English
This is the true feeling of bliss, because it is free from elaboration. All such bliss, and the bliss of formless absorption, is a bliss that is difficult to think of in reverse. The bliss of entering cessation is also established for the sake of dwelling in bliss in the present life, and even if understood, considering the benefit of sentient beings, bodhisattvas will not manifest it, will not learn it, and will not abide in it, which is the final vow. Attachment to the nature of conceptualizing objects should also be understood as the attachment that is spoken of, that is, attachment to the nature of conceptualizing external objects. Earth element and form transformed from earth element are the nature of color and shape, which the omniscient one has elaborated in detail, such as blue and yellow, etc. The arising without an agent refers to the agent, the action, and things separate from the agent, as it is said: All formations are momentary, where is the impermanent agent? Whatever arises is the agent, and that is also said to be the agent. Regarding reason, scripture, and valid cognition, etc., reason and scripture refer to scripture with reason, such as the initial virtue, etc. Valid cognition refers to direct perception and inference, which are used to prove momentary destruction and selflessness, etc.
Tibetan
ང་ཚུལ་ངན་པའི་གཉེན་པོར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ངན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྲོ་བའི་གཉེན་པོར་ཇི་མི་སྙམ་ཞིང་བཟོད་པ་དང༌། ལེ་ལོའི་གཉེན་པོར་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་གཉེན་པོར་བསམ་གཏན་དང༌། མ་རིག་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་མེད་པའི་གཉེན་པོར་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་གཉེན་པོར་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཆུང་བའི་གཉེན་པོར་སྟོབས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་མི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོར་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ས་བཅུའི་རིམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་དགོད་པར་བྱ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་སུ་དགོད་པར་བྱའོ། །རྟག་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྟག་པ་ནི་རྒྱུན་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་བསམ་མི་ནུས་པའོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་རྣམས་རྒྱུ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྨྲའོ་ཞེས་པ་ནི་གླེང་བའོ། །ལྷ་ཆེན་པོ་དང༌། གཏོགས་འདོད་དང༌། ཚངས་པ་དང༌། བདག་དང༌། རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་སོགས་པ་ནི་གནས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ རྟག་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ནུས་སོ་ཞེས་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་རྟོག་པ་དང༌། རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་རིག་པའི་མཐུ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པོ་ཞེས་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྨྲའོ། །གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྡུལ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་ཡན་ལག་མེད་ཀྱང་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའི་རྫས་རྩོམ་པར་བྱེད་ཅེས་དེ་སྐད་དུ་གླེངས་པ་དེར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྤོངས་བར་གསུངས་པ། མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་རྣམས་རྒྱུན་ནི་རྟག་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་གསུངས་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་པའོ། །རྒྱུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཚད་མའི་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གང་གིས་རྟག་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དེའི་རྒྱུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་རྟག་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟར་མ་སྐྱེས་པས་ན་རང་
Chinese
对于恶劣行为的对治是戒律，对于恶语等愤怒的对治是不介意和忍耐，对于懒惰的对治是精进，对于不平等放置的对治是禅定，对于无明的对治是智慧，对于没有方便的对治是用智慧精通方便，对于没有祈愿的对治是普贤行愿，对于瑜伽道的力量弱小的对治是力量，对于烦恼和没有烦恼的不了解的一切的对治是智慧，即以十地的次第连接的差别，应致力于福德和智慧的积累，并通过布施等十度之集合证悟成佛。所谓常恒不可思议等，常恒是由于恒常的缘故。无常是由于刹那的缘故。不可思议是无法思考的。外道们说诸因是常恒和不可思议，这只是说说而已。大自在天、眷属欲、梵天、我、微尘等是处所坛城的物体之因 常恒和不可思议能够做到，这样不二地说的人是虚妄分别，以及诸因的因无明的力量是不可思议的，这样不二地说的人也这样说。说二的人也以微尘第二等次第，对于微尘们即使没有支分，也造作具有支分的物质，这样说，对此一切智者已开示遮止。外道们说常恒和不可思议本身不会获得，是这样说的。宣说了其原因，为什么呢？是这样说的。不是具有因的自性，意思是说不是具有其因的自性，因为常恒没有因，所以就像兔角一样是没有实物的。一切智者已宣说为量之义，以何等大智慧，常恒和不可思议的那个因不是具有自性的，因为常恒不可思议就像兔角一样没有产生，所以自
English
The antidote to bad behavior is discipline, the antidote to anger such as bad speech is indifference and patience, the antidote to laziness is diligence, the antidote to unequal placement is meditation, the antidote to ignorance is wisdom, the antidote to lacking skillful means is being skilled in means through wisdom, the antidote to lacking aspiration is the aspiration of Samantabhadra's conduct, the antidote to the weakness of the power of the yoga path is strength, and the antidote to all ignorance, both afflicted and unafflicted, is wisdom. That is, with the distinction of connecting the stages of the ten bhumis, one should strive for the accumulation of merit and wisdom, and attain Buddhahood through the collection of the ten perfections such as generosity. Regarding what is called permanence and inconceivability, permanence is due to its constant nature. Impermanence is due to its momentary nature. Inconceivability is that which cannot be conceived. The tirthikas say that all causes are permanent and inconceivable, but this is just talk. Great Ishvara, desire for retinue, Brahma, self, subtle particles, etc., are the causes of the objects of the mandala of the place. Permanence and inconceivability are capable, those who speak non-dually in this way are mistaken, and those who speak non-dually that the power of ignorance, the cause of all causes, is inconceivable also speak in this way. Those who speak dually also, with the order of the second particle and so on, even though the subtle particles do not have limbs, they create substances with limbs, they say in this way, to which the all-knowing one has taught to prevent. The tirthikas say that permanence and inconceivability themselves will not be attained, so it is said. The reason for this is explained, why is it so? it is said. It is not endowed with the nature of a cause, meaning that it is not endowed with the nature of its cause, because permanence has no cause, so it is like a rabbit's horn, it is without substance. The all-knowing one has declared it to be the meaning of valid cognition, with what great wisdom is that cause of permanence and inconceivability not endowed with its own nature, because permanence and inconceivability are like a rabbit's horn, they have not arisen, so self-
Tibetan
བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གང་གིས་མངོན་པར་བྱ། །བྱེད་པ་པོའམ། ཤེས་པར་བྱེད་པ་མངོན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པས་ན་རྟག་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ་ཞེས་རྟག་པ་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པར་སྨྲ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་སྟེ་རྒྱུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རག་ལུས་པའོ་ཞེས་བརྒྱ་ལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་པས་ཁས་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་གཞན་པའི་བྱས་པ་ཅན་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །ངའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག་པ་པས་ནི་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གསུངས་པའོ། །རྟག་པ་ནི་རྒྱུན་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ན་བསམ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་དེ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པར་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་པས་ན་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་ པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་དབང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆུད་པའི་རང་བཞིན་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ན་མཚན་ཉིད་དོ། །དེས་ན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །གང་ན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མེད་པ་དེས་ན་རྣམ་པ་གཉིས་དང་མ་བྲལ་བས་ན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་རྟག་པར་སྨྲ་བ་མ་གཏོགས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་གསུངས་པ་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡང་མི་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཞེས་པ་དང་གསུངས་པ་ཡོད་པ་དང་བྲལ་བས་ན་ཞེས་སོ། །དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་འདས་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བྱུང་ཡང་རུང༌། མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆུད་པའི་རྒྱུན
Chinese
因为没有自性，用什么来显现自性呢？作者或者，使之知晓者，用什么显现的因来推测呢？未生者因为没有事物，所以是常恒和，不可思议的，说常恒和，不可思议是不可以的。如果是，因的自性就是依赖，如果一百个外道承认，那么那时就如不同于它的有为法一样，会变成无常。我的，索迦巴说了自己宗派的特点。常恒是因为恒常的缘故。哪里没有思虑，那就是不可思议，胜义谛无二，如实证悟，那就是常恒不可思议，那就是如了知根识的行为了知如实行。具有胜义谛因的自性，因为是无二如实证悟的自性，所以是无二如实证悟的自性的事物的自性的事物。远离事物和非事物是没有有和无的分别念。圣者各自自己证悟的自性之故，说的是如实证悟自性无二的缘故，是圆成实的观点，不是其他的依他起，远离事物和非事物且无二，幻化等的自性不是。证悟的自性就是如实证悟的事物本身如实就是自性。因此具有自性。哪里没有具有自性，因此没有远离两种相，所以不是具有自性，是能被表达的。外道说常恒之外的刹那的相续，是有因的，不是从无因产生的。如何无二智的因是胜义智，说了远离有，因此。不是胜义谛的依他起是有和无两种相，超越它的圆成实，远离事物和非事物，周遍一切，不可言说，如来出现也好，不出现也好，证悟的相续。
English
Because there is no self-nature, what manifests self-nature? The doer or, the one who makes it known, what cause of manifestation is inferred? The unborn, because there is no thing, is therefore eternal and, inconceivable, it is not permissible to say eternal and, inconceivable. If it is, the self-nature of the cause is dependence, if a hundred heretics admit, then at that time, like conditioned phenomena other than it, it will become impermanent. "Mine," the Sogpa said the characteristics of his own sect. Eternity is because it is constant. Where there is no thought, that is inconceivable, the ultimate truth is non-dual, truly realized, that is eternal and inconceivable, that is like knowing the entry of sense consciousness to be truly entering. Possessing the nature of the ultimate cause, because it is the nature of non-dual true realization, therefore it is the nature of the object of the nature of non-dual true realization. Separated from things and non-things is the absence of conceptualization of existence and non-existence. Because of the nature of self-awareness of each noble one, it is said that because of the true realization of non-dual nature, it is the view of the perfectly established, not other dependent arising, separated from things and non-things and non-dual, the nature of illusion and so on is not. The nature of realization is the very object of true realization, truly is the nature. Therefore, it possesses nature. Where there is no possession of nature, therefore it is not separated from the two aspects, so it is not possessed of nature, it is to be expressed. The heretics say that the momentary continuum other than the eternal, has a cause, it is not produced from no cause. How is it that the cause of non-dual wisdom is ultimate wisdom, it is said that it is separated from existence, therefore. The dependent arising that is not the ultimate truth is the aspect of existence and non-existence, the perfectly established beyond it, separated from things and non-things, all-pervasive, inexpressible, whether the Tathagata appears or not, the continuum of realization.