Tibetan
་རྒྱས་གསུངས་གྱུར་པ། །གསུང་མཆོག་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་མ་གཏོགས་པར་ཡོད་པར་མི་སྲིད་དེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལས་དང་འབྲས་བུ་ངེས་པར་འབྲེལ་བས་སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨོས་པ་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་གྱི་དབང་གིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་མི་སྐྱེ་བ་སྟེ། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང་རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ཁྱད་པར་དུ་གཟུང་བ་མེད་དེ། བདག་ཉིད་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་དང་རིག་པ་པོའི་དངོས་པོར་སོ་སོར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་ཡང་ལས་དང་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་གསུངས་པ། རབ་འབྱོར་འདས་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །མ་འོངས་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །ད་ལྟར་གྱི་སེམས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་དག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཡང་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དགོངས་པའོ། །དེ་བས་ན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལས་དང་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡོད་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བུར་ཕྱི་དང་ནང་གི་དངོས་པོར་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གདོན་མི་ཟ་བས་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་པ་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། རབ་རིབ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བས་ན། དེ་ལྟ་བུར་མེད་དོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྟག་པར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡང་སེམས་ཅན་མ་སྐྱེས་པས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུར་ཡང་སེམས་ཅན་མེད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ། འདི་ལ་གང་ཡང་ཉན་པའམ། མཉན་པར་བྱ་བ་མེད་དོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་ནི་སྤྲུལ་པ་དང་མཚུངས་ན་མུ་སྟེགས་ཅན་བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མི་བསྒོམ་མོ་ཞེས་པས་ན། ཉན་པ་བོས་མཉན་པར་བྱ་བ་སྒྲའི་ཡུལ་མཉན་དུ་མེད་པ་ནི་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་སྤྲུལ་པ་དང་མཚུངས་པ་ནི་སོ་སོར་སྣང་བ་ཙམ་པས་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་མིག་ལ
Chinese
诸佛所说即是此，至上语者我敬礼。如是说。生、住、灭，若无实物则不可能存在。因缘和合而生，业与果必定相关联，因此前者存在，后者才会存在，仅仅是这样说而已。因此，凭借他力而显现二者各自不同的自性者，实际上是不生的，如同梦境、幻术和眼翳等所见的色相。虽然已正确理解了无二的胜义谛，但对其没有特别的执着，因为没有将自身视为能知者和所知者的事物而分别显现的分别念。对于相续的延续，也没有能作者和所作者，如《金刚经》所说：‘善现，过去心不可得，未来心不可得，现在心不可得。’其中，过去和未来是无实体的。现在的心，也不能缘到它自身，这是世尊的密意。因此，缘起是远离能作者和所作者的。说一切法非有，所谓有，就是像执着内外之物，以及能取和所取的二相，无疑地，能无疑地显现梦境、幻术、影像、眼翳等自性，所以不是那样的存在。外道恒常遍计的众生，因为众生未生，所以如同石女之子等。眼、耳等诸处，如何能安立为众生呢？像那样，也没有众生，这是遍知者所说的证成之语。对此，没有什么可听或应听的。楞伽之主，世间安住如同幻化，外道幼稚的瑜伽士们不作分别观修，因此，听者所听的，声音的对境是不可听的，如同梦境等，因为没有外境。世间如同幻化，仅仅是各自显现，所以色等对境在眼
English
That which the Buddhas have spoken is this, to the supreme speaker I pay homage. Thus it is said. Birth, abiding, and cessation cannot exist without a real entity. Arising dependently, karma and its result are necessarily related, therefore the former exists, and the latter will exist because of it, it is merely said thus. Therefore, those whose nature is to appear separately in two aspects due to the power of others, are not truly born, like the appearances in dreams, illusions, and cataracts. Although one has correctly understood the ultimate truth that is non-dual, there is no particular clinging to it, because there is no conceptual thought that separately appears as the self as the knower and the object to be known. Regarding the continuity of the stream of consciousness, there is also no agent or object, as stated in the Vajracchedika: 'Subhuti, the past mind is unattainable, the future mind is unattainable, the present mind is unattainable.' Among these, the past and future are without substance. The present mind also cannot apprehend itself, this is the intention of the Bhagavan. Therefore, dependent arising is free from agent and object. Saying that all dharmas are not existent, what is called existent is like clinging to external and internal objects, and the two aspects of grasper and grasped, undoubtedly, the nature of dreams, illusions, images, cataracts, etc. can undoubtedly appear, so it is not such an existence. The sentient beings constantly and universally conceived by non-Buddhists, because sentient beings are unborn, are like the child of a barren woman, etc. How can the sense bases such as eye and ear be established as sentient beings? Like that, there are no sentient beings, these are the words of proof spoken by the all-knowing one. Regarding this, there is nothing to be heard or should be heard. The lord of Lanka, the world abiding is like an illusion, the childish yogis of non-Buddhists do not cultivate discriminative meditation, therefore, what is heard by the listener, the object of sound is unhearable, like dreams, etc., because there is no external object. The world is like an illusion, merely appearing separately, so the objects such as form in the eye
Tibetan
་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་བྱིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱང་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་ཕྱིའི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མི་བསྒོམ་མོ། །ལང་ཀའི་བདག་པོ་གང་གིས་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མཐོང་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གང་དག་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟག་པར་བདག་དང༌། བདག་གིར་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པས་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དཔེས་གསལ་བར་བསྒྲུབ་པར་མཛད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་ཡོད་པའི་བདག་གི་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། ཆུ་ལ་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་གྲིབ་མ་དང༌། ཟླ་བའི་འོད་དང༌། ཁྱིམ་ན་མེ་འབར་བ་ལ་བདག་གི་ལུས་ཀྱི་གྲིབ་མ་དང་བྲག་ཅའམ། གཞན་ཡང་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཟུང་བ་རབ་ཏུ་གཟུང་བ་སྟེ། ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་ཅིང་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པའི་སྤོང་བ་ལ་མི་སྤྱོད་དེ། དཔྱོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་གོ ། རྒྱས་པར་བྱེད་དོ། །རབ་ཏུ་ཞི་བ་མི་འཐོབ་པོ་ཞེས་ཏེ། དེ་ལ་མེ་ལོང་དང༌། ཆུ་དང༌། སྣང་བའི་དོན་དུ་ཡོད་པ་བདག་གི་གཟུགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དཔྱོད་ཀྱི། ཡང་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུར་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པ་སྤོང་བར་མི་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ནི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པར་མཚུངས་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་གཟུགས་བརྙན་སྟོང་པ་ཉིད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་འཇིག་རྟེན་དུ་ཆུད་པ་སོ་སོར་སྣང་ངོ་ཞེས་བྱའོ། བྲག་རྩལ་སོགས་པར་འབྱེད་པས་སྒྲ་ཐོས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྒྲ་དེ་ལྟ་བུར་ཐ་དད་པར་ཡང་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ཆོས་དང་ཆོས་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རབ་ཏུ་མི་ཞི་སྟེ། དེས་ན་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པས་རབ་ཏུ་ཞི་བ་མི་འཐོབ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྩེ་གཅིག་པའི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་སྦོམ་བོ་དང་ཕྲ་མོ་མཉམ་པར་འདུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞིགས་པ་ན་གང་ཡང་མི་ད
Chinese
等等的各种识并不了解。外道幼稚的瑜伽士们也因为对常、我以及外境的显现执着，所以不修习对胜义谛无二的正确认识。楞伽之主，谁这样见，那就是正确地见；如果以其他方式见，那就是在分别念中行事。因此，凡是具有分别念的人，都执着于二取，也就是说，凡是具有分别念的人，由于能取和所取各自显现，所以总是执着于我和我所，执着于二取，因此一切智者用比喻清楚地进行论证，就像镜子中自己的形象的影像，水里自己身体的影子，月亮的光芒，以及房屋里燃烧的火焰中自己身体的影子和岩石，或者其他自己分别念的所取被强烈地执取，分别法与非法，不从事于法与非法的舍弃，而是进行辨析，进行分别，加以扩展，因此不能获得完全的寂静。对于此，镜子、水以及显现的事物中存在的自己形象的影像，就像说有和没有一样，对法与非法进行分别辨析，但是，不舍弃像这个和那个一样的法与非法。例如：色是分析微尘时，微尘的组成部分是不存在的。意思是说，用智慧进行分析，最终和不存在事物一样。就像影像空性一样，身体的梦境和幻术等在世间各自显现。通过区分岩石等来听到声音的分别念，声音像那样不同，但也不是其他存在。仅仅是在分别念中行事，因此对法与非法的分别念不能完全寂静。因此，他们的分别念不能通过智慧获得完全的寂静。这是唯一精要的殊胜之语。当用智慧观察色等粗大和微小的相，以及平等聚集的时候，什么也
English
The various consciousnesses, etc., do not understand. The childish yogis of the heretics also do not cultivate the correct knowledge of the non-duality of the ultimate truth because they are manifestly attached to permanence, self, and external objects. The lord of Lanka, whoever sees it that way, sees it correctly; if he sees it in another way, he acts in discrimination. Therefore, all those who have discrimination hold to the two aspects, that is, all those who have discrimination, because the grasper and the grasped appear separately, always cling to self and mine, clinging to the two aspects, therefore the all-knowing one clearly proves with an example, just like the image of one's own form in the mirror, the shadow of one's own body in the water, the light of the moon, and the shadow of one's own body and rock in the fire burning in the house, or other objects of one's own discrimination are strongly grasped, discriminating between dharma and non-dharma, not engaging in the abandonment of dharma and non-dharma, but rather analyzing, discriminating, and expanding, therefore one cannot obtain complete peace. For this, the image of one's own form existing in the mirror, water, and the appearing objects, just like saying existence and non-existence, analyzes and discriminates between dharma and non-dharma, but does not abandon dharma and non-dharma like this and that. For example: When form is analyzed into atoms, the components of the atoms do not exist. It means that when analyzed with wisdom, it is ultimately the same as non-existent things. Just like the emptiness of the image, the dreams and illusions of the body appear separately in the world. Hearing the discrimination of sounds by distinguishing rocks, etc., the sounds are different like that, but they are not other existences either. It is only acting in discrimination, therefore the discrimination of dharma and non-dharma cannot be completely pacified. Therefore, their discriminations cannot obtain complete peace through wisdom. This is the single essential supreme word. When the coarse and subtle characteristics of form, etc., and the equal gathering are observed with wisdom, nothing