Tibetan
ས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྟོན་པས་བརྟགས་པའི་ཚིག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །འདུས་བྱས་སུ་སྤྱོད་ཀྱང་རུང་འདུས་མ་བྱས་སུ་སྤྱོད་ཀྱང་རུང་སྟེ་ནམ་འདུས་བྱས་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་པའོ། །ནམ་རྟག་པར་བསམས་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པ་ཡོད་ན་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དུས་ན་བསམ་པས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པ་མེད་དུ་ཟིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་རྟོགས་པ་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་པར་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད། ཁ་ཅིག་གིས་ནི་ཇི་ལྟར་རྟག་པོའི་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གི་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དཀོན་མཆོག་ཕྲེང་བ་ལས། སྐད་ཅིག་གི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་རིམ་གྱིས་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ན་དེ་ལྟ་བུར་ནི་སྐད་ཅིག་པ་འགྲིབ་པོ་ཞེས་འཕགས་པ་ཀླུས་པོས་ཀྱིས་གླེངས་པ་ནི། སྐད་ཅིག་ལ་ནི་མཐའ་ཡོད་པས། །ཐོག་མ་བར་ཡང་རྟོགས་པར་གྱིས། །དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་གསུམ་དག་ཕྱིར། །སྐད་ཅིག་མི་གནས་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཐོག་མ་བར་དང་ཐ་མ་ཡི། །ཆ་རྣམས་ལ་ཡང་རྟོག་པར་གྱིས། །ཐོག་མ་བར་དང་མཐའ་ཡོད་ཀྱི། །འདུས་ལ་གཅིག་པ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་དེ་ལྟར་གྲངས་ཅན་དང་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་དྲུག་ཏུ་ཡང་མི་རུང་བར་གླེང་ངོ༌། །གང་དག་ཡང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཇི་ལྟར་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཆུད་ པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ནི་གླེང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་མི་འཇུག་གོ །ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་རིམ་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་པར་བརྟགས་པའི་རྟག་པས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ཡེ་གནས་སོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོར་བརྟག་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པར་སུས་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་མི་གཉིས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ཏེ། སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་ཀྱི་རིམ་པ་ཐ་དད་པ་དང་བྲལ་བ་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་མྱོང་བ་ཐོག་མ་དང་བར་དང་ཐ་མའི་སྐད་ཅིག་པའི་ཡན་ལག་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས་བྱུང་བ། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་སྔར་
Chinese
《地论》的解释中说：‘种姓之子，有为和无为，这是导师所观察的词语。’无论使用有为还是无为，一旦成为有为，那就是刹那。如果认为是常恒而成为无为，那就不是刹那。如果它那样刹那间坏灭，那么在受其他支配和完全成就之时，通过思考就会变成有为和无为。如果确实没有刹那坏灭，那么那时如来所证悟的和外道有什么区别？有些人说，就像没有常恒的事物一样，也没有刹那的事物。如《宝鬘论》中所说：‘刹那的生、住、灭，以及无常的特征，次第与法相应时，那样刹那就会衰减。’圣者龙树菩萨说：‘刹那有边际，应知最初和中间。因此有三个刹那，刹那不住于世间。最初、中间和最后的，部分也应知晓。最初、中间和最后有，聚合没有一体性。’如此等等。因此，像数论派和尼夜耶派等所说的六个刹那也是不行的。有些人又像理解芝麻荚的声音等一样，将与最初和最后的时序分离的刹那包含在内，那样谈论的分别念是不允许的。与最初和最后的时序分离的刹那，是因为显现的缘故。通过对无为的观察，自性光明，完全觉悟的法性，那是本来的存在。众生将如来藏视为根基等，是谁也不做的。如来藏自性光明且无二，那样的形态是如来的境界。远离前后时序的差别，体验刹那的相续，远离显现最初、中间和最后的刹那支分不同的分别念。如《中观论》所说：‘如果生在前’
English
In the commentary on the *Earth Treatise*, it says: 'Son of lineage, conditioned and unconditioned, these are the words observed by the teacher.' Whether one uses conditioned or unconditioned, once it becomes conditioned, it is momentary. If one thinks of it as permanent and it becomes unconditioned, then it is not momentary. If it thus perishes in an instant, then at the time of being subject to others and being fully accomplished, through thought, it will become conditioned and unconditioned. If indeed there is no momentary destruction, then what is the difference between what is realized by the Sugata and the Tirthikas? Some say that just as there is no permanent thing, so there is no momentary thing. As it says in the *Ratnavali*: 'The arising, abiding, and ceasing of a moment, and the characteristic of impermanence, when successively in accordance with the Dharma, in that way the moment will diminish.' The noble Nagarjuna said: 'A moment has an end, one should understand the beginning and the middle as well. Therefore, since there are three moments, the moment does not abide in the world. The parts of the beginning, middle, and end, one should also understand. The beginning, middle, and end exist, the aggregate has no unity.' And so on. Therefore, it is also not permissible to speak of six moments as do the Samkhya and Nyaya schools. Those who, like understanding the sound of a sesame pod, include the moment that is separated from the sequence of the first and last times, such discursive thought is not allowed. The moments that are separated from the sequence of the first and last times are because of manifestation. Through the observation of the unconditioned, the self-luminous, the nature of perfectly awakened Dharma, that is the original existence. Beings considering the Tathagatagarbha as the basis, etc., is not done by anyone. The Tathagatagarbha is self-luminous and non-dual, such a form is the realm of the Tathagata. Separated from the difference of the sequence of former and later times, experiencing the continuum of moments, separated from the discursive thought that appears as the different branches of the first, middle, and last moments. As it says in the *Madhyamaka*: 'If birth is before'