Tibetan
དུ་བརྟག་པའོ། །དམ་བཅས་པ་མ་ཉམས་པ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་རྒྱུ་མི་རིགས་ཏེ། བྱེད་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་མཚུངས་པས་ན་གླགས་ཕྱེ་སྟེ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའམ། མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བར་སྨྲ་བ་ལ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་ཕྲད་པའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་ཕྲད་བ་ཉིད་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ་རྒྱུའོ། །དེའི་བྱེད་པ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་མམ་ལྷན་ཅིག་ཀྱང་རུང་སྟེ། གསུམ་ཕྲད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྒྱུ་རྣམས་ཉེ་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་གྱིས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་སྟེ། གསུམ་འདུས་ན་རེག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དང༌། སྣང་བ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུན་དུ་གནས་ཤིང༌། སྔོན་མྱངས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་གསལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིད་ཤེས་པ་སྐྱེ་ཞིང་འགག་ཀྱང་སེམས་པ་མེད་ཅིང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཐོག་མ་དང༌། ཐ་མར་གནས་པའི་རྒྱུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་དང་ཡུལ་ཡང་དེར་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཉིད་ཡོད་པར་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་མྱོང་ངོ༌། །གང་དག་ཀྱང་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་གའི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་དབང་པོ་དང༌། དོན་ཕྲད་དེ་ཉེ་བར་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་བསྟན་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་གདོན་མི་ཟ་བའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཤེས་པའོ་ཞེས་རྟོག་པའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདག་དང༌། ཡིད་དང༌། དབང་བོ་དང་དོན་དུ་ཕྲད་པ་ལས་གང་སྐྱེ་བ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པར་རྟོག་གོ །གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྣ་བ་དང༌། བགས་པ་དང༌། མིག་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་འཇུག་པ་རྣམས་ ནི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་མངོན་སུམ་ཚད་མའོ། །སྤྱོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྐྱེས་བུ་དང་དབང་པོ་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱོར་ཏེ། བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་པའོ། །དེ་ཐོག་མར་བྱས་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་གཞན་གཞག་པའོ། །ཀྵ་པ་ན་ཀ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་ཡུལ་མངོན་སུམ་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚད་མར་བཟུང་ནས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོག་མར་བྱས་པ་ལས་སོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་རྟོག་པ་ནི་ཡུལ་ཉེ་བ་ནི་མངོན་སུམ་པའོ། །ཡུལ་རིང་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དོན་ལ་གདོན་མི་ཟབ་མེད་དོ་ཞེས་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བདག་གི་སེམས་སྣང་བ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དོན་དུ་ལྷག་པར་བསྐྱེད་དེ། བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ཚད་མ་དང༌། གཞལ་བ་དང༌། རྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་གོ །རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པར་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། བསྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་དོ། །སྐད་ཅིག་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གུད་ན་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་འབྱུང་བ། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་བྱས་ན། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་དེར་རིགས་ཏེ། །འོན་ཏེ་སྐྱེ་བ་འདུས་མ་བྱས། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་རུང༌། །དེས་ན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་རིགས་སོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་ལའང་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། དེ་དག་གཞན་པར་བརྟག་པར་མི་བྱའོ། །གང་དག་གཉིས་རྣམ་པའི་ཆོས་ཡིན་པ་དེ་དག་རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པས་ན་དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལའོ། །མེད་པ་མི་སྐྱེ་ལ། མེད་པ་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གསུམ་ཕྲད་པ་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡོད་པ་དང་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་ཞེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡོད་པར་བྱེད་པ་ཡེ་ཡོད་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཡོན་ཏན་དང༌། རྫས་དང༌། བྱེད་པ་ལྡན་པའོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ནི་འབྲེལ་པའི་རྒྱུའོ། །རྫས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁྱད་པར་ཏེ། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པར་སྟོན་ཏོ། །ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅས་པ་དང་འགལ་བ་སྟེ། དེ་སྟེ་ཡོད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར། འོན་ཏེ་མེད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ན་འབྱུང་བར་བྱེད། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བྱེད་པ་འགག་པའོ། །དེས་ན་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང་འདྲ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐར་སྟོང་བ་དབུས་སུ་འཛིན་པ་དང་ག
Chinese
应当这样考察。所立誓言不退失，对于有和无不应理，因为没有作者等。由于有和无相同，打开缺口，一切处一切都有或没有，对于说有和无产生来说，没有决定的原因。所谓三和合的缘，就是三和合本身是缘，是因。它的作用，无论是过去等的次第，还是同时都可以。三和合的体相，应当是诸因相互靠近观察。比如，眼和色的缘产生眼识，三者聚集叫做触。它的近取缘和显现以及无间等也是因。因此，恒常存在，先前经历的追忆等与作意相应的眼等具有明亮之识，与此相应的分别意识生起和灭亡，却没有心想。这些识最初和最后存在的因，阿赖耶识是常有的，应当这样推测。梦中，眼等和对境也不在那里，一切的自性，那本身是存在的，现量随之体验。有些尼夜耶派的论师认为，根和境相合，由此近取而生的识，没有变为不可指示，没有欺骗性的自性，那就是现量的体相之识。有些胜论师则认为，我和意以及根和境相合而产生的，认为是现量之识。数论师则认为，耳、皮、眼、鼻、舌被意加持而行持的那些是现量的体相，是现量 प्रमाण （梵文：pramāṇa，梵文罗马拟音：pramana，汉语字面意思：量）。顺世外道则认为，补卢沙（梵文：puruṣa，梵文罗马拟音：purusa，汉语字面意思：士夫）和根一起结合，产生智慧，那就是现量。首先成立它，然后安立比量等其他量。胜论派则认为，总和别的境是现量。一切都以比量作为量，是从首先成立现量开始的。顺世外道认为
English
It should be examined in this way. The vow that has been made is not lost, and it is not reasonable for existence and non-existence, because there is no agent, etc. Because existence and non-existence are the same, opening the gap, everything is either existent or non-existent in all places. For those who say that existence and non-existence arise, there is no definite cause. The so-called condition of the three assemblies is that the three assemblies themselves are the condition, the cause. Its function can be either the order of the past, etc., or at the same time. The characteristic of the three assemblies should be that the causes are observed close to each other. For example, the eye and the condition of the form produce eye consciousness, and the three gatherings are called touch. Its immediate condition and manifestation, as well as uninterruptedness, etc., are also causes. Therefore, the eye, etc., which is constant and corresponds to the previous experience of recollection, etc., has a clear consciousness, and the corresponding discriminating consciousness arises and ceases, but there is no thought. The cause of the existence of these consciousnesses at the beginning and the end, the Alaya consciousness, is constant, and it should be inferred in this way. In dreams, the eye, etc., and the object are not there, and the nature of everything, that itself exists, is experienced directly. Some Naiyayikas believe that the sense and the object are combined, and the consciousness that arises from this immediate cause does not become unindicatable, and the nature of non-deception, that is the consciousness of the nature of direct perception. Some Vaisheshikas believe that what arises from the combination of self, mind, and sense and object is considered to be direct perception. The Samkhyas believe that the ear, skin, eye, nose, and tongue, which are blessed by the mind and act, are the characteristics of direct perception, and are direct perception प्रमाण (Sanskrit: pramāṇa, Romanization: pramana, literal meaning: measure). The Carvakas believe that when the puruṣa (Sanskrit: puruṣa, Romanization: purusa, literal meaning: man) and the sense are combined, wisdom arises, and that is direct perception. First establish it, and then establish other measures such as inference. The Vaisheshikas believe that the general and the different objects are direct perception. Everything takes inference as a measure, starting from the first establishment of direct perception. The Carvakas believe
Chinese
近处是现量。远处是比量，因此，对于意义没有隐晦不明之处。所有这些都因为我的心没有领会显现，所以在意义上更加增益，对能作、作者、量、所量、言说、所说等名称进行普遍分别。在梦等中，也有对所取和能取、能作和作者、所生和能生等显现之相进行分别。对于刹那，生、住、灭等法并不存在于其他地方。如中观中所说：如果生是所作，则应具有三种特征，如果生不是所作，所作的特征怎么可能成立？因此，对于有和无，能作和作者所生的法等是不合理的。对于法和补特伽罗的二无我，也对外境增益所生等，不应将这些视为他者。凡是二相的法，都如梦和幻术等一样，一切都是不生的，因此有和无不可能产生。所谓“对于这些”，是指对于说有和无等的人。无不生，无不灭，数论派所说的三时是过去、未来和现在。对于所谓因和果的自性特征等，所谓“有和无的特征存在”，是指显现存在的、普遍存在的总相，即具有功德、实体和作用。具有功德是关联的因。所谓具有实体等是差别，显示了过去等的特征存在。所谓从有和无中产生，是与誓言相违背的，如果是有，怎么会产生？如果无产生，无事物怎么会产生？一点也不产生，这是能作的止息。因此，如梦和幻术一样，缘起是最初和最终的边际空性，中间是执取和
English
Closeness is direct perception. Distance is inference, therefore, there is no obscurity regarding the meaning. All these are because my mind has not comprehended the appearances, so it is further increased in meaning, and there is universal discrimination of terms such as agent, actor, valid cognition, object of valid cognition, speaker, and what is spoken. In dreams and so on, there is also discrimination of the aspects that appear as the grasped and the grasper, the doer and the agent, the produced and the producer. For the momentary, phenomena such as arising, abiding, and ceasing do not exist elsewhere. As it appears in the Middle Way: If arising is conditioned, then it should have three characteristics; but if arising is unconditioned, how can the characteristics of the conditioned be established? Therefore, for existence and non-existence, the phenomena such as those produced by the doer and the agent are unreasonable. For the two selflessnesses of phenomena and persons, also imputing production and so on to external objects, these should not be regarded as other. Whatever are phenomena of duality, like dreams and illusions, all are unborn, therefore existence and non-existence cannot arise. The term "for these" refers to those who speak of existence and non-existence, and so on. Non-existence does not arise, and non-existence does not cease. The three times of the Samkhyas are the past, the future, and the present. Regarding what is called the characteristic of the nature of cause and effect, etc., the so-called "the characteristic of existence and non-existence exists" refers to the general characteristic of what is manifestly existent and universally existent, which is endowed with qualities, substance, and action. Having qualities is the cause of connection. What is called having substance, etc., is a distinction, showing that the characteristics of the past, etc., exist. The statement that arising comes from existence and non-existence contradicts the vow. If it exists, how can it arise? If non-existence arises, how can a non-thing arise? It does not produce anything at all, this is the cessation of action. Therefore, like dreams and illusions, dependent arising is empty at the beginning and the end, and the middle is grasping and