Tibetan
བྱིབས་ཀྱིས་འབྱེད་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་བར་དུ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཡང་ངོ༌། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པའོ། །དགའ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། དགའ་བ་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་བཞི་པའོ། །བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་འབྲེལ་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་ནི་གང་ན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་དེ་ཡང་བརྗོད་པ་མེད་པའོ། །བསམ་གཏན་ཞེས་ཁྱད་པར་རོ། །མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྟོག་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་འདི་ནི་རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ལམ་ལ་ཡང་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྣང་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུད་པ་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་རྣམས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་དབྱེར་མེད་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པ་གཉིས་པ་དང༌། མི་གཉིས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་ན་སོ་སོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ལྟ་ཅིའི་ཕྱིར་མེད་དེ་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པའི་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བཞིན་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་ནས་ལངྐའི་བདག་པོ་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གསུངས་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་འདི་ཡོད་པས་འདིར་འགྱུར་རོ་ཞེས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྟོག་པས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ ནི་མི་གཉིས་པ་སྟེ། དེར་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དང༌། ད་ལྟར་གྱི་ལ་རིག་པ་པོ་དང༌། རིག་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྣང་བར་འབྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་རང་གི་རིག་པས་བདག་ཉིད་ལ་བྱ་བ་མེད་ལ། བདག་གི་རང་བཞིན་ལ་སེམས་ཀྱང་རྒྱུ་བ་མེད་ན་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པའི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དང༌། རྣལ་འབྱོར་ཅན་རྣམས་ལ་ཡང་ཡོད་དོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་མེ་དང་དུད་པ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དེ་དེ་མ་ཐག་པ་ཙམ་གྱིས་སོ་སོར་སྣང་སྟེ། བཏགས་པ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དེས་ནི་ཐ་སྙད་མེད་དེ། ངེས་པར་ཞུགས་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རང་གི་རིག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེ་བོ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ལ་ཆུད་པ་མང་དུ་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཆུད་པ་འབྱེད་པ་ལས་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པར་འབྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཆུད་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་ན་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་ཡང་མི་འབྱེད་དེ། གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་དབུལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་མུ་སྟེགས་ཅན་མི་གཉིས་པ་རྣམས་ལ་ནི་འབོད་འགྲོགས་ཀྱིས་རྒོལ་བ་རུང་སྟེ། སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་དང༌། རྐྱེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐུ་ལས་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ལངྐའི་བདག་པོ་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། མུ་སྟེགས་ཅན་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་རྒྱུ་ལས་ཡོན་ཏན་དང༌། རྫས་ཀྱི་གཞི་བཙུགས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་གཏང་བར་བྱ་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་དུ་སོ་སོར་རྣམ་པར་བརྟག་པར་མི་བྱ་བ་ནི་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་དང་སྤོང་བ་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པས་གསུངས་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་མོའི་རྫས་ལ་ཡན་ལག་ཅན་གནས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་དང༌། ལས་དང༌། སྤྱི་དང༌། འབྲེལ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དུ་འབྱེད་པར་བརྟགས་པ་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མེད་ན་ཅི་ཞིག་སྣང་ཞེས་གླེངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ལན་དུ་གསུངས་པ། རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མེད་ཅེས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་རང་གི་སེམས་ལ་སྣང་བ་ཉིད་དེ་རབ་རིབ་ཏུ་སྣང་བ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌།
Chinese
是遮盖而分开。禅定之间是意的另外一面。有分别和有伺察是初禅。没有分别和伺察是二禅。有喜和无喜是三禅和四禅。名为无言说的差别显现，是与色界和无色界相连的。在色界中，从二禅开始就没有言说了。在无色界中，哪里没有意识，那里也没有言说。禅定是差别。具有同一体性的识只是分别，这个差别是因的差别。瑜伽者修习瑜伽的道时，如果各自显现自证的体性的差别，那么，融入刹那相续的那些人，虽然自己的体性没有差别，但修习瑜伽时，有显现和无显现两种，如果安住在不二的等持中，那么他们之间有差别，为什么没有从各自的分别中产生的法和非法之间的差别呢？是有的。法和非法不同的差别是因为二相，如色和声等显现一样，一切智者思念后，对楞伽的主人说，法和非法有不同的差别。因此，一切智者说了因的差别，因为分别的体性。因为什么呢？因为有能被分别理解的因和果的事物，所以会变成这样，所以用识的分别来安立。凡是自己的体性，就是不二，在那里，过去、未来和现在的觉悟者和所觉悟的事物，没有分别的显现。因此，自己的觉悟对自身没有作用，如果心也不在自己的本性上运行，更何况文字和声音呢？这是胜义谛不二的分别。有分别和无分别
English
It is separating by covering. Between the meditations is another aspect of mind. Having conceptualization and having investigation is the first dhyana. Not having conceptualization and investigation is the second dhyana. Having joy and not having joy are the third and fourth dhyanas. What is called the distinct appearance of non-expression is connected to the form and formless realms. In the form realm, from the second dhyana onwards, there is no expression. In the formless realm, wherever there is no consciousness, there is also no expression. Dhyana is the distinction. Cognition with a single characteristic is only conceptualization, and this distinction is due to the distinction of causes. When yogis meditate on the path of yoga, if each individually perceives the distinction of the nature of self-awareness, then those who enter into the continuous stream of moments, although their own nature is not different, when practicing yoga, there are two types: with appearance and without appearance. If they abide in non-dual samadhi, then there is a difference between them. Why is there no difference between dharma and non-dharma arising from their respective conceptualizations? There is. The difference between dharma and non-dharma is due to the two aspects, just as appearances such as form and sound are perceived. After considering this, the All-Knowing One said to the lord of Lanka, "There is a difference between dharma and non-dharma." Therefore, the All-Knowing One spoke of the distinction of causes, because of the nature of conceptualization. Why? Because there are things of cause and effect that can be understood through conceptualization, so it becomes like this. Therefore, it is established by the conceptualization of consciousness. Whatever is one's own nature is non-dual. There, past, future, and present knowers and knowable things have no distinction of appearance in conceptualization. Therefore, one's own awareness has no effect on oneself, and if the mind does not operate on its own nature, what need is there to mention letters and sounds? This is the ultimate truth of non-dual conceptualization. Having conceptualization and not having conceptualization
Chinese
具有作用的识，普通人和瑜伽士也有。眼等识，对于火和烟等显现的两种相，仅仅在它们刚出现时才分别显现，因为不作意于不明显了解的假立，所以没有名称。确定进入的根识虽然是自己的觉知，但却是不作意的。因此，对于普通人和瑜伽士来说，理解有很大的区别。佛的智慧虽然是无二的，但从理解的区分来看，会区分法和非法。说梵天和自在天等的人，他们的理解没有差别，所以也不区分法和非法，会导致解脱和未解脱、贫富等成为一样的过失。对于不承认二元论的外道，可以用辩论来驳斥，因为佛的识会因为自他和他的相续的控制以及因缘的差别力，而成为具有法和非法的差别。楞伽王，什么是法？例如，外道、声闻、独觉和凡夫的分别念所分别的，从因上建立功德和实体的基础，这被称为法。这些是应该舍弃的，应该放弃的，不要分别观察它们的体性，因为在自心显现的法性中是没有的。因此，一切智者说了法和非法不同的差别以及舍弃。如何外道等分别念认为微尘的实体具有支分，同样，功德、业、总、关系等，也分别认为这些是法和有法，这是应该舍弃的。那如何呢？色是分析微尘时，微尘是没有分的。这样说。那么，如果这样观察体性，外境不存在，那显现的是什么呢？一切智者回答说，在自心显现的法中是没有的。法是自心显现的，如昏花、影像等。
English
The consciousness that has a function is also present in ordinary people and yogis. The consciousness of the eye, etc., for the two aspects that appear as fire and smoke, etc., only appear separately when they first appear, because they do not conceptualize the implicit understanding of imputation, so there is no name. Although the sense consciousness that has definitely entered is its own awareness, it is non-conceptual. Therefore, for ordinary people and yogis, there is a great difference in understanding. Although the wisdom of the Buddhas is non-dual, from the distinction of understanding, it will distinguish between Dharma and non-Dharma. Those who speak of Brahma and Ishvara, etc., their understanding has no difference, so they do not distinguish between Dharma and non-Dharma, which will lead to the fault that liberation and non-liberation, wealth and poverty, etc., become the same. For non-dualistic heretics, it is permissible to refute them with debate, because the consciousness of the Buddhas will become differentiated between Dharma and non-Dharma due to the control of self and other and the power of the difference of conditions. King of Lanka, what is Dharma? For example, what is distinguished by the conceptual mind of heretics, Shravakas, Pratyekabuddhas, and ordinary people, establishing the basis of merit and entity from the cause, is called Dharma. These are to be abandoned, to be relinquished, do not separately examine their nature, because it is not in the nature of the Dharma that appears in one's own mind. Therefore, the All-Knowing One spoke of the different distinctions of Dharma and non-Dharma and abandonment. How do heretics, etc., conceptualize that the substance of atoms has limbs, similarly, qualities, actions, universals, relationships, etc., are also separately considered to be Dharma and Dharmas, which should be abandoned. How is that? When form is analyzed into atoms, atoms have no parts. It is said. Then, if the external object that is observed in this way does not exist, what appears? The All-Knowing One replied that it is not in the Dharma that appears in one's own mind. Dharma is what appears in one's own mind, such as dizziness, images, etc.