Tibetan
་བདག་གི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །འཁོར་གསུམ་གྱི་ཚིག་དང༌། འཁོར་གསུམ་མེད་པའི་ཚིག་ནི་ཤེས་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་པས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དང་འཁོར་གསུམ་མོ། །གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤྱད་དེ་གཟུགས་རྣམ་པར་བཤིག་ནས་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་ཡང་ཡན་ལག་མེད་དེ། །འཁོར་གསུམ་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ནད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཚོགས་སུ་མི་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་སྟོང་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་མེད་པའི་ཚིག་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་རྒ་འཁྲུལ་བ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །མཚན་མའི་ཚིག་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་ཚིག་ནི་བསམ་གཏན་གང་ལ་མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་འཛིན་པ་དེ་ནི་མཚན་མའི་ཚིག་གོ །གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བར་གང་ན་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་མི་འཛིན་པ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། ཚོར་བ་པོའི་རྣམ་པར་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མི་འཛིན་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཚིག་སྟེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་ཕྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱིས་དག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཀ་བ་དང་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པས་སྤྱིར་རྫ་མར་འགྱུར་བ་དང་ཀ་བ་ཆུ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པས་རྫ་མ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཀ་བ་གྲ་བ་ལ་སོགས་པས་རྫ་མར་གྱུར་ཀྱང་གྲུ་བཞི་དང༌། ཟླུམ་པོ་ལ་སོགས་པས་ཀ་བ་རྫ་མར་བྱེད་དོ། དེ་བཞིན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བར་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཀ་བ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་བས་སྤྱིར་རྫ་མར་ གྱུར་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་བུ་མ་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པས་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །བུམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་གྱུར་ཀྱང་ཀ་བ་ལ་སོགས་པས་སྤྱིར་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཀ་བ་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་རྫ་མར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་ནི་ཀ་བ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྫ་མར་གྱུར་ཀྱང་ཅིག་ཅར་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་ཞེས
Chinese
为了自己的缘故而从悲伤中解脱。三轮之词和无三轮之词，即能知、所知、以知而知，是为三轮。当以智慧运用，将色法彻底分解，乃至微尘也无有支分时，不见三轮之时，因病为空性，外为空性，不住于集合，以及坏灭之故，三轮皆空，是为无三轮之词，如是则无有衰老之谬误。有相之词和无相之词，即于何种禅定中，以无常、无我、痛苦、不净等执持色法之相，是为有相之词。若分析色法至微尘，微尘亦无有分，如是则不执持色法之相，以及受、受者之感受等亦不执持，是为无相之词，不分别有和无之事物。如实证悟不二之胜义谛。有无方之词和非有无方之词，即在外自性中变为有，在差别自性中变为无，在总和差别中，虽有亦有，虽无亦无，在总自性中变为有，也不应说为差别自性。柱子和事物等，总的来说会变成陶器，柱子蓄水等，陶器会变成没有，柱子是方形等，虽然变成了陶器，但方形和圆形等，柱子会变成陶器。同样，不应该说也应该结合起来。柱子事物等总的来说变成陶器，也不应该说成是差别的自性。在差别的自性中，因为水壶等需要而变成有，也不应该说成是总的自性。虽然在水壶的差别自性中变成有，但是柱子等总的来说不能说，柱子在总的自性中变成陶器，也不能说成是差别的自性，柱子在总和差别的自性中变成陶器，也不能同时说
English
It is to be liberated from sorrow for one's own sake. The words of the three circles and the words without the three circles are the knower, the known, and knowing by knowing, which are the three circles. When wisdom is used to completely break down form, even to the point where there are no parts to the minute particles, at that time when the three circles are not seen, because disease is emptiness, the outside is emptiness, not abiding in assembly, and because of destruction, the three circles are empty, which is the word without the three circles, thus there is no error of aging. The words with characteristics and the words without characteristics are, in whatever meditation, holding onto the characteristics of form with impermanence, selflessness, suffering, impurity, etc., that is the word with characteristics. If form is analyzed to minute particles, and the minute particles have no parts, then one does not hold onto the characteristics of form, and also does not hold onto feelings, the feelings of the feeler, etc., that is the word without characteristics, not distinguishing between things that exist and things that do not exist. Truly realizing the non-dual ultimate truth. The words of the side of existence and non-existence and the words that are not the side of existence and non-existence are that in the external nature it becomes existent, in the differentiated nature it becomes non-existent, in the general and differentiated, although it exists it also exists, although it does not exist it also does not exist, in the general nature it becomes existent, but it should not be spoken of as the differentiated nature. Pillars and things, etc., generally become pottery, pillars storing water, etc., pottery becomes non-existent, pillars are square, etc., although they become pottery, but square and round, etc., pillars become pottery. Similarly, it should not be said and should also be combined. Pillar things, etc., generally become pottery, but it should not be spoken of as the nature of difference. In the nature of difference, because of the need for water pots, etc., it becomes existent, but it should not be spoken of as the general nature. Although it becomes existent in the differentiated nature of the water pot, the pillars, etc., generally cannot be spoken of, the pillar becomes pottery in the general nature, and it cannot be spoken of as the differentiated nature, the pillar becomes pottery in the general and differentiated nature, and it cannot be spoken of simultaneously.
Tibetan
་བྱའོ། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་ཀྱང་ཡོད་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཅིག་ཅེར་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རིམ་དང༌། རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང་མེད་དོ་ཞེས་ཀྵ་པ་ན་ཀས་རྣམ་པ་བདུན་དུ་འབྱུང་བར་སྨྲ་བའི་ཚིག་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཚིག་གོ །ཡོད་མེད་ཀྱི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །གཉིས་ཀའི་ཚིག་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསལ་བ་དང༌། མི་བསལ་བ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་ཡོད་ཅེས་པ་དེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསལ་བའི་དོན་དང་སྤྱི་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་ནི་ནུས་ཀྱིས་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་དམིགས་པའོ། །སོ་སོར་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ཚིག་ནི་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཕུང་པོར་མི་གནས་པ་དང༌། འཇིག་པ་ཉིད་རྒྱུར་ཤེས་ཤིང་ཕུང་པོ་གནས་པ་ཐམས་ཅད་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་མ་སྐྱེས་པས་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུར་ དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལས་དག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚིག་གོ །དེ་རང་གི་རིགས་ནི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་འབྱུང་བ་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །གང་ཡང་བདག་དང༌། གཙང་བ་དང༌། བདེ་བར་བསྒོམ་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་བདེ་ནི་སོ་སོ་རང་གི་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ཚིག་གོ །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བའི་ཚིག་དང༌། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བ་མེད་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་མི་འགོག་པས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་བདེ་བའོ། །བཞེངས་ནས་དག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇི
Chinese
应当做。作为共同和特殊自性的存在，有时存在有时不存在，不应说是一概而论。依赖于处所、时间、次第和形态，说一切存在和不存在，如夏巴纳迦所说的七种形态，这是存在与不存在的言辞。不是存在与不存在一方的言辞，是不对事物和非事物进行分别，而是正确地认识到胜义谛的无二性。两者的言辞和两者都不是的言辞，是数论者的排除和不排除一切存在，以及行为的差别和非差别的色存在，这些是如此形态的孩童们的分别。为了消除明晰的意义和共同与特殊的事物都可作为目标存在，尼夜耶迦和对特殊进行分别的错乱之识，一切知者为了成立两者都不是的言辞而宣说，即自性之义的作用是以能力普遍地虚构，是不以分别作为目标。各自的圣者智慧的言辞和各自没有圣者智慧的言辞是，当以智慧进行观察时，即是空性，不住于蕴，并且知晓坏灭是因，以及一切蕴的住处如同房屋、村落、森林等一样，在方位的分割上会变成空性。由于恒常不生，所以如同兔角一样，事物不是存在，那时完全知晓从法和补特伽罗中没有清净，这是各自的圣者智慧的言辞。其自性是刹那的相续生起，并且不对事物和非事物进行分别。任何将我、清净和安乐进行颠倒观想的乐受，是各自没有圣者智慧的言辞。在所见法中安乐的言辞和在所见法中没有安乐的言辞，是指不阻碍的等持、空性、无相和无愿的解脱之门，是从三界贪欲中解脱的所见法之乐。生起后清净智慧的世间
English
Should be done. As the nature of both common and specific, sometimes existing and sometimes not, one should not speak of it as a generalization. Depending on place, time, order, and form, saying that everything exists and does not exist, as said by Śyāpānaka in seven forms, is the speech of existence and non-existence. The speech that is not on the side of existence and non-existence is not distinguishing between things and non-things, but correctly recognizing the non-duality of the ultimate truth. The speech of both and the speech of neither are the exclusion and non-exclusion of all existence by the Samkhyas, and the difference of actions and the existence of non-different forms, these are the distinctions of children of such forms. In order to eliminate the clear meaning and the fact that all common and specific things can exist as objects, the erroneous consciousness of Nyayikas and those who distinguish the specific, the Omniscient One declared to establish the speech of neither, that is, the function of the meaning of self-nature is to universally fabricate with ability, which is not to take distinction as an object. The words of each individual noble wisdom and the words of each individual without noble wisdom are, when emptiness is examined with wisdom, it does not abide in the aggregates, and knowing that destruction is the cause, and all the abodes of the aggregates, like houses, villages, forests, etc., will become empty when divided into directions. Because permanence is unborn, things are not existent like a rabbit's horn, and at that time, completely knowing that there is no purity from Dharma and individuals is the speech of each individual noble wisdom. Its nature is the continuous arising of moments, and there is no distinction between things and non-things. Any pleasure that perversely contemplates self, purity, and happiness is the speech of each individual without noble wisdom. The words of happiness in the seen Dharma and the words of no happiness in the seen Dharma refer to the unobstructed samadhi, emptiness, signlessness, and wishlessness, which are the happiness of the seen Dharma that is liberated from the desire of the three realms. The world of pure wisdom arising