Tibetan
ས་པ་ནི་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣང་བར་འབྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་མི་གཉིས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རང་གིས་རིག་པ་ལ་བཞུགས་པས་ནི། རྣམ་པར་མི་རྟོག་སྟེ། སྙིང་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསྐུལ་བས་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོས་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་སྐྱེ་བོ་མགུ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བཞུགས་པས་ དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་སོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མར་གསུངས་པ། སྤྲོས་ལས་འདས་པ་མི་གཉིས་པ། །གང་དག་སངས་རྒྱས་སྤྲོས་པར་བྱེད། །དེ་དག་སྤྲོས་ཉམས་གླེན་པ་རྣམས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་མཐོང་ངོ༌། །གང་དག་ཡོད་པར་མཐོང་བ་རྣམས། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་མེད་མཐོང་བ། །ཉེར་ཞི་ཞི་བ་བལྟ་བྱ་བ། །བློ་ཆུང་རྣམས་ཀྱིས་མི་མཐོང་ངོ༌། །སྤྲོས་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་དག །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་བདུད་རྩི་ཡིས། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱར་སྨྲ་བྱ་མིན། །མི་སྟོང་ཞེས་པར་འགྱུར་བའང་མིན། །གཉིས་དང་མི་གཉིས་ཤེས་པ་ཡང༌། །རྣམ་ཞི་ཞི་ལ་ག་ལ་ཞིག །མྱ་ངན་འདས་པའི་མཐའ་གང་ཡིན། །འཁོར་བའི་མཐའ་ཡང་གང་ཡིན་པ། །དེ་གཉིས་པར་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང༌། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའང་ཡོད་པ་མིན། །ལེན་མེད་ང་ནི་མྱ་ངན་འདའ། །མྱ་ངན་འདའ་བང་ཡིར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གང་འཛིན་དེ་དག་ནི། །ལེན་པ་ལེགས་མིན་འཛིན་པའོ། །མྱ་ངན་འདའ་བའི་རྣམ་རྟོག་མེད། །འཁོར་བ་བསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། །གང་འཁོར་མྱ་ངན་འདས་བ་དེར། །སུ་ཞིག་རྣམ་པར་རྟོག་པར་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འཕྲོས་པ་མེད་པའི་རྟོགས་པ་ཉིད་ཐར་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་གསུངས་པ། འདི་ཉིད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞེ་ན། མི་སེམས་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྟགས་པ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ
Chinese
因此，过去、未来和现在也以分别显现的分别念来区分法与非法。如来们以其法性不分别，名为无思无相，是无二的胜义谛，安住于自证智中，因此不分别。由悲心的习气所推动，以具相的等持，以一切智瑜伽自在，以种种形相的神变使众生欢喜，因此宣说正法。所谓超越一切分别的戏论，是指薄伽梵如来们，自性光明，安住于无二的证悟胜义谛中，没有对有和非有的分别念，远离戏论。如中观中所说：超越戏论无二者，谁对佛陀作戏论，彼等戏论衰败者，不能见彼如来也。谁见诸法为有者，亦见诸法为无者，寂静调伏应观者，小慧者亦不能见。无戏论且无显现，不以戏论而戏论，此乃世间之怙主，以佛陀教法之甘露。不可说为空性，亦非成为非空性，知二与非二亦然，于寂静中何有寂静。涅槃之边际为何，轮回之边际为何，于彼二者少许也，极其微细亦非有。无取我入于涅槃，涅槃亦转为有取，如是何所执取者，执取取舍非善哉。涅槃无有分别念，亦非断除于轮回，何者轮回涅槃中，谁复分别而分别。如是，如是，于有与非有不生分别念，无有戏论之证悟即是解脱。如《般若波罗蜜多七百颂》中所说：此即是涅槃，何者？不思念即是。如观察色之自性并非如此。
English
Therefore, past, future, and present also distinguish between Dharma and non-Dharma with the differentiating appearances of conceptualization. The Tathagatas, by their Dharmata, do not conceptualize, which is called non-conceptualization, which is the ultimate truth of non-duality, abiding in self-cognizance. Therefore, they do not conceptualize. Driven by the habit of compassion, with Samadhi that includes appearances, by the power of the all-knowing Yoga, they please beings with various forms of miraculous displays, and therefore teach the Dharma. That which is called transcendence of all conceptual proliferation means that the Bhagavan Tathagatas, whose nature is luminous and who abide in the non-dual realization of ultimate truth, have no conceptualization of existence and non-existence, and are free from proliferation. As it is said in the Madhyamaka: Those who have transcended proliferation are non-dual. Those who make proliferation of the Buddha, those with diminished proliferation are foolish and do not see the Tathagata. Those who see things as existent, also see things as non-existent. The peaceful and tranquil should be observed, but those of small intellect do not see it. There is no proliferation and no appearance, not proliferating with proliferations. This is the protector of the world, with the nectar of the Buddha's teachings. It should not be said to be empty, nor does it become non-empty. Knowing two and non-two is also the same, where is tranquility in tranquility? What is the limit of Nirvana? What is the limit of Samsara? In those two, even a little, even the slightest is not there. Without taking, I enter Nirvana, Nirvana also turns into taking. Thus, those who grasp, grasp taking and not taking are not good. There is no conceptualization of Nirvana, nor is it cutting off Samsara. In whatever Samsara is Nirvana, who would conceptualize and differentiate? Thus, thus, not generating conceptualization of existence and non-existence, the realization without proliferation is liberation. As it is said in the 'Seven Hundred Prajnaparamita': This is Nirvana, what is it? It is non-thinking. It is not like examining the essence of form.
Tibetan
་བ་ནི་གཅིག་དང༌། སྦོམ་པོ་དང༌། ཆེ་བ་དང༌། གཟུགས་ཅན་དང༌། རེག་པ་ཅན་དང༌། རྡུལ་ཕྲ་མོ་ལས་བརྩམས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་ཞེས་པར་རྣམ་པར་མི་བརྟག་གོ །གཞན་དུ་ན་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བདེ་བའི་དོན་དུ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་བསྒོམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་སྦོམ་པ་དང་ཕྲ་བའི་མཚན་མ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞིགས་པ་ན་དེའི་ཚེ་སྒྱུ་མའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལ་གནས་ པས་གཟིགས་ཀྱང་མི་གཟིགས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་དག་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ། བྱམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ། སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མོས་པ་ཇི་བཞིན་དུ་ཆོས་བཤད་པ་མཛད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ནི་མི་སྣང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ལས་བཞེངས་ནས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཟུགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་གཏོགས་འདོད་དང༌། ཚངས་པ་དང་ལྷ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་གཉིས་དང་མི་གཉིས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །གང་གིས་མི་རྟག་ཅེ་ན། ཡིད་ཀྱི་བདག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་དང་སྲོག་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རྟག་སྟེ། ཡིད་ཀྱིས་སོ། །རྟག་པའི་བདག་ནི་མ་སྐྱེས་པས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་མི་རིགས་སོ། །དོན་དུ་ཡང་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་མི་རྟག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་དབྱིབས་དང༌། རྣམ་པ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་པའོ། །དབྱིབས་ནི་རིམ་པའི་གཟུགས་ཏེ། ཟླུམ་པོ་དང༌། གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པས་ཕྱེ་བའོ། །རྣམ་པ་ནི་འོད་དང་མུན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཙམ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གཞན་གྱི་དབང་ངོ༌། །སྙིང་རྗེའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་གླེངས་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མཚན་གྱིས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བདག་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་འཁྲུག་པ་མཉམ་པར་མ་འདུས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་རྣ
Chinese
其一，粗大，巨大，有形，可触，由微尘组成的支分，这些是不可思议的。另外，以证悟智慧，为了安乐之义，以无相而行持的智慧来修习。因此，如来是智慧的自性，何时以智慧观察粗大和微细之相，彼时安住于幻化的解脱，虽见而不见。如来是智慧的自性，安住于清净世间的禅定，于慈爱、悲悯、喜悦、舍离之境，分别对有情众生，无论是有缘或无缘，皆如其所愿地宣说佛法。智慧之身从不可见的禅定之境中升起，以遍知一切显现之禅定，以各种形象的瑜伽自在，善逝示现欲界、梵天和自在天等形象，宣说二与非二之法的差别。何者为无常？所谓“意之我”等等，以对我和生命等的分别念而无常，乃是意。恒常之我未曾生，故如石女之子等，不应存在。实际上，于境和有境之事物亦无常。所谓“色之体性和形状以及形态”，色是蓝色等的体性。形状是次第之色，以圆形和方形等来区分。形态是光明和黑暗等色的形态而已，如是之形态皆是他者之自在。以悲悯之习气所启发，从布施波罗蜜多等福德资粮中产生的瑜伽士们，以功德庄严之身等为了利益有情而显现，乃是智慧各自显现。众生之自我和他人的心续之主因的差别，由扰乱而不平等聚集的无明和业等。
English
That which is one, coarse, large, has form, is tangible, and has limbs composed of fine particles, these are not to be contemplated. Furthermore, one should cultivate with the wisdom that engages in the signless, for the sake of bliss, having realized the wisdom. Therefore, the Tathagatas are said to be the nature of wisdom, and when the signs of coarse and fine are examined with wisdom, at that time, abiding in the liberation of illusion, they see but do not see. The Tathagatas, the nature of wisdom, abide in the pure worldly samadhi, and having distinguished them into the realms of loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, they teach the Dharma to sentient beings, whether they are vessels or non-vessels, according to their inclinations. The body of wisdom arises from the realm of invisible samadhi, and with the samadhi that knows all that appears, the Sugata, the master of yoga of various forms, manifests in the forms of desire realm, Brahma, and the great gods, and teaches the distinctions of the two and non-two dharmas. What is impermanent? The so-called "mind's self" and so on, is impermanent due to the discriminations of self and life, and is the mind. The permanent self is unborn, and therefore should not exist like the son of a barren woman. In reality, even objects and things that possess objects are impermanent. The so-called "nature, shape, and form of form," form is the nature of blue and so on. Shape is the form of order, distinguished by round and square shapes. Form is merely the form of light and darkness, and so on, and all such forms are under the control of others. Inspired by the habit of compassion, the yogis who arise from the accumulation of merit such as the perfection of generosity, manifest bodies adorned with marks for the benefit of sentient beings, which is the manifestation of wisdom itself. The difference between the self of beings and the main cause of the mind-stream of others, is due to ignorance and karma, which are disturbed and unequally gathered.