Tibetan
རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །ནམ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་མི་དམིགས་ཏེ། དེས་ན་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ་དེར་སྒྲའི་དོན་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པ་ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱི་ངེས་པར་འཇོག་པ་རང་གིས་རིག་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །གང་ཡོད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ་སྟེ། སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་དང༌། གློག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་དུས་ཀྱི་གནས་ཐ་དད་པ་དང་འབྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གཉིས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་ཇི་ལྟར་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཡང་དག་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཡང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར། རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་ནི་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འབྱེད་པས་ན་ཀུན་གྱིས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འཁོར་བ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་པ་ཇི་ལྟར་ན་རྣམ་པར་གདོན་མི་ཟ་བར་སོ་སོར་སྣང༌། དེ་དག་ལ་རྨི་ལམ་དང༌། རྨི་ལམ་མ་ཡིན་པའི་དུས་ཀྱིས་སོ་སོར་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་སེ་གོལ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་ཙམ་གྱིས་རྨི་ལམ་ལ་ཟླ་བ་དང༌། ལོ་ལ་སོགས་ པ་ཀུན་དུ་ཚོར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཉིད་ཀྱིས་མ་ལོག་པའི་དུས་ན་ཡང་ཡིན་ན་འཁོར་བའི་དུས་ན་སྐད་ཅིག་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སོ་སོར་ཇི་ལྟར་ན་དེས་གང་གི་ཚེ་ན་ཐུང་བ་དང༌། རིང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་སུ་སོ་སོར་ངེས་པ་མེད་ན། དེའི་ཚེ་དག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུན་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར། ཤིང་དང་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རིམ་པ་ཡང་གཅིག་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེས་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པར་ངེས་པ་འདི་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལྟ་བུའི་མ་རིག་པས་གློངས་པའི་སྣང་བ་མ་གཏོགས་པར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་ན་ཚངས་པ་དང༌། དབང་པོ་མི་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་ལྟ་བུར་རྟག་ཅིང་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཞན་པའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་སོགས་པའི་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་བདག་དང༌། དབང་པོ་དང༌། ཡིད་དང་དོན་དུ་འཕྲད་པ་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་སྣང་བ། །ཀུན་གཞི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། །རྣམ་བརྒྱད་རྣམ་དགུ་དེ་བཞིན་དུ། །རྒྱ་མཚོ་རླབས་རྣམས་བཞིན་དུའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་བསླད་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པར་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཅིག་བུ་ཉིད་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་སུ་སོ་སོར་སྣང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྒྲུབ་པ་མཛད་པ་ལྟ་བུ་ངའི་མ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་ང་ནི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཡང་མ་ཡིན། གཞན་དུ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་བཞག་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་པ་སྟེ། རྒྱུར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་མོ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ ཀྱི་བདག་དང༌། དབང་པོ་དང༌། ཡིད་དང་དོན་འཕྲད་པ་ལས་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ད་ལྟར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་བརྟགས་པ་ཡིད་དང་དབང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་མ་ཡིན་གྱི། བསླད་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས་སྣ་ཚོགས་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣང་ངོ༌། །དེའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོར་མངོན་པར་འབྲེལ་པའི་བྱ་བ་མེད་དེ། སྔ་མའི་འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་ན་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གོ །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་སྤྱིར་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པར་བཞག་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་འབྱུང་བ་སྟོན་པ་ནི། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་འཛིན་པ་དང་གཟུང་པའི་དངོས་པོ་སྟོན་གྱི། གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པས་མ་ཡིན་པ་ནི་དེར་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་མངོན་སུམ་གྱིས་མྱོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྒྲའི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་མེད་དོ
Chinese
恒常和无常，刹那和非刹那，产生和不产生等等的分别念，完全进入二相的意识中。何时以智慧观察，区分外境的粗大和细微时，都不可得。因此，无思无相是胜义谛，正确地认识到无二。虽然无分别念在刹那的相续中产生，却不能说出自己的体性，因为在那里没有语言的意义产生。除此之外，世俗谛的确定如同自己认识的根识一样。然而，对于不可言说的真如，一般都加上了假立的名称。凡是存在的都是刹那的，如同钹的声音和闪电等一样，因为是与初始和最终时刻的位置分离的刹那。如何能证悟无二的刹那呢？甚至连一切智者正确领悟的，世俗谛者又如何能证悟呢？瑜伽士们自己正确认识的，正确证悟的刹那相续，因为分为有相和无相的禅定，所以不是所有人都能证悟的。轮回者的刹那如何能毫无疑问地各自显现呢？因为他们对于梦境和非梦境的时间没有分别确定的缘故。如同仅仅凭借钹等声音，在梦中普遍感受到月亮和年份等一样，如果未从睡眠中醒来时也是如此，那么在轮回时，如何能分别确定刹那等时间呢？当那时对于短和长等的刹那等时间没有分别确定时，那时又如何能推断清净无二的刹那相续呢？如同木头和灰烬等一样，因为自性各异，由于清净和不清净的自性，次第也不应相同。因此，诸佛的刹那坏灭的确定，只不过是如同梦境和幻术般的无明所蒙蔽的显现罢了。二
English
The discriminations of permanence and impermanence, momentariness and non-momentariness, arising and non-arising, etc., thoroughly enter into the consciousness of duality. When one examines with wisdom and distinguishes between the gross and subtle aspects of external objects, they are not found. Therefore, the absence of thought and appearance is the ultimate truth, correctly recognizing non-duality. Although non-conceptualization arises in a momentary continuum, it cannot express its own nature, because the meaning of words does not arise there. Apart from that, the ascertainment of conventional truths is like one's own knowledge of sense consciousness. However, the inexpressible suchness is generally labeled with imputed names. Whatever exists is momentary, like the sound of cymbals and lightning, because it is momentary, being separate from the positions of the initial and final moments. How can the non-dual momentariness be realized? Even what is correctly understood by the omniscient ones, how can it be realized by those who are other than conventional truths? The continuum of momentariness that is correctly cognized by yogis themselves, because it is divided into samadhi with appearance and without appearance, it is not realized by everyone. How can the momentariness of samsaric beings appear distinctly without doubt? Because they do not have separate ascertainment of the times of dreams and non-dreams. Just as one universally perceives the moon and years etc. in dreams merely by the sound of cymbals etc., if it is the same even when one has not awakened from sleep, then how can one separately ascertain the times of momentariness etc. in samsara? When there is no separate ascertainment of the times of momentariness etc. such as short and long at that time, then how can one infer the pure non-dual continuum of momentariness? Just as wood and ashes etc., because of different natures, and because of the nature of purity and impurity, the order should not be the same either. Therefore, the ascertainment of the momentary destruction of the Sugatas is nothing but an appearance obscured by ignorance like dreams and illusions. Two
Chinese
因为没有，清净与不清净等，如果将它们区分开来，就像梵天和自在等二者那样的分别念，不是常恒和唯一的。因此，善逝的智慧比外道更低下。说外境存在的有差别者等外道认为，从我和根、意和境的相遇中产生知识。因为没有外境，所以在**大乘**中说：身和受用处所显现，阿赖耶普遍生起，八识和九识也同样，如同海浪一般。就像在梦中，各种串习的习气完全成熟的力量，在外境不存在的情况下，也只是一个识显现为身体、受用和处所。因此，像一切智者所做的那样，不是我的。嘿，婆罗门，我不是说有因，也不是说无因。另外，分别念本身就是能取和所取的实事安立，是显示缘起。对于说有因者来说，外境不是因，因为在区分粗大和微细时，它是不存在的。就像外道们的我和根、意和境相遇而产生知识一样，现在外道们的分别念，意和根不是佛教徒的，而是串习的习气完全成熟的力量，显现各种不同的识。从那个因中，也没有作者和所作者明显相关的行为，只是说“如果前一个存在，那么这个就存在”。所谓分别念本身，就是一般安立为对境的增益，显示缘起，是显示二相的识，能取和所取的实事，而不是无二和不可言说，因为在那里没有实事，所以没有分别念。即使现量体验到无思无念、无二的正确认识的刹那，也没有那样分别念的词义的名称。
English
Because there is not, pure and impure, etc., if they are distinguished, like the conceptualizations of Brahma and Isvara, etc., they are not permanent and unique. Therefore, the wisdom of the Sugata is inferior to that of the Tirthikas. The Tirthikas who speak of the existence of external objects, etc., think that knowledge arises from the encounter of self, senses, mind, and object. Because there is no external object, in the **Mahayana** it is said: body and enjoyment, place appear, alaya arises universally, eight consciousnesses and nine consciousnesses are the same, like ocean waves. Just as in a dream, the power of the complete maturation of various habitual tendencies, even in the absence of an external object, only one consciousness appears separately as body, enjoyment, and place. Therefore, like what the omniscient ones do, it is not mine. Hey, Brahmin, I do not say there is a cause, nor do I say there is no cause. Furthermore, conceptualization itself is the establishment of the object of grasping and the object grasped, it shows dependent origination. For those who say there is a cause, the external object is not the cause, because it does not exist when distinguishing between coarse and subtle. Just as the Tirthikas say that knowledge arises from the encounter of self, senses, mind, and object, now the conceptualizations of the Tirthikas, mind and senses, are not those of the Buddhists, but the power of the complete maturation of habitual tendencies, various different consciousnesses appear. From that cause, there is also no action that is manifestly related to the agent and the object, it is only said that "if the former exists, then this exists". What is called conceptualization itself is generally established as an imputation on the object, showing dependent origination, it shows the consciousness of two aspects, the object of grasping and the object grasped, but not non-duality and unspeakable, because there is no object there, so there is no conceptualization. Even if one directly experiences the moment of correct knowledge that is without thought, without appearance, and non-dual, there is no name for the meaning of such a conceptualization.