Tibetan
་དུ་མེད་པ་བསྟན་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ན་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་པ་དེའི་ཚེ་ན་གཉིས་པོ་མེད་པས་སུས་ཀྱང་ཅི་ཡང་བྱས་པ་མེད་དེ། དེས་ན་མ་བྱས་པ་སྟེ་སྔ་མའི་སྐད་ཅིག་པའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཆོས་བཏགས་པའོ། །རི་བོང་གི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་དམིགས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཡང་མེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པའི་སྐྱོན་དེར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་སྟེ་ཚིག་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཞན་གྱི་དབང་ལ་འཇུག་གི་གང་གཉིས་སུ་མེད་པ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་བསྟན་དུ་མེད་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་མེད་དོ། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་བཞིའི་ཕྱི་རོལ་པ་སྟེ། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མཐའ་བཞིའི་ཐ་སྙད་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་འཇུག་གི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐ་སྙད་ཉིད་དེ། བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་རབ་ཏུ་མི་འཇུག་གོ །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་ནི་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ན་ཇི་ལྟར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཚིག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་བརྗོད་ཅེས་ དེ་སྐད་དུ་ཐུགས་དོགས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ལན་དུ་གསུངས་པར་བརྟག་པ་ནི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་གང་ཡང་ངས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅེས་བཤད་པ་དེའི་དོན་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱིས་ཤིག །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བདག་མེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་བདག་མེད་པ་ཉིད་དེ། རྟ་དང་བ་ལང་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་དངོས་པོར་ཡོད་པ་དེ་གཞན་གྱི་དངོས་པོར་ནི་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞན་བསལ་བར་གསུངས་པའོ། །གང་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དཀར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། གྲང་བ་དང༌། དྲོ་བ་དང༌། གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སོ་སོར་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལས་གཅིག་རྣམ་པར་ལོག་པའོ། །དེས་ན་བདག་མེད་པ་ཕན་ཚུན་དུ་བདག་མེད་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན
Chinese
不能显示没有的。在哪个时候，唯一的刹那，那个时候没有两者，所以谁也没有做什么。因此，没有做，即前一刹那之后有这个，说有这个，是安立了法。像兔子角和石女的儿子等，因为是无所缘的自性，所以也是没有的。因此，不会有说如来没有实体的过失。因为没有做，所以是常，只是语言上存在等分别的相，即因和果等的名言二者的行相进入其他的自在，没有二者，就不能显示为因和果，因为没有二者的行相。不是有，因为没有，所以在四边之外。有和无，以及二者和非二者的四边名言，进入二者的行相的意识，而不是没有二者的。同样，做和不做，常和无常等一切都是名言，没有思虑和显现，不进入证悟二谛无别的胜义谛。对此，有人这样认为：一切法无我，一切智者的狮子吼是做了的，所以是无常，既然是无我，那么对于因和果等刹那，怎么能用那些词语来表达呢？ 因为心中有这样的疑惑，所以一切智者回答说：大智慧者，你们要理解我所说的一切法无我的意义。大智慧者，无我的事物本身就是无我。就像马和牛一样，一切法作为我的事物存在，但作为其他的事物则不存在。一切智者是这样说的，即对一切事物的他性进行了遮遣。凡是一个的自性，就不是其他的。因为白色和红色，寒冷和温暖，有色和无色等各自的果显现为各种各样的不同，所以一切事物都互相不同。因此，无我互相之间是无我的，一切智者。
English
It is impossible to show what does not exist. At the time when there is only one instant, there are no two, so no one has done anything. Therefore, it is undone, that is, after the previous instant, if this exists, it is said that this exists, and the Dharma is established. Like the horns of rabbits and the sons of barren women, etc., because they are of the nature of having no object of focus, they also do not exist. Therefore, there will be no fault of saying that the Tathagata has no entity. Because it is not done, it is permanent, that is, the characteristic of conceptualization such as existing only in language, that is, the appearance of the two terms of cause and effect, etc., enters the power of others, and what is not two cannot be shown as cause and effect, because there is no appearance of two. It is not existent, because it is non-existent, it is outside the four extremes. The terms of the four extremes of existence and non-existence, and both and neither, enter the consciousness of the appearance of two, but not of non-duality. Likewise, all things such as doing and not doing, permanence and impermanence are merely terms. Without thought and appearance, they do not enter the correct understanding of the ultimate truth that is non-dual. To this, some people think: All dharmas are selfless, and the lion's roar of the all-knowing is done, so it is impermanent. Since it is selfless, how can those words express the moments of cause and effect, etc.? Because there was such doubt in his mind, the All-Knowing One answered: Great wise ones, you must understand the meaning of what I said that all dharmas are selfless. Great wise ones, the object of selflessness is selflessness itself. Just like horses and cows, all dharmas exist as my objects, but they do not exist as other objects. The All-Knowing One said this, that is, the otherness of all things is negated. Whatever is the nature of one is not the other. Because the fruits of white and red, cold and warm, colored and colorless, etc., appear separately as various differences, all things are different from each other. Therefore, selflessness is mutually selfless, all-knowing.
Tibetan
་པས་དགོངས་པའོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བ་ལང་གི་རྭ་གཡས་པ་ལས་གཡོན་པ་གཞན། གཡོན་པ་ལས་གཡས་པ་གཞན་པ་བཞིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་ཡང་སྐྱོན་ཏེ་ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་ན་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་གཞན་གྱི་དབང་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ། །སྐྱོན་དེ་གཉིས་སྤངས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་མི་གཉིས་པའི་ཆུད་པའོ། །གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྟེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། མཚན་མའི་གཞི་དང༌། མཚན་མ་དང༌། བདག་དང་བཅས་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། སྟོང་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་སྒྲ་དང་དོན་རྣམས་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་ཏེ་འཇུག་གོ །གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འཇུག་སྟེ། མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་སྣང་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་དེར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་དོ། །གང་གིས་མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མ་རིག་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་གཞན་གྱི་དབང་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ཏུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་ཡང་རྟག་པ་ཉིད་དེ། གློ་བུར་གྱི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཉེས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསེར་ལ་སོགས་པ་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་བསྟན་ཞིང་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆུད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དེ་ནི་འཛིན་པ་དང་གཟུང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་ནི་ཡེ་ནས་གནས་ཤིང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །སྐད་ཅིག་པ་ལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གཞན་མེད་དེ། དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྐྱེ་བ་མེ
Chinese
是这样认为的。无自性者，如兔角等，并非非实有之自性中不存在。大智慧者，如牛的右角异于左角，左角异于右角一样。如来也与蕴、界、处等不同。这两者都是过失，如果蕴的体性不一致，则会像兔角等一样变成非实有。因为也已成为蕴的体性，所以是无常的，与此不同的他者，就像他者的业力轮回的果报一样。舍弃了这两种过失的如来，是自性光明的不二智慧。二者的相状，是互相观待的因和果，有为法和无为法，常和无常，能取和所取，相的基础和相，有我和无我，实有和非实有，空和非空，非恒常也非无常等，各种显现的分别念的声和义，是互相观待而存在的。对于无二且不可言说者，因和果等分别念无法存在，因为在不二中如实证悟，仅仅是无显现，所以在那里色等蕴不会各自显现。由于不能平等安住的无明所生的他者之业，在一切轮回中，色等蕴如因和果等二相显现一样，如来也变得像无常一样，但实际上是常，因为已经舍弃了突发的二相之过失。如黄金等远离垢染一样，显示刹那的相续，自性光明的智慧就是如来。他是能取和所取二相空性的，法的法性，那是本来就存在的，任何感官等都无法造作，因此是无为法。对于刹那者来说，没有生、住、灭等其他法，因此如来没有生
English
This is how it is thought. Those without inherent existence, like rabbit horns, are not non-existent in the nature of non-existence itself. The greatly wise, like the right horn of a cow being different from the left, and the left different from the right. The Tathagata is also not different from the aggregates, elements, and sense bases. Both of these are faults; if the nature of the aggregates is inconsistent, it will become non-existent like rabbit horns. Because it has also become the nature of the aggregates, it is impermanent, and different from this, like the result of the karma of others' samsara. The Tathagata who has abandoned these two faults is the non-dual wisdom that is naturally luminous. The aspects of the two are mutually dependent causes and effects, conditioned and unconditioned phenomena, permanence and impermanence, grasper and grasped, the basis of signs and signs, with self and without self, existent and non-existent, emptiness and non-emptiness, neither constant nor impermanent, etc. The sounds and meanings of various appearing conceptualizations exist in mutual dependence. For that which is non-dual and inexpressible, conceptualizations such as cause and effect cannot exist. Because of truly realizing in non-duality, it is only without appearance, so there the aggregates such as form do not appear separately. Due to the karma of others born from ignorance that cannot abide equally, in all samsara, the aggregates such as form appear in two aspects like cause and effect, the Tathagata also becomes like impermanence, but is actually permanent, because the fault of sudden two aspects has been abandoned. Like gold and other things that are free from impurities, showing the continuum of moments, the wisdom of naturally luminous nature is the Tathagata. He is empty of the two aspects of grasper and grasped, the Dharma nature of Dharma, that is inherently existent, no senses or anything else can create it, therefore it is unconditioned. For the momentary, there are no other phenomena such as birth, abiding, and cessation, therefore the Tathagata has no birth.