Tibetan
གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །འོན་དམིགས་པ་ནི་ཅི་ཞིག །ཅེས་པ་དང༌། ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང༌། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོའི་ཆ་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པར་མཐོང་བ་དེ་ན་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་གཉིས་སུ་མེད་པ་གསེར་ལྟར་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་འབའ་ཞིག་ལ་འཁོར་བ་གཞག་པར་འགྱུར་རོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇིག་པ་རྣམས་ནི་སྐད་ཅིག་པ་དག་སྟེ། སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པས་སེམས་ཉིད་ལ་སྲིད་པ་དང་ཐར་བའི་དུས་སུ་འཇུག་པ་ཡོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་དང༌། ཉོན་མོངས་པའི་ཡིད་རྟག་ཏུ་ངར་བྱེད་པར་འཇུག་པ་དང་བདུན་ནོ། །སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་ན་བདུན་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་བ་མེད་དོ། །དེ་དག་ནི་ཡུལ་མེད་པས་མ་རིག་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུ་འབའ་ཞིག་ལས་མགོ་འཁོར་བ་ དང། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་བར་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུའི་རིམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་རླབས་ཐ་དད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་རིམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་དང་ཡུལ་རྣམས་འབྱུང་ངོ༌། །མི་རྟག་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་བརྟན་པའོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ་ནི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བསྒྲགས་པ་གློ་བུར་གྱི་གཉིས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཏེ་གསེར་ལྟ་བུར་དྲི་མ་མེད་པར་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་སྟེ་ལན་དུ་མར་བཤད་པའོ། །བདུན་པོ་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་དབྱིབས་ཀྱི་བྱད་དང་བྱེ་བྲག་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་བཙུན་གཙོ་འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་བཤད་པ་སྟེ། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ཅིང༌། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །དེ་ན་དོན་མཐོང་རྣམ་པར་ཤེས། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སེམས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་པའོ། །བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་གིས་འཁྲུགས་ཏེ་མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མ་རིག་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་གིར
Chinese
色蕴若以微尘分析之，微尘之分则无有，然所缘为何？如是及，外境无有亦，心则显现二种相，如是也。何时以智慧分析，而将粗大与微细之分区分开时，如房屋、村落、森林等般，见为空性之时，则阿赖耶识二者之相即转变，自性清净之心续，无有二者，如金子般远离垢染，唯一于此安立轮回。眼等之识灭坏者，乃刹那者，刹那者不连接于其他，故心性于有寂之时有涉入。七识者，乃眼等六识及，烦恼意恒常执我而转者，为七。于无想等持中安住时，七者皆无显现。彼等无有对境，故唯由无明圆满成熟之力，如头晕、昏厥等般，于轮回中显现种种各异之相之识。如是，如大海水之层级差别中，波浪各异般，于转变为阿赖耶识之层级差别中，七识与境等生起。不离无常之过失者，乃稳固者。从说我中转变者，乃于刹那之流中生起之阿赖耶识，如是宣说，远离一切突发之二垢染，如金子般无垢染，自性完全清净，乃屡次宣说者。七者乃刹那者，从非真实之遍计之因所生，缘于形状之相与差别，此乃如尊主圣慈氏所说之非真实遍计也。非真遍计心心所，三界于彼见义识，彼之差别从心生。如是也。由自他相续之力扰乱，不能平等安住之无明圆满成熟及，常恒及，我与我所
English
When form is analyzed into atoms, the parts of atoms are non-existent. What then is the object of focus? Thus, and even when external objects are absent, the mind appears in two aspects. That is, when wisdom analyzes and separates the gross and subtle parts, like houses, villages, forests, etc., when seen as emptiness, then the aspects of both the Alaya consciousness change. The naturally pure mind-continuum, without duality, like gold, is free from impurities, and only upon this is samsara established. The consciousnesses of the eye, etc., which perish, are momentary. Since the momentary does not connect to another, the mind itself has access to the times of existence and liberation. The seven consciousnesses are the six consciousnesses of the eye, etc., and the afflicted mind that constantly engages in self-grasping, making seven. When dwelling in formless samadhi, the seven have no appearance. Since they have no object, solely by the power of fully ripened ignorance, like dizziness, fainting, etc., various different aspects of consciousness appear in samsara. Similarly, just as different waves appear in the different levels of the ocean's water, so too, in the different levels of transformation into Alaya consciousness, the seven consciousnesses and objects arise. That which is free from the fault of impermanence is the stable. That which is transformed from speaking of self is the Alaya consciousness that arises in the stream of moments. Thus it is proclaimed, free from all sudden dualistic defilements, like gold, without defilement, naturally completely pure, is repeatedly spoken of. The seven are momentary, born from the cause of unreal imputation, focusing on the appearance and distinctions of shapes. This is how the venerable Lord Maitreya explained unreal imputation: 'Unreal imputation, mind and mental factors, the three realms, in that, the meaning-seeing consciousness, its distinctions arise from the mind.' Thus it is. Disturbed by the power of one's own and others' continuums, the fully ripened ignorance that cannot remain in equanimity, and permanence, and self and what belongs to self.
Tibetan
་ཆགས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལས་ལས་སྣ་ཚོགས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་པར་སྣང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །རྨི་ལམ་དང་མགོ་འཁོར་བ་དང༌། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དེར་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རང་གི་སྣང་བ་ཉིད་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་འཇུག་གོ །དེ་དག་གི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སོ། །མིང་དང་མཚན་མ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང་ཞེ་ན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་སྒྲ་དང་དོན་བརྗོད་པའི་རྣམ་པས་བསྐྱེད་པའོ། །མིང་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་མཚན་མ་ནི་མཛེས་པ་དང༌། མི་མཛེས་པ་དང༌། བུད་མེད་དང་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་ཆགས་པའི་རྒྱུ་ནི་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་གཟུགས་དང་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་སྟེ། རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་གཟུགས་རབ་རིབ་ཅན་དང་རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། །བདེ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་བར་ཞེས་པ་ནི་འཁོར་བའི་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དེ། དེས་ན་ཐར་བའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་བཞིན་དུ་སེམས་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བས་འཁོར་བར་འཁོར་ན་རང་གིས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དེས་མྱོང་ངོ༌། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་སྐད་ཅིག་པས་ན་སྲིད་པ་གཞན་དུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མི་མྱོང་ངོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའི་དོན་དུ་བརྟག་གོ །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཚོར་བའི་ལས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བ་རྣམས་ཞེས་པ་ནི་ཞིང་དང་བསམ་པའི་བྱེ་བྲག་ལས་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཚོར་བའི་ལས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན། གང་དག་འགོག་པ་མྱ་ངན་མེད། །བྱམས་པ་དགྲ་བཅོམ་འབྲས་བུ་ལས། །ཕན་གནོད་དེ་དག་ལ་བྱས་པའི། །འབྲས་བུ་མོད་ལ་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་མོད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའི་དོན་ནི་ལུས་རྣམ་པར་ཞིག་པ་ན་དབང་པོའི་ཤེས་པ་དེ་དག་ལ་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །སྐྱེས་ནས་ཚོར་བའི་ལས་གང་གིས་རྒྱུད་ཆད་པ་ལས་ཡང་ལུས་དང་དབང་པོ་རྣམས་གཞན
Chinese
贪著，以及贪欲和嗔恨等烦恼的心所产生的各种业，是显现三界之因。如梦境、头晕、昏厥等，其中境与有境的事物，仅是自身的显现，眼等识才能进入。由于它们没有外在的所缘，所以是缘于由非真实分别所生的境。对名和相的执著，是由非真实分别以言说声音和意义的方式产生的。名是指可以言说的色等。相是指美、丑、女、男等特征。执著的原因是通达自己心识显现的色和特征，如同通达自己心识显现的模糊之色、梦境和眼花等识。所谓不感受乐和苦，是因为没有轮回的自性连接。眼等识仅仅是刹那性的，所以不会连接到另一个刹那，因此认为不是解脱之因。因此，如果像这样心识刹那连接到另一个刹那而轮回，那么就会因自己所造的业而感受乐和苦。一切智者认为，眼等识是刹那性的，所以在另一个存在中不会感受乐和苦。所谓在现世中以感受之业感受乐和苦，是指由于田地和意乐的差别，识会在现世中以感受之业感受乐和苦。因此：谁的止息无忧，慈爱阿罗汉果，对他们做饶益损害，果报虽多亦将感受。虽然这样说，但一切智者的意图是，身体完全坏灭时，官觉之识不会连接到另一个刹那。从出生起，以感受之业，哪个相续断绝，又会产生其他的身体和官觉。
English
Attachment, as well as various actions arising from afflictive emotions such as desire and hatred, are the cause of generating appearances in the three realms. Just as in dreams, dizziness, fainting, and so on, the objects and subjects of experience are merely their own appearances, and the consciousnesses of the eye and so on enter into them. Since they have no external objects of reference, they are objects of reference generated by unreal conceptualization. Attachment to names and signs is generated by unreal conceptualization in the manner of expressing sounds and meanings. A name refers to what can be expressed, such as form. A sign refers to characteristics such as beauty, ugliness, female, and male. The cause of attachment is understanding the form and characteristics that appear to one's own mind, just as one understands the dim form, dreams, and optical illusions that appear to one's own mind. The statement "not experiencing pleasure and pain" means that there is no connection of self-nature in samsara. Since the consciousnesses of the eye and so on are only momentary, they do not connect to another moment, and therefore it is considered not to be a cause of liberation. Therefore, if the mind connects from one moment to another and revolves in samsara, then one will experience pleasure and pain through one's own actions. The Omniscient One considers that since the consciousnesses of the eye and so on are momentary, one does not experience pleasure and pain in another existence. The statement "experiencing pleasure and pain through the action of feeling in this visible dharma" means that due to the differences in field and intention, consciousnesses will experience pleasure and pain through the action of feeling in this visible dharma. Therefore: Whoever's cessation is without sorrow, Loving Arhat fruit, Doing benefit and harm to them, The fruits, though many, will be experienced. Although it is said like this, the intention of the Omniscient One is that when the body is completely destroyed, the consciousnesses of the senses do not connect to another moment. From birth, with the action of feeling, whichever continuum is severed, other bodies and senses will arise again.