Tibetan
་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་གྲངས་ཅན་དང༌། ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ཀྵ་པ་ན་ཀ་དང༌། དཔྱོད་པ་ཅན་དང༌། འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བློའི་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་སྦོམ་པོ་དང༌། ཕྲ་མོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་ན་ཁང་པ་དང༌། སྡེ་དང༌། ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་ན་དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་སེམས་ནོར་པ་ལས་གྲོལ་བས་མི་གཉིས་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་ཡང་ དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་གྱི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་པ་དང་གཅིག་པ་དང༌། བདག་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲོལ་བ་དང༌། མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་པ་དང་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །རྟག་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་མེད་པའོ། །བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ཆུད་པ་རྣམས་ནི་མང་སྟེ། དག་པའི་དུས་ན་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའམ། མི་རྟོག་ཅིང་བསམ་པ་མེད་པ་སྣང་བ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མི་གཉིས་པའི་ཆུད་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་རྟག་པ་དང༌། མི་གཅིག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །སངས་རྒྱས་པའི་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་འཁོར་བའི་དུས་སུ་སྡུག་བསྔལ་ཐ་དད་པ་དུ་མས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གྲོལ་བའི་དུས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་ལས་གྲོལ་ཞིང་རབ་ཞི་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཁྱད་པར་རྣམས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་གནས་ཐ་དད་པ་ཕྱེ་བ་ན་ཤིང་དང༌། ཐལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གཅིག་པར་མི་རུང་ངོ༌། །དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྣང་བ་མེད་པའི་སྒོ་ལ་ཞུགས་པ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་སྦྱར་བའི་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་གྲུབ་པའི་མཐར་འཇུག་པའི་ལེའུ་ཕྲན་བཅུ་གཅིག་པའོ།། །།ངས་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལས་དུས་གཅིག་ན་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པ་ན་པས་གསོལ་པ་སྟེ། ཀྱེ་གཽའུ་ཏ་མ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱས་པའོ། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ངས་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱས་སོ། །ཀྱེ་བྲམ་ཟེ་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་བྱས་ཤེ་ན། འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་རྒྱང་པན་དང་པོའོ། །དེར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་དགོངས་པ་ཅིར་བརྟག་ཅེ་ན། འཇིག་རྟེན་དུ་བྱ་བ་དང༌། བྱེད་པ་ལ་མངོན་པར་འབྲེལ་ཏེ། ཡེ་ཤེས་བྱས་པ་དང་དེ་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། རྟག་པ་ལས་འབྱུང་བའོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་སུས་ཀྱང་མི་བྱེད་དེ། སྔ་མའི་ འོག་ཏུ་འདི་ཡོད་པས་འདི་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཆོས་སུ་བརྟགས་པའོ། །རྒྱུ་མེད་ཅིང་མ་བྱས་པའི་རྟག་པ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་པ་ལ་ཐ་དད་པར་མི་རུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ཀློག་པ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་པ། །མི་བརྟན་བྱེད་པ་ག་ལ་ཞིག །གང་བྱུང་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། །བྱེད་པ་པོ་ཡང་དེར་བརྗོད་དོ། །ཇི་ལྟར་བར་ཏི་ཀ་ལས་འབྱུང་བ། དེ་ཡི་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མིན། །མེད་པར་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་སྟེ། །དངོས་པོ་ལ་དེ་རྣམ་རྟོག་འགྱུར། །ཚུལ་ནི་དངོས་པོ་རྗེས་ཐོགས་ཕྱིར། །ཞེས་པ་སྟེ། དེས་ན་སྐད་ཅིག་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། འགོག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དག་ཡོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་ཐམས་ཅད་རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ཞེས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་ནི་སྔར་བསལ་བའོ། །ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པ་དང་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་པ་ལ་སྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷག་པ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་པ་དང༌། མ་བྱས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་པ་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་པའི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་གི །གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་རང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དེར་ནི་སྐད་ཅིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མི་འབྱུང་སྟེ། ཇི་ལྟར་སློབ་དཔོན་དྷརྨ་ཀཱིརྟིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ། བདེ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ནི། །གཞན་དུ་མི་རྟེན་འབྲེལ་མི་ནུས། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་རང་རིག་ནི། །མངོན་པར་བརྗོད་དང་འབྲེལ་པ་མེད། །ཅེས་པ་སྟེ། དེས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མའི་རྒྱུན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་བསྟན་མི་ནུས་ཏེ། སྤྱིའི་རྣམ་པར་
Chinese
由于有和没有事物，所以是数论派，以及尼夜耶迦派，胜论派，闍波那迦派，正理派，以及那些为了世间远处的彼岸而说的人们，从他们之中区分出善逝的智慧差别。外境的粗大和微细，如果区分各方的部分，就会像房屋、村落、森林等一样变成空虚，因此外境是不存在的。当所要观察的目标不显现时，那时从自己的心识错误中解脱，也能正确地领悟到无二的刹那相续。但并非领悟到一切有情的自性是常、一，以及那些我的本体。因此，对于说无二的人们来说，解脱与未解脱，富裕与贫穷等都会变成相同的过失。常法因为没有产生，所以就像石女的儿子等一样是不存在的。善逝们领悟刹那相续出现的情况有很多，在清净的时候，无论是事物和非事物，或者是不分别且没有思虑，没有显现，都会变成胜义谛无二的领悟。因此，不能像外道徒那样认为是常和非一。佛陀领悟的差别在于，轮回的时候被各种不同的痛苦所区分。解脱的时候，从痛苦寂灭中解脱，并通过极寂灭的等持来区分各种差别。同样，如果区分不同的处所，也不能像树木和灰烬等一样认为是一。因此，进入空性、无相、无愿的解脱之无相之门，为了他人的利益，将会安住在具有一切智智之显现的等持中。《圣楞伽经》由耶谢华桑波所著的第三品中，关于进入宗派的第十一小品结束。我所谓的现量等，是世间远行者在同一时间向一切智智提出的问题：高答玛，一切都是造作的。大智慧者，我对他说过这样的话：婆罗门，如果
English
Because of the presence and absence of things, it is the Samkhya school, as well as the Nyaya school, the Vaisheshika school, the Shapanaka school, the logic school, and those who speak for the sake of the world's distant shore, from among them distinguish the Buddha's wisdom difference. The gross and subtle of external objects, if the parts of each direction are distinguished, will become empty like houses, villages, forests, etc., therefore external objects do not exist. When the object to be observed does not appear, then liberation from the error of one's own mind, one can also correctly comprehend the non-dual momentary continuum. But it is not comprehending that the nature of all sentient beings is permanent, one, and the essence of those selves. Therefore, for those who speak of non-duality, liberation and non-liberation, wealth and poverty, etc., will become the same fault. Permanence does not exist because it is not produced, so it is like the son of a barren woman, etc. There are many situations in which the Buddhas comprehend the momentary continuum, in the time of purity, whether it is things and non-things, or non-discriminating and without thought, without appearance, it will become the ultimate truth non-dual comprehension. Therefore, it cannot be considered permanent and non-one like the heretics. The difference in the Buddha's comprehension is that during the time of samsara, it is distinguished by various different sufferings. At the time of liberation, liberation from the cessation of suffering, and the differences are distinguished by the samadhi of extreme cessation. Similarly, if different places are distinguished, it cannot be considered one like trees and ashes, etc. Therefore, entering the door of no appearance of liberation of emptiness, signlessness, and wishlessness, for the benefit of others, one will abide in the samadhi with the appearance of all-knowing wisdom. The eleventh small chapter on entering the tenets in the third chapter of 《The Holy Lankavatara Sutra》, written by Yeshe Palsangpo, is completed. What I call direct perception, etc., is the question raised by the world traveler to the All-Knowing One at the same time: Gautama, everything is fabricated. Great wise one, I said this to him: Brahmin, if
Chinese
如果做了所有这些，这就是世界的第一个远见。那么，应该如何看待一切智者的意图呢？在世间，与行为和作者有明显的联系，智慧是做出来的，并且从中产生，也从常法中产生。诸法不是任何人所造作的，仅仅是“因为前者存在，所以后者存在”而已，这就是对法的思考。无因且未造作的常法是不允许的，因为没有事物，就像兔子的角一样。同样，无常等诸法，在刹那间也不允许有差别。正如圣者大僧众所读诵的：一切行都是刹那的，什么是不稳固的作者呢？产生者即是作者，作者也在此处被提及。正如从巴尔提卡中产生的一样，其中没有丝毫存在，仅仅是变成不存在而已，对于事物，那是分别的改变。原因是事物是随后产生的。因此，刹那中不应该有生和灭等其他事物。因此，外道的一切，常、一、二者、非二者的分别是不允许的，因为那样的情况之前已经被驳斥了。一切产生和非产生，对于不可言说的刹那，产生等剩余是不允许的，同样，已做和未做，常和无常，有我和无我，刹那和非刹那等等，各自显现的分别，是完全成熟的恶趣习气所生的二相识的对境，而不是二取不着的不可言说的刹那之流的真实觉知。自己的自性自己真实觉知，在那里不会产生刹那的分别，正如法称论师所成立的：安乐等自性，不能依赖其他，也不能相互关联，因此，这些自证，与言说没有关联。因此，自己的自性刹那之流分别的真实觉知是无法指示的，因为是总相。
English
If all of this is done, this is the first vision of the world. So, how should the intention of the all-knowing be considered? In the world, there is a clear connection to actions and agents, wisdom is made and arises from it, and also arises from the permanent dharma. The dharmas are not made by anyone, it is merely that "because the former exists, the latter exists," and that is the consideration of dharma. The permanent dharma that is without cause and unmade is not allowed, because there is no thing, like a rabbit's horn. Similarly, impermanence and other dharmas are not allowed to be different in an instant. As the great Sangha of the noble ones recites: All formations are momentary, what is the unstable agent? The producer is the agent, and the agent is also mentioned there. Just as it arises from Bartika, there is not the slightest existence in it, it is merely becoming non-existent, for things, that is a change of distinction. The reason is that things are produced subsequently. Therefore, there should not be other things such as birth and cessation in an instant. Therefore, all the distinctions of permanence, oneness, both, and neither of the heretics are not allowed, because such a situation has been refuted before. All production and non-production, for the unspeakable instant, the remainder of production and so on is not allowed, similarly, done and undone, permanent and impermanent, self and non-self, instant and non-instant, etc., the distinctions that appear separately are the objects of the two-aspect consciousness born from the completely matured habits of bad states, but not the true awareness of the unspeakable stream of instants that does not grasp duality. One's own nature is truly aware of itself, and there the distinction of instants does not arise, as Dharmakirti establishes: The nature of happiness and so on cannot depend on others, nor can they be related to each other, therefore, these self-awarenesses have no connection with speech. Therefore, the true awareness of the distinction of one's own nature, the stream of instants, cannot be indicated, because it is a general characteristic.