Tibetan
དུ་རྒྱུན་གྱི་རང་བཞིན་ལའང་བའི་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་འབྱུང་བ་མི་ཤེས་པས་ན་སྨད་ཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། །རྟོག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་ཚད་མ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གང་གི་ལྷ་སྦྱིན་འདི་དེ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་དང༌། ཉམ་ཆུང་བ་དང༌། ཚོ་བ་དང༌། ཁ་དོག་འདི་ཉིད་པ་དང༌། རིང་བ་དང༌། ཐུང་བ་དང༌། དེ་སྡུག་བསྔལ་ཅན་འདི་ཉིད་དང༌། བདེ་བ་ཅན་ཞེས་དེ་དེ་ལྟར་དེ་དག་རྒྱུན་ལ་རྟག་པར་འཁྲུལ་ནས་དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་མི་ཆུད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་མཚན་ཉིད་དང༌། རྒྱུན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དགོངས་ལ། རྟོག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུན་ལ་རྟག་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་ཀྵ་པ་ན་ཀས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྤྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟག་ཀྱང་རྟག་ལ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟག་ཀྱང་རྟག་ལ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཅིག་ཅར་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྟག་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཅིག་ཅར་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རིམ་པ་དང༌། རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྨྲ་བར་མི་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དེ་ལྟར་སྤྱི་དང་ཁྱད་བར་དུ་རྟོག་པ་པ་རྣམས་ཀྱི་གང་དོན་གྱི་བྱ་བ་ནུས་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལྟར་གྱི་དུས་ན་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་གཞལ་བར་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ཡང་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དེ། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྟོག་པ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟག་པ་འབའ་ཞིག་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དཔྱོད་པ་ཅན་རྣམས་རྟོགས་པར་ བྱེད་པ། དངོས་པོའི་གཟུགས་ནི་གཅིག་མིན་ཏེ། །ཅིག་ཅར་དང་ནི་རིམ་གྱིས་ནི། །འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད། །ཚིག་ནི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་དོ། །འདྲེས་པའི་ཚོན་ལ་ཇི་ལྟ་བུའི། །འདོད་པ་བཞིན་དུ་འཛིན་པར་བྱེད། །རྣམ་གྲངས་དངོས་པོ་དེ་བཞིན་དུ། །ཐ་དད་འཐད་མིན་འཛིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཅིག་པོ་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས། །ཡུལ་གཞན་དུ་ནི་འགྲོ་བ་ཡང༌། །ཐ་དད་ཡུལ་གྱིས་ཐ་མི་དད། །སྒྲ་ཡང་དེ་བཞིན་དབྱེར་མེད་དོ། །སུ་ཞིག་ཅིག་ཅར་ཤེས་པ་ལྟར། །ཡང
Chinese
由于不了解相续的自性，也不知道其他的刹那生起，所以不能领会刹那的体性。分别者们的知识是量，例如说“这个天授就是那个天授”，以及“衰弱”和“强壮”，“这个颜色就是那个颜色”，“长”和“短”，“这个就是那个痛苦者”和“快乐者”，像这样，他们错误地认为这些是常恒的相续，因此分别者们不能领会。因此，一切智者了知生、住、灭的体性和相续两种方式，而分别者们总是认为相续是常恒的，例如外道ཀྵ་པ་ན་ཀ（梵文天城体：Śapānaka，梵文罗马拟音：śapānaka，汉语字面意思：铫子派）总是认为总相是自性。总相和别相的自性，即使是常，也会变成常与无常。总相的自性是常，也不应说成是别相的自性。别相的自性是无常，也不应说成是总相的自性。总相和别相的自性，即使是常，也会变成常与无常，也不应同时说。总相和别相的自性是常，也不应同时说，因为要考虑到处所、时间、次第和形态，一切都会变成有，一切都会变成无，不应说，像这样，在总相和别相上，分别者们所能做的有意义的事情，在那个时候，应该用量来衡量并加以区分。过去和未来是不存在的，对于相续的延续，瑜伽行者的分别者们总是认为只有常恒，例如有智慧的人们所理解的那样：事物的形相不是唯一的，可以同时或次第地，随自己的意愿去理解。词句没有其他的形式。就像混合的颜料一样，随自己的意愿去把握。名相事物也是如此，可以把握为不同或相同。就像一个事物通过名相，去往其他地方，不同的处所也不会使它变得不同，声音也是一样没有分别。谁能像了解同时一样，又
English
Because they do not understand the nature of continuity, nor do they know that other moments arise, they cannot comprehend the nature of a moment. The knowledge of the conceptualizers is valid, for example, saying "This Devadatta is that Devadatta," as well as "weak" and "strong," "this color is that color," "long" and "short," "this is that suffering one" and "happy one," like this, they mistakenly believe that these are constant continuities, therefore the conceptualizers cannot comprehend. Therefore, the all-knowing one knows the nature of arising, abiding, and ceasing, and the two ways of continuity. The conceptualizers always think that continuity is constant, for example, the heretic Śapānaka (梵文天城体：Śapānaka，梵文罗马拟音：śapānaka，汉语字面意思：Śapānaka) always thinks that the general characteristic is the self. The nature of the general and specific characteristics, even if it is constant, will become constant and impermanent. The nature of the general characteristic is constant, and it should not be said to be the nature of the specific characteristic. The nature of the specific characteristic is impermanent, and it should not be said to be the nature of the general characteristic. The nature of the general and specific characteristics, even if it is constant, will become constant and impermanent, and should not be said at the same time. The nature of the general and specific characteristics is constant, and should not be said at the same time, because considering the place, time, order, and form, everything will become existent, everything will become non-existent, and should not be said. Like this, in the general and specific characteristics, the meaningful things that the conceptualizers can do, at that time, should be measured and distinguished by validity. The past and future do not exist, for the continuation of the continuum, the conceptualizers of the yogis always think that only constancy exists, for example, as understood by the wise: The form of things is not unique, it can be understood simultaneously or sequentially, according to one's own wishes. Words do not have other forms. Just like mixed colors, grasp them according to your own wishes. Nominal things are also like this, they can be grasped as different or the same. Just like one thing goes to other places through names, different places will not make it different, and sounds are also the same without distinction. Who can, like understanding simultaneously, also
Tibetan
་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་ན། །དུས་ཀྱི་རིམ་པར་དབྱེར་མེད་པ། །དེ་བཞིན་སྒྲ་ནི་དབྱེར་མེད་དོ། །དེ་སྟེ་དངོས་པོ་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་གཅིག་མེད་ན་དུ་མར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟག་པ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། སྒྲའི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པར་གྱིས། དོན་དམ་པར་ན་གང་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི། གཉིས་པོ་ཇི་ལྟར་ན་འགྱུར། དེའི་ཚེ་བདག་གི་གཟུགས་དང༌། གཞན་གྱི་གཟུགས་དབྱེར་མེད་པས་ན་བདག་གི་གཟུགས་དང༌། གཞན་གྱི་གཟུགས་ཅིས་ན་ཡིན། འཇུག་པའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རུང༌། རྣམ་གྲངས་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ་ཞེ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དེར་འཇུག་པའི་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །གང་དག་ཡང་ཚངས་པ་དང༌། དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་གཅིག་པའི་འགྲོ་བ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་དག་ལ་ཡང་གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་དབུལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་པ་ནི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆུད་པ་མང་བ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་དག་པ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་བཙུན་གཙོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བཞུགས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སོ་སོར་རང་གིས་རྟོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟོན་པའི་ཚིག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཕྱིའི་ དོན་གསལ་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་ཕན་པའི་རྟོག་པ་གང་དག་གིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཆད་པའི་གླིང་བསླང་བ་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་ལས་རྒྱུན་ནི་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་ན་ཚིག་གི་དོན་གཞན་ཞིག་རྟག་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པར་གྱུར་པའོ། །གལ་ཏེ་ཐ་མི་དད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་སྐད་ཅིག་པ་མ་གཏོགས་པར་རྒྱུན་གྱི་ཚིག་གི་དོན་གང་ཡིན་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གླེང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་མྱོང་བ་དྲན་པ་དང༌། སྔ་མ་ཞིག་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་ས་བོན་དང༌། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་སོ་སོའི་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པ་རྣམ
Chinese
又知晓后，时间的次第没有分别，同样声音也没有分别。如果那个远离众多事物的单一事物不存在，那么，一个不存在，又怎么会变成众多呢？将常恒执着于不同和非不同，请普遍考察声音意义的术语。究竟而言，如果是唯一的自性，那又怎么会变成二者呢？那时，我的色和他的色没有分别，那我的色和他的色又是什么呢？在没有进入之因的差别时，又怎么能分别不同和非不同呢？会变成一个种类。如果说不同和非不同，进入之因有差别，那么那时，就像进入之因的差别一样，一切事物都有差别。那些也认为梵天和自在天等是同一种类的众生，那些也会变成解脱和未解脱，富裕和贫穷等相同的过失。佛陀是说二者的人们，会陷入许多错误，那些自身清净时，会变成一切智者，获得有相和无相的禅定后，尊贵的导师佛陀薄伽梵为了众生的利益而安住。一切智者以各自亲自证悟的行境，以一百零八句开示究竟的真谛，真实地了知，外义显明，以及那些世间遥远的思虑，以什么来建立断绝了识流的洲岛？一刹那和相续是不同的吗？如果不同，那么词句的意义就会恒常被普遍考察。如果不是不同，那么那时，除了刹那之外，相续的词句的意义什么也没有，这不是在谈论，而是说因为先前的存在，所以这个存在，就像先前体验过的记忆，以及先前坏灭后，在其后产生的种子和幼芽等，如实地与因和果相关联，同样，善与不善业的异熟果各自是确定的。如此学习的人们。
English
And also after knowing, the order of time has no distinction, similarly sound has no distinction. If that single thing that is separate from many things does not exist, then, if one does not exist, how will it become many? Holding onto permanence as different and non-different, please universally examine the terms of the meaning of sound. Ultimately, if it is the only self-nature, then how will it become two? At that time, my form and his form have no distinction, then what is my form and his form? When there is no difference in the cause of entering, how can one distinguish between different and non-different? It will become one kind. If it is said that different and non-different, the cause of entering has differences, then at that time, just like the difference in the cause of entering, all things have differences. Those who also think that Brahma and Ishvara etc. are all beings of the same kind, those will also become the same faults of liberation and non-liberation, wealth and poverty etc. The Buddhas are those who speak of two, they will fall into many mistakes, when those themselves are purified, they will become omniscient, after obtaining the samadhi with and without appearance, the venerable teacher Buddha Bhagavan abides for the benefit of sentient beings. The omniscient one, with the objects of experience personally realized by each, with one hundred and eight verses, teaches the ultimate truth, truly knowing, the external meaning is clear, and those worldly distant thoughts, with what to establish the island that cuts off the stream of consciousness? Are one moment and continuity different? If they are different, then the meaning of the words will always be universally examined. If they are not different, then at that time, apart from the moment, there is no meaning to the words of continuity, this is not being discussed, but it is said that because of the previous existence, this exists, just like the memory of previous experiences, and the seeds and sprouts etc. that arise after the previous destruction, are truly related to cause and effect, similarly, the ripening fruits of good and bad karma are each certain. Thus the learners.