Tibetan
་ཉིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་གི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ཆད་པ་མེད་པས་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མྱོང་ངོ༌། །སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བས་ན་རྟག་པའི་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་སོ། །ཇི་ལྟར་སེ་གོལ་གྱི་ སྒྲ་དང་གློག་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་པ་དེ་ལྟར་དེའི་ཆད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་སྨྲ་བ་མུ་སྟེགས་བྱེད་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བསླད་པའི་སྐུར་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དག་པའོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ལ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་བརྟགས་པ་ན་གཅིག་དང་དུ་མའི་ཁྱད་པར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བ་སྟེ། དེ་དག་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཐར་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཉིད་སྲིད་པ་དང་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེས་བཏབ་པའི་ལས་རྣམ་པ་ལྔ་དངོས་དང་བརྒྱུད་པས་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །གདོན་མི་ཟ་བར་ཚོར་བ་ནི་མཚམས་མེད་པའོ། །བསམ་པ་དྲག་པོས་ཁྱད་པར་གྱི་ཞིང་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་དང་བྱས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཚོར་བའོ། །ཚོར་བར་ངེས་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེས་ནས་ཚོར་བ་དང༌། རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་ཚོར་བ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པ་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བག་ཆགས་ལ་གནས་སོ། །ཐར་པ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པ་ཡང་སེམས་ཉིད་ལ་ཡོད་དོ། །མིང་དང་མཚན་མ་དང་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཅིང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེའི་རྒྱུ་ལ་དམིགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་མཛེས་པ་དང་མི་མཛེས་པའི་མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་གང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་བསྐྱེད་པ་དེར་དམིགས་པ་རྣམས་ཏེ། སྔོན་གྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་བཏབ་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་པར་བརྟག་གོ །ཟིན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་ཟད་ཅིང་འགགས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དང་ཡུལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་སྣང་བ་བཀག་སྟེ་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་ རང་གི་བློའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ
Chinese
即会生起。心是刹那的相续，因和果的时节没有断绝，因此感受安乐和痛苦等等。因为是刹那的相续生起，所以彻底断绝了说常恒的我的说法。犹如铙钹的声音和闪电等等的刹那，以及眼等识的刹那，像那样不是它的断灭。因此，远离了说常恒和断灭的外道和声闻的诽谤，是众生的如来藏清净。在无二之中，如果考察共同和特殊，就是一和多的差别。眼等识不感受安乐和痛苦，因为那些刹那在其他地方连接自身，所以不是解脱之因。因此，如果那样，心就是轮回和解脱之因。由它所造的五种业，通过直接和间接的方式成熟。不被鬼神吞噬的感受是无间。以强烈的意乐在特殊的田地里行善和作恶，就是在现法中感受。感受不确定，以及生起后感受，以及在其他类别中感受，是不同于此的。所有这些都安住在心续的习气中。解脱也是由智慧显现，功德的差别和烦恼的灭尽也存在于心本身中。“由名称、相和遍行的贪欲所生起和产生，缘于它的因”是指对女人和男人美丽和不美丽的相执着，由遍行的贪欲，无论何处显现为对境，都缘于那些对境。应当思考先前习气圆满成熟所造作的那些。所谓的“已摄持的根”是指那些完全耗尽和止息后，立即不再生起，是指断绝三界贪欲的人们，遮止心和境显现为分别，而进入灭尽定。其他的人是 不感受自己心识分别的安乐和痛苦，是灭尽想和受的等持。
English
it will arise. The mind is a continuum of moments, and there is no break in the time of cause and effect, so it experiences happiness and suffering, etc. Because it arises as a continuum of moments, the assertion of a permanent self is completely abandoned. Just as the sound of a cymbal and the moment of lightning, etc., and the moments of eye consciousness, etc., are not its cessation. Therefore, it is free from all the slanders of the heretics and hearers who speak of permanence and annihilation, and is the pure essence of the Tathagata of sentient beings. In non-duality, if one examines the general and the specific, there is a difference between one and many. Eye consciousness, etc., do not experience happiness and suffering, because those moments connect themselves elsewhere, so they are not the cause of liberation. Therefore, in that way, the mind itself is the cause of existence and liberation. The five kinds of karma created by it will mature directly and indirectly. The feeling of not being devoured by demons is uninterrupted. Doing good and evil with strong intention in a special field is feeling in the present life. Feeling is uncertain, and feeling after birth, and feeling in other categories, is different from that. All of these abide in the habitual patterns of the mind stream. Liberation is also manifested by wisdom, and the distinction of qualities and the exhaustion of afflictions also exist in the mind itself. "What is generated and produced by name, sign, and pervasive desire is focused on its cause" refers to attachment to the signs of beauty and ugliness in women and men, and whatever appears as an object by pervasive desire is focused on those objects. One should contemplate those created by the complete maturation of previous habits. The so-called "grasped senses" refers to those that are completely exhausted and ceased, and immediately no longer arise, which refers to those who have cut off the desire of the three realms, blocking the appearance of mind and objects as distinctions, and entering into cessation samadhi. Others are Not experiencing the happiness and suffering of one's own mental discriminations, it is the samadhi of cessation of perception and feeling.
Tibetan
་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། བདེ་པ་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་མི་མཁས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་བློར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་ཀྱང་ཐར་བའི་བློར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །རང་གི་བློས་རྣམ་པར་བརྟགས་ཏེ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བའི་འདུ་ཤེས་འགོག་པ་ཉིད་ཐར་བའི་བློར་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་བཞི་པ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་བ་ལ་མི་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་ཅེ་ན། ཇི་སྲིད་སྙིང་དུ་ཟད་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་ཡིད་ནི་དགག་པར་བྱ། །དེ་ནི་བསམ་གཏན་ཤེས་པ་སྟེ། །ལྷག་པ་གཞན་ནི་གཞུང་རྒྱས་པའོ། །བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའོ། །དེ་ལ་བརྒྱད་ནི་ཇི་ལྟར་ཆོས་མངོན་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྡོང་པོ་བརྒྱན་པ་ལ་སོགས་པར་རྒྱ་ཆེར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བསྒྲགས་པ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་མ་གྱུར་ན་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་རྣམས་འགག་པ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་རྒྱུ་དང་དེ་ལ་དམིགས་པས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་ཞིང་དེ་ལ་དམིགས་པར་ཡང་འཇུག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། །རྣམ་བརྒྱད་རྣམ་དགུ་དེ་བཞིན་དུ། །རྒྱ་མཚོ་རླབས་རྣམས་བཞིན་དུའོ། །ཞེས་བྱ་བར་ལན་མང་པོར་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆུད་པ་སྟེ། འཁོར་བའི་དུས་སུ་གློ་བུར་གྱི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །དེར་ཉན་ཐོས་དང་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་རྟག་པ་དང་བདག་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མངོན་པར་ཆགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རྣལ་འབྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པ་དང་དུ་མ་དང་བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པར་རྟག་པ་ན་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་རྟག་པས་རྣམ་གྲངས་སུ་རྟག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེ
Chinese
进入等持的四禅定，以及不善巧于安乐和解脱的瑜伽士们，会转为解脱之想，这与其他人也会转为解脱之想有关联。以自己的智慧分别，断除感受安乐和痛苦的意识，这本身就会转为解脱之想。关于不善巧于第四禅定、真谛和解脱，这是外道们的分别。他们如何分别呢？只要心髓耗尽，就要断除意识，这就是禅定的智慧，其他的则是广大的论典。四禅定，四圣谛，以及解脱之门空性、无相、无愿。其中的八种，如何如法相论，如何如树木装饰等，要广泛地了解。宣说如来藏，如果阿赖耶识没有完全转变，那么进入的七种识就不会止息。为什么呢？因为这是以它为因，并以它为对境而进入的缘故。也就是说，七种识从阿赖耶识的因中产生，并且也以它为对境而进入。例如：身体和受用显现为处所，阿赖耶识普遍产生，八识和九识也是如此，如海浪一般。这在很多地方都已阐述过。如来藏也是自性光明的精华，在轮回的时候，会显现为突如其来的二相。在那里，声闻和外道们会执着于常、我以及外境的实有，因此，一切智者会如是成办。因为声闻、独觉和外道者的瑜伽，不是所有瑜伽士的识的对境。如来藏不是说常、一、多和我等外道瑜伽行者的意识对境。如果它是有为法和无为法中的常，那么刹那的相续是常，因此在名义上是常。例如意
English
Those yogis who have entered into the four dhyanas of equipoise, and who are not skilled in bliss and liberation, will turn to the thought of liberation, which is related to the fact that others will also turn to the thought of liberation. By discriminating with one's own wisdom, the cessation of the consciousness that experiences pleasure and pain will itself turn to the thought of liberation. Regarding being unskilled in the fourth dhyana, the truth, and liberation, these are the distinctions of the tirthikas. How do they distinguish? As long as the marrow is exhausted, the mind should be rejected. This is the wisdom of dhyana. The rest is extensive treatises. The four dhyanas, the four noble truths, and the doors of liberation, emptiness, signlessness, and wishlessness. The eight of these, how they are like the Abhidharma, how they are like decorated trees, etc., should be widely understood. Proclaiming the Tathagatagarbha, if the Alaya-vijnana is not completely transformed, then the seven entering consciousnesses will not cease. Why is that? Because it enters with that as the cause and with that as the object. That is to say, the seven consciousnesses arise from the cause of the Alaya-vijnana, and also enter with it as the object. For example: The body and enjoyment appear as places, the Alaya-vijnana universally arises, and the eight and nine consciousnesses are also like that, like ocean waves. This has been explained many times. The Tathagatagarbha is also the essence of naturally luminous, and in the time of samsara, it will appear as sudden two aspects. There, the Shravakas and tirthikas will be attached to permanence, self, and the reality of external objects. Therefore, the All-Knowing One will accomplish it in this way. Because the yoga of the Shravakas, Pratyekabuddhas, and tirthikas is not the object of the consciousnesses of all yogis. The Tathagatagarbha is not the object of the consciousness of the yogis who practice the yoga of the tirthikas who speak of permanence, oneness, multiplicity, and self. If it is permanent in the conditioned and unconditioned, then the continuous stream of moments is permanent, therefore it is nominally permanent. For example, intention