Tibetan
། །དེས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་བཞག་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའི་དོན་ཏོ། །ཁྱོད་ལྟ་བུ་དང་གཞན་དག་གིས་མི་རིག་གོ་ཞེས་པ་ནི་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བའོ། །བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བར་མི་རིག་པ་ནི་ནམ་སྐད་ཅིག་པ་གཅིག་ཡོད་པ་དེ་ན་གཉིས་པོ་ནི་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གཞིག །གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ལ་ནི། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མི་བརྟན་བྱེད་པ་ག་ལ་ཞིག །གང་བྱུང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། །བྱེད་པ་པོར་ཡང་དེ་ཉིད་བརྗོད། །ཅེས་འཕགས་པ་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀློག་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཡང་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། རྨི་ལམ་དང་མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གཞན་གྱི་དབང་ལ་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་མི་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད། བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྟག་ པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན། དངོས་པོ་མ་ཡིན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དོ། །མུ་སྟེགས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པར་བྱེད་དོ། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུད་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱོད་ལྟ་བུའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཆགས་ཤིང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པར་སྨྲ་བ་གནས་པས་མི་རིག་གོ །དེས་ནི་ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ་ཞེས་ལ། དེ་དག་ལས་ཚོར་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ར་རོ་བའི་མཐུ་བཞིན་ལ། སྲོག་ནི་ཆུའི་ཆུ་བུར་བཞིན་ཏེ། དེ་འདུས་པ་ལས་ལུས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། བློར་འདུ་ཤེས་སོ། །འབྱུང་བ་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཡང་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ། རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱི་རི་མོ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་མདོ་ལས་ཞི་བ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་འབྱུང་བ་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ལ་དག་པ་ལ་ཚོར་བ་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གོང་མའི་ཁྱད་པར་གོང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ནི་ཐོས་པ་དང་སེམ
Chinese
因此，唯有分别念才能成立能取和所取的实物，全知者所了知的意义是，宣说缘起。像你这样的人和其他人不能理解，这是指与生等法分离的缘起。不能理解作者和作者显着相关而生起，是因为当一个刹那存在时，另外两个就不存在了。事物和非事物之间没有关联，因此要从那里观察。对于人无我来说：一切行都是刹那的，不稳固的作者在哪里呢？谁产生，作者就是他，对于作者也说就是他。就像圣者大僧众们所读诵的那样。极其广大，对于法无我来说，二者的相的生之自性也没有，就像梦和幻术等一样。像那样的相，在其他的自在上，生也没有，不生也没有，已做也不是，未做也不是，常恒也不是，无常也不是，是事物也不是，非事物也不是，是刹那也不是，唯不是刹那也不是。顺世外道承认像那样的相，但没有外境。所有外道所分别的自相和共相，除了心的显现之外什么也不是。没有思虑也没有显现，证悟二谛无别的体性的相续，像你这样的体性对外境执着，安住于顺世外道之说，因此不能理解。因此说地、水、火、风就是真实。从它们产生的感觉和识就像酒醉的力量一样，生命就像水泡一样，从它们的聚集产生身体、根和意识。因为各种不同的元素，所以有各种不同的行，就像孔雀羽毛上的图案一样，这是顺世外道的经中所说，对于寂止者们来说，没有外境，对于生起者们也是如此，对于清净者来说，感觉的生起也没有。智慧之上的差别，之前和之后是什么，那就是听闻和思
English
Therefore, only conceptualization can establish the entities of the grasper and the grasped. The meaning understood by the Omniscient One is that it teaches dependent origination. People like you and others do not understand, which refers to dependent origination that is separate from the phenomena of birth and so on. Not understanding the arising that is manifestly related to the agent and the act is because when one moment exists, the other two do not. There is no connection between things and non-things, so observe from there. For the selflessness of the person: All formations are momentary. Where is the unstable agent? Whoever arises, that is the agent. That is also said to be the agent. It is like what is recited by the noble great Sangha. Extremely extensive, for the selflessness of phenomena, there is also no nature of arising of the aspects of the two, just like dreams and illusions, etc. Such an aspect, in the power of others, there is neither arising nor non-arising, neither done nor undone, neither permanent nor impermanent, neither a thing nor a non-thing, neither momentary nor solely non-momentary. The materialists acknowledge such aspects, but there is no external object. All the self-characteristics and general characteristics that are distinguished by all the non-Buddhists are nothing but the appearance of the mind. Without thought and without appearance, realizing the continuum of the nature of the inseparability of the two ultimate truths, a nature like yours is attached to external objects, abiding in the teachings of the materialists, and therefore cannot understand. Therefore, it is said that earth, water, fire, and wind are the only reality. From them, the feeling and consciousness are like the power of intoxication, and life is like a water bubble. From their aggregation arise the body, the senses, and the understanding. Because of the various different elements, there are also various different migrations, just like the patterns on a peacock's feathers. This is what is said in the sutra of the materialists. For the pacifiers, there is no external object, and it is the same for those who arise. For the purified ones, there is also no arising of feeling. The distinction above wisdom, what is before and after, that is hearing and thinking.
Tibetan
ས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོག་མར་བྱས་པ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་བཞིན་ནོ། །སྐྱེས་མ་ཐག་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་རབ་དང༌། དགའ་བ་དང༌། འཇིགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། མི་དགའ་པ་ལ་སོགས་པས་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པ་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ན་སྔོན་གྱི་གོམས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །འགྲོ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི། གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །འབྱུང་བ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་མཐུན་པར་འགྱུར་ལ། བྱུང་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་སུས་ཕྱེད། གང་གིས་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་དེ་དག་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་སུ་གཏོགས་སོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དགོངས་པར་བརྟག་གོ །ཁྱེད་ལྟ་བུས་མི་རིག་གོ་ཞེས་པ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཅན་གཞན་དག་གིས་མི་རིག་གོ་ཞེས་པ་ནི་བདག་ ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པར་ལྷུང་བའི་རྒྱུད་ཅན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ལ་ལ་ནི་རྟག་པ་དང་གཅིག་པའི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པ་ཉིད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ཇི་ལྟར་ཞི་བ་པ་དང༌། རིག་སྔགས་འཛིན་པའི་མཐར་སྨྲ་བ་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ལ་འཁོར་བ་དང་ཐར་པའི་དུས་ན་སྡུག་བསྔལ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པས་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་བདག་ཅི་ལྟར་ན་རྟག །ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་པ་དང༌། དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཡང་མང་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཡུལ་ཀུན་དུ་རིག་པ་ན་བདེ་བ་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་འབྱེད་པས་ཕྱེ་བ་དེ་ནི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དེས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཚུལ་འཁོར་བ་དང༌། ཐར་པར་རྣམ་པར་གནས་པ་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་རིག་གོ །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་འབྱུང་བ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དེ་ཉིད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བསམ་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཐར་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་དང༌། སོ་སོར་མ་བརྟགས་པ་སྟེ། འགོག་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུམ་པ་ཉིད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ན་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པར་བརྟག་གོ །ཀྱེ་གཽ་ཏ་མ་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་འདི་མི་ཤེས
Chinese
如同土地等最初生起的事物，如同阿闍梨的智者之差别。刚出生的众生也以智慧、喜悦、恐惧、忧伤、不悦等感受苦乐等，由此可以推测前世的习性。众生种类繁多，若非如此则不合理，因此可以推测是因的差别。从生起的事物中，一切果都会相同，但生起的差别又由谁来区分呢？是谁使它们产生差别呢？这些都属于善与非善之业，这是对一切智者之意趣的探究。像您这样的人不会明白，以及其他外道不会明白，是因为他们具有沉溺于我执的习性。其中一些人执着于常一之我。如同寂静者和持明咒者等。对于他们来说，轮回和解脱时期的痛苦和无痛苦等是不同的，那么我如何能是常恒的呢？因为是梵天和自在天等的主体，所以解脱与未解脱、富有与贫穷等都会有相同的过失。数论师等所说的补特伽罗也有很多，当觉知一切境时，区分苦乐等，那么补特伽罗也不可能是常恒的。因此，外道们不明白善逝之理在轮回和解脱中的安住方式。涅槃就像《七百颂》中所说的那样，涅槃即是无思，也就是说，不分别有与无，这就是解脱。涅槃与虚空和个别未分析的灭尽三者，若不分别，那么有为法和无为法更不用说了。舍弃对有与无的分别，以有与无的平等性来证悟，这是从般若波罗蜜多中对一切智者之意趣的探究。唉！乔达摩，你不明白这三有。
English
Just as things that arise from the beginning, such as earth, are like the differences in the wisdom of the masters. Even newborn beings experience happiness and suffering through wisdom, joy, fear, sorrow, displeasure, and so on. From this, we can infer past habits. The variety of beings is such that it would be unreasonable otherwise, so we can infer the differences in causes. From arising things, all results will be the same, but who distinguishes the differences in arising? Who makes them different? These belong to virtuous and non-virtuous actions, which is an investigation into the intention of the all-knowing one. People like you do not understand, and other non-Buddhists do not understand, because they have a nature that is prone to clinging to self. Some of them cling to a self that is permanent and one. Like the pacified ones and those who uphold mantras. For them, suffering and non-suffering in the times of samsara and liberation are different, so how can the self be permanent? Because they are the nature of Brahma and Ishvara, etc., there will be the same faults in liberation and non-liberation, wealth and poverty, etc. The purusha of the Samkhyas and others is also many. When consciousness is everywhere, distinguishing happiness and suffering, etc., then the purusha cannot be permanent either. Therefore, non-Buddhists do not understand the way the Sugata abides in samsara and liberation. Nirvana is as it appears in the Seven Hundred Verses: Nirvana is non-thought, that is, not discriminating between existence and non-existence, which is liberation. Nirvana, space, and individually unanalyzed cessation, if they are not distinguished, then what need is there to mention conditioned and unconditioned things? Abandoning the discrimination of existence and non-existence, one will realize through the equality of existence and non-existence, which is an investigation into the intention of the all-knowing one from the Prajnaparamita. Alas! Gautama, you do not understand these three realms of existence.