Tibetan
ང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལ་ དངོས་པོ་རྣམས་རང་གིས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། སྐྱེས་པ་ནི་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོང་ལ། འགགས་པ་ན་ཡང་གར་ཡང་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་དེ། འབྲས་བུ་ཡང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། གང་དག་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྲིད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་དང༌། བདག་གི་དང་བྲལ་བའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱེད་པ་དང་ལས་འབྱོར་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྲིད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྲིད་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པ་མེད་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ལ་བདག་དང༌། བདག་གི་མི་རིགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བདག་གི་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བའི་དངོས་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྟགས་པས་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་འདུས་པའི་མཐུ་ལས་མི་རྟག་པ་དང༌། སྟོང་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་སྣང་ངོ༌། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ། །མི་བརྟན་བྱེད་པ་ག་ལ་ཞིག །གང་འབྱུང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། །བྱེད་པ་པོར་ཡང་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་བས་ན་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དང༌། བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། ལས་ནི་སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་ན་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་གི །སྐད་ཅིག་པ་ལ་ཐ་དད་པ་སྐྱེས་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་སུ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་དོ་ཞེས་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མི་སྲིད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སྔོན་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟོང་པ་ ཉིད་དང༌། བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་དེའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ
Chinese
如我性空性等，以无自性之事物生故，谓于彼，事物皆自始末生为空性，生者亦无从来处，灭者亦无往何处聚集，果亦为二相之自性空性，凡具二相者，如梦、幻、眩翳等显现，实无生之自性。大慧，何为有之空性？如是，离我及我所之蕴等，从具因、作者及业生起，故名有之空性。谓有之蕴等，乃无平等安住之无明及业所生，于彼等我及我所之不合理者，以未生故，如石女之子等。我所亦于外境之分别，以于常、乐、净之事物颠倒计度故，转为空性。从具因之聚合力，无常及空性之蕴等，如梦等般显现生起。诸行皆刹那，无有稳固之作者，何所生者即彼作者，亦说彼即作者。如是，故具因及作者即彼，作者亦即彼。是故具因及作者与业，乃于前者之后有此，故立为有此则有彼。于刹那者，无有异体之生、住、灭之作者、作者及业等一切遍计之法，如前已说。无有生之空性等，谓蕴等之涅槃，于前非有生，谓二相空性，及无思无显现，及胜义谛乃无二之如实证知，即彼之涅槃。大慧，何为不可说之空性？一切法皆不可说
English
As for suchness, emptiness, etc., because things without inherent nature are born, it is said that in that, all things are born as emptiness from beginning to end by themselves. What is born does not come from anywhere, and when it ceases, it does not gather anywhere. The result is also the emptiness of the nature of two aspects. Those that have two aspects, such as dreams, illusions, and dizziness, appear to be without the nature of true birth. Great wisdom, what is the emptiness of existence? Like this, the aggregates that are separate from self and what belongs to self arise from having causes, agents, and actions. Therefore, it is called the emptiness of existence. It is said that the aggregates of existence are ignorance and actions that arise from actions without equal abiding. In those, the unreasonableness of self and what belongs to self is like the child of a barren woman because it is unborn. What belongs to self is also empty because it is wrongly measured as permanent, happy, and pure things in the distinction of external objects. From the power of the assembly with causes, impermanent and empty aggregates appear to arise like dreams and so on. All actions are momentary. Where is the unstable agent? Whatever arises is the agent itself. It is also said that he is the agent. Thus, the cause and the agent are the same, and the agent is also the same. Therefore, the cause, the agent, and the action are after the former, so it is established that if this exists, then that exists. In the momentary, there is no author, agent, or action of birth, abiding, and cessation of different entities, and all the laws of complete calculation have already been said before. The emptiness of non-existence, etc., means that Nirvana of the aggregates is not born before, meaning the emptiness of two aspects, and the absence of thought and manifestation, and the ultimate truth is the true knowledge of non-duality, which is its Nirvana. Great wisdom, what is the emptiness that cannot be spoken? All dharmas cannot be spoken.
Tibetan
་མེད་པ་ཞེས་ཏེ། དོན་དང་སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་ལ། །ཕན་ཚུན་བརྗོད་བརྗོད་འདོད་པ་མིན། །དེ་སྔར་མཐོང་བ་མེད་པས་ན། །སྤྱིར་ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་གང་དག་རིག་པར་བྱ་བ་དེ་དག་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་དེ། བདེ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི། །བསྙད་པར་མི་ནུས་གཞན་མི་བསྟེན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་རང་རིག་པ། །མངོན་པར་བརྗོད་དང་འབྲེལ་བ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དོན་འདི་ཉིད་སློབ་དཔོན་དིགྣཱ་ག་དང༌། དྷརྨ་ཀཱིརྟི་ལ་སོགས་པས་རབ་ཏུ་སྣང་བར་བྱས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དབང་དོན་དེ་ནི་གཞན་ཉིད་དང༌། །སྒྲ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་གཞན་ཡིན་ཏེ། །སྒྲ་ལས་མིག་མེད་མཐོང་བ་སྟེ། །མངོན་སུམ་དུ་ནི་མཐོང་བ་མེད། །མེད་དང་འབྲེལ་པས་གཞན་དུ་ནི། །བདག་ཚིག་ཅེས་ནི་སེམས་པ་སྟེ། །ཚིག་པའི་སྒྲས་ནི་གཞན་དུ་ཡང༌། །ཚིག་པའི་དོན་ནི་ཤེས་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གསལ་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྒྲས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ན་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། གང་གིས་དེ་ལ་བརྗོད་པ་མེད་པ་དེས་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གི་སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ན་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་མེད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གང་གི་ཚེ་ན་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ལ་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ དེའི་སེམས་ཡུལ་གང་དུ་ཡང་མཛེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མི་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཉེས་པར་འཇུག་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང༌། དབུགས་ཐུབ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པ་མི་གཉིས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སོ། །རྒྱུན་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་བག་ཆགས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་དོན་དམ་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཅིག་གིས་གཅིག་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གང་ན་མེད་པ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་གཅིག་རྣམ་པར་ལོག་པའི་རང་བཞིན་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་བ་ཏྲི་ཀ་ལས་འབྱུང་བ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས། །བདག་གི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གནས། །རང་གི་དངོས་པོ་གཞན་དངོས་ཀྱིས། །རྣམ་པར་ལོག་པའི་ཆ་ཡི་ཕྱིར། །ཞེས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཞན་བསྩལ་བ་རྒྱ་ཆེར་དགོངས་པས་ན་འདིར་རབ་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། འདི་ལྟ་སྟེ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མྲི་ག་རའི་མིའི་ཁང་པ་ན་གླང་པོ་དང༌། བ་ལང་དང༌། ལུག་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་དགེ་སློང་གིས་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངས་བཤད་དེ། དེ་ནི་དེ་དག་གིས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང༌། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཁང་པའི་དངོས་པོར་མེད་པ་མ་ཡིན། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱང་དགེ་སློང་གི་ངོ་བོར་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གླང་པོ་དང༌། བ་ལང་དང༌། ལུག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་གུད་ན་མི་འཁོར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་གནས་མ་གཏོགས་པར་རང་ཡང་མི་སྐྱེ་ལ། མི་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་ མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་མེད་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་ཡང་མི་སྐྱེ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་སྐྱེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པ་ལས་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། རྒྱུན་འབྲེལ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྒྱ་ཆེར་དགོངས་པའི་སྒྲའི་དོན་ནི་ས་དང་པོའི་དབང་པོས་དབུ་མར་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་དང་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མིན། །གར་ཡང་གང་ཞིག་དངོས་པོ་རྣམས། །ནམས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མི་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གྲིབ་མ་དང༌། ཉི་མ་ལྟ་བུ་དང༌། རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུ༌། ནག་པོ་དང་དཀར་པོ་ལྟ་བུ་དག་ཉིས་སུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྣམས་སོ་སོར་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བ
Chinese
即是无有之义。于意义与声音之差别上，不欲互相言说。以彼先前未曾见故，总的来说应当略说。如是说，凡是应当了知的法，彼等与名言无关联，安乐等等之自性，不能诠说，不依仗其他。是故彼等自证智，与名言无关联。如是说。一切智之义，此即导师陈那（Dignāga）与法称（Dharmakīrti）等善为阐明。例如，周遍计度之自性不可言说之故，名为周遍计度之自性，以其自性不可言说之故。彼等根境乃是他者，声音之行境亦是他者，由声音而无眼见，现量中则无见。以无有与关联故，于他者，生起名为我语之念，以语之声音，于他者，亦知语之义。如是说。若二之显现的自性亦不能以声音诠说，何况二之空性？以何者于彼无有言说，故名不可言说空性。大慧胜义圣智大空性为何？例如，我等各自之圣智所通达者，即是空于一切见之过患习气。是故于胜义中，无有圣智大空性，如是说。于何时，瑜伽士之智慧观察，于外境上，不见到常、我、乐、净之增益之时，彼时，彼之心于任何境上，皆不强烈地耽著于美妙之自性，即如彼之外的，耽著于过患之根识，以及如实了知止息气息般，无有心且无有显现之胜义二谛，以如实了知之自性而安住。恒常安住于等持，且于有事与无事不分别，亦无有贪著之时，彼时，彼之邪见的习气将无余断除。是故，称之为胜义圣智大空性。
English
That is, it means non-existence. In the difference between meaning and sound, there is no desire to speak to each other. Because it has not been seen before, it should be briefly stated in general. It is said that all the dharmas that should be known are not related to expression, and the nature of happiness and so on cannot be explained and does not depend on others. Therefore, their self-awareness is not related to expression. So it is said. This meaning of omniscience has been well elucidated by teachers Dignāga and Dharmakīrti and others. For example, the nature of pervasive calculation is unspeakable, so it is called the nature of pervasive calculation, because its nature is unspeakable. Those root objects are others, and the realm of sound is also others. Seeing without eyes from sound, but there is no seeing in direct perception. Because of the absence and association, in others, the thought of my words arises, and with the sound of words, in others, the meaning of words is also known. So it is said. If the nature of the manifestation of the two cannot be explained by sound, what about the emptiness of the two? Because there is no saying about it, it is called unspeakable emptiness. What is the great wisdom of the great wisdom, the ultimate noble wisdom, the great emptiness? For example, what we each understand by our own noble wisdom is empty of the habitual tendencies of the faults of all views. Therefore, in the ultimate sense, there is no great emptiness of noble wisdom, so it is said. When the wisdom of the yogi observes, and does not see the increase of permanence, self, happiness, and purity on external objects, then, his mind does not strongly cling to the beautiful nature in any realm, that is, like the root consciousness of clinging to faults other than that, and like truly knowing the cessation of breath, the ultimate two truths without mind and without appearance abide with the nature of truly knowing. Constantly abiding in equanimity, and not distinguishing between things and non-things, and without attachment, at that time, the habitual tendencies of his wrong views will be completely eliminated. Therefore, it is called the great emptiness of the ultimate noble wisdom.
Chinese
大慧，何为一与一空性？譬如说，某物不存在于某处，则称其为空。这是因为一切事物彼此之间具有相反的性质。例如，瓶子中没有布。正如《巴特里卡经》所说：一切事物自性中，安住于我的事物中，因我的事物与他物，性质相反之故。这是因为一切知者都广泛地考虑了他人所给予的，所以在这里详细地解释。因此，这样说：譬如说，大慧，弥里伽拉的房子里没有象、牛、羊等，但我说它不是僧侣所空。那是因为它空于那些事物。大慧，房子里没有房子的事物，僧侣们也没有僧侣的本质。象、牛、羊等事物也不会在那里游荡。大慧，除了三摩地之外，自己也不会产生，也不会不产生。因此，没有产生和没有自性。考虑到没有产生，所以称一切事物为没有自性。大慧，刹那的相续没有连续性，并且显现为变化，因此一切法都没有自性。因此，称一切事物为没有自性，自己也不会产生，因为依赖于因。也不是不产生，因为前者的后面有这个，从有这个而有这个。因此，考虑到没有产生的自性，称之为连续相关的缘起。一切知者广泛考虑的词语的意义是，初地菩萨以中观的方式所说：非从自生非从他，非从二生非无因，何处有何诸事物，何时亦无有生。大慧，何为非二的特征？譬如说，影子和太阳一样，长和短，黑和白等，这些被分为二的事物，并不是各自不同的。大慧，那
English
Mahamati, what is the emptiness of one and one? For example, if something does not exist in a certain place, it is said to be empty. This is because all things have opposite natures to each other. For example, there is no cloth in a pot. As it is said in the Batrika Sutra: In the nature of all things, dwell in my things, because my things are opposite to other things. This is because all knowers extensively consider what others have given, so it is explained in detail here. Therefore, it is said like this: For example, Mahamati, there are no elephants, cows, sheep, etc. in the house of Mrigarara, but I say that it is not empty of monks. That is because it is empty of those things. Mahamati, there are no things of the house in the house, and the monks do not have the essence of monks. Elephants, cows, sheep, etc. will not wander there either. Mahamati, apart from samadhi, one will not arise by oneself, nor will one not arise. Therefore, there is no arising and no self-nature. Considering no arising, all things are said to be without self-nature. Mahamati, the continuity of the moment has no continuity, and appears to be changing, therefore all dharmas have no self-nature. Therefore, it is said that all things are without self-nature, and one will not arise by oneself, because it depends on the cause. It is also not not arising, because after the former there is this, and from having this there is this. Therefore, considering the nature of no arising, it is called continuous related dependent arising. The meaning of the words extensively considered by all knowers is what the first bhumi bodhisattva said in the Madhyamaka way: Not from self-birth, not from other, not from both, not without cause, where are all things, there is no birth at any time. Mahamati, what is the characteristic of non-duality? For example, like shadow and sun, long and short, black and white, etc., these things that are divided into two are not different from each other. Mahamati, that