Tibetan
ཇུག་པ་ན་འཁོར་བ་ལས་སྐྱོ་ནས་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །བདུན་ལ་ནི་སེམས་སྐད་ཅིག་སེམས་སྐད་ཅིག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསལ་བས་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མའི་གནས་དང༌། མཚན་མའི་དངོས་པོ་མི་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས། མཚོན་བྱ་མཚན་ཉིད་གལ་ཏེ་གཞན། །མཚན་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པར་འགྱུར། །གཅིག་ན་དེ་གཉིས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །ཐ་དད་ན་ཡང་གཞན་དུ་མེད། །ཅེས་པའོ། །ཇི་ལྟར་འཕགས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ། རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རྒྱུ་གཞན་གསུངས་པ། དེ་དག་གིས་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཅན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུང་བའོ། །རྒྱུ་གཉིས་ཀྱིས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ལྷུང་སྟེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལས་ལྡང་བའི་དུས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙུན་གཙོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པས་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་མཚན་མ་མི་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་ལ་ཡང་ནན་ཏན་མེད་པར་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་སྐད་ཅིག་སེམས་སྐད་ཅིག་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣག་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ཅིས་ན་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྣང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་ཅེས་དེ་སྐད་དུ་ཐུགས་དོགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་སྟེ། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གནས་ན་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་མེད་པར་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། སྣ་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་མེད
Chinese
进入时，会厌离轮回，安住于寂静的安乐之中。七者，刹那刹那，菩萨摩诃萨们以智慧明了照见一切事物自性的特征而入定，这是因为以智慧观察事物之相的处所和相的事物是不允许的。如《中观论》所说：如果所诠和体性是异体，则相就成了无体性。如果是一体，则二者不能成立，如果是异体，也不是他体。如《圣母般若波罗蜜多经》所说：常有的体性是色，如来已现证彼为非体性。声闻和独觉们不是入于无相三昧，为什么呢？世尊宣说了其他原因，他们入于灭定是具有显现作用的，会堕入能取和所取的体性中。以二因缘，圣声闻众入于灭定会堕入显现作用的体性中，因为会显现执着于外境的体性，并且从入定中出定时会执着外境之相。尊胜菩萨的特点是以智慧观察而不见能取和所取的相，这样一来，他们也没有勤作，虽然有无作意且无显现的三摩地刹那刹那，但为了众生的利益，会入于有相三摩地。如果疑问为什么不恒时入于无显现之定呢？因此世尊开示说：因此，他们会获得一切法无差别的体性。如果恒时安住于无显现之定，那么以区分地和波罗蜜多，福德和智慧资粮的差别，以及为了众生利益的有显现之定的差别都会消失，从而成佛。没有种种的体性。
English
Upon entering, one will become weary of samsara and abide in the bliss of perfect peace. The seventh is that Bodhisattvas Mahasattvas, in every instant, enter into samadhi with clarity, seeing the characteristics of the nature of all things, because through wisdom, the place of the characteristics of things and the things of characteristics are not permissible. As it is said in the Madhyamaka: If the signified and the nature are different, then the characteristic becomes without nature. If they are one, then the two cannot be established, and if they are different, they are not other. As it is said in the Holy Mother Prajnaparamita Sutra: The characteristic of permanence is form, and the Tathagata has manifested and completely awakened to it as non-characteristic. The Shravakas and Pratyekabuddhas do not enter into the samadhi of no-characteristic, why? The Bhagavan has spoken of other reasons, their entering into cessation is with manifestation, and they will fall into the nature of the grasped and the grasper. By two causes, the noble Shravakas' entering into cessation will fall into the nature of manifestation, because they will manifest attachment to the nature of external objects, and when arising from samadhi, they will grasp the characteristics of external objects. The distinction of the venerable Bodhisattva is that through wisdom, they do not see the characteristics of the grasper and the grasped, and thus, they also have no effort, although they have the samadhi of no-thought and no-appearance in every instant, they enter into the samadhi with appearance for the benefit of sentient beings. If one wonders why they do not constantly enter into the samadhi of no-appearance, therefore the Bhagavan taught: Therefore, they will attain the characteristic of all dharmas being without distinction. If one constantly abides in the samadhi of no-appearance, then by distinguishing the grounds and the paramitas, the differences in the accumulation of merit and wisdom, and the differences in the samadhi with appearance for the benefit of sentient beings will disappear, and one will become a Buddha. There are no diverse characteristics.
Tibetan
་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་མི་སེམས་ཤིང་མི་དམིགས་སོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ་སྤང་བར་བྱ་བ་དང་བླང་བར་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས་ས་གོང་ནས་གོང་མའི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་མི་ཤེས་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མཉམ་པར་ མི་འཇོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་སྤོང་ངོ༌། །བདག་ཏུ་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་རྣམ་པར་ལྡོག་གོ །གཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྙིང་རྗེས་རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སོ། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་གཉིས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའོ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་འཁྲུགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པའོ། །མི་གཉིས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་བསམ་གཏན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་མཚན་མ་ལ་མི་དམིགས་ཤིང་བསམ་པ་མེད་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་ཅིང་མི་གཉིས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །བདུན་དུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །བརྒྱད་དུ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་མི་འབྱུང་བར་རྟོགས་ཤིང༌། བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང་བྲལ་བ་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་སད་པར་མཛད་པ། སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ཏེ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དགུར་ནི་ཆོས་དང་དོན་དང་ངེས་ཚིག་དང་སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པས་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་བ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་
Chinese
被称为获得“无相三摩地”，即以智慧进行观察，不思量、不执著粗大和微细之物。所谓“通达善与非善的自性”，即有相三摩地，完全了解应断除和应获取之物，并通过上上地的差别而入定。十地所应断除的是无有烦恼的无知，连同习气，具有不平等安住的自性，并通过智慧观察，断除烦恼和业障，通过完全了解法与补特伽罗的无我而断除。由于没有对自我的执著，所取便会完全止息。由于完全断除了所有所取，为了以慈悲完全摄受一切有情，便是布施波罗蜜多，是福德资粮。由于没有二取的分别念，便是无二的清净戒律。如是获得无二三摩地，由于没有错乱，便是安忍。为了勤奋于无二瑜伽，便是精进。由于没有二取的分别念，心一境性便是禅定。以智慧观察，不执著能取和所取的相，没有思虑，无相且无二的法性便是智慧。在第七地，由于通达了菩提分法三十七支，也由于慈悲，通过智慧和方便的波罗蜜多来利益有情。在第八地，了悟如幻的缘起不生不灭，不分别作者和所作，能取和所取，远离实有，安住于无相三摩地，为了使一切应被调伏者觉醒。入于有相三摩地，缘于一切世间，为了利益他人而圆满了愿波罗蜜多。在第九地，由于获得分别正确了知法、义、词、辩才的三摩地，为了知晓有情的心念和习气而说法。
English
It is said that obtaining "the samadhi without appearance" is the samadhi without appearance. Through wisdom, one examines and does not think about or fixate on gross and subtle things. "Understanding the nature of virtue and non-virtue" refers to the samadhi with appearance, which is to fully understand what should be abandoned and what should be adopted, and to enter into samadhi through the distinctions of the higher and higher grounds. What is to be abandoned by the ten grounds is ignorance without afflictions, along with habitual tendencies, which has the nature of not abiding equally. Through examining with wisdom, one abandons the afflictions and karmic obscurations by fully understanding the selflessness of phenomena and persons. Because there is no attachment to self, the object of grasping is completely reversed. Because all objects of grasping are completely abandoned, in order to fully embrace all sentient beings with compassion, it is the perfection of generosity, the accumulation of merit. Because there is no conceptualization of duality, it is the pure morality of non-duality. Having thus obtained the non-dual samadhi, because there is no disturbance, it is patience. Because of striving in non-dual yoga, it is diligence. Because there is no conceptualization of duality, the single-pointedness of mind is meditation. Examining with wisdom, not fixating on the characteristics of the grasper and the grasped, without thought, the nature of being without appearance and non-dual is wisdom. In the seventh ground, because of understanding the thirty-seven factors of enlightenment, and also because of compassion, one benefits sentient beings through the perfections of wisdom and skillful means. In the eighth ground, one realizes that dependent arising, like an illusion, does not arise or cease, and without discriminating between the agent and the action, the grasper and the grasped, being free from reality, abiding in the samadhi without appearance, one awakens all those who are to be tamed. Entering into the samadhi with appearance, focusing on all the worlds, one perfects the perfection of aspiration for the benefit of others. In the ninth ground, because of obtaining the samadhi of correctly knowing the Dharma, meaning, etymology, and eloquence, in order to know the thoughts and habitual tendencies of sentient beings, one teaches the Dharma.