Chinese
大慧一切法是指：善与非善，有为与无为，世间与出世间，有罪与无罪，有漏与无漏，执取与非执取。大慧，简而言之，五取蕴、心、意、以及由意之识的习气所生的心和意，以及意之识的习气增长的人们，对善与非善进行辨别。所谓的禅定之乐和等至，是指贪欲等烦恼是有漏，通过禅定和等至而解脱，所以是无漏。一切善法都是由一切智者所明示的。心、意、以及意之识的习气增长的孩童们，凭借善与非善这二者，即天界和恶趣之因，以及利益和损害众生的自性，善与非善的习气完全成熟的力量，来进行辨别。如同见到好梦和恶梦一样，显现乐和苦的异熟，所以显现为八识的各自集合。其中，由刹那习气所熏染的七识生起。如来藏阿赖耶识，由于被无漏的习气所熏染，所以不是刹那性的，因为刹那性会与其他刹那相连接，所以是常，远离断灭，恒常不间断地生起。为了断除外道和声闻所计度的常与无常，所以认为它不是刹那性的。如《解深密经》所说：‘善男子，所谓有为和无为，这是世尊所安立的言辞。’因为根等不是任何人所造作的，所以是无为。因为与刹那的相续相关联，所以是有为，如此多次宣说。由于有漏的习气完全成熟，所以七识是刹那性的。眼。
English
Great Wisdom, all dharmas are as follows: virtue and non-virtue, conditioned and unconditioned, mundane and supramundane, with fault and without fault, with outflows and without outflows, grasped and ungrasped. Great Wisdom, in short, the five aggregates of grasping, mind, intellect, and the mind and intellect arising from the seeds of the consciousness of the intellect, and those beings whose seeds of the consciousness of the intellect have increased, completely discern between virtue and non-virtue. The happiness of samadhi and the states of absorption are said to be such that afflictions such as desire are outflows; because one is liberated from them through samadhi and absorption, they are without outflows. All virtuous dharmas are clearly explained by the All-Knowing One. Children whose minds, intellects, and seeds of the consciousness of the intellect have increased, discern by the power of the complete maturation of virtuous and non-virtuous seeds, which are the cause of higher realms and lower realms, and which have the nature of benefiting and harming sentient beings. Just as seeing good dreams and bad dreams, happiness and suffering appear as fully ripened, so the collections of the eight consciousnesses appear separately. Among them, the seven consciousnesses arise, stained by momentary seeds. The Tathagatagarbha, the Alaya consciousness, is not momentary because it is stained by seeds without outflows; because the momentary connects back to another moment, it is constant, free from annihilation, and constantly arises without interruption. In order to sever the conceptions of permanence and impermanence held by non-Buddhists and Hearers, it is considered not to be momentary. As it says in the Explication of the Thought Sutra: 'Son of good family, what is called conditioned and unconditioned is a term established by the Teacher.' Because the faculties and so forth are not made by anyone, they are unconditioned. Because they are connected in a momentary stream, they are conditioned, and this is explained many times. Because the seeds with outflows are fully ripened, the seven consciousnesses are momentary. Eye.
Tibetan
་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ། རང་གི་སེམས་སྣང་བ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགག་པ་ན་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ་དོག་དང༌། ང་རོད་དང༌། དབྱིབས་སུ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བ་ནི་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་བག་ཆགས་འགག་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུའོ། །ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་མི་དམིགས་པ་དེ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་གྱུར་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་གཟུགས་མཛེས་པ་དང༌། མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཟག་པ་མེད་ཅིང་རྟག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྒོས་པ་མི་འགྱུར་བར་གྲུབ་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་གོ །རྡོ་རྗེ་དང་གསེར་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུར་རྟག་པ་སྟེ། ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པས་བསྐལ་པར་བཞག་ཀྱང་ཟད་པ་མེད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་གཙང་བའི་དངོས་པོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། མི་མཛེས་པ་དང༌། སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཆོས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཐུགས་རྗེ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་སྟོན་པ་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །དེས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྤང་གི །དགེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་མེད་དེ། སྒྲིབ་པ་ཟད་པས་འགྲོ་བ་ལ་ཕན་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དགེ་བ་སུས་དགག །ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་འདིར་གསུངས་པ། མཚན་ཉིད་དང་ནི་བྱ་བ་དང༌། །དངོས་པོར་མྱ་ངན་ང་མི་འདའ། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་ཤེས་བཟློག་པ་ན། །ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེར་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་བར་དགོངས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་གསོལ་པའི་ལན་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་ན་འབྱུང༌། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་བཤད་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་སྦྱར་བའི་ལེའུ་དྲུག་པ་ལས་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་དཔྱད་པ་བཞི་པའོ།། །། ཡང་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་གསོལ་པ། གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ན་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་པ་དེར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གིར་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ། འབྲས་བུ་རེ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་བའི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །འཇིག་རྟེ
Chinese
等等的五种识，是外道徒们推测的，因为不了解自己的心显现。灭尽时，意识以颜色、响声和形状显现，是善和不善的习气未灭尽之前。何时以智慧观察，不见外面的粗大和细微，那时阿赖耶识非常强烈，贪欲等的相，美丽的形色和不美丽的等等都不可见。那时无漏且恒常的习气所熏染，不改变而成立，因为成立的缘故不退转。如金刚和黄金等一样恒常，断除了颠倒分别，即使放置于劫末也不会穷尽一般。恒常、我、清净的事物，以颠倒的方式，因此也不会再变成烦恼。以无常、无我、痛苦、不美和空性的法分别，随顺于法完全清净的慈悲，这样一来，说法也会产生。因此，烦恼的分别应当断除，不是善的。因此，导师没有烦恼的遍计，因为遮障灭尽，利益有情和随顺的善，谁能阻挡？如经部中所说：体性和作用，以及事物我不会入灭，分别和识遣除时，我则入灭。这是说，一切智者意在断除邪分别，否则如何能回答提问而说法？圣楞伽经释，耶谢华桑所著的第六品，刹那坏灭观察之第四。 又，大慧请问：世尊您曾说过，圆满了六度就能成佛，对此，一切智者详细阐述了诸波罗蜜多的差别，执着于我和我所，希求果报的是世间的布施和持戒等波罗蜜多。世间
English
The five consciousnesses, such as those, are inferred by the non-Buddhists because they do not understand the appearance of their own minds. When they cease, the consciousness of mind appears as colors, sounds, and shapes, which is before the habits of virtue and non-virtue are not exhausted. When wisdom examines and does not perceive the gross and subtle external objects, then the alaya consciousness becomes very strong, and the signs of desire and so on, beautiful forms and non-beautiful ones, etc., are not perceived. At that time, it is established that it is not changed by the uncontaminated and constant habits, and because it is established, it does not regress. It is constant like vajra and gold, etc., and because it has abandoned the reversed discriminations, it is like it will not be exhausted even if it is placed at the end of the kalpa. Constant, self, and pure things, in a reversed way, therefore, will not become afflictions again. By discriminating impermanence, selflessness, suffering, ugliness, and emptiness, following the compassion of the complete purification of the Dharma, in this way, the teaching of the Dharma will also arise. Therefore, the discrimination of afflictions should be abandoned, it is not virtuous. Therefore, the teacher does not have the pervasive conception of afflictions, because the obscurations are exhausted, who can prevent the benefit of beings and the virtuous that follows? As it is said in this Sutra: "The nature and the action, and the things, I will not pass into sorrow. When the discriminations and consciousness are reversed, then I will pass into sorrow." This means that the All-Knowing One intends to abandon wrong discriminations, otherwise, how can the Dharma be taught in response to questions? The explanation of the Holy Lankavatara Sutra, the sixth chapter written by Yeshe Palzang, the fourth examination of momentary destruction. Again, Great Wisdom asked: "O Bhagavan, you have said that if the six perfections are completely fulfilled, one will attain Buddhahood." There, the All-Knowing One explained in detail the distinctions of the perfections, clinging to self and what belongs to self, hoping for results, are the worldly giving and morality, etc., perfections. Worldly
Tibetan
ན་ལས་འདས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་དུ་མངོན་པར་ཆགས་ཏེ་འབྲས་བུ་རེ་བར་ཞུགས་པ་ན། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ལས་སྐྱེས་པའི་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། མཛེས་པ་དང༌། མི་མཛེས་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞིགས་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རང་གི་སེམས་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་སྲ་བ་དང་གཤེར་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཆགས་པའི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ཕྱིའི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང༌། བདེ་བའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལས་ཕན་པ་དང་བདེ་བར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་དང༌། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོགས་ཤིང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་ བདག་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྐད་ཅིག་འཇིག་ཅིང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་སྟོང་པ་རང་བཞིན་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་ཞིང་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲེལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བ་མི་གཉིས་པ་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་ཞིང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གསུངས་པའོ། །སྐད་ཅིག་པ་དང་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་རྟག་ན་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ཇི་ལྟར་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པར་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་འདིར་ཡང་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་མི་རྟག་སྐད་ཅིག་པར། །འདུས་བྱས་ལ་ནི་བྱིས་པ་རྟོག །འབབ་ཆུ་མར་མེ་ས་བོན་དཔེས། །སྐད་ཅིག་པ་ཡི་དོན་དུ་རྟོག །ཅེས་པ་སྟེ། འབབ་ཆུ་དང་ས་བོན་ལ་སོག
Chinese
从彼超越，即于外境显现执著，而趣入于果位，乃是圣者声闻之境。大慧！超离世间之法，如菩萨摩诃萨等，如梦幻、眼翳等，由种种习气所生之自心显现之行相，以分别念执著为常、无常、美、不美等。以智慧观察，则不见外境之义。是故，如是自心显现为色法，于诸相之坚硬、湿润等体性，不执著于如是显现执著之大种。如是不执著外境之义，为利乐一切有情故，布施波罗蜜多乃得生起。如诸有情之显现方式，即从彼等生起利益与安乐。如是，菩萨之法，以财物与无畏等布施波罗蜜多圆满，即于菩萨之极喜地，了悟法与补特伽罗无我，且不执著外境之义故，圆满布施波罗蜜多，亦得菩萨之极喜地。若问：如何了悟法与补特伽罗无我？如一切智者所说，刹那坏灭，且初始与终结之边际空性，亦以二种自性而空，且与作用与作者相关联，生、住、灭等超胜之法，无有二取，于刹那之流中生起，且不可言说。若常计为刹那与非刹那，则于《解深密经》中云：如何于有为与无为中生起，如是于此亦应了知密意。否则，将与法性相违。是故，当宣说密意：空性无常为刹那，于有为法凡愚执，流水灯焰与种子，喻示刹那之意义。如是说，如流水与种子等。
English
Transcending that, it is the state of noble hearers when they manifest attachment to external objects and enter into the expectation of results. Great wisdom! The dharmas that transcend the world, such as Bodhisattva-Mahasattvas, are like dreams and optical illusions. They are born from various habitual tendencies, and the mind itself appears in various ways. Through conceptualization, they are grasped as permanent, impermanent, beautiful, and unbeautiful. When examined with wisdom, the meaning of external objects is not seen. Therefore, when one's own mind appears as form, one does not cling to the great elements that manifest attachment in this way, as the characteristics of hardness, wetness, and so on. In this way, without attachment to external objects, for the benefit and happiness of all sentient beings, the perfection of generosity will arise. Just as sentient beings appear, benefit and happiness arise from them. Likewise, the Bodhisattva's Dharma, with generosity of wealth and fearlessness, the perfection of generosity will be completed. In the Bodhisattva's Joyful Ground, one realizes the selflessness of phenomena and persons, and because there is no attachment to external objects, one perfects the perfection of generosity and also attains the Bodhisattva's Joyful Ground. If asked, how does one realize the selflessness of phenomena and persons? As the all-knowing one said, it is momentary destruction, and the beginning and ending are empty. It is also empty of two natures, and it is related to action and the actor. Arising, abiding, ceasing, and so on, are superior dharmas, without duality, arising in a stream of moments, and are inexpressible. If one always considers it to be momentary and non-momentary, then in the Explanation of the Thought Sutra, it says: Just as it arises in conditioned and unconditioned things, so here too, the intention should be fully understood. Otherwise, it will contradict the nature of reality. Therefore, the intention should be explained: Emptiness is impermanent and momentary. Fools grasp at conditioned things. Examples are flowing water, a lamp, and a seed. Understand the meaning of momentariness. It is said, like flowing water and seeds, and so on.