Tibetan
།བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ རྟོགས་པ་ལས་ཐར་ཏེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་སྟོབས་དང༌། མགུ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་སུས་ཀྱང་བྱིན་པའམ། ཕྲག་པ་མེད་དོ། །བཀྲ་ཤིས་དང༌། བཀྲ་ཤིས་མ་ཡིན་པ་དང༌། རིན་པོ་ཆེ་དང༌། གསེར་འཆང་བ་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟའ་བ་དང༌། འཁྲུ་བ་དང༌། སྦྱིན་སྲེག་དང༌། གཡང་ས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཐལ་བས་བསྐུ་བ་དང༌། སྐྲ་འབལ་བ་དང༌། དྲི་མ་དང༌། རལ་པ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པས་ཀྱང་ཐར་པ་མ་ཡིན། བ་ལང་དང༌། རི་དགས་དང༌། རྨ་བྱའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་གྱི། བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པས་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཐར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་བསམ་པའོ། །སོ་སོ་རང་རིག་ཅེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་སྟེ། མིག་གི་ཤེས་པ་ངེས་པར་ཞུགས་པ་དབུགས་ཐུབ་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོན་པ་ནི་མི་གཉིས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་གཙང་བ་དང༌། སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་རྣམ་པར་ཆོས་བཤད་པ་འཇུག་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་རང་གི་རིག་པ་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཇི་ལྟར་དིག་ན་གང་སྨྲས་པ། །དོན་དང་སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་ལ། །སྨྲ་བྱ་སྨྲ་བ་འདོད་མ་ཡིན། །དེ་སྔོན་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །སྤྱིར་ནི་ཉེ་བར་བརྗོད་པར་བྱ། །ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ནི་གཉིས་ཀྱི་མི་གཉིས་པ་ཡིན་ཡང་གཉིས་དང་མི་གཉིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་གཉིས་པའི་རང་བཞིན་ནི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། རྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྐྱེད་པ་དང༌། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱ་བ་དང༌། བྱེད་བ་པོ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡང་དག་བསགས་པའི་སྐུ། །བདེ་གཤེགས་འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པ་སྟེ། །སོ་སོར་རང་རིག་རྟོག་ པའི་ཆོས་དགྱེས་པ། །ཐུབ་པ་དེས་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་དུས། །དགེ་བའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་དག་གིས་གང་གི་སྐུ་ཡང་དག་པར་བསགས་པ་དེ་ལ་བསྟོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། ཕན་འདོགས་པར་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །སྔ་མ་ནི་ལས་ཀྱི་ཚིག་གོ །ཕྱི་མ་ནི་འབོད་པའི་ཚིག་གོ །འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་སྟོན་པ་སྟེ། །ཞེས
Chinese
完全通达无我而解脱，神通的力量和喜悦等，没有其他人给予或阻碍。吉祥和不吉祥，持有珍宝和黄金，食用果实和根等，呕吐，火供，悬崖等，用灰涂抹，拔头发，污垢和持有发绺等也不能解脱。牛、鹿和孔雀的苦行等也不能解脱，唯有完全通达无我，舍弃一切见解才能解脱，这是以呼唤同伴的方式思考的。各自自证的意思是，真实地证悟显现，如眼识确定进入，屏住呼吸真实证悟一样。导师是不二的导师，宣说无常、无我、不净和空性等共相之法的入门。具有这样特征的人不能说自己的觉性。如果这样说，说了什么呢？在意义和声音的差别上，不是想说能说者和所说者，因为那不是先前见过的。一般来说，应当简要地表达。法的规律是二和非二，也是二与非二的法的规律。其中，二的特征是蕴、界、处、缘起、菩提分的三十七法、十力和无畏等的特征。非二的自性是，离于能执、所执、能说、所说、能生、所生、能作、作者、事物和非事物等分别念。以善法圆满积聚之身，如来以幻化示现化身，各自自证喜悦于分别念之法，能仁于楞伽经中示现。善法是指布施等波罗蜜多的特征，以这些善法圆满积聚之身，对其赞颂和顶礼，祈请利益。前者是业的词语，后者是呼唤的词语。以幻化示现化身。
English
Having completely understood selflessness, one is liberated. No one else can grant or hinder the power of miracles and joy, etc. Neither auspiciousness nor inauspiciousness, holding jewels and gold, eating fruits and roots, etc., vomiting, fire offerings, cliffs, etc., smearing with ashes, pulling hair, dirt, and holding dreadlocks, etc., can bring liberation. Neither can the ascetic practices of cows, deer, and peacocks, etc. Only by completely understanding selflessness and abandoning all views can one be liberated. This is thinking in a way of calling out to companions. The meaning of 'self-awareness' is to truly realize manifest awareness, like the eye consciousness definitely entering, holding the breath and truly realizing. The teacher is the non-dual teacher, the entrance to teaching the general characteristics of impermanence, selflessness, impurity, and emptiness, etc. One with such characteristics cannot speak of their own awareness. If one speaks like this, what is said? In the difference between meaning and sound, one does not wish to speak of the speaker and what is spoken, because that is not what was seen before. In general, it should be expressed concisely. The nature of Dharma is two and non-two, and also the nature of the Dharma of two and non-two. Among them, the characteristics of two are the characteristics of the aggregates, elements, sense bases, dependent origination, the thirty-seven factors of enlightenment, the ten powers, and the fearlessnesses, etc. The nature of non-duality is being free from the conceptual thoughts of the grasper, the grasped, the speaker, what is spoken, the producer, what is produced, the action, the actor, things, and non-things. The body that is perfectly accumulated by virtuous Dharma, the Tathagata shows the emanation body through illusion, each self-aware delights in the Dharma of discrimination, the Able One appeared in the time of the Lankavatara. 'Virtuous Dharma' refers to the characteristics of generosity and other perfections. Praising and prostrating to the body that is perfectly accumulated by these virtuous Dharmas, praying for benefit. The former is the word of action, the latter is the word of calling. Showing the emanation body through illusion.
Tibetan
་པ་ནི། སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདའ་བ་མེད། །ཆོས་ཀྱང་ནུབ་པར་འགྱུར་བ་མིན། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་དག་མྱ་ངན་འདའ་བ་སྟོན། །ཞེས་པ་སྟེ། འཕྲུལ་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་གི་སྟོན་ཅེས་བྱའོ། །འབྱུང་བར་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་འབྱུང༌། །འཇིག་རྟེན་མཁྱེན་པའི་བསྟན་པ་འབར། །ཡེ་ཤེས་མི་ལྡན་དེ་མི་མཐོང༌། །གང་གིས་སྤྱོད་དག་མ་སྦྱངས་པའོ། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་གཞན་གྱི་དབང་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའོ། །མི་གཉིས་པའི་ཚུལ་ནི་དོན་དམ་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འབྱེད་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆེ་བར་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་བསྒྲགས་སོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་གཞན་ལ་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཐོས་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་སྨྲ་བར་བྱེད། དེ་བདེན་ཏེ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཆོས་བཤད་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་དག་གི་ཡང་གང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་རང་གི་རིག་པར་གྱུར་པ་དེ་ཅི་གཞན་དག་ལ་རང་བཞིན་དུ་སྟོན་ནུས་སམ། གཏན་ཚིགས་སུ་བྷ་དྲ་ཧ་རའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞག་པ། མེ་དང་འབྲེལ་པས་བདག་ཚིག་ཅེས། །སེམས་པ་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། །ཚིག་པའི་སྒྲས་ནི་ཚིག་པའི་དོན། །ཤེས་པར་འགྱུར་བ་གཞན་དུའོ། །དྷརྨ་ཀཱིརྟིའི་གཏན་ཚིགས་ལས། །བརྟག་པ་སྒྲ་ཡིས་རྗོད་པར་བྱེད། །དེ་ནི་དཔྱོད་ཕྱིར་འདོད་པ་སྟེ། །དེ་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད། །དེས་ན་དེ་ནི་བརྟགས་པ་མེད། །བདེ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི། །གཞན་དུ་མི་རྟེན་འབྲེལ་མི་ནུས། ། དེ་ཕྱིར་དེ་དག་རང་གི་པ། །མངོན་པར་བརྗོད་དང་འབྲེལ་བ་མེད། །ཡང་དག་དོན་དུ་དོན་བདག་ཉིད། །སྦྱོར་ཞིང་ཐ་དད་མེད་པ་སྟེ། །གཟུགས་ནི་གཅིག་དང་དུ་མ་ཞེས། །དེ་དག་བློ་ཡི་འཁྲུལ་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མ་ལུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པའི་བྱང་ཆུབ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་ཐུགས་རྗེས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་སོ། །ལང་ཀ་འདི་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལས་འབོད་འགྲོགས་ཆོས་མཉན་པ་ན། བཙུན་གཙོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་འདུས་པ་ནི་གཟུགས་མང་པོ་འཆང་བ་བཞུགས་ཞེས་ཏེ། ལྷ་དང༌། ཀླུ་
Chinese
是说，佛陀不会涅槃，佛法也不会隐没，为了使众生完全成熟，才示现涅槃。这是幻化所生的化身所作的示现。如何宣说出现呢？经中说：‘就在那个地方，佛陀出现，世间智者的教法兴盛，不具备智慧的人看不到，因为他们没有修习清净的行为。’二相的异体是世俗谛，无二之理是胜义谛，全知者以有相和无相的禅定来区分，因此，世尊被尊称为伟大，并以欢喜之声宣告。自己证悟的道理无法向他人宣说。那么，瑜伽士们如何向他人讲述听闻、证悟和分别识呢？确实，以普遍的方式可以进行讲法。对于其他人来说，什么是他们自己的特征，成为了他们自己的觉知，他们能够自然地向他人展示吗？在因明中，引用了བྷ་དྲ་ཧ་རའི་（梵文天城体：भद्रहरि，梵文罗马拟音：Bhartṛhari，汉语字面意思：贤护）的偈颂：‘由于与火相连，被称为燃烧，心念转变为其他，通过燃烧的声音，燃烧的意义，在其他地方被知晓。’在法称（དྷརྨ་ཀཱིརྟི，Dharmakīrti）的因明中：‘概念通过声音来表达，这是为了辨析的目的，那时它没有自己的特征，因此它不是概念。’快乐等自性，不能依赖于其他，也不能建立联系。因此，它们是自己的，与表达没有关联。在真实的意义中，意义是自性，结合且无有差别。形式是一个还是多个，这些都是心识的错觉。’全知者也以有相和无相的禅定，以及所有瑜伽士的力量，胜义谛，无二的菩提，有和非有的分别念，远离了这些。以胜义谛的慈悲，安住于有相的禅定之中。’《楞伽经》中说：‘过去诸佛’等等，过去全知者听闻欢喜之声的教法时，以圣者为主的菩萨眷属聚集，以多种形象安住，即天和龙。
English
That is to say, the Buddhas do not pass into nirvana, and the Dharma does not disappear, but in order to fully ripen sentient beings, they show the passing into nirvana. This is the manifestation made by the emanated bodies of illusion. How is appearance proclaimed? It is said in the scriptures: 'In that very place, the Buddha appears, the teachings of the wise of the world flourish, but those without wisdom do not see it, because they have not practiced pure conduct.' The otherness of the two aspects is the conventional truth, and the non-dual principle is the ultimate truth. The omniscient one distinguishes between the with-form and formless samadhi, therefore, the Bhagavan is revered as great and proclaimed with joyful sound. One's own realized truth cannot be proclaimed to others. Then, how do yogis tell others about hearing, realization, and discriminating consciousness? Indeed, teaching can be done in a general way. For others, what is their own characteristic that has become their own awareness, can they naturally show it to others? In logic, the verses of Bhartṛhari are quoted: 'Because of being connected with fire, it is called burning, the mind turns into something else, through the sound of burning, the meaning of burning, it is known elsewhere.' In Dharmakīrti's logic: 'Concepts are expressed through sound, this is for the purpose of discernment, at that time it has no own characteristics, therefore it is not a concept.' The nature of happiness, etc., cannot depend on others, nor can it establish a connection. Therefore, they are their own and have no connection with expression. In the true sense, meaning is self-nature, combined and without difference. Are forms one or many, these are all illusions of the mind.' The omniscient one also uses the with-form and formless samadhi, and the power of all yogis, the ultimate truth, the non-dual Bodhi, the discrimination of being and non-being, is free from these. With the compassion of the ultimate truth, he abides in the with-form samadhi. 'The Lankavatara Sutra' says: 'Past Buddhas' etc., when the past omniscient one heard the teachings of joyful sound, the Bodhisattva retinue, with the saints as the main ones, gathered, abiding in various forms, namely gods and nagas.