Tibetan
་ རྟོག་གོ །ཇི་ལྟར། ཐམས་ཅད་འདི་ནི་ཞི་བདག་སྟེ། །ཞི་བ་ཉིད་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང༌། །འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་ཞི་བ་སྟེ། །གང་ཞི་དེ་ནི་བདག་ཉི་དོ། །ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་མེ་ཡོད་དང༌། །ཆུ་ནི་ས་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞི་བ་དག་པ་རྣམ་པར་གནས། །བསྟན་པ་བྱིན་འགྲོ་དེ་བཞིན་དུ། །གང་སར་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་ནི། །ཐམས་ཅད་དེ་ནི་དབང་མཆོག་གི །བདག་ཉིད་ཁྱབ་སྟེ་གནས་པའོ། །གཏོགས་འདོད་ཀྱིས་ཀྱང་སྨྲས་པ། འབྱུང་པོ་ཀུན་ལ་བདག་གནས་པར། །བདག་ལ་འབྱུང་པོ་ཐམས་ཅད་དེ། །བདག་ལྡན་དེ་ལྟར་སུས་རིག་པ། །ཀུན་དུ་མཉམ་པར་མཐོང་བའོ།། ཚངས་པར་སྨྲ་བ་ལྷ་དྲ་ཧ་རི་ལ་སོགས་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ། དེ་ཕྱིར་ད་རོད་ས་གནས་པ། །སྣང་བའི་གྲོང་ནི་འགྱུར་བ་མེད། །ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྤྲིན་རྣམས་ནི། །རླུང་ལས་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུའོ། །སོ་སོར་ཚིག་དོན་དེ་དག་དང༌། །ཁམས་ཀྱི་དོན་ཀྱང་སྨྲ་བ་སྟེ། །དེ་ཡོད་དང་ནི་དེ་ཆེ་བ། བདག་ཉིད་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམས་སྨྲས། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་དེ་ལྟར་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་བརྟགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་དབུལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཀྵ་པ་ན་ཀ་དང༌། དཔྱོད་པ་ཅན་གྱིས་ཐ་དད་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པར་བརྟགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་གཉིས་གཅིག་པ་གཅིག་པུ་ལ་རང་བཞིན་གཉིས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། གྲང་བ་དང༌། མེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་སྟེང་དུ་ཕན་ཚུན་གྱི་འབྲས་བུ་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང༌། གསོ་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་འཇིགས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་ལྟ་བར་བྱས་ན་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟན་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་སྐྱེ་དགུ་མི་འདོད་ན་སྐྱེ་དགུ་ཅི་བྱ། གང་དག་ལ་འཇིག་རྟེན་འདི་མེད་ཅིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མི་ རྟག་པ་ཉིད་ཤེས་ནས་བདག་གི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གནས་པ་དེ་དག་ལ་ནི་ཇི་ཙམ་དུ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མིང་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ཐར་པར་ཀུན་བརྟགས་པ་དེ་དག་རྟག་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ནི་མི་རྟག་བའོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེས་ན་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པའི་ཕྱི་དེ་དག་ཐར་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། གང་དག་བདག་གི་འདུ་ཤེས་ལ་ནི་གནས། །དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་གནས། །གང་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་ནི་མིན་པ་ཡི། །བདག་མེད་པའི་ནི་བདག་མི་ཤེས་སོ་ཞེས། །ཞེས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་མུ་སྟེགས་བྱེད་མི་མཁས་པའི་བློ་ཅན་ཁ་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་དང་སྐྱེས་བུའི་བྱེ་བྲག་མཐོང་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་འགྱུར་བ་བྱེད་པ་པོའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རྟོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་སྟེ། རྟག་པར་བདག་ཏུ་སྤྱོར་ཞིང་རང་གི་ཡོན་ཏན་བློ་ལ་སོགས་པ་ཁས་བླངས་པར་སྔར་སྨྲས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཐར་པའོ་ཞེས་སོ། །གྲངས་ཅན་རྣམས་ནི་མི་མཁས་པའི་བློ་ཅན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་སྟེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་པའི་ཡོན་ཏན་སྐྱེས་བུས་བྱེ་བྲག་ཏུ་མཐོང་བ་སྟེ། གཙོ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཡིན་པར་རྟོག་གོ །ཚོར་བ་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་རེ་ལྡེ་དང་རྩིག་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་མ་ལོག་པའི་བར་དུ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཐར་པར་འགྱུར་རམ། བསམ་པ་མེད་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་བསམ་པ་ཡོད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་ན་མི་མཁས་པའི་བློ་ཅན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའོ། །རང་བཞིན་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང༌། གཏི་མུག་གི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དང༌། སྐྱེས་བུའི་ལོངས་སྤྱོད་དང༌། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བློས་རྟོགས་པའི་དོན་ནི་སྐྱེས་བུས་ཚོར་རོ་ཞེས་གྲངས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོག་གོ །དེའི་ཚེ་ན་ ཡང་ཡུལ་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ནི་བསམ་པ་དང་བཅས་པ་ལ་ནི་རིགས་པས་ན་བློ་དང་སྐྱེས་བུ་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་དད་པར་རུང་ཞེས་བྱ་བར་བར་ཏི་ཀ་ལས་ཞིབ་ཏུ་རྩོད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་ཟད་པས་ཞེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་རིག་སྔགས་ཀྱི་བུན་ད་ཀའི་རྒྱུད་ལས། རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ནི་གཙུབ་གཏན་གཙུབ་ཤིང་ནི། །ཞེས་བསྲེགས་པ་མཐའ་མེད་པ་གསོད་སྡིག་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་བ་ཛ་ས་ན་ཡ་ཀ་ལས་བྱུང་བའི་རིག་སྔགས་ནི་རིག་སྔགས་མ་ཡིན་ནོ། །མཆོད་སྦྱིན་ནི་མཆོད་སྦྱིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཕ་ནི་ཕ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་ནི་མ་མ་ཡིན་ནོ་
Chinese
认为。如何呢？一切此乃寂静之主，从寂静中产生，对一切有情是寂静，何者寂静，彼即是自性。如木中有火，水在土中，如是，一切有情中，寂静清净如是安住。教法加持如是行，何处稍微存在，一切彼乃是自在之主，自性周遍而住。属于欲者也说：自性安住在一切有情中，一切有情在自性中，谁如是了知具有自性，即是见到一切平等。梵天语者拉达哈日等所成办。因此，达若达处所安住，显现之城不变异，具有尺度之云，如从风中生。各自词义彼等，以及界之义也说，彼有以及彼大，自性唯独自性等说。如是，彼如是不二说者们，对于共同和特殊所观察的一切形态的解脱与未解脱，以及贫富等成为一体的过失。夏巴纳嘎和，具慧者以有异和，非有异所观察是不存在的，因为自性和他性的二者，在一个单独的个体上，两种自性是不可能的，因此有色和无色，寒冷和火焰等成为一体的过失之上，互相之间的果也没有了。因此，了知自身和共相的体性不能解脱，是遍知者的意图。有些认为是自性，有情，生命，滋养，士夫，补特伽罗，一切法无所畏惧地灭尽，这是听闻而来的。如果观察自性，则应知晓，并且应无有障碍地显示。如果不想生育，那生育做什么？对于那些没有这个世界，并且知晓世界的无常性，安住在自性的瑜伽中的那些人，有多少对自我的执着，就有多少没有解脱，这是遍知者的意图。自性和有情等名称是十二种异名，是外道所遍计的解脱。
English
They think. How is it? All this is the lord of peace, arising from peace itself. To all beings it is peace; whatever is peace, that is the self-nature. Just as fire exists in wood, and water exists in the earth, so it is that in all beings, peace and purity abide in various ways. The teachings and blessings go forth in this way; wherever there is a slight presence, all of that is the lord of freedom, the self-nature pervading and abiding. Those who desire also say: The self abides in all beings, and all beings are in the self. Whoever knows the self in this way sees equality everywhere. The speakers of Brahma, such as Ladaharī, accomplish this. Therefore, those who dwell in the place of Daroda, the city of appearance does not change. The clouds that have measure, like those born from the wind. Each word and meaning of those, and the meaning of the elements is also spoken, that which exists and that which is great, the self-nature alone is spoken. Thus, those who speak of non-duality, for all the forms of liberation and non-liberation that are observed in common and in particular, and the faults of becoming one with wealth and poverty, etc. Śabānaga and the wise, the observation of difference and non-difference does not exist, because the two natures of self and other, on a single individual, two natures are impossible, therefore, the faults of becoming one with form and formlessness, cold and fire, etc., on top of that, there is no mutual result. Therefore, knowing the characteristics of self and generality does not lead to liberation, is the intention of the all-knowing one. Some think that the self, sentient beings, life, nourishment, the person, the individual, all phenomena are fearlessly extinguished, this is from hearing. If the self is to be observed, then it should be known, and it should be shown without hindrance. If one does not want to procreate, then what is the use of procreation? For those who do not have this world, and who know the impermanence of the world, those who abide in the yoga of self, as much as there is attachment to the self, that much there is no liberation, this is the intention of the all-knowing one. The names of self and sentient beings, etc., are twelve different names, which are all conceived as liberation by the heretics.
Chinese
那些相是常，而色等其他则无常。因此，对外境执着为我的那些，不会获得解脱。如《三昧王经》所说：何者住于我之想，彼等极住于痛苦中，何处无有痛苦者，彼等不识无我我。如是。具慧外道不善巧之智者，见自性与士夫之差别，及功德转变者，故而认为能从寂灭中解脱，此乃尼夜耶派之说。从有差别者之境中极生，恒常执着为我，并承认自之功德，如智慧等，为舍弃先前所说之故，是为解脱。数论派被一切智者说为不善巧之智者，士夫分别见声等所缘之功德，认为主物是士夫之目的。即使完全知晓有情之色等境之差别，亦如篱笆与墙壁之差别，在未舍弃我执之前，仅凭此就能获得解脱吗？无思之功德是作者，有思者非作者，因此一切智者认为是不善巧之智者。自性、乐、苦、痴之相，是三功德之自性，士夫之受用，以及境之体性。数论派认为，以智慧所了知之义，乃士夫所感受。彼时，亦完全断除不食境之过患，以理而言，智慧与士夫如何能成为异体？巴尔提迦对此详细辩论。有些人认为，完全耗尽非福德，如明咒之奔达嘎续中所说：瑜伽士以钻木取火，焚烧无尽，是杀生之罪等。如《瓦扎萨纳亚嘎》所出之明咒非明咒，祭祀非祭祀，父非父，母非母。
English
Those signs are permanent, while form and other things are impermanent. Therefore, those who are attached to external objects as self will not be liberated. As it is said in the Samadhiraja Sutra: Those who dwell on the thought of self, They dwell greatly in suffering. Where there is no suffering, They do not know the selflessness of self. Thus. Some non-Buddhist proponents with great intellect but unskilled minds think that they can be liberated from sorrow by seeing the difference between nature and the individual, and by transforming qualities. This is the teaching of the Nyaya school. It arises greatly from the realm of those with distinctions, constantly clinging to self, and acknowledging one's own qualities such as wisdom. Because of abandoning what was said before, it is liberation. The Samkhya school is said by the all-knowing ones to be unskilled in mind. The individual sees the qualities of sound and so on as distinct objects, and thinks that the principal is the purpose of the individual. Even if one fully understands the differences between the objects of sentient beings, such as form, it is like the difference between a fence and a wall. Until attachment to self is abandoned, can one be liberated by that alone? Qualities without thought are the doers, but those with thought are not the doers. Therefore, the all-knowing ones think that they are unskilled in mind. Nature, pleasure, pain, and delusion are the characteristics of the three qualities, the enjoyment of the individual, and the nature of the object. The Samkhyas think that the meaning understood by wisdom is felt by the individual. At that time, the fault of not consuming objects is also completely eliminated. Logically speaking, how can wisdom and the individual be different entities? Bhartika argues about this in detail. Some people think that non-merit is completely exhausted, as it is said in the Tantra of Bundaka of Knowledge-Mantra: The yogi drills wood to make fire, Burning endlessly is the sin of killing, and so on. As the knowledge-mantra from Vajasanayaka is not a knowledge-mantra, sacrifice is not sacrifice, father is not father, mother is not mother.