Tibetan
ལ་གྱི་སྣང་བ་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བའི་ཆ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་བར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་པས་ན་འཁོར་བར་རབ་འཁོར་རོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དབང་གི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པས་གསུང་ངོ༌། །དེའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ཞེས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་ དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་མ་སྐྱེས་ཞེས་པ་དང༌། རིགས་པ་གཞན་གསུངས་པ། མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སོ། །ཡོད་པ་ན་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །མེད་པ་ཡང་བསྐྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང་བྱེད་པ་མངོན་པར་འབྲེལ་བ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །ཡོད་དང་མེད་པའི་དོན་ལ་ནི། །རྐྱེན་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །མེད་ན་རྐྱེན་ནི་སུ་ཡི་ཡིན། །ཡོད་པ་རྐྱེན་གྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། །བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་གྱིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བརྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ལ་ཡང་རྟག་པ་དང༌། མཛེས་པ་དང༌། གཙང་བ་ལ་སོགས་པར་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་སྟེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་གྲུབ་པ་མི་གཉིས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལས་གསུངས་པ། འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟག་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། དེ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་སྐྱེའོ། །མཚན་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་སྐྱེ་བ་གྲུབ་པའི་མཚན་མ་སྟེ། རྟོག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ན་གཞན་དག་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་རྣམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་མི་རིང་ངོ༌། །དེའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པས་ན་བྱིས་པ་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པས་མི་གཉིས་ པའི་རང་བཞིན་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཆུད་པའི་རང་བཞིན་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དུའོ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། གནས་སུ་སྣང་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པའི་ལྟ་བར་ལྷུང་བའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བ་གཉིས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རབ་རིབ་ཅན་རྣམས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཁྲུལ་པ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་རྣམས་རྟོག་གོ །དོན་དམ་པར་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་གིས་འཁྲུལ་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་དོ། །མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཤེས་པ་འཇུག་གོ །དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང༌། སྲ་བ་དང༌། རླན་པ་དང༌། དྲོ་བ་དང༌། གཡོ་བར་གྲུབ་པའོ། །ཡང་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། གཟུགས་ནི་དབང་པོ་ལྔ་དང་དོན། །ལྔ་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་གཟུགས། །རྣམ་གཉིས་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་སྒྲ། །བརྒྱད་པོ་རོ་ནི་རྣམ་པ་དྲུག །དྲི་ནི་རྣམ་པ་བཞི་དང་རེག །བཅུ་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བར་འཇུག་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། ནན་ཏན་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །འཇུག་པ་དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཟབ་མོ་མི་གཉིས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་ནན་ཏན་མི་བྱེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལྟ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་ལྟ་བས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་པ་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ནས། ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་ གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་འཕོ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སེམས་པ་མེད་ཅེས་པའི་བར་དུའོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་གསུངས་པ། དེ
Chinese
执著于显现为心之行境的“拉”之显现，是指对外境的执著。这些也因错觉而不断轮回。此外，诸法皆示现为不生等等，是因为没有他生的自性而宣说的。宣说其原因：自己的心显现的实物不存在等等，就像梦境、幻术、眼翳等自性一样。如何不生呢？又宣说了其他的理证：因为无中不能生。如果存在，因为是实物存在，所以不生。不存在也无法产生。对于实物和非实物，作者和业以及作用没有明显的关联。正如中观中所说：对于有和无的意义，诸缘不是存在的。如果不存在，缘是谁的？存在，缘又做什么？凡夫俗子们因为以不正确的方式分别观察，所以对自性进行分别思辨。也就是说，凡夫俗子们完全执著于不真实的外部事物。对于这种自性，凡夫俗子们也以不正确的方式执著于常、美、净等等。对不真实的遍计自性进行分别思辨，这种分别思辨存在于何处，就称之为那个。从胜义谛的角度来说，证悟缘起成立的不二，经由正确的智慧而证悟，如经中所说：圣者各自以自证智的行境等等，是指常以及他生的二相事物，一切自性皆空，这是从胜义谛的角度来说，对不二的正确证悟。它本身就生为不二自性的特征。特征是它本身生起的成立之相，是思辨。它本身是实物，所以其他的像兔角等一样不生。以智慧分析二相，缘起就不会长久。之后出现
English
Clinging to the appearance of "La" appearing as the object of the mind means clinging to external objects. These also revolve greatly in samsara due to illusion. Furthermore, the statement that all dharmas are shown to be unborn, etc., is spoken because there is no self-nature of arising from other. The reason for this is stated: The object of one's own mind's appearance does not exist, etc., just like the nature of dreams, illusions, cataracts, etc. How is it unborn? Another reasoning is stated: Because there is no arising from non-existence. If it exists, it does not arise because it exists as a real object. Non-existence also cannot be produced. For objects and non-objects, there is no manifest connection between the agent, action, and activity. As it appears in the Madhyamaka: For the meaning of existence and non-existence, the conditions are not existent. If there is non-existence, whose are the conditions? If there is existence, what do the conditions do? Because ordinary people separately examine what is not correct, they discriminate the self-nature. That is to say, ordinary people completely cling to external objects that are not true. For such a self-nature, ordinary people also cling to permanence, beauty, purity, etc., in an incorrect way. Discriminating the unreal, completely imputed self-nature, wherever this discrimination exists, it is called that. From the ultimate point of view, the establishment of interdependent arising is non-dual, and it is realized through correct wisdom, as stated in the scriptures: The object of the wisdom of self-awareness of each noble one, etc., refers to the fact that the nature of all things with two aspects of permanence and other-dependence is empty. This is, from the ultimate point of view, the correct realization of non-duality. It itself arises as the characteristic of non-dual self-nature. The characteristic is the sign of the establishment of its own arising, which is speculation. It itself is a real object, so others, like rabbit horns, do not arise. When analyzing the two aspects with wisdom, interdependent arising will not last long. After that appears
Chinese
因为现象也没有自性，所以不是依缘而生。因为孩子们有自性的错觉，所以孩子们以自性来分别，不会变成非二性的境界。那是证悟了胜义谛非二性的自性，直到不是能取和所取的对境为止。显现为身体和受用以及处所的阿赖耶识的生、住、灭的见解中堕落的想法，对于那个，孩子们执着于能取和所取二者，就像有眼翳的人错认为二相一样，生、住、灭也是如此分别。胜义中，就像梦和幻术等一样，对于由他力引起的错觉之相，没有生、住、灭。所谓要完全熟悉体相等等，就是通达总相和别相的体相，那个智慧才会进入。其中，总相的体相就是无常、无我、痛苦等等。别相的体相就是依靠等等的业，以及成立的坚硬、潮湿、温暖、流动。还有，分析的体相中，色是五根和境，五者和非显色，两种二十相，声，八者，味是六相，香是四相和触，是十一的自性等等。进入依缘而生，直到显现造作和努力为止。因为进入那个，所以对于依缘而生甚深非二性的体相不努力。所谓以声闻乘现观的见解，就是为了自己而以见解通达四圣谛，对于他力的相，以无常、痛苦、无我、空性等等的相，从离贪中，为了断除一切生起的烦恼和烦恼习气的烦恼。具有不可思议的转变，就是具有不可思议的等持，直到没有心为止。如此处所说，那
English
Since phenomena also lack inherent existence, they do not arise dependently. Because children have illusions of inherent existence, they discriminate based on inherent existence, and thus the nature of non-duality does not become an object of experience. That is the nature of realizing the non-duality of ultimate truth, up to the point where it is not an object of the grasper and the grasped. The idea that falls into the view of the arising, abiding, and ceasing of the ālaya-vijñāna, which appears as the body, enjoyment, and place, is that children are attached to the two, the grasper and the grasped, and just as those with cataracts mistake two forms, they also discriminate arising, abiding, and ceasing. In ultimate reality, just as in dreams and illusions, there is no arising, abiding, or ceasing in the appearances of delusion caused by other powers. The so-called complete familiarity with characteristics and so on, is the entry of knowledge that thoroughly understands the characteristics of the general and the specific. Among these, the characteristics of the general are impermanence, selflessness, suffering, and so on. The characteristics of the specific are the actions of dependence and so on, and the established hardness, moisture, warmth, and movement. Furthermore, in the characteristics of analysis, form is the five faculties and objects, the five and non-manifest form, the two twenty aspects, sound, the eight, taste is the six aspects, smell is the four aspects and touch, which is the nature of eleven, and so on. Entering into dependent arising is up to the point of manifest effort and diligence. Because of entering into that, one does not diligently apply oneself to the profound non-dual nature of dependent arising. The so-called view of the realization of the Śrāvakayāna is to understand the Four Noble Truths for oneself, and with regard to the appearances of other powers, with aspects such as impermanence, suffering, selflessness, emptiness, and so on, from detachment, in order to abandon all arising afflictions and the afflictions of the afflictive imprints. Having inconceivable transformation is having inconceivable samādhi, up to the point of having no mind. As it is said here, that.