Tibetan
བདག་མེད་པ་གཉིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་བདག་མེད་པ་གཉིས་ནི་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ལས་གསུངས་པ། གཟུགས་ནི་རྡུལ་ཕྲན་གཞིགས་པ་ན། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་པར་ཕུང་པོར་གནས་པའི་སྡོམ་པོ་རྣམས་ཕྱེ་ཞིང༌། བཙོས་པ་དང༌། མ་བཙོས་པ་དང༌། བསྒུལ་བ་དང༌། མ་བསྒུལ་བ་དང༌། བསྒྲིབས་པ་དང༌། མ་བསྒྲིབས་པ་ལ་སོགས་པར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་པར་ཕྱེ་བ་ནི་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པར་འགྱུར་རོ། །ཆ་མེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི་བླ་འོག་ཏུ་ཆགས་པར་མི་རུང་སྟེ། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་བར་ལན་དུ་མར་བཤད་པའོ། །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཡང་གང་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ་སྟེ། སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང་འབབ་ཆུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྨྲ་བ་གཞན་དག་གིས་བརྟགས་པའི་བདག་དང༌། ཚངས་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། རྡུལ་དང༌། གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ཏོ། །དེ་དག་གི་བློ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་དངོས་པོ་བླངས་པ་མེད་དེ། རྟག་པ་ནི་མེད་པ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ། རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བྱེད་པ་པོ་དང༌། ལས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བྱ་བ་དང༌། གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་གོ །ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། ཕུང་པོར་མི་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་བདག་གིར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཇུངས་པ་སྤངས་ནས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སའི་ཁྱད་ པར་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡུལ་ལ་དབང་ཞིང་སེམས་དང༌། ཡིད་དང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྡོག་གོ །ཇི་ལྟར་ན་དབང་ཐོབ་ཅེས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་བ་རྟོགས་པ་དང༌། ཐུགས་པ་མེད་པའི་གནས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་དབང་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། ས་བཅུ་ཐ་དད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རྣམས་ཀྱིས་གོང་མའི་ཡང་གོང་མར་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུ་སྦྱོར་
Chinese
通达二无我等，所谓二无我，即法无我和人无我。如本经所说：色若析为微尘，微尘则无分。如是分解蕴聚之总和，分为熟与未熟，动与未动，遮与未遮等，各方有别，则如房屋、村落、森林等，终归空虚。无分之微尘，不得上下堆积，如心与心所，是为间断。于人无我，凡所有者，皆为刹那，如钹声、流水等。其他论者，则执有我、梵天、自在天、微尘、神我等。彼等之智与分别，不能取实物，因常恒者实无，未生故，如石女之子等。次第与同时之作用相违，故如兔角等，实无有物。如是完全了知人无我，以智慧观察，则不生常恒、我、作者、业、能作、所作、所取、能取等分别念。如圣般若波罗蜜多经所说，不住于蕴，因其坏灭，故名内空性等。如是，因无有我与我所之执着，故舍弃悭吝，以布施等一切波罗蜜多之福德与智慧资粮，瑜伽自在之诸根，于诸地之差别，由上而上，于境自在，而心、意、意识则止息。如何得自在，通达一切佛之智慧灌顶，受持无恼之境，于一切法任运成就而自在，是名为法。以十地之差别，十波罗蜜多以上上的福德与智慧资粮而结合。
English
Understanding the two selflessnesses, namely, the selflessness of phenomena and the selflessness of persons. As stated in this very sutra: 'When form is analyzed into particles, the particles have no parts.' Thus, the aggregates that constitute the whole are divided, and when divided into cooked and uncooked, moving and unmoving, obscured and unobscured, etc., with different aspects, they become empty like houses, villages, forests, etc. The indivisible particles cannot be arranged one above the other, as mind and mental factors are said to be intermittent. In the selflessness of persons, everything that exists is momentary, like the sound of cymbals and flowing water. Other speakers assert the existence of self, Brahma, Ishvara, atoms, and the Pradhana. Their intellect and discrimination cannot grasp reality, because permanence does not exist, as it is unborn, like the son of a barren woman. The functions of sequence and simultaneity are contradictory, so like a rabbit's horn, there is no reality. Thus, fully knowing the selflessness of persons and examining it with wisdom, one does not engage in discriminations of permanence, self, agent, action, doer, deed, object, and subject. As stated in the Noble Perfection of Wisdom Sutra: 'Because it does not abide in the aggregates and is destroyed, it is called the emptiness of the interior.' Likewise, because there is no attachment to self and what belongs to self, abandoning miserliness, with the accumulation of merit and wisdom from all the perfections such as generosity, the faculties of yoga become increasingly powerful in the distinctions of the grounds, gaining mastery over objects, and the mind, intellect, and consciousness cease. How does one attain mastery? By understanding the empowerment of the wisdom of all Buddhas, holding the state of non-affliction, and spontaneously accomplishing all dharmas, which is called dharma. With the distinctions of the ten grounds, the ten perfections are combined with the accumulation of merit and wisdom, progressing from higher to higher.
Tibetan
བ་མཆོག་ཏུ་དབང་དུ་གྱུར་པས་དབང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ནུས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་པོ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ཅིང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྡོམ་པ་གཉིས་པ་དད་པ་སྤྱོད་པ་ལས་འདས་ཏེ། རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་ནས་དབང་ཐོབ་པ་ནི་འཁོར་བ་ལས་ལོག་པ་ཡིན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པ་ཡིན། མང་དུ་ཐོས་ཤིང་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཡིན། དེ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་སྤ་གོང་བ་མེད་པ་ཡིན། དེ་ཀུན་དུ་འཚེ་བས་འཇིགས་པ་མེད་པ་ཡིན། སངས་རྒྱས་བརྒྱ་ནི་མཐོང༌། ཞིང་བརྒྱ་ནི་བསྐྱོད། ལུས་བརྒྱ་ནི་སྟོན། གཉིས་ཀྱིས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཡིན། དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགོད་པར་བྱེད། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ནི་ཟས་འདོད་པ་ལ་ནི་ཟས་སྦྱིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་ཆེར་ཏེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །དྲི་མ་མེད་པར་ཆོས་དང་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་རྟོག་པར་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེ་བར་འགྱུར་རོ། །འོད་བྱེད་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། བཟོད་པ་ཐོབ་པས་འོད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འོད་འཕྲོར་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་རྟོགས་པར་སྤྲོ་བས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེའོ། །ཤིན་ཏུ་དཀའ་རྒྱལ་དུ་རྒྱལ་བར་དཀའ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ལས་རྒྱལ་ཏེ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་ འཇོག་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེའོ། །མངོན་དུ་བར་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ལས་མཐུན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པར་འཇུག་པར་སྤྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེའོ། །རིང་དུ་སོང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་གྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་སྙིང་རྗེ་གཞན་གྱི་དོན་ཐབས་ཀྱིས་བྱེད་དེ། དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཤས་ཆེའོ། །མི་གཡོ་བར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལྡང་ཞིང་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོ་སོར་ལྟ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྣང་བར་བྱེད་ཅིང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ
Chinese
由于完全获得了最殊胜的灌顶，因此获得了能够为了自己和他人利益的一切瑜伽自在者所通达的遍知，并且能够利益众生。此外，第二种戒律是超越了信仰行为的，在极喜地获得禅定后获得灌顶，这便是从轮回中解脱。他是如来种姓所生，博学且无所畏惧。他在眷属中没有傲慢，对一切损害无所畏惧。能够见到一百尊佛，游历一百个佛土，示现一百个化身。通过二者成为转轮王，使众生进入十善业道。给予一切众生布施，例如对需要食物者施予食物等等，功德广大，并且更多地趋向于布施波罗蜜多。无垢地执持对法和补特伽罗的无我之见，并且由于不执着于能取和所取二者的分别念，安住于无二的戒律禅定中，因此更多地趋向于戒律波罗蜜多。在光明照耀中显现神通，并且由于获得了安忍，具有光明而显现。在光明照耀中乐于证悟世间和出世间的诸法，因此更多地趋向于精进波罗蜜多。在极难胜中战胜难以战胜的烦恼，一心一意地安住，因此更多地趋向于禅定波罗蜜多。在现前中，由于依缘起而行，与顺逆相应，因此更多地趋向于智慧波罗蜜多。长远行持是因为证悟了三十七道品，所以是长远行持，即使远离了三界的贪欲，也以大悲用方便利益他人，这就是更多地趋向于方便波罗蜜多。在不动摇中，以智慧观察缘起，从空性、无二且无相的禅定中出定，并以清净的世间禅定和有相的禅定，以各别观察的智慧照亮世间，为了利益他人而发愿。
English
Having completely attained the most excellent empowerment, one obtains the omniscient state attained by all yogic masters who are capable of benefiting themselves and others, and will be able to benefit sentient beings. Furthermore, the second precept is that of transcending faith and practice. Having obtained empowerment after attaining samadhi on the Joyful Ground, this is liberation from samsara. He is born into the lineage of the Tathagatas, is learned and fearless. He has no arrogance in the retinue, and is fearless of all harm. He sees a hundred Buddhas, travels to a hundred Buddha-fields, and manifests a hundred bodies. Through the two, he becomes a universal monarch, leading sentient beings into the path of the ten virtuous actions. Giving charity to all sentient beings, such as giving food to those who need food, etc., the merits are vast, and one tends more towards the perfection of generosity. Without impurity, holding the view of selflessness of phenomena and persons, and because of not clinging to the duality of grasper and grasped, abiding in the samadhi of non-dual discipline, one tends more towards the perfection of discipline. Manifesting clairvoyance in the light, and because of obtaining patience, being endowed with light, one becomes visible. In the light, being delighted to realize the worldly and transcendental dharmas, one tends more towards the perfection of diligence. In the extremely difficult to conquer, conquering the afflictions that are difficult to conquer, placing the mind one-pointedly in equanimity, one tends more towards the perfection of meditation. In the manifest, because of acting in accordance with dependent origination, in harmony and disharmony, one tends more towards the perfection of wisdom. Going far is because of realizing the thirty-seven factors of enlightenment, therefore it is going far. Even though one is free from desire for the three realms, one still benefits others with compassion and skillful means. This is tending more towards the perfection of skillful means. In immovability, examining dependent origination with wisdom, arising from the samadhi of emptiness, non-duality, and non-appearance, and with the pure worldly samadhi and the samadhi with appearance, illuminating the world with the wisdom of individual observation, and making aspirations for the benefit of others.