Tibetan
བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་པོར་འབྲེལ་ཏེ་སྐྱེ་བར་མི་རུང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་པ་དེའི་ཚེ་ན། སྐད་ཅིག་པ་གཉིས་པོ་མེད་དེ་སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ་ཆོས་སུ་བརྟགས་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཡོད་དོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེར་ཡང་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། སྐྲ་དང་རྩྭ་ལ་སོགས་པ་བཅད་ནས་ཡང་སྐྱེས་པ་དང༌། ཀ་བ་དང་རྫ་མལ་སོགས་པ་ཡང་མཆོག་ཏུ་རྙིངས་པ་ལ་སོགས་པས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དུས་ཐ་དད་པ་དང༌། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་དག་སྐད་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཐང་ཅིག་གིས་འཇིག་པས་སོ། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་རྙིངས་པ་དང༌། ཆེར་རྙིངས་པ་ལ་སོགས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པ་གདོན་མི་ཟའོ། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་ཡང་མངོན་སུམ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྟག་པར་བརྟགས་པ་རྣམས་གཞན་གྱི་དབང་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་དོ། །ཇི་ལྟར་འདིར་གསུངས་པ། རྟག་པ་ཡི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཏེ། །གཞན་དབང་ལ་ནི་བརྟེན་ནས་སུ། །མི་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ། །གང་ཚེ་གཞན་དབང་རྣམ་རྟོག་གིས། །རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ་དག་པ་ན། །གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་པར་སྨྲས། །མདོ་སྡེ་མདོ་སྡེར་ངས་བཤད་དོ། །རྟག་པ་དང༌། བདག་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྫས་ལ་ སོགས་པ་བརྟགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དབང་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། རྣམ་པ་དེས་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་མེད་པས་གཅིག་པུ་ལ་དུ་མར་མི་རིགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་དུ་མ་ལ་ཡང་གཅིག་པུར་མི་རུང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ། གང་གིས་དངོས་པོ་བརྟག་བྱ་བ། །ཡང་དག་པར་ནི་གཟུགས་དེ་མེད། །གང་ཕྱིར་གཅིག་དང་དུ་མར་ཡང༌། །དེ་དག་གཟུགས་ནི་མེད་པའོ། །གཞན་དུ་དངོས་པོ་གཅིག་པོ་ལ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ནི་སྣང་བའི་ཕྱིར། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར། །དེས་ན་གཅིག་ཀྱང་འགྲིབ་པའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་གཞན་དུ་འགྲིབ་པ་ཡང༌། །དབྱེར་མེད་མ་ཡིན་གཟུགས་མཐོང་ཕྱིར། །རང་བཞིན་ཐ་དད་མི་མཐོང་བས། །བློ་ནི་ཐ་དད་མི་རྟོགས་སོ། །འོ་ན་བློ་ནི་དེ་གཅིག་ལ། །ཇི་ལྟར་སྣ་ཚོགས་སྣང་བར་བྱེད། །འདི་ནི་དངོས་པོའི་མཐུ་ལས་བྱུང༌། །མཁས་པ་གང་དག་གསུངས་པ་སྟེ། །ཇི་ལྟར་ཇི་བཞིན་དོན་བསམ་པ། །དེ་བཞིན་དེ་བཞིན་བདེན་པར་འགྱུར། །གང་གི་དོན་རྣམས་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །མོས་ན་དེར་ནི་བདག་ཅི་རྟོགས། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དབང་གཅིག་པོ་ལ་དུ་མར་མི་རིགས་སོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པས་སངས་རྒྱས་ཁོ་ན་ཉིད་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དོན་དམ་པ་ལ་བཞུགས་པ་དང༌། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཞུགས་ཏེ། མོས་པ་ཐ་དད་པ་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལ་གཉིས་པ་དང་མི་གཉིས་པའི་ཆོས་གཟུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་ཏོ། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་སེམས་དཀྲུགས་པའི་ མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མ་རིག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་འཁོར་བའི་དུས་དང་ཐར་པའི་རིམ་པར་སྣང་བའི་ཚུལ་དང༌། ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐ་དད་པའི་བསོད་ནམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ལ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཆོ་འཕྲུལ་དང་མཚན་མས་བརྒྱན་པའི་སྐུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བས་སེམས་ཅན་མགུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་རྟག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་དང༌། ལས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། འཆི་བའི་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལྡོག་པ་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་མི་མཛེས་པ་བསྒོམ་པར་ཆོས་ཟབ་མོ་ལ་མོས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་རྣམ་པར་གཞིག་པ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི
Chinese
行为和作者相联系而生是不允许的，因为当一个刹那存在的时候，两个刹那是不存在的，因为前一个之后有这个，所以说有这个，这仅仅是被认为是法。在依他起的二取识中，对因和果进行普遍的分别，在梦境和幻术等等中也是如此。有些人认为，通过现量和比量，在那里刹那毁灭是不可避免的。例如，钹的声音，最初和最终的时间状态是分离的；头发和草等等被剪断后又生长；柱子和陶器等等，由于极度陈旧等等，最初和最终的时间是不同的；花朵等等被推断为彻底毁灭，因为它们在刹那、瞬间、片刻之间毁灭。在依他起中，陈旧和更加陈旧等等，通过全知者的现量和比量，刹那毁灭是不可避免的。无思无相，胜义谛无二的刹那相续，正确地认识到不可言说，这在圆成实中也是现量的。因此，像那样生起、住留、灭亡等等的法，被认为是常恒的，这在依他起和圆成实中是不可能的。正如这里所说：常恒的自性，一切事物都不生起，依靠依他起，人们产生分别。何时依他起分别，完全断除而清净时，就被称为圆成实。我在经藏中这样说过。常恒、我和外在的物质等等，由于被认为是无实体的，所以依他起不会以各种不同的方式生起。因为没有以这些方式生起的自性，所以不能将一个视为多个，也不能将多个视为一个。正如导师法称所论证的：以什么来考察事物，真实的形相是不存在的。因为无论是一个还是多个，这些形相都是不存在的。否则，在一个事物上，会显现出各种各样的形相，形相如何
English
It is not permissible for action and agent to arise in connection, because when one instant exists, two instants do not exist, because after the former there is this, so it is said that there is this, which is merely considered as a dharma. In the dependent arising of the two aspects of consciousness, there is universal discrimination of cause and effect, and the same is true in dreams and illusions, etc. Some say that through direct perception and inference, momentary destruction is inevitable there as well. For example, the sound of a cymbal, the initial and final time states are separate; hair and grass, etc., are cut and then grow again; pillars and pottery, etc., also, due to extreme old age, etc., the initial and final times are different; flowers, etc., are inferred to be completely destroyed because they are destroyed in an instant, a moment, a short time. In dependence, old age and greater old age, etc., through the direct perception and inference of the omniscient, momentary destruction is inevitable. Without thought and without appearance, the continuum of moments that are non-dual in ultimate truth, correctly realizing the inexpressible, is also directly perceived in the perfectly established. Therefore, dharmas such as arising, abiding, and ceasing in that way, which are considered to be permanent, are impossible in dependence and the perfectly established. As it is said here: By the nature of permanence, all things do not arise, relying on dependence, people generate discrimination. When dependent discrimination is completely abandoned and purified, it is called the perfectly established. I have said this in the sutras. Permanence, self, and external substances, etc., because they are considered to be without substance, dependent arising does not arise in various different ways. Because there is no nature of arising in these ways, it is not reasonable to consider one as many, nor is it permissible to consider many as one. As the teacher Dharmakirti argues: By what is the object to be examined, the true form does not exist. Because whether it is one or many, these forms do not exist. Otherwise, on one object, various forms would appear, how are the forms
Chinese
如此则会成为真实。因此，即使减少一个，对于其他事物也会有减少。因为能看见无差别的色，由于没有看见自性各异，所以智慧也无法理解各异之处。那么，智慧在那一个之中，如何显现各种各样的现象呢？这是从事物的功能中产生的，这是哪些智者所说的。如实地思考意义，就会如实地成为真实。如果自己信奉任何事物的意义，那么在那里自己会理解什么呢？这是说，那样那样，在其他事物的唯一控制下，不应成为多种。因为对于完全成就没有损害，所以没有思考也没有显现，以无二的胜义谛，正确地认识到只有佛陀才是事物和非事物，不分别空性，以及无相和无愿，在无显现的解脱之门禅定中，自然成就而安住于胜义谛，以及清净世间具有显现的禅定自然成就的不存在之中，一切智者安住于此，对于安住于不同信奉的人们，以赋予二和非二之法的方式进行教导。蕴、界、处、缘起，以及三十七菩提分法，十力，以及无畏等等具有二种形态的法，对于扰乱心识的 不能平等安住的无明所生的众生，以轮回时期和解脱次第显现的方式，以及以地和波罗蜜多各异的福德和智慧之聚的差别，对于瑜伽自在者们，为了使众生欢喜而显现神变和以相好庄严的身体等等，以及以智慧和方便善巧的各种方式，如何使常执和自我的执着，以及从业的因中产生和死亡的轮回痛苦得以止息，就那样宣说佛法。对于远离贪欲的人们，则教导修持无常和痛苦以及不美，对于一些信奉甚深佛法的人们，则以智慧分析粗大和微细，分解开来。色法在分析微尘时，微尘的
English
Thus it will become true. Therefore, even if one is reduced, there will be a reduction for other things as well. Because one can see the undifferentiated form, since one does not see the different natures, wisdom also cannot understand the differences. So, how does wisdom manifest various phenomena in that one? This arises from the power of things, which is what those wise ones have said. Thinking about the meaning as it is, it will become true as it is. If one believes in the meaning of any thing, then what will one understand there? This is to say that in that way, one should not become many under the sole control of other things. Because there is no harm to complete accomplishment, there is no thought and no appearance, with the non-dual ultimate truth, correctly recognizing that only the Buddha is the thing and the non-thing, not distinguishing emptiness, and without signs and without wishes, in the samadhi of the gate of liberation without appearance, naturally accomplished and abiding in the ultimate truth, and in the non-existence of the pure world with appearance, the all-knowing one abides, and for those who abide in different beliefs, he teaches in the manner of bestowing the Dharma of two and non-two. Skandhas, dhatus, ayatanas, dependent origination, and the thirty-seven factors of enlightenment, the ten powers, and the Dharma with two forms such as fearlessness, for sentient beings born from ignorance that disturbs the mind and cannot abide equally, in the manner of appearing in the cycle of samsara and the order of liberation, and with the differences of the accumulation of merit and wisdom of different grounds and paramitas, for the yogis, in order to please sentient beings by manifesting magical displays and bodies adorned with marks and signs, etc., and in various ways skillful in wisdom and means, how to stop the suffering of the cycle of permanence and attachment to self, and arising from the cause of karma and death, in that way he teaches the Dharma. For those who are free from desire, he teaches to practice impermanence and suffering and ugliness, and for some who believe in the profound Dharma, he analyzes the gross and subtle with wisdom and breaks them down. When analyzing form into atoms, the atoms'