English
To impute and merely cling to the absence of characteristics. This is how it is: The statement "It is just like that, not otherwise" is an imputation of an external object onto the nature of blue, and so on. The nature of dreams and dizziness, and so on, also has such an appearance. In that case, the discrimination that it exists when not asleep, but does not exist during a dream, is born from the power of the complete maturation of past habits, and all of those are the same. Thus, the All-Knowing One confirms that this discrimination, which imputes the characteristic of lacking great wisdom, arises from clinging to the various habits of negative states of elaboration from beginningless time. That is, the mind that arises in a continuous stream of moments from beginningless time is disturbed by the differences in the conditions of the power of one's own and others' continuums. Due to the power of the complete maturation of various habits of ignorance, which does not equally abide in negative states, it is apprehended like a dream, and the cycle of what appears to be grasped appears. When one analyzes with wisdom, distinguishing between coarse and subtle, and does not focus on that great appearance and the samadhi without appearance, then the All-Knowing One engages in benefiting all sentient beings, which has been explained many times. To impute great wisdom is to impute the bad view of seeing the aggregates, elements, and sense bases themselves as self, sentient being, life, nourishment, person, and individual. This great wisdom is called the imputation of the view of non-existence. That is, clinging to the appearance of the aggregates, elements, and sense bases as separate external objects is the imputation of non-existence. Moreover, clinging to permanence, self, and what belongs to self is the imputation of bad views. The objects of permanence, self, happiness, and purity are transmitted one after another through inverted and wrong knowledge. To impute the cause of lacking great wisdom is like this: The consciousness that did not arise from a cause before, later like an illusion, did not exist before and from nothing, the eye and
Tibetan
༌། གཟུགས་དང༌། སྣང་བའི་རྒྱུ་དང༌། དྲན་པ་སྔོན་དུ་འཇུག་པས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ལ། སྔོན་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པའི་རྒྱུར་སྒྲོ་འདོགས་པ་འདི་ནི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྔོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་རྒྱུན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ན་ནི་དྲན་པ་དང་སོ་སོར་བ་ཤེས་པ་ལ་ སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར། །སྐྱེས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ལ་ཡུལ་ཁ་ཅིག་ཏུ་དགའ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དང༌། མྱ་ངན་འབྱུང་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲན་པ་དང༌། གཟུགས་དང༌། སྣང་བའི་རྒྱུ་ལ་སྟོས་ཏེ། དེས་ན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་སྟོང་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གཅིག་གི་རྒྱུ་གཅིག་ཡིན་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་མི་འཆད་པ་ལྟར་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མེད་པའི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་སྒྲོ་འདོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མ་བྱས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་རྟག་གོ་ཞེས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རྟག་པའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། དེའི་དངོས་པོ་མེད་པར་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཆགས་པ་ནི་མེད་པའི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པའོ། །འདུས་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་ཏེ་འགོག་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གང་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། དེས་ན་རྟག་པ་དང་རྡུལ་ཕྲ་མོས་བརྩམས་ཏེ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པས་གང་རྟག་པ་གཞན་ཡང་མེད་པའི་དངོས་པོར་སྒྲོ་འདོགས་པའོ་ཞེས་དེ་ལ་སྔར་སྨྲས་སོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་རི་བོང་དང༌། རྟ་དང༌། བོང་བུ་དང༌། རྔ་མོའི་རྭ་དང༌། སྐྲ་ཤད་འཛིངས་པ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱིས་པ་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མ་རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་བས་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་ལས་བདུད
Chinese
对于“色、显现之因、忆念先导而生”的说法，认为先前未生的识是不存在的因，这是一种颠倒的分别念。如果先前没有名为阿赖耶识的识，它在无始的时间里持续存在，那么忆念和个别了知等如何才能完全了知？因为刚出生的人在某些境域中会显现出喜悦、恐惧和悲伤。眼等识依赖于忆念、色和显现之因。因此，最初和最后为空性，像幻觉一样，识的生起是紧随其后的一个因的一个缘所生，如心相续的延续一样，先前已经成立了。大慧，执著于不存在的事物是这样的：执著于虚空、止灭和涅槃这些非造作的事物，并加以执著。所谓非造作，就是认为虚空是常恒的。对于涅槃也同样执著，认为它是常恒的。对它的不存在的事物执著为存在的事物，这就是执著于不存在的事物。非复合的事物有三种，即虚空和非择灭。凡是非复合的事物，因为没有生起，所以就像兔角等和石女之子等一样，是没有实体的，这是遍知者的意旨。因此，执著于常恒和微尘所造作的、具有肢分的物质等，以及其他任何常恒的事物，都是执著于不存在的事物，这在之前已经说过了。大慧，所有这些法都与存在和不存在的事物截然不同，就像兔、马、驴、母驴的角和缠结的头发一样，是远离存在和不存在的。大慧，那些心智未能领悟到仅仅是自己心识显现的愚童们，会以执著和诽谤来进行分别念，而圣者们则不会。这是遍知者从宝积经中所说。
English
Regarding the statement, "Form, the cause of appearance, and memory arise as precursors," to assert that a previously unborn consciousness is a non-existent cause is a perverse conceptualization. If there were no such thing as the Alaya-consciousness, which continuously exists in beginningless time, how could memory and individual awareness, etc., be fully known? Because newly born beings manifest joy, fear, and sorrow in certain realms. Eye-consciousness and the like rely on memory, form, and the cause of appearance. Therefore, being empty in the beginning and the end, like an illusion, the arising of consciousness is born from one cause and one condition immediately following it, just as the continuity of the mindstream is uninterrupted, as has been previously established. Great Wisdom, to cling to non-existent things is like this: to cling to and assert that space, cessation, and Nirvana are uncreated things. The so-called uncreated is to say that space is permanent. Likewise, to cling to Nirvana as permanent. To cling to its non-existent nature as existent is to cling to non-existent things. There are three kinds of uncompounded things: space and non-analytical cessation. Whatever is uncompounded, because it is unborn, is without substance, like a rabbit's horn and the son of a barren woman, etc. This is the intention of the All-Knowing One. Therefore, to cling to the permanent and that which is made of particles, such as substances with limbs, and any other permanent thing, is to cling to non-existent things, as has been said before. Great Wisdom, all these dharmas are completely different from existent and non-existent things, like a rabbit, a horse, a donkey, the horn of a mare, and tangled hair, being separate from the sides of existence and non-existence. Great Wisdom, those childish beings whose minds have not realized that it is merely the appearance of their own minds, conceptualize through clinging and defamation, but the noble ones do not. This is what the All-Knowing One said from the Ratnakuta Sutra.
Tibetan
་རྩི་བཏོན་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པའི་སྙིང་པོ་ཆོས་ཀྱི་དེ་ ཁོ་ན་ཉིད་དབུ་མའི་བསམ་གཏན་གསུངས་པའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྒོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་མ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་འཁོར་བར་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱི་དབང་གིས་བཏབ་པའི་འདུ་བྱེད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སེམས་སུ་འབྱུང་བ་མགོ་འཁོར་བ་དང༌། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དེར་རང་གི་སེམས་སྣང་བར་བྱིས་པ་མ་རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པར་ཤེས་པ་དེའི་ཚེ་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་མཐོང་ངོ༌། །རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐ་ཤད་འཛིངས་པའི་རང་བཞིན་ལྟ་བུར་སྟོང་པ་ཡིན་པ་བསླད་པའི་མཐུས་རི་བོང་དང༌། རྟ་དང༌། བོང་བུ་དང༌། རྔ་མོའི་རྭ་ལྟ་བུ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་མཐོང་ཡང་མི་མཐོང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ། རྣམ་པར་བསྔོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དམར་བ་དང༌། རྣམ་པར་གཞིགས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཛེས་པར་བསྒོམ་པ་དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུའོ། །སེམས་ཀྱིས་བསླད་པའི་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཉིད་མི་དམིགས་ན་མཛེས་པ་དང་མི་མཛེས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མགོ་འཁོར་བ་དང༌། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ལས་ཉེ་བར་སྐྱེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོང་པར་མཐོང་ངོ༌། །གང་གི་ཚེ་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་བར་ཞེན་ཏེ་རྣམ་པ་རྣམས་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་མེད་པའི་མ་རིག་པས་ཉེ་བར་བསླད་པས་སྐྱེས་པ་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། ཤེས་རབ་མཉམ་པར་གཞག་པས་མཚན་མ་མི་མཐོང་ངོ༌། །སེམས་ལ་སྨོན་པ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་བསླད་ པའི་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་དོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པར་རྟོག་པར་གྱུར་པ་ན་བསམ་པ་མེད་པ་མི་གཉིས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆུད་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཐུགས་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་ན
Chinese
如是宣说，从中提取究竟实义之精髓，即是法性，亦即中观之禅定。对于从有事与无事之分别念中解脱出来，愚童们会妄加臆测，诽谤者则会妄加分别。所谓未能了悟自心仅是显现，乃是于无始轮回中，由自他之因缘所种下之行蕴圆满成熟，从而生起种种心识，如头晕目眩、昏厥等，于此显现，愚昧无知的凡夫，未能了悟自心显现，便会妄加臆测其有无。当以智慧观察时，粗大与微细，观察色法之微尘时，微尘亦无分，如是了知之时，便会如见房屋、村落、森林等一般，了知一切皆为空性。如同患有眼翳者，见到毛发交织之景象，以空性被蒙蔽之力，便会认为仅有兔角、马角、驴角、骡角等，此乃一切智者之意趣。然以智慧观察，见而不见，又当如何？如《般若波罗蜜多》中所说，于厌恶之物，如分解、剖析、赤裸等，修习不净观，亦是不见之方式。若非为心所蒙蔽之显现，则外境之自性亦不可见，更何况分别美丑？二取之识，亦如头晕目眩、昏厥等，由错乱而生，以智慧观之，则二取之相亦为空性。何时对外境执着，诸相唯识而无生，此时，为无有等持之无明所蒙蔽而生起者，亦能通达其为空性，以智慧等持，则不见诸相。于心无有希求，如是于被蒙蔽者，亦不生贪执，故无有作意。若无作意而生起觉悟，则无有思虑，于不二之胜义谛，于无二之证悟圆满，则成正等觉，由大悲之习气所推动。
English
Thus, extracting the essence of ultimate reality, which is the nature of phenomena, the Middle Way meditation is taught. When one is liberated from the conceptualizations of existence and non-existence, children make assumptions, and slanderers make distinctions. The so-called failure to realize that one's own mind is merely an appearance is that in beginningless samsara, the aggregates planted by the causes and conditions of self and others mature completely, and various consciousnesses arise, such as dizziness and fainting. In this appearance, foolish and ignorant people, failing to realize that their own mind is an appearance, make assumptions about its existence or non-existence. When one examines with wisdom, coarse and subtle, when examining the atoms of form, there are no parts to the atom. When one knows this, one sees everything as empty, like seeing houses, villages, and forests. Like someone with cataracts seeing tangled hair, by the power of obscuring emptiness, one thinks there are only rabbit horns, horse horns, donkey horns, and mule horns. This is the intention of the all-knowing one. But how can one see and not see by examining with wisdom? As it comes from the Prajnaparamita, meditating on unpleasant things, such as decomposition, dissection, and nakedness, is also a way of not seeing. If it is not an appearance obscured by the mind, then the nature of external objects is also invisible, let alone distinguishing between beauty and ugliness? Dualistic consciousness is also like dizziness and fainting, arising from confusion. When viewed with wisdom, the appearance of duality is also emptiness. When one clings to external objects, and all appearances arise only from consciousness and have no birth, then those born from being obscured by ignorance without samadhi can also understand that they are emptiness. With wisdom in samadhi, one does not see signs. There is no desire in the mind, and likewise, there is no attachment to those who are obscured, so there is no attention. If awakening arises without attention, then there is no thought. In the non-dual ultimate truth, in the non-dual complete enlightenment, one becomes a perfectly enlightened Buddha, driven by the habit of great compassion.