Tibetan
ད་ཅིང་འགོག་པ་མེད་པ་དང༌། དག་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུ་བསྟན་པའོ། །སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་ཆོས་བརྟགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཆོས་སྟོན་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ལན་དུ་མར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དབུ་མ་ལས། གཞན་དང་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན། །གཞན་པ་དེ་ཡང་ ཡོད་མིན་པས། །གཞན་དངོས་མེད་ཕྱིར་གཞན་མིན་མེད། །ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེས་ན་སྒྲ་དང་དོན་དུ་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དེ་དག་དོན་དམ་པ་ལ་མེད་དེ། །དེས་ན་དེར་ཆད་པ་དང༌། རྟག་པའི་ལྟ་བར་གཏོགས་པར་སྨྲས་པར་འགྱུར་བ་ནི་གང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་དང༌། ནམ་མཁའི་པད་མོ་དང༌། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་ཀུན་རྟོག་པ་ནི་གང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་ནོར་པའི་སྐད་ཅིག་པ་དེ་མེད་པ་སྟེ། གང་མི་གཉིས་པ་དེ་ནི་མི་འགྱུར་བས་ན་རྟོག་གོ་ཞེས་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་དེ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་དང་ཐར་པའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང་སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བའི་ཆུད་པ་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གསེར་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་དག་པ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགོག་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནའོ། །སྐྱེ་བ་དང་འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་ལུང་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལ་བརྟགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་མེད་དེ་གཞན་གྱི་དབང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གནས་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུ་ལ་ཡང་མེད་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་གནས་འདི་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་འདི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགོག་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་སྨོས་སུ་མི་རུང་བར་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དགོངས
Chinese
现在无有止息，清净缘起刹那之因已显示。在前者的下面有此，因此有此，如是观察法。如二者之相施设名言，如是无二之刹那相续，亦正确了知，于无思无现则非也。自性不可言说，于有事与无事不分别者，以舍弃分别故，即成佛也。于入于具一切智之显现之三摩地时，说法生起也，如是多次宣说也。如云中观：他与他相依而有他，彼他亦非有，以他无实故，无他亦非有，有者亦皆非。如是也。是故于名与义分别彼等，于胜义谛则无也。是故于彼说为堕入断见与常见者，何者离二者之相，彼则非实有，如兔角，虚空莲花，石女之子等也。某些人认为遍计所执是于二者之相错乱之刹那，彼非有也，何者非二者，彼则不变异，故而分别也，为遣除如是二说，于有与解脱之时，苦与无苦等，于分别彼等之迷乱，非无实有，亦非恒常，如金离垢般，于无有有事与无事之分别之清净，是无生无灭之体性之佛也。生与灭等，以预言等观察缘起，于二者之相皆无也，若于他之自在不分别之处，于刹那之因亦无，况且不可言说之圆成实，更何须说，此地亦无也。若此名相之语是无生与无灭之时，不可说一切法皆未生，圣慧大士云，如来非无实有等也。一切智之意。
English
Now, there is no cessation, and the pure dependent origination, the cause of the moment, is shown. Because this exists under the former, therefore this exists, thus examining the Dharma. Just as the appearance of two enters into terminology, so too, the correct understanding of the momentary continuum of non-duality is not in the absence of thought and appearance. By nature, it is unspeakable, and those who do not discriminate between things and non-things become Buddhas by abandoning discrimination. When entering into the Samadhi with the appearance of omniscience, the teaching of the Dharma arises, and this has been said many times. As it says in the Madhyamaka: 'Other depends on other for other; that other is also non-existent; since other is unreal, non-other is also non-existent; all that exists is also non-existent.' Thus it is. Therefore, those discriminations into name and meaning do not exist in ultimate truth. Therefore, saying that one falls into the views of annihilationism and eternalism there, that which is separate from the appearance of the two is not a real thing, like a rabbit's horn, a lotus in the sky, the child of a barren woman, and so on. Some say that the completely imputed is the moment of confusion in the appearance of the two, which is non-existent. That which is non-dual does not change, therefore it discriminates. In order to dispel such dualistic talk, at the time of existence and liberation, suffering and non-suffering, etc., in the confusion of distinguishing them, it is neither unreal nor permanent, like gold free from impurities. The purity without discrimination of things and non-things is the Buddha, the nature of unborn and unceasing. Birth and cessation, etc., are examined in dependent origination by prophecies, etc., and are not present in either of the two aspects. If it is not present in the place of non-discrimination of the power of others, nor in the cause of the moment, then what need is there to say about the inexpressible perfectly established, this place is also non-existent. If this term of nomenclature is the time of unborn and unceasing, it is not permissible to say that all dharmas are unborn, the noble Great Wisdom says, 'The Tathagata is not unreal,' and so on. The intention of omniscience.
Tibetan
་པ་ཅི་ཞེ་ན། གང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་དེ། མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུར་རྣམ་པ་གཉིས་མེད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་དབང་ཡང་རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་དང༌། རབ་རིབ་སྣང་བ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ལྟར་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆུད་ པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། དེ་གཅིག་པོ་ལ་གནོད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་དངོས་པོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཞེ་ན། དེར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་ཏེ་དེས་ན་དོན་དམ་པ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །བཙུན་གཙོ་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་བཤད་པ་ནི་འདིར་གསལ་བ་སྟེ། གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡི། །དངོས་པོའི་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའོ། །ས་དང་པོ་དབང་པོའི་དབུ་མ་ལས་ཀྱང༌། དོན་དམ་དོན་ནི་གསལ་བ་སྟེ། །རྣམ་རྟོག་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད། །སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་སྨོས་པ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །འདི་ནི་བསྟན་པ་བདུད་རྩིའོ། །གང་དག་དངོས་པོ་ཡོད་མཐོང་དང༌། །མེད་པར་མཐོང་བ་བློ་ཆུང་རྣམས། བལྟ་བྱ་ཉེར་ཞི་ཞི་བ་ནི། །དེ་དག་གིས་ནི་མི་མཐོང་ངོ༌། །སྟོང་པ་ཞེས་པར་སྨྲ་མི་བྱ། །མི་སྟོང་ཞེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང༌། །གཉིས་དང་མི་གཉིས་ཞེས་པར་ཡང༌། །རྣམ་བཞི་ཞི་ལ་གང་ལ་ཞིག །དེ་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པས་བརྒྱད་དུ་དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐའ་སྟོང་ཞིང་དབུས་སུ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ལ་སོ་སོར་མི་སྣང་ངོ༌། །ཤེས་པ་འབའ་ཞིག་ལམ་ཟད་དེ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡང་ངོ༌། །ཇི་ལྟར། ཕྱི་ཡི་དངོས་པོ་བསལ་ནས་སུ། །ཤེས་པ་ཙམ་ལ་འཇུག་པས་ནི། །དེ་ན་དབུ་མའི་ནན་ཏན་ཏེ། །ང་དང་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནི་ས་བདུན་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཀྱང༌། དངོས་མེད་དངོས་པོ་མེད་པ་མིན། །ཡོད་དང་མེད་པ་མི་དམིགས་པ། །དེ་ནི་དབུ་མའི་ནན་ཏན་ཏེ། །ང་དང་གཞན་གྱིས་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འབྱེད་པ་ནི། ས་བདུ
Chinese
是什么呢？凡是完全成立的事物，就像石女的儿子等那样，并非没有产生的自性，也不是其他的显现，就像梦境和幻术，以及眼翳和影像等那样，没有产生各种各样不同显现的自性。因此，自性光明、完全清净、二元对立的灭尽就是如来，因为只有它才不可能受到损害。在《七百颂》中也说到了“事物”。如来如何是事物呢？在那里所说的密意，应当从《密意决定解说》中理解，即“在胜义谛中没有二相的事物”，因此，胜义谛无自性的空性就是如来。尊主圣弥勒菩萨的说法在这里很清楚，即“没有二元事物的，事物的空性之体性”。《初地菩萨地》的《入中论》中也说：“胜义谛是明晰的，没有分别念也没有显现，是所有戏论都无法言说的，世间怙主佛陀的，这就是甘露教法。那些认为事物存在和认为事物不存在的，都是智慧浅薄的人。寂灭的所观，寂静的，他们是无法看见的。不要说空性，也不要变成非空性，也不要说二元和非二元，四种寂灭在何处寂灭？”，像那样不分别事物和非事物，就是八种中观的等持，那样的生起和灭亡等，就是缘起，最初和最后的边都空，中间自性也空，不会个别显现。仅仅是智慧穷尽道路，也应当了知。如何呢？断除外境之后，仅仅以智慧而入，那就是中观的精要，是我和他人所宣说的。那是七地菩萨们的识的等持。中观的等持也是，不是无事物，也不是无有事物，不执着有和无，那就是中观的精要，是我和他人所宣说的。区分识和中观的等持是，七地
English
What is it? It is that which is fully established as a thing. It is not merely the absence of characteristics, such as the son of a barren woman, nor is it the absence of the nature to give rise to various and diverse appearances, like dreams, illusions, blurred visions, and reflections. Therefore, the exhaustion of the naturally luminous, completely pure, and non-dual is the Thus-Gone One, because it alone is impossible to harm. In the "Seven Hundred," it also speaks of "thing." How is the Thus-Gone One a thing? The intention spoken of there should be understood from the "Definitive Explanation of the Intention," which states, "In the ultimate truth, there is no thing with two aspects." Therefore, the emptiness of the ultimate truth, devoid of inherent existence, is the Thus-Gone One. The explanation of the Venerable Lord Maitreya is clear here: "That which lacks the thing of duality is the characteristic of the emptiness of things." Also, from the first ground, the "Madhyamaka of the Powers," it states: "The ultimate truth is clear, without conceptualization and without appearance, unspoken by all elaborations. This is the nectar of the teaching of the World Protector, the Buddha. Those who see things as existing and those who see them as non-existent are of small intellect. The object to be viewed, the pacified, the peaceful, is not seen by them. Do not speak of emptiness, nor transform into non-emptiness, nor speak of two or not two. Where does the fourfold pacification pacify?" Thus, not conceptually distinguishing between things and non-things is the eightfold Madhyamaka samadhi. Its arising and ceasing, etc., are interdependent origination, the beginning and end are empty, and in the middle, the nature itself is empty, not appearing separately. Only knowing exhausts the path, and it should also be known. How so? Having eliminated external things, by entering into mere knowing, that is the essence of Madhyamaka, taught by me and others. That is the samadhi of consciousness of the lords of the seven grounds. The Madhyamaka samadhi is also, not non-thing, not without thing, not fixating on existence and non-existence, that is the essence of Madhyamaka, taught by me and others. Differentiating between consciousness and Madhyamaka samadhi is, the seventh ground.