English
Because it can break down the attachments to permanence, self, and external objects, if there are no such attachments, then how can there be attachments to self, non-self, permanence, impermanence, momentariness, non-momentariness, external objects, and non-external objects, which arise in dependence on it? The various phenomena that appear under the control of other forces, such as dreams, illusions, the appearance of dizziness, and images, are all non-existent because they do not arise in their own form. Because permanence, self, and external objects have no self-nature, they do not arise, and therefore they are non-existent. For things that are perfectly accomplished, it is also emptiness, that is, without thought and appearance. The non-Buddhists are attached to permanence, self, and external objects. The Buddhas believe that all conditioned dharmas are momentary. Those things that are dominated by other forces are also like dreams and illusions. The phenomena of birth and death, etc., spoken by the prophets, and the various assumptions related to the author, do not actually exist. By analyzing with wisdom, one can find that the grasper and the grasped are unattainable, there is neither thought nor appearance, the ultimate truth is non-dual, and the continuous flow of momentary arising and ceasing is inexpressible, so there is no opportunity to make other fabrications on the issue of arising and ceasing, because they do not exist at all. All dharmas have no letters, because there are no letters in their own characteristics, therefore, they will not be distinguished. For the ultimate truth that does not distinguish between things such as existence and non-existence, the non-Buddhists are attached to the real existence. O great wisdom, my Dharma is free from the distinction between existence and non-existence, therefore, it is not the same as the non-arising and non-ceasing spoken by the non-Buddhists. The All-Knowing One said that the Mahayana transcends the Shravakas and non-Buddhists, because it proclaims the Dharma of both and non-duality, and elaborates the difference between the samadhi with and without appearance. When will you use wisdom to analyze your own fainting and other states to recognize what should be recognized, not...
Tibetan
དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་བསམ་བ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གནས་སོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། རྗོད་པ་པོ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། སེམས་ ཅན་དྲུག་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། འདུ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་གྱི་འབྲེལ་པ་གཞན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་པ་ལ་སྣང་ངོ༌། །འབྲེལ་པ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འདུ་བ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པ་སྟེ། སེམས་འཁྲུགས་ན་ཇི་ཙམ་དུ་འཁོར་བར་སྣང་བ་དེ་ཙམ་དུ་མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སྟེ། དེ་ནི་རྟག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་མ་རིག་པ་དང༌། ལས་དང་ལེན་པ་ལས་སྲིད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཕན་ཚུན་གྱི་འབྲེལ་པ་ནི་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ནི་འཇིམ་པའི་གོང་བུ་དང་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་རྟེན་ལྟོས་ཏེ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ན་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་སྟེ། མིག་ཡོར་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས། རྨི་ལམ་བཞིན་དང་སྒྱུ་མ་བཞིན། །ཇི་བཞིན་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་བཞིན། །དེ་བཞིན་སྐྱེ་དང་དེ་བཞིན་གནས། །དེ་བཞིན་འཇིག་པར་བརྗོད་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ལུང་སྟོན་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀུན་བརྟགས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་མ་གཏོགས་པར་མེད་དེ། དེས་ན་ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། ཆོས་ཅན་ལྟ་བུར་མི་རྟག་པ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་པ་ཐ་དད་ན་ནི་མི་རྟག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ན་ཚིག་གི་དོན་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་ཡང་མི་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་མི་རྟག་པ་ནི་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན། གཞན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས། གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་སྔར་ཡོད་ལ། །རྒ་དང་འཆི་བ་ཕྱི་ནས་ནི། །སྐྱེ་བ་རྒ་བ་འཆི་བ་མེད། །སྐྱེས་པ་འཆི་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །གང་ན་དེ་དག་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ལྷན་ཅིག་དང་གོ་རིམས་སུ་མི་འཇུག་ན། སྐྱེ་བ་དང་ནི་རྒ་བ་ཡང༌། །ཆོས་ཀུན་ལ་ནི་འཆི་བ་ཅི། །དངོས་པོ་ཀུན་ལ་རྣམ་རྟོག་བྱེད། །སྐྱེ་དང་འཆི་བ་མ་གཏོགས་པ། །དངོས་པོ་གང་ཞིག
Chinese
当专注彼时，无思无显，于胜义谛之不二，如实觉知，于有事与无事，不住于分别。于此，作者与能作者，言说与能言说，执取与所取，常与无常，我与无我，六道众生之所有分别，以及聚合之分别，内外因缘之关联，皆显现为他者之力的形态。所谓关联、关联，乃是遍知者于一切聚合之意趣。若心散乱，则如其所显现之轮回，亦如是不能安住，以具有此相之无明为缘，行等乃是依缘而生。此乃是执著于常与我之无明，以及业与受而有生。因此，相互之关联乃是内在之依缘而生。外在由诸要素所成之聚合，如陶土之团块与轮等，乃是依赖于生起之因。如是，所作者乃是无常，如眼花、梦境、幻术等。如《中论》所云：如梦如幻，如乾闼婆城，如是生如是住，如是说为灭。如经中所说，生、住、灭等一切法，除刹那之外，皆不存在。因此，如外道之法与有法一般，无常既非异体，亦非非异体。若无常为异体，则因无无常，彼时词之意义将变为常。常亦将变为无常。因此，无常既非他者，亦非非他者。如《中论》所云：若生先有，老死后有，则无生老死，已生者亦不复死。何处彼等首尾不容并存或次第存在，生与老，于一切法，何有死？于一切事物皆作分别，除生与死之外，有何物？
English
When focusing on that, there is no thought and no appearance, and one truly knows the non-duality of the ultimate truth, abiding in non-conceptualization regarding things and non-things. In this, the doer and the agent, the speaking and the speaker, the grasping and the grasped, the permanent and the impermanent, the self and the non-self, all the discriminations of the six kinds of beings, and the discriminations of aggregation, the connection of inner and outer causes, all appear as the form of the power of others. The term "connection, connection" refers to the intention of the All-Knowing One regarding all aggregations. If the mind is disturbed, then as much as it appears in samsara, it cannot remain in equanimity, and due to the condition of ignorance, which has this characteristic, actions and so on arise dependently. This is because of ignorance that clings to permanence and self, and existence arises from actions and taking. Therefore, the mutual connection is the internal dependent arising. The external aggregation, which is transformed from the elements, such as lumps of clay and wheels, arises in dependence on the cause of arising. Thus, what is made is impermanent, like optical illusions, dreams, and magic. As it says in the Madhyamaka: Like a dream and like an illusion, like a city of gandharvas, likewise birth and likewise dwelling, likewise it is said to be destruction. As it says in the scriptures, all phenomena such as birth, dwelling, and cessation do not exist except for an instant of analysis. Therefore, like the doctrines and possessors of doctrines of the tirthikas, impermanence is neither different nor non-different. If impermanence were different, then because there would be no impermanence, at that time the meaning of the word would become permanent. Permanence would also become impermanent. Therefore, impermanence is neither other nor non-other. As it says in the Madhyamaka: If birth exists before, and aging and death exist after, then there is no birth, aging, and death, and what is born will not die. Where those do not allow beginning and end to exist together or in sequence, what is death for all phenomena, including birth and aging? One makes distinctions about all things; what thing is there other than birth and death?
Tibetan
་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ལུང་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་བརྟགས་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། མི་རྟག་པར་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་དུ་མི་རུང་ངོ༌། །ནམ་རིམ་དུ་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ནི་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་དང་འབྲལ་བའོ། །གནས་པ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། འཆི་བ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔར་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་ཞིག་ནས་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གྲངས་ཅན་དང༌། དཔྱོད་པ་ཅན་དང༌། ཀྵ་པ་ན་ཀ་གང་དག་གིས་ཀུན་རྟོག་པ་གལ་ཏེ་དེ་དག་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་དེ་ལྟར་འབྲེལ་པར་མི་རུང་སྟེ། གཉིས་ཀའང་དངོས་པོ་ཕྱིར་སུ་གང་གི་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུས་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་སྟེ། གང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་གནས་ཀྱི་ཆ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་ཉིད་དུ་ཡང་མི་གཉིས་པ་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅིག་པ་དྲུག་ཏུ་གནས་པའི་རྟག་པ་ལྟ་བུར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དྲུག་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། འགྱུར་བ་དང༌། རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང༌། ཟད་པ་དང༌། འཇིག་གོ་ཞེས་དངོས་པོའི་འགྱུར་བ་དྲུག་གོ །སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་ཀྱང་སྐད་ཅིག་པ་དྲུག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བས་རིམ་དང་ཅིག་ཅར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་དྲུག་རྣམས་རེ་རེ་ཡང་སྐད་ཅིག་པ་དྲུག་དྲུག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ནི་ཡོད་པར་འབྲེལ་བའི་དུས་དང༌། གནས་པའི་དུས་དང༌། ཡོན་ཏན་གོང་མ་འབྱུང་བའི་དུས་དང༌། དམིགས་པའི་དུས་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་བསྙེན་པའི་དུས་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་དུས་ཏེ། ཡོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་དུས་སྔ་མ་ལ་ཕྱི་མའི་ཁྱད་པར་མི་སྲིད་དོ། །དེ་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱོན་མི་ལྡོག་པས་བློ་དང་སྒྲ་དང༌། གློག་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་སྐད་ཅིག་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ ལྷག་པ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀློག་པ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ། །མི་བརྟན་བྱེད་པ་ག་ལ་ཞིག །གང་བྱུང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། །བྱེད་པ་པོར་ཡང་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་
Chinese
存在。 也就是说，如何通过预言等方式来考察生、住、灭等法，以及如何对具有特殊性的生、住、老、无常进行分别考察，都是不能次第和同时进行的。当次第转变时，生就与老和死分离了。住、老、死也与生分离，从而会从无因中产生。先前无有事物和毁灭后无有事物等等，尼夜耶派（梵文天城体：न्याय，梵文罗马拟音：nyāya，汉语字面意思：正理派）、胜论派、数论派、吠檀多派，以及胜派那迦派的那些人所臆测的，如果那些与事物不是他体，那么那时事物和无事物就不能那样联系，因为两者都是事物，谁会成为谁的差别呢？因此，事物以其自身的因如此产生和毁灭，对于那些认为最初和最后的时位部分分离的刹那之外的另一个刹那也是不二的数论派来说，那也是不能像安住于六个刹那的常法一样的。六个是生、有、变、增长、衰减、灭，这就是事物的六种变化。一个刹那也安住于六个刹那，因此不能次第和同时进行。同样，尼夜耶派和胜论派等所考察的六个刹那，每一个也安住于六个刹那，那就是与有相关联的时间、安住的时间、产生更高品质的时间、目标的时间、逼近完全毁灭的因缘的时间、完全毁灭的时间，对于臆测与有相关联等等的时间来说，前一个时间不可能有后一个时间的差别。对于那些来说，同样无法避免过失，因此心识、声音、闪电等极其迅速地毁灭也是不可能的。因此，对于刹那来说，没有剩余的生、住、灭等法。如同大众部所诵读的：一切有为法皆是刹那性，什么能使之不稳固？产生者即是彼，作者也说是彼。
English
Exists. That is to say, how to examine the phenomena of arising, abiding, ceasing, etc., through prophecy and other means, and how to separately examine the specific characteristics of arising, abiding, aging, and impermanence, cannot be done sequentially and simultaneously. When the sequence changes, arising is separated from aging and death. Abiding, aging, and death are also separated from arising, and thus will arise from no cause. Those who previously had no things and after destruction had no things, etc., the Naiyayikas (Sanskrit Devanagari: न्याय, Sanskrit Romanization: nyāya, Chinese literal meaning: Logic School), Vaisheshikas, Samkhyas, Vedantas, and those of the Shapanaka school who speculate, if those are not different from things, then at that time things and non-things cannot be related in that way, because both are things, who will become whose difference? Therefore, things arise and are destroyed in this way by their own cause, and for those Samkhyas who consider that another moment apart from the position of the first and last time is also non-dual, it is also impossible to be like a permanent dharma that abides in six moments. The six are birth, existence, change, growth, decay, and destruction, which are the six changes of things. One moment also abides in six moments, so it cannot be done sequentially and simultaneously. Similarly, the six moments examined by the Naiyayikas and Vaisheshikas, etc., each also abides in six moments, that is, the time associated with existence, the time of abiding, the time of generating higher qualities, the time of the object, the time of approaching the causes and conditions of complete destruction, and the time of complete destruction. For the time of speculating on being associated with existence, etc., it is impossible for the former time to have the difference of the latter time. For those, it is also impossible to avoid faults, so the extremely rapid destruction of consciousness, sound, lightning, etc., is also impossible. Therefore, for a moment, there are no remaining phenomena such as arising, abiding, and ceasing. As the Mahasanghikas recite: All conditioned phenomena are momentary, what can make them unstable? The producer is that, and the author is also said to be that.