Tibetan
ཞིན་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ང་ལས་འདས་པ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གཉིས་པ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ནི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ན་བ་དེ་ན་འཁོར་བ་མེད། འཁོར་བ་གང་ན་བ་དེ་ན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལྟ་བུར་མི་གཉིས་སོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ནི་གསེར་ལྟ་བུ་སྟེ། དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པའི་དུས་ན་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཐ་དད་པས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཕན་ཚུན་དུ་ཐ་དད་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་མི་གཉིས་པ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ནམ། གཅིག་ཉིད་གཅིག་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་པོའི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་དང་གཅིག་པའོ་ཞེས་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ནི་གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་དང༌། མི་གཉིས་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མདོ་སྡེའི་ནང་དུ་ཆུད་པ་དེ་དག་དོན་འདི་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་དུ་བཤད་པའོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཏེ། མི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་མི་སྐྱེ་བས་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེར་ཡང་དོན་འདི་ཉིད་དོ། །སེམས་པ་མེད་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ནང་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མཐའ་མེད་པ་དང་ཞལ་དུ་མེད་པ་སྟེ་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་འབའ་ཞིག་བཤད་དོ། །དེ་ནི་ལན་དུ་མར་ཡང་སྨྲས་སོ། །འཕགས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་དེ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཙམ་ཉིད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་གསུངས་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཐའ་མེད་དོ། །དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉི
Chinese
如實輪迴與寂滅般，一切法皆非二元，因大智慧乃是特徵各異之因。何處有寂滅，彼處則無輪迴；何處有輪迴，彼處則無寂滅。是故，一切法如輪迴與寂滅般，應說為非二元，意即一切事物本性皆為轉變。眾生之心如黃金，有垢染時，與無垢染時，剎那之流各異，故輪迴與寂滅互為相異之本性。然彼等之非二元性，乃因眾生或一者之本性，非屬二者。若謂恆常與一，則對主張非二元者而言，解脫與未解脫，貧窮與富裕等，將成一體，此乃一切智者之意。空性與，不生與，非二元與，無自性之特徵，凡包含於經藏中者，應領會此義，意即空性等特徵已闡述為七種。不生亦有二種形態，如幻術與，眼花等。剎那生起與，止滅等法並非各異，故圓滿成立之包含者，因二元之形態不生，故為無自性。是故，於解深密經等經藏中，亦是此義。無心與，無顯現之勝義諦，如實了知非二元者，乃一切形態之空性。於彼，內外各自顯現之二元形態之分別念之空性，乃無邊際且不可言說，故為孩童略說之義，已闡述分別之空性之殊勝。此已多次宣說。於聖母般若波羅蜜多中，為斷除眾生顛倒識之分別念有多少，即宣說多少空性之次第，故空性乃無邊際。勝義之空性
English
Just as samsara and nirvana are, all dharmas are non-dual, because great wisdom is the cause of different characteristics. Where there is nirvana, there is no samsara; where there is samsara, there is no nirvana. Therefore, all dharmas, like samsara and nirvana, should be said to be non-dual, meaning that all things are by nature transformed. The minds of sentient beings are like gold; when they are defiled and when they are undefiled, the streams of moments are different, so samsara and nirvana are mutually different in nature. However, their non-duality is because the nature of sentient beings or one is not of the two. If one says that it is constant and one, then for those who claim non-duality, liberation and non-liberation, poverty and wealth, etc., will become one, which is the intention of the All-Knowing One. Emptiness and, non-arising and, non-duality and, the characteristic of no self-nature, those included in the sutras should understand this meaning, meaning that the characteristics of emptiness, etc., have been explained as seven types. Non-arising also has two forms, such as illusion and, eye disease, etc. Momentary arising and, cessation, etc., are not different dharmas, so those who are fully accomplished, because the form of duality does not arise, are without self-nature. Therefore, in sutras such as the Saṃdhinirmocana Sutra, this is also the meaning. Those who truly know the ultimate truth of no mind and, no appearance as non-dual are emptiness in all forms. In that, the emptiness of the dualistic forms of conceptualization that appear separately inside and outside is infinite and unspeakable, so it is a brief explanation for children, and the excellence of the differentiated emptiness has been explained. This has been said many times. In the Holy Mother Prajñāpāramitā, in order to cut off as many conceptualizations of the inverted knowledge of sentient beings as there are, the order of emptiness is taught as much, so emptiness is infinite. The ultimate emptiness
Tibetan
ད་ནི་མི་གཉིས་པ་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བས་ན་དེ་ལ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་དཔེའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པ་གཞག་པ་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། སྨིག་རྒྱུ་བ་ནི་རི་དགས་སླུ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆུའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་དེ་དེ་ལ་ཆུ་མེད་དོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མགུ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པར་དགོད་པའི་གཏམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིའི་ དོན་ལ་ལྟོས་ཏེ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་མགུ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གཟུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་མཐའ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཊཱི་ཀ་ལས་འབྱུང་བ། །ཡང་དག་དོན་ལ་གཟིགས་མེད་པར། །གླང་པོ་བཙུན་པ་མཛད་ནས་ནི། །འཇིག་རྟེན་བློ་ནི་འབའ་ཞིག་གི །ཕྱི་ཡི་སེམས་པ་སྤྲོས་པར་མཛད། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་བསྟན་པས་བདག་ལ་ཆགས་པ་ལོག་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་བཟློག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་བསྟན་པས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སའི་ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་བསྒོམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུགས་པའི་འཕགས་པ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་གཏམ་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་གཏམ་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པར་རྟོག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གདོན་མི་ཟ་བའི་ཕྱིར་རྩོད་པའི་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་པར་བྱའི། བསྟན་པ་ཀློག་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ལ་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་བཤད་པ་སྦྱར་བ་ལས་གསོལ་པ་བརྒྱ་པོའི་འོག་ཏུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བཤད་པ་དང༌། སྟོང་པ་བཤད་པར་སྦྱར་བ་ལེའུ་གཉིས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།། །།དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་བཤད་པར་བརྩམས་པ་དེ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་གསོལ་པ། གཏོགས་འདོད་དང༌། ལྷ་
Chinese
现在是第二种，关于分别的法性。由于远离了对事物和非事物的分别，因此没有对它显现为不同的分别。为了作为众生颠倒认知的例子，一切智者安立了海市蜃楼等。大慧，例如，海市蜃楼会欺骗鹿，因为它们执着于显现为水的实物，但那里并没有水。大慧，同样，经部所说的所有法，都是为了满足孩子们的分别念，而不是圣者智慧所欢喜的言谈。例如，为了外在意义，而宣说无常、痛苦、不净等，以及蕴等，是为了满足孩子们，为了引导具有这种心态的众生，教法是无尽的。正如 टीका 中所说：不观真实义，如象作比丘，唯世间凡夫，增长外心念。通过宣说人无我，为了遣除对我的贪执，也能遮止轮回的痛苦。在那之后，通过宣说法无我，观修有相和无相的等持，以及所有地的差别，并通过菩提中善妙行愿，为了那些为了自他利益而进入一切智智的圣者，这不是观修的言谈。要理解，那不是如实安立的言谈，就不是胜义谛。为了完全了知一切法，并且对那如实性毫不怀疑，因此没有辩论的差别。因此，应当随顺意义，不要过于执着于阅读教典，一切智者对大慧如是说。圣《楞伽经》中，耶谢华桑波所作的解释中，在百句祈请文之后，关于解释阿赖耶识和解释空性相结合的部分，属于第二品，共有三种。开始宣说如来藏，对此，大慧向一切智者祈请：包含意愿和天。
English
Now, the second is the nature of discrimination. Since it is free from discriminating between things and non-things, there is no discrimination that appears as different to it. In order to exemplify the inverted knowledge of sentient beings, the All-Knowing One established mirages and so on. Great Wisdom, for example, mirages deceive deer because they are attached to what appears to be the reality of water, but there is no water there. Great Wisdom, similarly, all the teachings of the Sutra Pitaka are to satisfy the discriminations of children, not the talk that pleases the wisdom of the noble ones. For example, for the sake of external meaning, the teachings on impermanence, suffering, impurity, and so on, as well as the aggregates, etc., are to satisfy children. For the sake of guiding sentient beings with such a mindset, the teachings are endless. As it appears in the Ṭīkā: Without seeing the true meaning, like an elephant acting as a monk, only worldly fools increase external thoughts. By teaching the absence of self in persons, in order to remove attachment to self, the suffering of samsara is also averted. After that, by teaching the absence of self in phenomena, contemplating the samādhi with and without appearances, and all the distinctions of the grounds, and through the aspiration of good conduct in Bodhi, for those noble ones who have entered into the All-Knowing Wisdom for the benefit of themselves and others, this is not the talk of contemplation. It should be understood that what is not the talk of truly establishing is not the ultimate truth. In order to fully know all phenomena, and to have no doubt about that reality, therefore there is no difference in debate. Therefore, one should follow the meaning, and not be overly attached to reading the scriptures, thus the All-Knowing One spoke to Great Wisdom. In the Holy Laṅkāvatāra Sūtra, in the explanation by Yeshe Palsangpo, after the hundred verses of supplication, the part about explaining the Alaya-vijñāna and the explanation of emptiness combined, belongs to the second chapter, there are three in total. Beginning to explain the Tathāgatagarbha, to this, Great Wisdom requested the All-Knowing One: including wishes and gods.