Tibetan
བ་དང༌། གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་དེས་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་སྨོས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། ཡོད་པ་དང་མེད་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆུད་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་བཙུན་གཙོ་བྱམས་པས་གསུངས་པ། གཉིས་མེད་མེད་པའི་དངོས་པོ་ནི། །སྟོང་པ་ཡི་ནི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །སྟོང་བ་མ་ཡིན་པ་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བས་མི་སྟོང་བ་སྟེ། དེར་བྱིས་པ་རྣམས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཆགས་པར་འཇུག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བ་སྟེ། །རྣམ་བརྒྱད་རྣམ་དགུ་དེ་བཞིན་དུ། །རྒྱ་མཚོའི་རླབས་རྣམས་བཞིན་དུའོ། །ཆད་བའི་ཚིག་དང་ཆད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་སྐད་ཅིག་བ་ཆད་པ་དང༌། རྒྱུན་མི་འཆད་པ་སྟེ། ཁྱད་བར་དུ་དགོངས་པའི་དོན་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། སེམས་མེད་པའི་ཚིག་ནི་གང་ན་སེམས་འཇུག་པ་སྟེ། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། རྗོད་པ་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་བ་པོར་ཚིག་ཏུ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་འབྲེལ་བ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཚིག་གོ །ཚིག་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ། གང་ན་སེམས་ཀྱང་རྒྱུ་བ་མེད་ན་རྟོག་ པ་རྣམས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་དེ་ནི་སེམས་མེད་པའི་ཚིག་སྟེ། མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་རིག་པར་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་རྟོག་པའོ། །དབུ་མའི་ཚིག་དང༌། དབུ་མ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་གང་དེ་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་དབུ་མའི་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་འདི་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། ཡོད་པའི་ཟླས་དྲངས་མེད་པ་སྟེ། །ཡོད་པའང་མེད་པའི་ཟླས་དྲངས་སོ། །དེ་བས་མེད་པར་ཤེས་མི་བྱ། །ཡོད་པར་ཡང་ནི་མི་རྟག་གོ །ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གསུངས་པ། དངོས་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་མི་འབྱུང་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མཉམ་པས་སོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་སྤངས་པས་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དབུ་མ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཀྱང་གང་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འབྱུང་བའོ། །ཐེར་ཟུག
Chinese
并且，关于由摇动等产生的自性应当说明。任何与一切形态的分别念相离，不可说有和无，以及无二的正确认知，那也没有自性。空性的词和非空性的词，是以圆成实性的部分两种形态为空性。如圣者慈氏菩萨所说：无二无有的事物，是空性的体性。这样说。非空性也是以他起性的两种识的形态不空，在那里使孩童们明显执着于事物，如在此处所说：身体和受用处显现，阿赖耶识普遍生起，八识和九识也同样，如海浪一般。断灭的词和非断灭的词是刹那断灭和相续不断，特别的密意是遍知者所知的。心的词和无心的词是心在哪里进入，即所取和能取，言说和能言说，作者和能作者，以词句分别念而明显相关联，那是心的词。词是行，在哪里心也没有运行，何况是分别念的文字，那是无心的词，在无二中正确认知，没有思虑也没有显现，胜义谛不分别事物和非事物。中观的词和非中观的词是，在哪里与事物和非事物分别念相离，那是中观的词。如在此处所说：有引出无，有也被无引出，因此不应知为无，也不应恒常认为有。如《般若波罗蜜多》中所说：事物不会显现证悟，也不是因为没有事物，为什么呢？因为事物和非事物是平等的。舍弃对事物和非事物的分别念，就会被毁坏。非中观的词也是在哪里对事物和非事物产生分别念。
English
And, the nature arising from shaking and so on should be explained. Whatever is free from conceptualization of all forms, cannot be spoken of as existent or non-existent, and is the correct realization of non-duality, that also has no nature. The word of emptiness and the word of non-emptiness are emptiness in the form of two aspects of the perfectly established nature. As the noble venerable Maitreya said: The thing that is non-dual and non-existent is the characteristic of emptiness. So it is said. Non-emptiness is also not empty in the form of the two consciousnesses of other-powered nature, where children are made to manifestly cling to things, as it is said here: Body and enjoyment, place appearance, Alaya arises universally, the eight and nine consciousnesses are the same, like ocean waves. The word of cessation and the word of non-cessation are momentary cessation and continuous non-cessation, the meaning of the special intention is known by the all-knowing one. The word of mind and the word of no-mind are where the mind enters, that is, the object and the subject, speaking and being able to speak, the agent and the actor, manifestly related by conceptualization in words, that is the word of mind. The word is going, where the mind does not move, what need is there to mention the letters of conceptualization, that is the word of no-mind, in non-duality, correct cognition, without thought and without appearance, the ultimate truth does not conceptualize things and non-things. The word of Madhyamaka and the word of non-Madhyamaka are, where one is free from conceptualization of things and non-things, that is the word of Madhyamaka. As it is said here: Existence brings out non-existence, and existence is also brought out by non-existence, therefore one should not know it as non-existence, nor should one always think of it as existence. As it is said in the Prajnaparamita: Things do not appear to be realized, nor is it because there are no things, why? Because things and non-things are equal. Abandoning the conceptualization of things and non-things will be destroyed. The word of non-Madhyamaka is also where conceptualization of things and non-things arises.
Tibetan
་པའི་ཚིག་དང༌། ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཐེར་ཟུག་པའི་ཚིག་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །ཐེར་ཟུག་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་འགྲོ་བ་སྟེ། སྐྱེ་ནས་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྐྱེན་གྱི་ཚིག་དང༌། རྐྱེན་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ། རྐྱེན་གྱི་ཚིག་ནི་རྒྱུས་གང་འབྲས་བུ་བྱེད་པའོ། །རྐྱེན་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་གང་མི་བྱེད་པ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེས་རྟག་པའོ། །རྒྱུའི་ཚིག་དང༌། རྒྱུ་མེད་པའི་ཚིག་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་འདུས་ཚོགས་ནས་འབྲས་བུར་དགོངས་པའོ། །ཡང་ན་རྒྱུའི་ཚིག་ནི་གང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བསྒྲུབ་བའི་རྒྱུས་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་རྒྱུ་མེད་བའི་ཚིག་ནི་རྒྱུ་དངོས་པོ་མེད་པས་གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་མི་འགྲུབ་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་ཚིག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཚིག་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚིག་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཚིག་ནི་བདེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ཟད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །སྲེད་པ་མེད་པའི་ཚིག་ ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་ནི་སྲེད་པའི་རྒྱུ་ལས་སོ། །སྲེད་པ་མེད་པའི་ཚིག་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཙས་མ་ཐག་པ་ལ་རྒ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དང༌། མྱ་ངན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ན་བླང་བ་དང༌། དོར་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བློ་རྣམས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་བསྒྲུབ་བར་ངེས་པ་སྔར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེས་ན་སྔོན་གྱི་གོམས་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །ཐབས་ཀྱི་ཚིག་དང༌། ཐབས་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པས་གང་ན་དགོས་པར་བྱེད་ནུས་པ་དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཚིག་གོ །གང་ན་བྱེད་མི་ནུས་པ་དེ་ནི་ཐབས་མེད་པའི་ཚིག་སྟེ་དུས་དང་ཡུལ་ལ་ལྟོས་ཏེ་གཞག་པར་བྱའོ། །མཁས་པའི་ཚིག་དང༌། མཁས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་གང་དཔྱད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་མཁས་པའི་ཚིག་གོ །གང་ན་ཡང་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པ་དེ་ནི་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་གོ །དག་པའི་ཚིག་དང༌། དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མཛེས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དག་པའི་ཚིག་གོ །རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་མེད་པ་དང༌། མཛེས་པ་དང༌། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཤེས་པ་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་གོ །རིགས་པའི་ཚིག་
Chinese
真实之语和非真实之语，真实之语是不造作和涅槃。非真实之语是行者，因为生而行故。缘之语和非缘之语，缘之语是因能生果。非缘之语是不能生果者，如兔角等，因此是常。因之语和无因之语，是从因和缘的集合中产生果。或者，因之语是能成办者，以成办之因如是成办。或者，无因之语是没有因的实体，因此不能成办所要成办之事。烦恼之语和无烦恼之语，贪欲、嗔恨、愚痴等是烦恼之语，是生之痛苦。无烦恼之语是真实的智慧，是使痛苦止息之因。无欲之语，生之痛苦的处所是从欲的因产生。无欲之语是涅槃，因为远离贪欲则不显现生。刚出生就了知衰老、坏灭、悲伤，因此取舍和舍弃以及中舍之意，对于乐和苦的成办是确定的，因为先前存在，因此可以推断先前有串习。方便之语和非方便之语，以智慧和方便善巧，能在何处成办所需，那是方便之语。不能成办之处是非方便之语，应观待时间和处所而安立。智者之语和非智者之语，能观察并以智慧结合的是智者之语。不能结合之处是非智者之语。清净之语和非清净之语，无常、痛苦、不美、空性的智慧是清净之语。常、我、无苦、美、非空之事物，以颠倒的认识是非清净之语。理智之语
English
Words of truth and words of untruth: Words of truth are the unconditioned and nirvana. Words of untruth are those who go, because they are born and go. Words of condition and words of non-condition: Words of condition are those that produce results from causes. Words of non-condition are those that do not produce, like rabbit horns, etc., therefore they are constant. Words of cause and words of no cause: the fruit is conceived from the assembly of cause and condition. Alternatively, the word of cause is that which is to be accomplished, and the cause of accomplishment accomplishes it in that way. Alternatively, the word of no cause is that which cannot be accomplished because there is no cause. Words of affliction and words of non-affliction: attachment, hatred, ignorance, etc., are words of affliction, which are the suffering of birth. Words of non-affliction are the wisdom of truth, which is the cause of the cessation of suffering. The word of no craving: the place of the suffering of birth arises from the cause of craving. The word of no craving is nirvana, because when separated from attachment, birth does not appear. Immediately after birth, one realizes old age, destruction, and sorrow, and therefore the minds of acceptance, rejection, and equanimity are certain to accomplish happiness and suffering, because they existed before, so it can be inferred that there was prior habituation. Words of means and words of non-means: with wisdom and skillful means, the word of means is that which can accomplish what is needed. That which cannot be accomplished is the word of non-means, which should be established in relation to time and place. Words of the wise and words of the non-wise: the word of the wise is that which is examined and combined with wisdom. That which is not combined is the word of the non-wise. Words of purity and words of non-purity: impermanence, suffering, ugliness, and the wisdom of emptiness are words of purity. The inverted knowledge of things that are permanent, self, without suffering, beautiful, and non-empty is the word of non-purity. Words of reason.