Tibetan
རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཆུད་པ་མ་གཏོགས་པར་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མེད་དོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་གྲངས་ཅན་དང༌། ནེ་ཡ་ཡི་ཀ་དང༌། ཀྵ་པ་ན་ཀ་དང༌། དཔྱོད་པ་ཅན་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་འཕེན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པ་སྨྲ་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིའི་དོན་མི་རིགས་ཏེ། གང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོའི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་གི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་སོགས་བའི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ངོ༌། །རྫ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བྱིས་པས་ཀུན་བརྟགས་པ་ལུས་ལ་མ་རེག་པ་རྣམས་ཞེས་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བུར་ལྷག་མཐོང་གིས་རབ་ཏུ་མཐོང་ནས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སོ་སོར་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་རབ་རིབ་ཀྱི་གཟུགས་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་དམིགས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་བྱིས་པས་ཀུན་བརྟགས་པ་དེ་དག་ཤེས་རབ་ཉིད་ཀྱིས་སྤངས་ཏེ། མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཆོས་མེད་པ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། གང་དེ་དག་བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་དག་གང་ཡང་དག་པ་ པ་དང༌། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་འཇུག་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས་དེའི་ཕྱིར་ཆོས་མེད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དག་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་ཆོས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་མེད་པའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་རྟག་པ་དང་བདག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བ་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པ་ལས་མ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་སྣང་བ་ལས་མ་བྱུང་བས་ན་བྱུང་བ་མེད་པའོ། །དེ་དག་འཇུག་པ་མེད་པར་མཐོང་ནས་ཆོས་མེད་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བས་ན། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམ་རྟོག་པ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གཙང་བར་ཕྱིའི་དངོས་པོར་བསྐྱེད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པར་
Chinese
就像梦和幻术等一样，除了被理解之外，没有可以被理解的外境。既然如此，数论派、正理派、胜论派、遍入派、顺世论派、 विशेष（胜论派）等论师所说的外境是不合理的，因为任何蓝色等各自显现的知识，就像执着自己事物的模糊等显现一样。外境的粗大和微小，在方向上进行区分时，就像房屋、村落、森林等一样是空性的。瓦罐等儿童所臆测的法，那些没有接触身体的法，在进行区分时会变成空性。微尘也一样，在方向上区分各个部分时，就是空性。像这样通过胜观彻底观察后就会舍弃。虽然各自显现，但就像模糊的影像、图像、梦和幻术等一样，智慧无法观察到。因此，儿童所臆测的粗大和微小的法，那些都通过智慧来舍弃，因为不执着。那么，无有法是什么呢？凡是那些不是自性的，也就是没有自性，没有特征的分别念，从事物的原因中产生的那些，无论是正确的还是不正确的，看到没有进入之处，因此就会舍弃无有法。所谓没有自性，没有特征的分别念，就是对于那些执着于自己的特征的法，就像色等一样，各自显现也没有。那些的意义就是常和我的分别念，从那原因中产生的就是没有分别念的原因。所谓不是从正确中产生的，就是因为不是从正确地各自显现中产生的，所以没有产生。看到那些没有进入之处，就会舍弃无有法，因此说：如儿童般分别念，如是事物非有。也就是将常、我、乐、净在外境中产生。那些就是无常、无我、痛苦和空性。
English
Like dreams and illusions, there is no external object to be understood other than being understood. Since this is the case, the external objects spoken of by the Samkhya, Nyaya, Vaisheshika, Mimamsa, Lokayata, and Vaisheshika schools are unreasonable, because any knowledge that appears separately, such as blue, is like the appearance of being attached to one's own object, such as being blurred. The gross and subtle of the external object, when distinguished in terms of direction, are empty like houses, villages, forests, and so on. The dharmas conjectured by children, such as earthenware pots, those that do not touch the body, become empty when distinguished. Even minute particles are empty when the parts are distinguished in terms of direction. In this way, after thoroughly observing with vipashyana, one will abandon it. Although they appear separately, wisdom cannot observe them like blurred images, reflections, dreams, and illusions. Therefore, the gross and subtle dharmas conjectured by children are abandoned by wisdom itself, because they are not clung to. So, what are the non-existent dharmas? Whatever is not of self-nature, that is, without self-nature, without characteristics, the conceptual thoughts, those that arise from the cause of things, whether correct or incorrect, seeing that there is no place to enter, therefore one will abandon the non-existent dharmas. The so-called absence of self-nature, the conceptual thought without characteristics, is that for those who cling to their own characteristics, like form and so on, there is no separate appearance. The meaning of those is the conceptual thought of permanence and self, and what arises from that cause is the cause of no conceptual thought. The so-called not arising from the correct is because it does not arise from the correct separate appearance, so it does not arise. Seeing that there is no place to enter, one will abandon the non-existent dharmas, therefore it is said: Like children's conceptual thoughts, so things are non-existent. That is, generating permanence, self, happiness, and purity in external objects. Those are impermanence, selflessness, suffering, and emptiness.
Tibetan
ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཆོས་མེད་པ་ལོག་པའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པའི་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། རི་བོང་དང༌། རྔ་མོ་དང༌། བོང་བུ་དང༌། རྟའི་རྭ་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། བདག་ཉིད་དུ་མ་རེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་མ་སྐྱེས་པས་ན་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་ཆོས་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འབྱུང་བ་དང༌། འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངེས་པ་ལྟ་བུར་མ་སྐྱེས་པའོ། །རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་སྒྲའི་དོན་ཙམ་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་སྨྲས་པ། ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་འབྱུང༌། །རྣམ་པར་རྟོག་ལས་མཐར་ཕྱིན་པ། །སྒྲ་ཡི་དོན་ཏེ་ཆོས་རྣམ་གསུམ། །དངོས་པོ་དངོས་མིན་གཉིས་ཀའི་གནས། །ཞེས་པའོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཇི་ལྟར་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མི་བཟུང་བའི་ཕྱིར་སྤང་བར་བྱ་བ་དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱང་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ན་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ནི་སྟོང་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་ཆོས་མེད་པ་རྣམས་དེར་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། སྤོང་བར་ཆེར་སླ་བ་ནི་མི་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ། ཡོད་པའི་ཟླས་དྲངས་མེད་པ་སྟེ། །ཡོད་པའང་མེད་པའི་ཟླ་དྲངས་སོ། །དེ་བས་མེད་པར་ཤེས་མི་བྱ། །ཡོད་པར་ཡང་ནི་མི་རྟག་གོ །ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བུར་སྤང་བར་བྱ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་བཤད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པར་དབྱེ་བས་ཇི་ལྟར་འབྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་སྤངས་པ་དེ་ཡང་གསུངས་སོ། །གང་ཡང་ལང་ཀའི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ཡང་བདག་གིས་དྲིས་ཏེ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་ལན་བླན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ཡང་ལང་ཀའི་བདག་པོ་སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག
Chinese
通过完全了解，将舍弃对无有之法的颠倒知见的体性。再说，哪些不是自性的法呢？例如，兔角、母驴、驴子、马角、石女之子等法，因为不是自性。所谓“因为不是自性”，是因为兔角等未曾产生，所以也没有各自显现。其他由他力引起的法，如梦、幻术、阳焰等的自性生起，以及具有坏灭之法的执著，仅仅是所取的形象，如同外境的确定一般未曾产生。兔角等仅仅是声音的意义而已。如法称论师所说：无始以来的习气生，分别念究竟之果，声音之义即三种法，有事与非有事二者之所依。如瓶子等，因为它们不能被分别识所执取，所以应当舍弃，同样，分别念的事物也应当舍弃。因此，舍弃了有法和无法。所谓舍弃有法和无法，是指在何处能起作用的事物，如瓶子等清晰显现，但如果用智慧来分辨，也会因空性而被舍弃，更何况未生起且无显现的兔角等无有之法呢？舍弃它们就更容易了，因为它们本身就不可执取。如经部中所说：有法的伴侣引出无法，有法也被无法的伴侣引出。因此，不要认为没有，也不要认为有是常恒的。楞伽主，您所说的如何舍弃有法和无法，现在就如此解说。一切智者已经讲述了如何通过区分有法和无法，包括显现和无显现，以及如何因为智慧无法执取而舍弃它们。还有，楞伽主，您所说的以前的如来、阿罗汉、正等觉佛陀们，我也曾请问过他们，他们也曾回答过我。楞伽主，所谓“以前”，这只是分别念的空洞之词而已，等等。
English
Through complete understanding, the nature of the inverted knowledge of non-existent dharmas will be abandoned. Furthermore, what are the dharmas that are not self-existent? For example, the horns of a rabbit, a female mule, a donkey, the horns of a horse, the child of a barren woman, and so on, because they are not self-existent. The so-called "because they are not self-existent" means that since rabbit horns and the like have not arisen, they also do not appear separately. Other dharmas caused by other powers, such as the arising of the nature of dreams, illusions, mirages, etc., and the clinging to things that have the nature of destruction, are merely the appearance of what is grasped, and have not arisen like the certainty of external objects. Rabbit horns and the like are merely the meaning of sounds. As the teacher Dharmakirti said: Beginningless habits arise, the ultimate result of discrimination, the meaning of sound is the three dharmas, the basis of both existent and non-existent things. Just as pots and the like should be abandoned because they cannot be grasped by discriminating consciousness, so too should the objects of discrimination be abandoned. Therefore, both existent and non-existent dharmas are abandoned. The so-called abandonment of existent and non-existent dharmas means that in whatever place things that can function, such as pots and the like, appear clearly, if they are analyzed by wisdom, they will be abandoned by emptiness. What need is there to mention the non-existent dharmas such as rabbit horns, which have not arisen and have no appearance? It is even easier to abandon them, because they are inherently ungraspable. As it is said in the Sutra itself: The companion of existence brings forth non-existence, and existence is also brought forth by the companion of non-existence. Therefore, do not think of it as non-existent, nor think of existence as permanent. Lord of Lanka, what you said about how to abandon existent and non-existent dharmas, this is how it is explained. The All-Knowing One has already explained how to distinguish between existent and non-existent dharmas, including appearance and non-appearance, and how to abandon them because they cannot be grasped by wisdom. Furthermore, Lord of Lanka, what you said about the previous Tathagatas, Arhats, Perfectly Enlightened Buddhas, I have also asked them, and they have also answered me. Lord of Lanka, the so-called "previous" is merely an empty word of discrimination, and so on.