Tibetan
་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི། སེམས་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས། །ངར་སེམས་ཉིད་ནི་ཡིད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཡུལ་རྣམས་འཛིན་པ་ནི། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། དྲི་མ་དང་བཅས་པ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་སེམས་ལ་འཁོར་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་རིམ་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་དོན་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་གཞིགས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མི་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ལྟ་བ་གཉིས་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ ས་བརྒྱད་ཡན་ཆད་དོ། །སྲས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྲས་ཀྱིས་ནི་བཙུན་གཙོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་བཅུ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལས་འདའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ས་ལ་འཇུག་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པ་གཉིས་དང༌། མི་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །དོན་དམ་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། སྤང་བ་དང༌། བླང་བ་ཡང་དག་པའི་ཡུལ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་མཁྱེན་ཏེ། བདག་ཅག་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །འདི་དག་ནི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པའི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཏེ། བདུན་པ་གཉིས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་གཉིས་སུ་གཞག་གོ །འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་དང་ལྡན་ནས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དགོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྲང་རྩི་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པའོ། །སྤྱི་ནི་ཀ་བ་དང༌། ཕྲུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྲ་བའོ། །བདག་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ལྟ་བ་ནི། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་ཕྱིའི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པར
Chinese
的行为领域，以及如来各自的智慧的行为领域。所谓心的行为领域是：心是阿赖耶识，我执心即是意，以其执持诸境者，即名为识。这是说，有垢与无垢时的心的流转和解脱的次第。识也是眼等识与色等二者的显现，如梦等一样，没有外境也能生起。粗大和微细加以辨别，何时以智慧所知而不可得，彼时于不可得之瑜伽自性的智慧的行为领域中，成为不二的瑜伽。所谓二见的行为领域，是恒常执著我与我所的行为领域。所谓超越二见的行为领域，是为了完全了知法与补特伽罗的无我。无显现的行为领域是八地以上。所谓超越佛子之地的行为领域，佛子是指贤首菩萨等十地，超越彼等之瑜伽者，是进入一切智智之地。如来各自的智慧的行为领域是，有显现和无显现二者，以及不二的等持，和一切智智的智慧的境界。胜义中，如实真如，以及舍弃和取舍的真实境界，唯有一切智智知晓，我们随逐于名言。这些是具大慧的过去、未来和现在的如来等，事物自性即是胜义谛的精华，第七二者安立为遍计烦恼和清净二者。具有何种圣者智慧，从而对能了知自相和共相的法进行安立。特殊的相是执持蜂蜜和水等。共同的是柱子和椽子等的坚硬。于我境上分别的见解是，常恒、我以及于外境上分别。
English
the sphere of activity, and the Tathagata's own sphere of knowledge. The sphere of activity of the mind is: The mind is the alaya-consciousness, the ego-mind is the mind, and that which grasps objects is called consciousness. This means that the mind in the time of defilement and non-defilement is the order of samsara and liberation. Consciousness is also the manifestation of the two, such as eye consciousness and form, etc., and it can arise without external objects, like dreams, etc. Discriminating between gross and subtle, when what is to be known by wisdom is unattainable, then in the sphere of activity of the wisdom of the nature of unattainable yoga, it becomes non-dual yoga. The sphere of activity of the two views is the sphere of activity of constantly clinging to self and what belongs to self. The sphere of activity beyond the two views is for the sake of fully knowing the selflessness of phenomena and persons. The sphere of activity without appearance is the eighth bhumi and above. The sphere of activity beyond the son's bhumi is that the son refers to the ten bhumis of the noble chief bodhisattvas, etc., and those yogis who transcend them enter the realm of omniscient wisdom. The Tathagata's own sphere of knowledge is the two, with appearance and without appearance, as well as the non-dual samadhi, and the realm of the wisdom of omniscient wisdom. In the ultimate sense, suchness, as well as the true realm of abandonment and adoption, only the omniscient wisdom knows, and we follow after names. These are the past, future, and present Tathagatas, etc., who have great wisdom, and the nature of things is the essence of the ultimate truth, and the seventh two are established as the two, pervasive affliction and purification. With what kind of noble wisdom does one possess, one establishes the dharmas that can realize the self-characteristic and the general characteristic. The special characteristic is holding honey and water, etc. The common is the hardness of pillars and rafters, etc. The view of discriminating on the object of self is permanence, self, and discriminating on external objects.
Tibetan
་ལྟ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ནས་དེ་དག་གིས་ཕྱིའི་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་གཉིད་ཀྱིས་མ་ལོག་པའི་ཚེ་ན་ནི་ཡོད། རྨི་ལམ་གྱི་དུས་ན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཏེ། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཞན་ཡང་མི་ཤེས་པ་དང༌། སྲིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྒྱུས་སྲིད་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། གཙང་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་ལྡོག་ པ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་མི་ཤེས་པ་དང༌། སྲེད་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་རྐྱེན་རྣམ་པར་ལོག་པས་སོ། །དེ་ལ་མི་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འདུས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། མི་རྟག་པས་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་བདག་དང། སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་བདེ་བ་དང༌། མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་མཛེས་པར་མངོན་དུ་ཞེན་ཏེ། སྲེད་པ་ལས་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་བདག་ཏུ་སྲེད་པས་ཕྱེ་མ་ལེ་བ་བཞིན་དུ་སྲེད་པར་ལྷུང་ངོ༌། །མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་སྟོང་བ་དང༌། བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་གོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་དང༌། སྤྲིན་གྱི་ཡུལ་དཔེ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་སྣང་བ་ཉིད་དེ། ཕྱིའི་དོན་མེད་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། རབ་རིབ་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། སྤྲིན་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྱུ་མའི་དཔེས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་མཛད་པའོ། །སྤྲིན་གྱི་དཔེས་མི་རྟག་པ་ཡིན་པར་ཚད་མའི་དོན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དགེ་སློང་ངམ། བྲམ་ཟེ་གང་ལ་ལམ་བྱུང་བའམ། ཡོད་པ་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་མངོན་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པ་དང༌། རྐྱེན་རྣམས་ལས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་བྱུང་ནས་ཀྱང་འཇིག་པར་འདོད་དེ་ཞེས་པ་ནི་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་མེད་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར
Chinese
如果不能了解以见而了知的自性，那么外道孩童们就像做梦等一样，只是把自己的心识显现，而没有领会色等，他们把这些理解为外境，这只在没有睡醒的时候才有。在做梦的时候就没有了。也就是说，除了自己的心识显现之外，就会说有外在事物和没有外在事物。大慧，还有无知和有生等，都是由分别念的因缘而变成三有。由于颠倒的分别念，以及不平等的无明，和业成熟的力量，就会陷入常、我、净的颠倒轮回痛苦之中。如何止息这一切，都是由一切智者所证实的，即由无知、贪欲和业的因缘颠倒所致。其中，无知是不真实的聚集之相，即以无常为常的颠倒，以无我为我，以痛苦为快乐，以不净为净的颠倒，同样地，显现为美妙而执着，从而产生贪欲。就这样，以颠倒的智慧贪着于我，就像飞蛾扑火一样，陷入贪欲之中。只有完全了解无常、痛苦、空性和无我，才能止息痛苦。一切智者所说，如何才能完全了解法和补特伽罗的无我呢？要像比喻自己的心识显现如幻术和云彩一样来解释，也就是说，色等就是心识的显现，没有外境，就像梦、眼翳、幻术、云彩和影像等的自性一样。其中，以幻术的比喻来证实法无我。以云彩的比喻来证实无常，这本身就是量（ प्रमाण ）的意义。大慧，无论是比丘还是婆罗门，如果生起了道，或者存在着从因产生果，事物长久存在，以及从各种因缘产生蕴、界、处，生起、存在之后也会坏灭的想法，这就是耶耶耶迦，以及殊胜者们从无中产生果的观点。
English
If the self-nature of knowing through seeing is not understood, then like children of non-Buddhists, just as in dreams and so on, they merely perceive their own mind's appearances, without comprehending forms and so on. They understand these as external objects, which only exist when not asleep. They do not exist during dreams. That is to say, apart from the appearances of one's own mind, they will speak of external objects and the absence of external objects. Mahamati, furthermore, ignorance and existence, and so on, are transformed into the three realms of existence due to the cause of conceptualization. Due to inverted conceptualization, unequal ignorance, and the power of karmic maturation, one enters into the suffering of the cycle of inversion of permanence, self, and purity. How to reverse all of this is accomplished by the all-knowing one, due to the inversion of the causes of ignorance, craving, and karma. Among these, ignorance is the characteristic of untrue aggregation, that is, the inversion of taking impermanence as permanence, selflessness as self, suffering as happiness, and impurity as purity. Similarly, one clings to what appears beautiful, thus generating craving. In this way, with inverted wisdom, one craves for self, and like a moth to a flame, falls into craving. Only by fully understanding impermanence, suffering, emptiness, and selflessness can suffering be ceased. How can one fully understand the selflessness of phenomena and persons, as spoken by the all-knowing one? One should explain one's own mind's appearances as being like illusions and clouds, that is, forms and so on are merely appearances of the mind. There are no external objects, just like the nature of dreams, cataracts, illusions, clouds, and images, and so on. Among these, the example of illusion is used to prove the selflessness of phenomena. The example of clouds is used to prove impermanence, which is itself the meaning of प्रमाण (pramana, valid cognition). Mahamati, whether a monk or a Brahmin, if a path arises, or if there is manifestation of a result from a cause, the long-lasting existence of things, and the arising of aggregates, elements, and sense bases from various causes, and the idea that they arise, exist, and then perish, this is the view of Yeyeyika, and the view that superior ones produce results from nothingness.