English
Mindfulness should be cultivated. Similarly, it should also be combined with feelings and so on. The general characteristic is momentariness and so on. The specific characteristic is that this body has hair, teeth, and so on. Regarding this, one should meditate on the impurity of the collection of minute particles. Similarly, Form is the analysis of minute particles, and minute particles have no parts. Thus, first, one should establish the selflessness of the person, and then engage in the selflessness of phenomena. Even when taught in this way, it is without appearance, meaning one will not comprehend the order of the grounds. When abiding in meditative stabilization with appearance, through the perfections such as generosity that benefit others, by the distinctions that arise from the accumulation of merit and wisdom, one abandons all obscurations of the ten powers of the grounds, and by practicing all benefits, one becomes all-knowing and a Buddha. Therefore, the order of the grounds should be explained. In ultimate truth, there is no entering or leaving in this. What order is there in non-appearance? Thus it is said. Therefore, with the complete order of the accumulations of merit, the distinctions of wisdom, compassion, and benefiting others, and the perfections, and those who know all of samsara, ignorance and suffering are completely exhausted. When the yoga of benefiting oneself and others is extremely purified, the all-knowing one who can benefit oneself and others, only the power of yoga becomes the very nature of Buddhahood. The actions of the non-Buddhists are that yoga is called wisdom, means, and the exhaustion and separation of afflictions. As long as the heart is completely exhausted, the mind should be rejected. That is meditative wisdom, and the rest are vast treatises. The mind is wild and unstable. For whatever reason it arises, for that reason it is guarded, and at that time, one becomes self-controlled. With the mind that grasps at joy, gradually abandoning it, the mind abides in oneself, and one should not even think a little. Thus it is said. The distinction of the non-dual yoga of the Buddhists is that when one analyzes with wisdom, distinguishing the differences between coarse and subtle and the parts of directions, when it is invisible, at that time there is no thought and no appearance, and one truly knows oneself.
Tibetan
ད་ཀྱིས་གནས་ཏེ། སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་བརྗོད་དུ་མེད་པར་རང་གི་རིག་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱའོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་ཆོས་སྟོན་པ་འབྱུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྔར་སྨྲས་པ། དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོའི་གནས་ཀྱི་མཆོག །འོག་མིན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མཛེས། །དེར་ནི་ཐེག་པ་རྣམས་སྟོན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་བཤད་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་སྦྱར་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལེའུ་བཞི་པ་སྟེ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟག་གམ། དེ་སྟེ་མི་རྟག་གམ་ཅི་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། གཉི་གར་ཡང་ཉེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གཉི་གར་ཡང་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྟག་ཏུ་ཟིན་ན་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམས་ནི་མ་བྱས་པ་རྟག་པ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་རྒྱུ་རྣམས་ནི་མ་བྱས་པར་སྨྲ་ལ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་ཀུན་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་གི་མ་བྱས་པའི་རྒྱུ་ནི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་བྱས་པས་མི་རྟག་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་གསེར་ལྟ་བུར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་མི་ཟད་དེ། དེ་དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྟག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དོ། །སེམས་ཀྱི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་དང༌། གཟུགས་ བརྙན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་བསླད་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེས་ན་མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མ་རིག་པ་དང་ལས་ཀྱི་མཐུ་ལས་མགོ་འཁོར་བ་དང་བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་པ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་འཁོར་བར་སྣང་ངོ༌། །ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་མི་དམིགས་པ་དེ་ན་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་པ
Chinese
现在安住于此，于不可言说的刹那相续中，使自己的觉性显现出来。瑜伽自在者进入有相的禅定，将会出现说法者。如一切智者先前所说：大自在天的处所最为殊胜，是极为庄严的色究竟天。在那里宣说诸乘。等等，内容非常广博。《圣楞伽经》的释义，由耶谢华桑所著的现观品第四品，到此圆满。之后，菩萨摩诃萨大慧菩萨请问世尊说：世尊，如来、阿罗汉、正等觉是常恒的吗？或者是不常恒的呢？世尊回答说：大慧，如来既不是常恒的，也不是不常恒的。为什么呢？因为，这两种情况都会有过失。大慧，两种情况都会有过失，如果执着于常恒，就会成为因。大慧，所有外道的因都是未造作的常恒，如说梵天和自在天等因是未造作的，并且对常恒等进行分别臆测。但他们未造作的因，就像石女的儿子等一样，是不存在的。因此，如来不能是常恒的。也不是不常恒的，因为就像五蕴的自性都是造作的不常恒一样，如来也会变成不常恒的。如来是常恒的，因此像黄金一样，现证的智慧是不会穷尽的。因此，如来具有常恒的异名。心的二取之相，就像梦境、幻术、阳焰、影像等一样，是从虚假的势力中产生的。因此，由于不平等的无明和业力的作用，就像头晕和昏厥等一样，显现出各种各样不同形态的识在轮回中流转。当以智慧进行观察，并对外境进行分析时，如果不可得，那么常恒、我、以及与外境分离的心之刹那
English
Now abide here, and in the inexpressible moment-to-moment continuity, manifest your own awareness. The yoga master who enters into samadhi with appearances will become a Dharma teacher. As the All-Knowing One previously said: The supreme abode of the Great自在天 is the most excellent, the Akanishta is extremely beautiful. There the vehicles are taught. And so on, extensively. The explanation of the 《圣楞伽经》, the fourth chapter of Abhisamaya, written by Yeshe Palzang, is completed here. Then, again, the Bodhisattva Mahasattva Mahamati asked the Bhagavan: Bhagavan, is the Tathagata, Arhat, Samyak-sambuddha permanent? Or is it impermanent? The Bhagavan replied: Mahamati, the Tathagata is neither permanent nor impermanent. Why is that? Because, both cases would be flawed. Mahamati, both cases would be flawed, if one clings to permanence, it would become a cause. Mahamati, all the causes of the heretics are uncreated and permanent, such as saying that Brahma and自在天 and other causes are uncreated, and they also speculate on permanence and so on. But their uncreated cause, like the son of a barren woman, does not exist. Therefore, the Tathagata cannot be permanent. Nor is it impermanent, because just as all the characteristics of the aggregates are created and impermanent, the Tathagata would also become impermanent. The Tathagata is permanent, therefore, like gold, the wisdom of manifest realization is inexhaustible. Therefore, the Tathagata has the epithet of permanence. The dualistic aspect of the mind, like dreams, illusions, mirages, images, etc., arises from the power of deception. Therefore, due to the unequal ignorance and the power of karma, just like dizziness and fainting, etc., various different forms of consciousness appear to be revolving in samsara. When one examines with wisdom and analyzes external objects, if it is unobtainable, then permanence, self, and the moment of mind separate from external objects