Tibetan
བརྟགས་པའི་དོན་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མའི་མཐར་སོང་བ་མངོན་དུ་བྱ་སྟེ། སྐད་ཅིག་པ་ལ་ སོགས་པའི་སྒྲ་ཡང་འཇུག་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་དང་བདེ་བར་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་པ་མང་པོ་རྣམས་ནོར་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པས་ནི་སྐད་ཅིག་མར་འཇིག་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ལ། ཇི་ལྟ་བུར་སོ་སོར་སྣང་བ་ལ་དེ་ལྟར་སྐད་ཅིག་པ་རྣམས་ཏེ། སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མའི་དུས་གནས་ཐ་དད་པ་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྣ་ཚོགས་པ་ནི་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཅིག་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཅིག་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ན་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད། དེར་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རིག་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའོ། །གང་མི་གཉིས་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་ཞེས་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་ལས་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འཁོར་བའི་དུས་ན་ཆུད་པ་རྒྱུན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དུ་མས་ཐ་དད་པས་ཕྱེ་བ་ཇི་ལྟར་ན་རྟག་པ་ཡིན། དག་པའི་དུས་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་ཏེ་གནས་གཞན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཤིང་དང་ཐལ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ན། ཇི་ལྟར་ན་གཅིག་པུ་རུང༌། ལ་ལས་ནི་སྐད་ཅིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོག་པར་བྱེད་པ། གྲང་བ་དང་མེལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གཅིག་ལ་དངོས་སོ་གཉིས་ཞེས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གཞན་དག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐད་ཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་པ་འདི་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དངོས་པོ་ལ་ནི་སྐད་ཅིག་པ་མེད་དེ། དེའི་རང་བཞིན་རྟག་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། །རྨི་ལམ་དང༌། མིག་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་རྨི་ལམ་དང༌། རྨི་ལམ་མ་ཡིན་པར་དངོས་པོ་ཐ་དད་པར་མྱོང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། གང་དེ་ལྟ་བས་ན་མ་རིག་པས་གློངས་ཏེ། འཁོར་བའི་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཤེས་ར
Chinese
考察之义，乃是显现初始与终结之边际。如刹那等语，亦非指词语本身之刹那。因此，世间外道所言一切皆为刹那，以及非一切智者，于彼等之中，善逝与非善逝众多皆陷入谬误。如影像等，因事物之自性不存在，故无刹那坏灭之事物。如是如何各自分别显现，如是即为刹那之相。如铙钹之声，前后时处各异，是分离的。多样性如房屋、村落、森林等，不能为一，因其为二相所害之故。若不害一物，如何无成立之自性？于彼处，以二相之空性，如实了知，乃是现量之 प्रमाण（pramāṇa，量）。若有不二者，则为常，如是外道之某些人作此分别，亦不应理。轮回之时，恒常为众多痛苦所分割，如何能为常？清净之时，亦从痛苦中解脱，处于他处。如是，如木与灰等，次第分离时，如何能为唯一？某些人则分别刹那与非刹那二者之体性。如寒冷与火等，一自性上有二事物，此不应理。其他则言，因事物不存在，故非刹那，亦非非刹那，此亦不应理。事物无刹那性，因其自性恒常，即是二者无事物之故，自性唯一。如梦境、幻术等，有为与无为，常与无常，刹那与非刹那，非非刹那，以及非刹那亦非非刹那，如是之相，如梦境与非梦境，无有于不同事物中体验之自性。因此，为无明所蔽，轮回时之所有知识皆非真实。凡知晓者
English
The meaning of examination is to manifest the beginning and the end. The term "momentary" and others do not refer to the moment of the word itself. Therefore, the worldly heretics who say that everything is momentary, and those who are not omniscient, many Tathagatas and non-Tathagatas are mistaken. Like images, because the nature of things does not exist, there is no thing that perishes in an instant. How do they appear separately, like the sound of cymbals, the time and place of the past and the future are different, they are separated. Diversity, such as houses, villages, forests, etc., cannot be one, because it is harmed by the two aspects. If it does not harm one thing, how can there be no established nature? In that place, truly knowing the emptiness of the two aspects is direct perception. If there is a non-dual, it is permanent, as some of the heretics make this distinction, it is also unreasonable. In the time of samsara, it is constantly divided by many sufferings, how can it be permanent? In the time of purity, it is also liberated from suffering and is in another place. Thus, like wood and ash, when separated in order, how can it be unique? Some people distinguish the nature of both momentary and non-momentary. Like cold and fire, etc., there are two things on one nature, which is unreasonable. Others say that because things do not exist, they are neither momentary nor non-momentary, which is also unreasonable. Things have no momentariness, because their nature is constant, that is, because there are no things in both, the nature is unique. Like dreams, illusions, etc., conditioned and unconditioned, permanent and impermanent, momentary and non-momentary, non-non-momentary, and non-momentary and non-non-momentary, such aspects, like dreams and non-dreams, have no nature to experience different things. Therefore, blinded by ignorance, all knowledge in the time of samsara is not true. Whoever knows
Tibetan
བ་ཀྱིས་དཔྱད་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་དེ་ནི་བསམ་དུ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའོ། །དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་གང་གིས་ངེས་པར་འགྱུར། མངོན་སུམ་དུ་མྱོང་བས་སོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ་ཅིས་ན་ཞལ་གྱིས་མི་བཞེས། མ་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ་དགོངས་པ་ཐ་དད་པས་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྲིད་པ་གཞན་དུ་སྐད་ཅིག་མའི་མཚན་མས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །སེམས་ནི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་རྒྱུན་དུ་སྲིད་པ་གཞན་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་སྐད་ཅིག་པ་གཞན་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའི་དོན་དུ་མི་རྟག་གོ །དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་ཚུལ་གྱིས་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཡེ་གནས་པ་དེ་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་སུས་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་སྐད་ཅིག་པའི་རྒྱུད་དུ་འདུས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པའི་དོན་དུ་རྟག་གོ །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འཇུག་གི་མི་གཉིས་པའི་སྐད་ཅིག་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེར་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྲའི་དོན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱང་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ། ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་ང་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་སྤྲོས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྒྱུ་ལས་སྲིད་པ་གསུམ་སྐྱེས་པས་སྟོན་ཏེ། བྲམ་ཟེ་ང་ནི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་གི །ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་དམིགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་སྟེ། ཤེས་པའི་རྣམ་པ་མ་གཏོགས་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་དམིགས་པ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་ལས་ཐོག་མ་མེད་པའི་ ཤེས་པ་ཀུན་ཏུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་ནང་གློངས་ཤིང་མཉམ་པར་མི་འཇོག་པའི་མ་རིག་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་མཐུ་ལས་མགོ་འཁོར་བ་དང༌། བརྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྣང་སྟེ། དེ་ནི་རང་གི་རྣམ་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དོ། །རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གི་དང༌། གཉི་ག་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་དང༌། བྱས་པ་དང་མ་བྱས་པ་དང༌།
Chinese
以智慧观察，见到以二取相为空性，这就是不可思议且无所显现的胜义谛，如实证悟无二。那么，刹那和非刹那，究竟由什么来确定呢？由现量经验来确定。一切智者为何不承认一切是刹那呢？因为没有如此考量。由于考量不同，眼等识在其他有中，不会以刹那的相状相连。心则以刹那的相续，持续地在其他有中连接。钹的声音，不会连接到其他的刹那。因此，一切智者认为一切都是刹那，就其考量的意义来说，是不恒常的。以明确解释考量的道理来说，就像有为法和无为法一样。法性本然存在，不是任何感官等所能造作的。并非无为法，而是在刹那的相续中成为有为法。如此，一切智者认为一切都是常与无常等，就其考量的意义来说，是恒常的。在外境上妄加分别，对于二取相的知识，所有妄加分别的意义的名称都可以适用，但对于无二取的刹那无分别智则不然。在那里，普遍的相，一切智者的声音意义的名称也可以适用。同样地，如是宣说：‘喂，婆罗门，我从无始以来，由于分别戏论的习气，恶业的因，而示现三有。婆罗门，我不理解仅仅是心的显现，所以才产生分别。并非以外境为对境。’这就是说，除了知识的相状之外，没有以外境为对境的。为什么呢？由于自他相续的力量，无始以来的知识普遍生起，这就是内心的空虚和不平衡。由于无明成熟的力量，就像头晕和昏厥等一样，显现出各种各样的解脱。这就是在自己的相上，安立众生的名称。常、一、我、我的、二者、非二者、有为和无为。
English
Seeing emptiness with the aspect of duality through investigation, that is the inconceivable and non-appearing ultimate truth, truly realizing non-duality. Then, what determines the momentary and the non-momentary? It is determined by direct experience. Why doesn't the Omniscient One acknowledge that everything is momentary? Because it is not considered that way. Due to different considerations, the consciousness of the eye, etc., does not connect with the characteristic of momentariness in another existence. The mind, however, continuously connects to another existence through the continuum of momentariness. The sound of cymbals does not connect to another moment. Therefore, the Omniscient One considers everything to be momentary, and in terms of that consideration, it is impermanent. In terms of the way of definitely explaining consideration, it is like conditioned and unconditioned phenomena. The nature of phenomena, which is inherently existent, is not created by any sense organs, etc. It is not unconditioned, but becomes conditioned within the continuum of momentariness. Thus, the Omniscient One considers everything to be permanent and impermanent, etc., and in terms of that consideration, it is permanent. Falsely imputing to external objects, the names of all imputed meanings apply to the knowledge of dualistic appearances, but not to the non-dualistic, momentary, non-conceptual wisdom. There, the name of the meaning of the sound of the Omniscient One, which is the general aspect, also applies. Similarly, it is stated: 'O Brahmin, from beginningless time, due to the habitual tendencies of conceptual proliferation, the cause of bad karma, I show the three existences. O Brahmin, I do not understand that it is merely the appearance of mind, therefore conceptualization arises. It is not from focusing on external objects.' This means that there is no focus on external objects apart from the aspect of knowledge. Why? Because of the power of the self and other's continuums, the knowledge that has arisen universally from beginningless time is the emptiness and imbalance of the inner mind. Due to the power of the ripening of ignorance, various kinds of liberation appear, like dizziness and fainting. That is the designation of sentient beings on their own appearance. Permanent, one, self, mine, both, neither, conditioned and unconditioned.