成微尘，微尘是没有部分的。”这就是说。因此，用颜色染过的和没有染过的，运动的和没有运动的，遮蔽的和没有遮蔽的等等来区分时，不仅没有支分的实物，而且也没有微尘。还有，如果将它们分成不同的方向，就像房屋、村落、森林等等一样，是空性。对于快乐、痛苦和愚痴的自性，谁将主物认为是三种 गुण (梵文 गुण，罗马转写 guṇa，功德)呢？对于那样的，也完全遮除了真实觉性的自性。由于快乐和痛苦等等的平静和完全的煎熬等等的自性，所以在བར་ཏི་ཀ་（梵文，罗马转写 vartika，释论）中有很多争论。因此，三界唯是心。根也是迷乱的自性。能作者、业和作用等等完全了知的差别是迷乱的自性。根也以各种方式正确地辨别对境的相，如果这样区分，怎么会是常恒的呢？就像木头和灰烬等等一样，因为次第的差别。如果远离贪欲，那么怎么会对他人造成损害呢？如果不是远离贪欲，那么自己会被错误的知识和愚痴所扰乱，如果不能利益自己，又怎么能利益他人呢？凡是具有形状差别的，都如实地
English
There is not. If it does not appear, how can there be conceptualization? Only because this exists after the previous moment, this exists. This shows the lords of yoga who dwell in samadhi with appearance. There, when the previous moment exists, the later moment does not exist, because there is no connection, so whose cause is it, how does it act? This is refuted in the Madhyamaka. "The meaning of existence and non-existence is: It is unreasonable for the causes to exist. If there is not, whose are the causes? If there is, what do the causes do?" That is to say, only because this exists after that, this exists. Although there is no other difference, the nature is determined from some causes. Since there is no grasper and grasped, external and internal, there is no external meaning. Then how is it established here? "If form is analyzed into atoms, atoms have no parts." That is to say. Therefore, when distinguishing between dyed and undyed, moving and not moving, obscured and unobscured, etc., not only is there no substance of limbs, but there are also no atoms. Also, if they are divided into different directions, like houses, villages, forests, etc., they are emptiness. For the nature of happiness, suffering, and ignorance, who considers the chief to be the three gunas? For such, the nature of true awareness is also completely eliminated. Because of the nature of calmness and complete torment, etc., of happiness and suffering, etc., there is much debate in the Vartika. Therefore, the three realms are only mind. The senses are also of the nature of delusion. The difference of completely knowing the agent, action, and function, etc., is of the nature of delusion. The senses also correctly distinguish the aspects of objects in various ways. If they are distinguished in this way, how can they be permanent? Like wood and ashes, etc., because of the difference in order. If one is free from desire, how can one harm others? If one is not free from desire, then one will be disturbed by wrong knowledge and ignorance. If one cannot benefit oneself, how can one benefit others? Whatever has a difference in shape is as it is.