Tibetan
འི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུང་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཛིན་པའི་རྣམ་བ་རྣམས་འཇུག་གོ །རྒྱ་མཚོ་ཡོད་པས་དཔའ་རླབས་འཇུག་པ་བཞིན་པས་ན་མཐུན་པའི་ཆོས་སོ། །རྒྱུ་གསུངས་པ། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བ། །ཞེས་ཏེ། སེམས་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འཇུག་སྟེ། དེར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །མེ་ལོང་དུ་གཟུགས་ཐ་མི་དད་པ་དང༌། རྨི་ལམ་གྱི་ཆུད་པ་རང་བཞིན་གྱི་གཟུགས་ཐ་མི་དད་པར་སྣང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཅིག་ཅར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྣང་བར་ངེས་པ་ན་སེམས་རང་གིས་གཟུང་བ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚད་མའོ། །ཡུལ་དང་རྣམ་པར་མི་ལྡན་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལས་ཡུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་ངོ༌། །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་ཁུར་སྐམ་རིང་པོ་བཞིན་དུ་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་རོ། །ལྔ་པོ་རྣམས་ལ་སྣང་བར་མངོན། །ཞེས་པ་ནི་ཅིག་ཅར་རོ། །མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་གཡེལ་བར་གནས་པའི་ཡིད་བཞིན་ཏེ། དེ་ལ་མཉམ་པ་ཅིག་ཅར་དུ་གྱུར་ཏེ། ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མྱོང་བའི་རིམ་པ་མེད་པ་ནི་ལྟད་མོ་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །མཚན་འགྱེད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་མགུ་བར་མཛད་པའི་སླད་དུ་ཆོས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཅིའི་སླད་དུ་གསུངས། ཚོན་ལ་རི་མོ་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་གྲངས་ཅན་གྱིས་ཡོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཀག་པའོ། །ཡང་དག་ལ་ནི་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་མི་གཉིས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །བཤད་པ་དག་ནི་འཁྲུལ་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མེད་པས་ན་སྒྲ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་གནས་ཏེ། སྤྱིའི་མཚན་དུ་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏོ། །ཅིའི་སླད་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྟོན་ཞེས་དེ་སྐད་དུ་སོགས་པ་གསུངས་བ། སོ་སོ་རང་རིག་གང་དག་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་འདི་སྐད་བསྟན་གྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྟོན་ཏོ། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་སྟོན་ཏོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་མེད་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཙམ་ཉིད་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ ཕྱིའི་དོན་དུ་མོས་པ་མགུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཟུང་བོར་སྟོན་ཏོ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར་རྣམས་ལ་མོས་པའི་མི་གཉིས་པ་སྟེ། སྨན་པས་རྣམ་པ་དུ་མའི་ཐབས་ཀྱི་སྨན་བཏང་བ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པ་ཅན་ནི་རྟག་པ་དང༌། བདག་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་དང༌། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཕྱིའི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་འབོས་པའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་བར་ཤེས་པ་མི་གཉིས་པ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་བས་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་གནས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེར་སྤྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་པོ། །འདི་ནི་འདི་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་གདོན་མི་ཟ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་གནས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་གང་གི་ཚེ་གང་དུ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུར་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་དང༌། བདག་གི་སྨོན་ལམ་མཐུན་པར་གདབ་པར་བྱ་བ་ནི་བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བཞིན་དུའོ། །ཇི་ལྟར་མི་གཡོ་བའི་ས་སྣང་བ་མེད་པ་ལས་ལངས་ཏེ་སྨོན་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་མཛད་པའོ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་དེ་ཡང་མི་གཉིས་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་རང་བཞིན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡང་ཤེས་སོ། །བོང་བུ་འཐེང་པོ་ལྟ་བུ་ནི་སྔོན་གྱི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོར་རྒྱུ་བ་སྤངས་ཏེ་མི་གཡོ་བར་གྱུར་པའོ། །དེས་སྣང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་ཐོབ་པའི་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའང་སྣང་བ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རིག་འཛིན་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མཐུ་བོ་ཆེར་སྨྲ་བ་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་གཉིས་པའི་བསམ་གཏན་ཡོད་དོ། །དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་གཙུག་ལག་མང་དུ་ཐོས་ནས་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྨོན་ལམ་རྣམས་ལ་རང་གི་སྨོན་ལམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་སྨོས
Chinese
为什么呢？因为舍弃了所取。也就是，阿赖耶识进入所取的相状，能取识进入能取的相状。如同有大海，波涛涌入一样，所以是相应的法。所说的因是：身体和受用，处所显现。也就是说，进入心阿赖耶识的能取识都进入其中，意思是说，那里不仅仅只有二取的相状。如同镜子里的影像不相异，梦中的污垢，自性的形象显现不相异一样，这样同时显现，确定是同时显现，那么心自己所取和不相异，就是一切智的量。因为不具备境和相，等等，就是说从各种各样的变化中产生各种各样的境。如同梦等等和长长的干柴一样，有次第和同时。对于这五者显现是明显的，说的是同时。等持是安住于散乱的心一样，对于它，平等同时产生，五者所经历的没有次第，如同看戏一样。如同展示名号一样，为了让众生欢喜，为什么宣说各种各样的法？颜色上没有图画。也就是说，因上没有果，因为它的果不可见。因此遮止了数论派从有中产生果。真实中没有文字，说的是不可说，无二的真实智慧。所说的都是错乱，说的是因为没有色蕴，所以也没有声音。具有显现的禅定安住在其他的自在的各种相状的法上，在共同的相上正确地显示。为什么为了瑜伽士们显示共同的相呢？像这样等等所说的是，各自自证的那些，等等。给佛子们这样开示，等等，就是给佛子们显示无二的共同的相。对于孩子们，对于蕴等等二取的相，普遍地假立而显示。在其他自在上，即使没有色等等的蕴，也
English
Why is that? Because of abandoning the grasped. That is, the Alaya-consciousness enters the aspect of the grasped, and the grasping consciousness enters the aspects of the grasper. Just as when there is an ocean, waves enter, so it is a corresponding dharma. The cause is said to be: body and enjoyment, place appearance. That is to say, the grasping consciousness that enters the mind Alaya-consciousness all enter into it, meaning that there are not only the aspects of the two grasped there. Just as the image in the mirror is not different, the dirt in the dream, the appearance of the nature's image is not different, so it appears simultaneously, and it is certain that it appears simultaneously, then the mind's own grasped and not different is the measure of omniscience. Because it does not possess object and aspect, etc., it means that various objects arise from various changes. Like dreams etc. and long dry firewood, there is sequence and simultaneity. It is obvious that the appearance is obvious to these five, which means simultaneously. Samadhi is like the mind dwelling in distraction, for it, equality arises simultaneously, and there is no sequence experienced by the five, like watching a play. Just as showing the name, why are various dharmas spoken to please sentient beings? There are no pictures on the color. That is to say, there is no result on the cause, because its result is invisible. Therefore, it prevents the Samkhya school from producing results from existence. There are no letters in reality, which means unspeakable, non-dual true wisdom. What is said is all confused, saying that because there is no form aggregate, there is no sound. The Samadhi with appearance abides in the dharma of various aspects of other's freedom, and correctly shows on the common aspect. Why show the common aspect to the yogis? What is said like this etc. is, those who are self-aware, etc. To the sons of the Victorious Ones, this is shown, etc., that is, to show the non-dual common aspect to the sons of the Victorious Ones. For children, for the aspects of the two grasped such as aggregates, it is generally assumed and shown. In other's freedom, even if there are no aggregates such as form, also
Chinese
如幻等般地示现。 唯心所现之诸法，为了使信解外境者欢喜，故示现色等成双。 为了信解甚深之法，对诸法信解无二，如医师以多种方便施药。 有分别者说常、我等，以及声闻圣者等说外境者，其所依止之阿赖耶识无二，非为所缘境。 所谓自心显现等，色等显现于自心，以美等之分别相，应知其体性不住。 又，所谓其他等，心即阿赖耶识。 于彼行持之自性即智慧。 此即是此，具有决定不疑之体性即是智慧。 安住于彼而应知，粗细任何之时，于何时不可得，彼时即能证得无相三摩地，如是应勤修圣者智慧之三种体性。 应将往昔诸佛之愿与自之愿相同而安立，如善逝行愿般。 如从不动地无相中起立，以诸愿行作利他之事。 个别自证之智慧亦知其无二与无二之相，乃从他起自在之三摩地所生。 如跛驴般，乃舍弃往昔极细微之行，而成为不动者。 彼等获得所谓无相之三解脱之声闻等，以及一切外道亦有无相之禅定。 其中，持明者说边见，寂静者，以及说大能力者，说无二者等，具有无相之体性之无二禅定。 因此，乃从多闻世间及出世间之论典而完全熟悉之后产生。 乃从将往昔诸佛之愿加持为自之愿而产生。 所谓个别自证之圣者智慧之体性，前已述说。
English
It is shown as illusion and so forth. For the sake of those who believe in external objects, the phenomena that appear as mind-only are shown as pairs such as form, in order to please those who believe in external objects. For the sake of believing in the profound Dharma, there is no duality in believing in all phenomena, just as a doctor administers medicine with various methods. Those who have conceptualizations speak of permanence, self, and so on, and the noble Shravakas who speak of external objects, the basis of their dwelling, the Alaya-vijnana, is non-dual and is not an object of focus. What is called the appearance of one's own mind, and so on, is that form and so on appear in one's own mind, and the characteristic of conceptualization such as beauty and so on should be understood as not abiding. Furthermore, what is called "other" and so on, the mind is the Alaya-vijnana. The nature of practicing therein is wisdom. "This is only this," the characteristic of being undoubtedly certain is wisdom. Abiding therein, one should know that when one cannot perceive anything at any time, whether gross or subtle, at that time one will realize the samadhi of no appearance, and in this way one should strive for the three characteristics of the wisdom of the noble ones. The aspirations of the Buddhas of the past and one's own aspirations should be established in harmony, like the aspiration of the conduct of the noble ones. Just as one rises from the immovable ground of no appearance and performs the benefit of others with aspirations. One should also know that the individually self-aware wisdom is also non-dual and without duality, born from the samadhi of other-powered nature. Like a lame donkey, one has abandoned the extremely subtle movement of the past and become immovable. Those Shravakas who have attained the three liberations of what is called no appearance, and all the heretics, also have the meditation of no appearance. Among them, those who speak of the extremes of the Vidyadharas, the peaceful ones, and those who speak of great power, those who speak of non-duality, have the non-dual meditation characterized by no appearance. Therefore, it arises from having heard many worldly and transcendental scriptures and being completely familiar with them. It arises from blessing the aspirations of the Buddhas of the past as one's own aspirations. What is called the characteristic of the wisdom of the noble ones, individually self-aware, has been mentioned before.