Tibetan
ས། །སྙིང་རྗེ་རོལ་པ་བླང་བར་བྱ། །འཐབ་མོ་འཇིགས་དང་བཅས་པ་ལ། །དྷཻ་བད་དབྱངས་ནི་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས། །དོན་དང་མཐུན་པར་བླངས་པ་སྟེ། །དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་བརྟན་དང༌། །བི་ཤ་ཁ་ལིའི་གཞུང་ལས་བརྟག་པར་བྱའོ། །དབྱངས་བདུན་རྣམས་དང་གྲོང་གསུམ་དང༌། །རྒྱལ་བ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང༌། །ཏ་ན་བཞི་བཅུ་དགུ་རྣམས་ཏེ། །དབྱངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཙམ་མོ། །འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་ལུས་མི་སྣང་བར་བྱས་ཏེ། པི་ཝང་གི་ཁོག་པར་ཞུགས་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་གླུ་བླངས་པས་ན་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་ན་གཏོགས་འདོད་ཀྱིས་སྒྱེལ་བར་ནུས། གནོད་སྤྱིན་ཤིང་རྟ་ལས་ནི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ས་བརྒྱད་ཀྱི་བདག་པོ་ཡིན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །རྣམ་པར་ཤེས་པར་སྨྲ་བ་ལས་ན་ གཏོགས་འདོད་ཀྱང་ས་བདུན་གྱི་དབང་པོ་ཡིན་པ་འདྲ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འགྱི་ཏ་ལས་བྱུང་བ། །མི་ཤེས་པས་ནི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲིབས། །དེས་ན་སྐྱེ་བོ་རྨོངས་པར་འགྱུར། །ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནི་མི་ཤེས་པ། །གང་དག་གིས་ནི་བཅོམ་པ་ན། །དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ཉི་མ་བཞིན། །མཆོག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནས་ས་གོང་མ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལམ་པས་ས་འོག་མ་ལ་གནས་པ་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །བཙུན་གཙོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་བཅུ་པ་ཐོབ་པ་ན་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལ་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཅི་དེ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་དབང་ཐོབ་པས་འདོད་པའི་རྩེ་བས་རྩེའམ། འོན་ཏེ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་གམ། ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སོ། །ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཆགས་པ་མེད་པར་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་གསུངས་པའི་ཟུར་ས་བཅུ་པ་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པོར་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོར་འགྱུར་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་ཡང་བརྟག་གོ །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོས་སྨྲས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་འབྱུང་བ། དངོས་པོ་མེད་ལས་ཐར་པར་སྨྲས། །འཆིང་བ་དངོས་པོར་རྟོག་པ་ལས། །དེ་བས་དངོས་པོ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །སྟོང་པའི་དངོས་པོར་གནས་པར་བྱ། །ཅི་གཙང་གནས་རིགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཟུང་བར་བརྟག་གམ།
Chinese
萨！应取悦慈悲的嬉戏。对于战斗和恐惧，应取悦དྷཻ་བད་དབྱངས། 因此，以歌唱伴侣，应取悦与意义相符之物。应从毗舍佉梨的论典中考察音调之坛城是稳固的。七种音调和三种城市，以及二十一位胜者，还有四十九种塔纳，音调的坛城就是这些。歌唱伴侣使身体隐形，进入琵琶的腹中，以诗句歌唱，因此获得无相之三摩地，并且因为是瑜伽自在者，那么他怎么能被寻欢作乐者击败呢？从夜叉木车中说，夜叉之王们是第八地的拥有者。从唯识论中说，寻欢作乐者也像是第七地的自在者。如从仪轨中出现： 不识则障蔽智慧，因此众生变得愚昧。谁能摧毁不识，他们就像智慧的太阳，变得极其显现。等等。然后，处于高地者以智慧和方便之道调伏处于低地者。清净者菩萨们，在获得菩萨十地时，成为大自在者。因此，歌唱伴侣取悦大自在者没有过错。难道是已经脱离贪欲而获得自在，以欲望之巅为乐吗？或者是不离贪欲者？这是极其欢喜、完全清净的处所，是什么呢？是菩萨的处所。对于某些人是随顺贪欲，对于某些人是没有贪欲，这是对瑜伽自在者所说的，出自十地经。菩萨在十地成为大自在者，因此也应考察是否获得空性三摩地。出自大自在者所说的瑜伽：说从无事物中解脱，束缚在于执着事物。因此，应完全舍弃事物，安住于空性之事物中。难道应考察是否将清净种姓的离欲者视为自在者？
English
Sa! One should take pleasure in the play of compassion. For battle and fear, one should take pleasure in Ḍhai-bad sound. Therefore, with singing companions, one should take pleasure in what is in accordance with meaning. One should examine from the treatise of Vishakhali whether the mandala of tones is stable. The seven tones and the three cities, and the twenty-one victors, and the forty-nine tanas, that is the extent of the mandala of tones. The singing companion made the body invisible, entered into the belly of the lute, and sang with verses, therefore he obtained the samadhi of non-appearance, and because he is the lord of yoga, how could he be defeated by those who seek pleasure? From the Yaksha wooden chariot, it is said that the kings of the Yakshas are the owners of the eighth ground. From the Vijnanavada, it seems that those who seek pleasure are also the lords of the seventh ground. As it appears from the ritual: Not knowing obscures wisdom, therefore beings become deluded. Those who destroy not knowing, they are like the sun of wisdom, becoming supremely manifest. And so on. Then, those who dwell on the higher grounds subdue those who dwell on the lower grounds through wisdom and skillful means. The noble Bodhisattvas, when they attain the tenth Bodhisattva ground, become great lords. Therefore, there is no fault in the singing companion pleasing the great lord. Is it that having attained freedom from desire, he delights in the peak of desire? Or is it one who is not free from desire? This is a place of great joy and complete purity, what is it? It is the place of the Bodhisattva. For some, there is attachment, and for some, there is no attachment, this is said to the lords of yoga, it comes from the tenth ground sutra. Because the Bodhisattva becomes a great lord on the tenth ground, therefore it should also be examined whether he has attained the samadhi of emptiness. From the yoga spoken by the great lord: It is said that liberation comes from the absence of things, bondage comes from the thought of things. Therefore, one should completely abandon things and abide in the thing of emptiness. Should one examine whether the desireless one of pure lineage is regarded as the lord?
Tibetan
དེ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཆེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བ་ལ་མི་ཀས་རང་བཟོར་སྨྲས་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་མེ་རུང་སྟེ། སྤྲ་བོ་ཆེ་རྣམས་དུམ་བུར་བརླགས་པས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་གསོན་པོར་གྱུར་ལ། །གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་རྣམས་སྨྲས་མ་ཐག་ཏུ་འཆི་བར་འགྱུར་ཞེས་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་དབང་པོ་ལ་ཐོག་མར་ཅིའི་ཕྱིར་དམོད་མོས་མ་བསད་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་དག་གིས་བཅིངས་ ཏེ་འོངས། ས་དེ་ནི་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཚུལ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་གཏེར། །བདག་མེད་ལྟ་དང་རྣམ་བྲལ་དྲི་མ་མེད། །སོ་སོ་རང་རིག་བྱེད་པ་སྟོན་པ་ཡི། །ཆོས་ཚུལ་མགོན་པོས་འདིར་ཡང་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ལ་སེམས་མ་གཏོགས་བར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཕྱིའི་ཆོས་མེད་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། གཟུགས་ན་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་པ་ལ། འོན་ཅི་ཞིག་སྣང་ཞེས་པ་དང༌། ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང༌། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང༌། །ཞེས་པའོ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་སྟེ། །རྣམ་བརྒྱད་རྣམ་དགུ་དེ་བཞིན་དུ། །རྒྱ་མཚོ་རླབས་རྣམས་བཞིན་དུའོ། །ཆོས་ཀྱི་གཏེར་གྱི་སྒྲས་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་སྔོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆོས་ཐོས་པའི་རྗེས་སུ་སོངས་བས་ཀུན་གཞིར་བརྟགས་པའི་དོན་དུ་སྣང་ངོ༌། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པས་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བྱེད་པ་པོའི་ལྟ་བ་སྤངས་པས་ན་དེ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པའོ། །འཁྲུལ་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་གི་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་དེ་དང་དེ་ནི་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལས་ཏེ། མར་མེ་ལ་སོགས་པར་ཕྱེ་མ་ལེབ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བར་ཡང་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། འཁྲུག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཏེ་ལོག་པའི་ཤེས་པ་མ་གཏོགས་པར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འཇུག་པ་དང་དེ་ནི་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལས། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ་གང་བ་དང་གཡང་ས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་སྤོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ཉིད་དུ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པའི་ཚད་མའོ། །དེ་ནས་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ངོ༌།
Chinese
并非如此。那是禅定和智慧。巴拉米卡自作主张说伟大本身并非如此，这是不可信的，因为大猴子们被撕成碎片后，因百千天神之王（帝释天）的祈愿而复活了。如果说夜叉和罗刹们一说话就会死去，那么为什么当初没有用诅咒杀死帝释天，帝释天又是如何被他们捆绑而来的呢？现在要讲述的是以呼唤同伴的方式赞颂的（内容）： 心之自性即是法之宝藏， 无我之见，离戏无垢染， 各自自证，示现者之， 法性怙主，于此亦祈请宣说。 如是说，除了心之外，没有色等外在之法，这是世尊在此处所说的： 若于色中观察微尘， 微尘之分亦不可得。 如是说。然而显现什么呢？ 外境无有之时， 心亦显现为二。 如是说。身体和受用，处所显现，是阿赖耶普遍生起，如八识、九识那般，犹如海浪一般。以法之宝藏之声，以呼唤同伴的方式，先前听闻一切智之法后随之而去，因此显现为于阿赖耶识中考察之义。通达法与补特伽罗无我，即是远离见地，因为舍弃了常、我、作者之见，所以才是无垢染的。迷惑者们，无论与何种痛苦相连，都是因为我执，就像飞蛾扑火一样。轮回中，生、老、病、死、忧愁、哀嚎、痛苦、不悦和扰乱的特征，都称为与痛苦相连。然而，即使没有颠倒的知识，也会与痛苦相连，那是因为我执。即使如此，对于生起智慧差别的人们来说，即使舍弃了充满和悬崖等地方，也会因此而堕落，这是对不利之方的损害之量。因此，从我执中产生轮回的痛苦。
English
It is not so. That is concentration and wisdom. It is unbelievable that Balamika said on his own that greatness itself is not so, because the great monkeys were torn to pieces and revived by the prayer of the Lord of the Gods, Indra. If it is said that yakshas and rakshasas will die as soon as they speak, then why didn't the curse kill Indra in the first place, and how did Indra come to be bound by them? Now, what is to be told is the praise by calling companions: The nature of mind itself is the treasure of Dharma, The view of selflessness, free from elaboration and without stain, Each self-awareness, showing the one who does, Dharma-nature protector, please also explain here. As it is said, there is no external dharma such as form other than mind, which is what the Blessed One said here: If one examines atoms in form, There is no part of the atom. As it is said. But what appears? Even when there are no external objects, The mind appears in two ways. As it is said. The appearance of body, enjoyment, and place is the all-ground arising everywhere, like the eight and nine consciousnesses, like ocean waves. By the sound of the treasure of Dharma, by calling companions, having heard the Dharma of the All-Knowing One before and followed it, it appears as the meaning of examining in the all-ground consciousness. Understanding the selflessness of Dharma and person is to be free from views, because abandoning the views of permanence, self, and agent, it is therefore without stain. Those who are deluded, whatever suffering they are connected with, it is because of attachment to self, like moths to a flame. In samsara, the characteristics of birth, old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and disturbance are called being connected with suffering. However, even without inverted knowledge, one will be connected with suffering, and that is because of attachment to self. Even so, for those who have arisen with the distinction of wisdom, even if they abandon places such as fullness and cliffs, they will fall there, and this is the measure of harm to the unfavorable side. Therefore, suffering of samsara arises from attachment to self.