Tibetan
་པར་ལྟ་བ་སྤོང་བ་ནི་མཆོག་སྦྱིན་པ་དང༌། འཁྲུ་བ་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པའི་གཡང་ས་དང༌། བཀྲ་ཤིས་དང༌། བཀྲ་ཤིས་མ་ཡིན་པ་དང༌། བཟའ་བ་དང༌། ཆ་ལུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཛིན་པས་འཁོར་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤོང་བའོ། །བདག་དང་བདག་གིར་རྟག་པར་མངོན་བར་ཆགས་པས་བསླད་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འགྱུར་བ་ནི་མེར་ཕྱེ་མ་ལེབ་བཞིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལས་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལྡོག་པ་ལས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་སྟེ། མཁས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །རྟོག་གེར་མི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་དོན་ལ་ཅི་འདི་ལྟ་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་ཞེས་རྒྱུ་ལ་སྦྱོང་པ་ནི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྲིད་པ་དང་ཐར་པ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གདོན་མི་ཟ་བ་ད་ལ་ཡོད་པས་དེ་ལ་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །བདག་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བས་གོང་ནས་གོང་དུ་ས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་མཁས་པས་ནི་དེ་ལ་སའི་དབང་པོར་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །ས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ལ་མཁས་པ་གོང་མའི་ཡང་གོང་མར་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་ མཁས་པ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གཉིས་དང་མི་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཁས་ཤིང༌། ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོང་མའི་ཡང་གོང་མའི་ཡོན་ཏན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚོགས་བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ལ་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འབོད་འགྲོགས་ལ་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་ཆུད་པས་ན་ཆེ་བའོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དབེན་པ་ལ་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ལས་འབྱུང་སྟེ། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །ངར་སེམས་ཉིད་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཡུལ་རྣམས་འཛིན་པ་ནི། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ། །སེམས་མ་གཏོགས་པར་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྣང་བ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་སྣང་ཡང་དེ་ན་ཡུལ་མེད་ལ། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་སེམས་མཉམ་པར་མ་འདུས་པའི་ཕྱིར་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་སྟོབས་ལས་འགྲོ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་སྟེ། སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི། གང་གི་ཚེ་ན་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་གྲོལ་བར་འགྱུ
Chinese
抛弃对常的执着是殊胜的布施，舍弃沐浴、火供、无碍的悬崖、吉祥与不吉祥、饮食和执持各种服饰等轮回产生的颠倒。对于被我与我所常时显现执着所染污者来说，痛苦就像扑火的飞蛾。通过完全了知二种无我，从对我的执着中解脱出来，从而止息轮回的痛苦。智者是自己完全了知的。所谓不观察分别念，就是对于没有通达的意义，思考“这是否是这样”就是在因上串习，这叫做分别念。完全了知区分有和解脱之因，对此毫无疑问，因此他对法没有疑惑。因为远离了对自我的执着等，所以要从高到低在一切地中证悟自性，智者因此成就为地的自在者。善于完全清净一切地者，要证悟更高之上的更高之地的自性。 智者，能特别证悟自性，善于二与非二的等持。为了证得一切地之上更上的功德，菩提之资粮福德和智慧，以及具足各种形象瑜伽的大自在者佛果，应当宣说呼唤同伴，因为精通智慧和方便而伟大。所谓喜爱心、意和意识的自性寂静，出自此经。心是阿赖耶识，我执心即是意，执持诸境者，即名为识。除了心之外，没有境和识的显现。如同在梦中，显现色等境和识，但那里没有境，也没有眼等识。因此，由于心没有平等会合，所以从无明和业成熟的力量中，显现各种各样的有情。粗大和微细的色，用智慧来区分，当无所缘时，即会获得解脱。
English
Abandoning the view of permanence is the supreme generosity, abandoning the perversions arising from cyclic existence by abandoning bathing, fire offerings, unobstructed precipices, auspiciousness and inauspiciousness, food, and holding various kinds of attire. For those who are defiled by the constant manifestation of clinging to self and what belongs to self, suffering is like a moth drawn to a flame. By completely knowing the two kinds of selflessness, liberation from clinging to self reverses the suffering of cyclic existence. The wise are those who completely know for themselves. The so-called non-observation of concepts means that for meanings that have not been understood, thinking "is this so or not" is practicing on the cause, which is called conceptualization. Completely knowing the cause that distinguishes existence and liberation, there is no doubt about this, therefore he has no doubt about the Dharma. Because of being separated from clinging to self and so on, one must realize one's own nature in all grounds from higher to higher, and the wise one is thus established as the lord of the grounds. Those who are skilled in completely purifying all the grounds must realize the nature of all the grounds, higher and higher. The wise, who can especially realize their own nature, are skilled in the samadhi of two and non-two. In order to attain the qualities of the higher and higher grounds, the accumulation of enlightenment, merit and wisdom, and the great power of yoga of various forms, the Buddha-fruit, one should speak of calling companions, because one is great by being proficient in wisdom and means. The so-called love of the solitude of the nature of mind, intellect, and consciousness comes from this sutra itself: The mind is the alaya-consciousness; the ego-mind itself is the intellect; that which grasps objects is called consciousness. Apart from the mind, there is no appearance of objects and consciousness. Just as in dreams, objects such as forms and consciousness appear, but there are no objects there, and there are no consciousnesses such as eyes. Therefore, because the mind does not meet equally, various beings appear from the power of ignorance and the maturation of karma. Coarse and subtle forms are distinguished by wisdom, and when there is no object of focus, liberation will be attained.
Tibetan
ར་རོ། །རྒྱུད་གསུམ་ཆད་པར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་པ་དེའི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་པ་གཉིས་པ་མེད་པས་ན་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་སྐད་ཅིག་པ་གསུམ་དུ་འདུ་ཞིང་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །སྔ་མའི་འོག་ཏུ་དེ་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བར་རབ་ཏུ་ངེས་ཤིང་ལས་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འབོད་འགྲོགས་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡོད་དེ། དེས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ལྟ་བའི་ཉེས་པ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེས་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་བློར་གྱུར་པ་ཞེས་ཏེ། གཏོགས་འདོད་དང༌། ལྷ་ཆེན་པོ་དང༌། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་མུ་ སྟེགས་ཅན་གྱིས་རྒྱུར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་གང་དང་གང་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དབྱིབས་ཡོད་པ་དེ་བློ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་དང༌། ཕྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ལུས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། གནས་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་བར་ཅན་གྱི་དབྱིབས་སོ། །ཆུའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པས་བྱེ་མ་ལ་སོགས་པ་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ་བློ་ཅན་གྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཁ་ཅིག་ཏུ་འདུས་པའི་མཐུས་པདྨ་ལ་སོགས་པའི་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་དེར་བློ་ཅན་བྱེད་པ་པོའི་ལས་མི་སྣང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་དྷརྨ་ཀཱིརྟི་ས་སྨྲས་པ། མཐུན་དང་མི་མཐུན་དག་གིས་ནི། །གང་དག་གང་ལས་ཉེར་སྐྱེ་བ། །གལ་ཏེ་དེ་ལས་རྒྱུ་གཞན་ན། །དེ་ལྟར་འགྱུར་བས་མཐའ་མེད་དོ། །དེས་ན་གཉིས་དང་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རྒྱུ་མ་སྟེགས་ཅན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་མཚན་འབོད་འགྲོགས་ལ་མེད་དེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཆགས་པས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་བདག་མེད་པ་ཤེས་པས་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་སོ་ཞེས་ཤེས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལ་ནང་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་མི་གཉིས་གཉིས་པར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་མཉམ་པས་ན་མེ་སྤྱིར་གནས་པ་བཞིན་དུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་སོ། །སྒྲ་ཐོས་པ་ནི་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲའོ། །གང་གི་བློ་ལས་བློ་གནས་བདེན་ཚིག་སྦྱར་རོ། །གང་ལ་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་དེས་ཐོས་སོ་ཞེས་ཚིག་འབྱེད་པར་བསྒྱུར་རོ། །ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དེ་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ་
Chinese
若若。所谓“三时断灭见”，是指在某个时刻，由于没有第二个刹那，因此过去、未来和现在的三个刹那聚集在一起，并且没有关联。因为前一个之后有它，所以才有这个，非常确定是依缘而生，并且仅仅是安立业和果之间的关联。所谓“如是性”，是指称呼伴侣完全了解法和补特伽罗的无我。因此，被称为从外道见解的过失中解脱。所有外道都认为心识是与因分离的，也就是说，他们认为自在天、大天和梵天等外道所普遍认为的因，是任何具有特殊形状的事物都是有智者所造，就像瓶子和柱子等具有身体、行为和处所等特殊形状一样。水的力量等使沙子等呈现形状，不是有智者所造。在某些时候，由于聚集的力量，莲花等的幼芽出现，在那里看不到有智者的作用。如法称（梵文天城体：དྷརྨ་ཀཱིརྟི་，梵文罗马拟音：Dharmakīrti）所说：由顺和不顺的，任何从任何处生起，如果从那之外有其他的因，那样转变是无尽的。因此，说二和非二者，在称呼伴侣中没有普遍计度的外道之错谬的相，因为执着于常和我的缘故，要知道轮回的痛苦，并且要知道无我，从而能够遮止痛苦。所谓“如来藏佛陀进入内部”，如来藏就是一切有情。同样，内在的非二，了知为二的法就是佛陀的境地。因为与无二的法性相同，所以就像火普遍存在一样，进入了平等。听到声音是指称呼伴侣听到如来们的声音。从谁的智慧中，智慧安住于真实语中。谁具有那样的瑜伽，他就听到了，这样解释词句。善哉善哉，是指应当如是看待如来们。
English
Ra ro. The so-called "view of the extinction of the three times" refers to the fact that at a certain moment, since there is no second instant, the three instants of the past, future, and present gather together and are unrelated. Because after the former there is it, therefore there is this, it is very certain that it arises dependently, and it is only the establishment of the relationship between karma and fruit. The so-called "suchness" refers to the fact that the calling companion fully understands the selflessness of phenomena and persons. Therefore, it is called liberation from the faults of the views of non-Buddhists. All non-Buddhists consider consciousness to be separate from the cause, that is, they believe that the cause commonly regarded by non-Buddhists such as Isvara, Mahadeva, and Brahma is that any object with a special shape is made by an intelligent person, just like pots and pillars have special shapes such as bodies, actions, and places. The appearance of sand and the like in shapes due to the power of water and the like is not made by an intelligent person. At certain times, due to the power of aggregation, the sprouts of lotuses and the like appear, and there the action of an intelligent agent is not visible. As Dharmakīrti said: By concordant and discordant, whatever arises from whatever place, if there is another cause other than that, then such transformation is endless. Therefore, those who speak of two and non-two, in the calling companion there is no sign of the error of the universally imputed non-Buddhist, because of attachment to permanence and self, one must know the suffering of samsara, and know selflessness, so as to be able to prevent suffering. The so-called "Tathagatagarbha Buddha enters within," the Tathagatagarbha is all sentient beings. Similarly, the non-duality within, the dharma that knows as two is the state of the Buddha. Because it is the same as the nature of non-duality, it enters into equality just like fire is universally present. Hearing the sound refers to the calling companion hearing the sounds of the Tathagatas. From whose wisdom, wisdom abides in true words. Whoever has such yoga, he has heard, thus the words are explained. Well done, well done, it means that the Tathagatas should be viewed in this way.