Tibetan
་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་རྣམ་པར་བཅད་པས་དབྱེ་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གི་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བསྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། རྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམ་པར་གཅད་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཚད་མའི་གཏམ་ལས་འབྱུང་བ། ཇི་ཙམ་ཆར་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ། །དེ་བསལ་ཕྱིར་ནི་གདོན་མི་ཟ། །དེ་སྙེད་དེ་བཞིན་སྒྲ་རྣམས་དང༌། །དེས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་ཡུལ། །ཞེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ། ནང་དང་ཕྱིའི་དངོས་པོའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་མཐའ་མེད་པ་རྣམ་པར་བཅད་པའི་མདོའི་དོན་དུ་མདོར་བརྗོད་ན་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་སྟོང་པ་ཚིག་གི་དོན་ལ་མི་ཤེས་ པ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་དགག་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་གསུངས་པ་ནི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྲིད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མི་སྲིད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། བདུན་ནོ་ཞེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་མི་ཤེས་པ་སྦོམ་པོ་ཀུན་ལས་ཉོན་མོངས་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་གསུངས་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་ལ་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཕན་ཚུན་དུ་འདུས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། འཇུག་པ་མེད་དེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བདག་དང༌། ཕ་རོལ་དང༌། གཉིས་ཀ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་སྲ་བ་དང༌། གཤེར་བ་དང༌། དྲོ་བ་དང༌། གཡོ་བ་རྣམས་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་རེག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པ་སྟེ། སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་པར་འབྱེད་པས་དབྱེ་བ་ན་ཕྱི་རོལ་ཉིད་དུ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ལ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་རིགས། འདུས་པ་ལྟོས་པ་ན་ཡང་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ན་རིགས་ཏེ། འདུས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང་ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་བས་ན་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོའི་མཚན་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་བདག་དང༌། ཕ་རོལ་དང༌། གཉིས་ཀ་མེད་པས་མཚན་ཉིད་གནས་པ་མེད་དོ། །ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམས་ལ་བདག་དང༌། ཕྱི་རོལ་དང༌། གཉི་གའི་རང་བཞིན་ མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་དངོས་པོར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་པོ། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ལ་མཚན་མའི་གནས་དང༌། མཚན་མའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ། །རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་ན་ནི་ཕ་རོལ་པོའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་བཅད་པར་ཡང་འགྱུར་ན། གང་གིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་དེ་ལ་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་གཅད། གང་གི་ཚེ་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་པ་དེ་གཅོད་པ་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་དང་ཐ་དད་པར་འགྲུབ་བ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་གལ་ཏེ་གཞན། །མཚན་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །གཅིག་ནའང་དེ་གཉིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །ཐ་དད་ན་ཡང་གཞན་དུ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཚ་བ་ལ་ཚ་བ་ཉིད་དང་ཚ་བའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡང་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་མེ་ལས་ཚ་བ་མེད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་དང༌། ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་གཞན་པ་ཡིན་ན་ནི་སྐྱོན་འདི་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཚད་མའི་གཏམ་ལས་འབྱུང༌། །དེར་ཡང་གཞན་ནི་ལྡོག་པས་ན། །གཞན་ནི་ལྡོག་གྱུར་ཞེས་པ་ཡང༌། །སྒྲ་དང་བློ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ། །བཏགས་པའི་རྗེས་སུ་ཐོགས་པར་འགྱུར། །སྦྱོར་མེད་ཐ་དད་མེད་པ་ནི། །དོན་དམ་དོན་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གཟུགས་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང༌། །དེ་ནི་བློ་ཡི་འཁྲུལ་པའོ། །མི་གཉིས་པ་དང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དེ་དག་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་མཚན་ཉིད་བརྟགས་ཏེ། སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དངོས་པོའི་ར
Chinese
从无分别的分别中，通过断除分别所安立的增益，仅仅是区分而已。即断除常、我、我的、作者、业、作、生、所生、说、所说等外境的增益之名言，如量论中所说：多少降雨即增益，为除彼故不食魔，如是彼等诸声等，故彼等是异处。如《般若波罗蜜多》中所说，若略说断除内外事物颠倒增益无边的经义，即内空性、外空性、内外空性等。同样，此处为了遣除不了知空性词义的执着，为有情宣说了七种空性，即自性空性、事物自性空性、有空性、无空性、一切法不可说空性、胜义圣智大空性、一空性、七种。如为遣除不知粗大之物而生烦恼，一切智者所说之分别。大慧，何为彼自性空性？如是，一切事物皆空于自相和共相。大慧，因相互聚集而观待，且无有能遍之差别，故共相无有作用。大慧，因无我、他、二者，故无自性，是故一切事物皆称自性空。其中，自相即我之自相，如诸大种之自相为坚硬、湿润、温暖、流动等，共相即触。彼等即：色于分析微尘时，微尘无分故。即粗大与微细区分方分，区分时外境亦无，故。
English
From the non-conceptualization of distinctions, merely distinguishing by cutting off the superimpositions established by conceptualization. That is, cutting off the terms superimposed on external objects such as permanence, self, belonging to self, agent, action, doing, producing, being produced, speaking, what is spoken, etc., as it appears in the words of valid cognition: 'How much rain is superimposed, in order to eliminate that, one does not eat demons, likewise those sounds, therefore those are different places.' As it appears in the Perfection of Wisdom, if briefly stated as the meaning of the sutra that cuts off the endless inversions superimposed on internal and external objects, it is emptiness of the internal, emptiness of the external, emptiness of both internal and external, and so on. Similarly, here too, in order to dispel the clinging to the meaning of the word emptiness by those who do not understand, seven kinds of emptiness are taught to sentient beings, namely, emptiness of characteristics, emptiness of the nature of things, emptiness of existence, emptiness of non-existence, emptiness that all phenomena are inexpressible, emptiness of great emptiness of ultimate noble wisdom, emptiness of one, seven kinds. As it is said by the all-knowing one, distinguishing in order to avert afflictions from not knowing gross things. Great wisdom, what is that emptiness of characteristics? It is like this: all things are empty of their own characteristics and general characteristics. Great wisdom, because they depend on mutual aggregation and there is no difference in what is pervasive, therefore general characteristics have no function. Great wisdom, because there is no self, other, or both, therefore there is no self-nature, therefore all things are called emptiness of characteristics. Among them, self-characteristic is the self-characteristic of self, such as the self-characteristics of the great elements are hardness, wetness, warmth, movement, etc., and the general characteristic is touch. Those are: When form is analyzed into atoms, atoms have no parts. That is, when distinguishing the parts of coarse and fine directions, there is no external object when distinguishing, so.
Chinese
按照这种说法，空性具有自相和共相的特征是合理的。聚合依赖于其他事物，那么如何才能有特征呢？当聚合被分解时，就像房屋、村庄和森林等一样，空性也是如此，因此，对于粗大和微细的特征没有彻底区分的差别。因为没有彻底区分的差别，所以没有自、他、二者，因此没有特征存在。对于内部和外部的事物来说，因为没有自、他、二者的自性，所以在所取和能取的对境中，自相没有成立。在没有二取自性的情况下，将名相的处所和名相的对境都进行分别，这些就像梦境、幻术和眼翳等显现一样，不是自性所生的。如果自性成立，那么也会成为破斥他者对境的依据。如果自己的特征没有成立，那么如何破斥他者的特征呢？当所知是粗大和微细，没有特征的时候，能知者也没有破斥者的特征。特征的基础和特征，也无法成立是一体和异体。正如中观中所说：如果能表和特征是异体，那么名相就没有特征了；如果是一体，那么二者无法成立；如果是异体，那么也不是其他的。就像热和热性，或者热的功德一样，如果它们是异体，那么就会有火中没有热性的过失。常和无常，有色和无色，法和有法等等，如果是其他的，那么就会有同样的过失。因此，一切诸法都远离自相和共相，这是全知者的意图。正如量论中所说：在那里，因为其他的遮返，其他的遮返也说，声音和智慧也同样，会跟随假立。没有结合，没有差别，是胜义谛的体性，色法是一和多，那是智慧的错乱。对于无二和不可言说的事物，在法和有法的对境中考察特征，一般是通过增益来表达的。对境的
English
According to this, it is reasonable for emptiness to have its own and common characteristics. When aggregates are dependent, how can there be characteristics? When aggregates are divided, just like houses, villages, and forests, emptiness is also like that, so there is no difference in thoroughly distinguishing between coarse and subtle characteristics. Because there is no difference in thorough distinction, there is no self, other, or both, so there is no characteristic existing. For internal and external things, because there is no self-nature of self, other, or both, the self-characteristic is not established in the objects of the grasped and the grasper. In the absence of the self-nature of the two graspers, the place of the name and the objects of the name are all conceptualized. These are like dreams, illusions, and appearances like cataracts, which are not born from self-nature. If self-nature is established, then it will also become a basis for refuting the objects of others. If one's own characteristics are not established, then how can one refute the characteristics of others? When what is to be known is coarse and subtle, and there are no characteristics, then the knower also has no characteristics of the refuter. The basis of characteristics and the characteristics themselves cannot be established as one or different. As it says in the Middle Way: If the signifier and the characteristic are different, then the name has no characteristic; if they are one, then the two cannot be established; if they are different, then they are not other. Just like heat and heat itself, or the qualities of heat, if they are different, then there will be the fault of fire having no heat. Permanent and impermanent, form and formless, dharma and possessor of dharma, etc., if they are other, then there will be the same fault. Therefore, all dharmas are free from self-characteristics and common characteristics, this is the intention of the all-knowing one. As it says in the words of valid cognition: There, because of the reversal of others, the reversal of others is also said, sounds and wisdom are also the same, they will follow imputation. Without combination, without difference, is the nature of ultimate truth, form is one and many, that is the delusion of wisdom. For non-duality and unspeakable things, examine the characteristics in the objects of dharma and possessor of dharma, generally expressed through superimposition. The objects of