Tibetan
། དངོས་པོ་མེད་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པུ་དང༌། བདག་དང་ལས་དང༌། བྱེད་པ་དང༌། བྱེད་པ་པོ་མངོན་པར་འབྲེལ་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་ལས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བར་གནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བཙུན་གཙོ་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དགོངས་པ་བྱེད་པ་ལས་འབྱུང་བ། དེ་སྟེ་ཉོན་མོངས་དེ་མ་གྱུར། །ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར། །དེ་སྟེ་རྣམ་དག་དེ་མི་འགྱུར། །འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར། །ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་དག་པ། །དྲིར་བཅས་དྲི་མ་མེད་པའང་དེའོ། །ཆུ་ཁམས་གསེར་དང་ནམ་མཁའ་རྣམས། །དག་པ་བཞིན་དུ་དག་པའོ། །ཞེས་པ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་ན་སྟོང་པར་མཐོང་བས་ན་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱིས་མི་སྨོན་པ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པ་གསུམ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྣང་བ་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་འཕགས་པ་དེ་དག་གི་མི་གཉིས་པའི་ཡེ་ཤེས་དེས་ན་དབུང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་བཤད་པ། ཆུའི་ཁམས་དང༌། གསེར་དང༌། ནམ་མཁའི་ཁམས་ལྟ་བུར་དག་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཡང་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆུད་པའི་རང་བཞིན་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་ལགས་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དེ་སྐད་དུ་ཐུགས་དོགས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ནི་སྣང་མེད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་ལ་མེད་པའང་མེད། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མཉམ་པས་ནི། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྣང་བ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་སྟེ། འཛིན་པ་དང་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ན་རྟོག་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པས་ རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་རྣམ་པ་ཅན་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་དངོས་པོའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེར་རྟོགས་པ་ཅན་ཏེ་ངེས་པར་འཇུག་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པས་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དགོངས་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །ངེས་པར་འཇུག་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ཡུད་ཙམ་དུ་གནས་སོ། །བསམ་པ་མེད་ཅིང་སྣང་བ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་ཡུན་རིང་པོར་རོ། །དབུགས་ཐུབ་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཙམ་གནས་སོ། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་དངོས་པོ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པར་མཉམ་པས་སྐྱེ་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་འཕགས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་འབྱུང་བ་དངོས་པོས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པས་མཉམ་པས་སོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་པ་དེའི་བཤད་པའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་དགོངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་མདོ་སྡེ་འདིར་གསུངས་པ། མཚན་ཉིད་དང་ནི་བྱ་བ་དང༌། །དངོས་པོར་མྱ་ངན་ང་མི་འདའ། །རྣམ་རྟོག་རྣམ་ཤེས་བཟློག་པ་ན། །ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་པའོ། །ཡོད་པའི་ཟླས་དྲངས་མེད་པ་སྟེ། །ཡོད་པའང་མེད་པའི་ཟླས་དྲངས་སོ། །དེ་བས་མེད་པར་ཤེས་མི་བྱ། །ཡོད་པར་ཡང་ནི་མི་བརྟག་གོ །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མཉམ་ཞིང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ནི་དབུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ན་དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མེད་ཅེས་དེ་སྐད་དུ་ཐུགས་དོགས་ནས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བཀའ་སྩལ་པ། ཇི་ལྟར་དངོས་མེད་དངོས་པོ་རྣམས། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །ཕྱི་དང་ནང་གི་གཡོ་བ་རྣམས། །ནམ་ཞིག་སེམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ན། །ཞེས་པ་སྟེ། ནམ་ཞིག་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་དང༌། གཟུང་བའི་དངོས་པོར་མི་ཤེས་པ་དེ་ན་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མི་གཉིས་པར་རྣམ་པར་ཆུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པའི་དངོས་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་ནང་གི་གཡོ་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་པ་ཡང་ དག་པར་རིག་པ་ལ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུང་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ། །རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་རང་བཞིན་ལ་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པ་པོའི་དངོས་པོར་སེམས་ཀྱང་མི་རྒྱུན་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེས་ན་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་འཇིག་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་བཙུན་གཙོ་འཕགས་པ་བྱམས་པས་གསུངས་པ། གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིས། །དངོས་པོ་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བ། གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པས་དོན་དམ་པ་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་ཆུད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདིར་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་བཤད་པ་སྦྱར་བའི་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དཔྱད་པའི་ལེའུ་ཕྲན་བཅུ་པའོ།། །།བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་
Chinese
所有无事物，以及常恒、唯一、我与业、作者与造作者显现相关的生与灭等等，由于不观察与自性相异的诸法，因此圣者的智慧是无思无相的胜义谛，在无二中如实了知，自性光明而住。如尊主圣者慈氏所作意中生起：若彼烦恼非彼，一切有情皆得解脱。若彼清净非彼，勤作将成无果。烦恼与清净，有垢无垢亦是彼。水界、黄金与虚空，如清净般清净。如是说。何时以智慧不观察，彼时以见空性故，不执著相，心不希求，三解脱门由上而上无相而行之圣者，彼等之无二智慧，因此从分别中边所说，如水之界、黄金与虚空之界般清净。如何圣者们的衰损自性从一切显现中解脱呢？如是，一切知者从彼处生起疑惑而作开示：事物皆无显现，瑜伽士亦无所无。有与无平等，圣者之果乃生。如是说。彼处无显现是所有事物之胜义谛，远离能执与所执之相。彼如何成为分别呢？如是，一切知者示现。彼以如实了知而 应被证悟，如是之相乃瑜伽士之事物。如何呢？于彼处有证悟者，如决定趣入之根识所体验般。观待于意乐，一切有情之心之分别生起。决定趣入之根识乃暂住。无思无相之如实了知乃长久。气能止息乃唯如实了知而住。圣者们如是之果，由事物与非事物平等而生
English
All non-things, as well as permanence, oneness, self and karma, agent and actor manifestly related to birth and destruction, etc., because of not observing phenomena that are different from characteristics, therefore the wisdom of the noble ones is the ultimate truth of non-thought and non-appearance, in non-duality, truly knowing, naturally luminous. As the venerable chief, the noble Maitreya, arises from contemplation: If that affliction is not that, all sentient beings will be liberated. If that purity is not that, effort will become fruitless. Affliction and purity, with defilement and without defilement are also that. Water realm, gold and space, are pure as purity. Thus it is said. When one does not observe with wisdom, at that time, seeing emptiness, one does not grasp at signs, and the mind does not desire. The three doors of liberation, the noble ones who practice without appearance from above, their non-dual wisdom, therefore, from the explanation of distinguishing the middle and the extremes, it is pure like the realm of water, gold, and space. How do the decaying natures of the noble ones become liberated from all appearances? Thus, the All-Knowing One, having doubts arising from that place, gave instructions: Things are without appearance, and there is nothing that is non-existent for the yogi. With equality of existence and non-existence, the fruit of the noble ones is born. Thus it is said. There, non-appearance is the ultimate truth of all things, separated from the aspects of grasping and being grasped. How does that become conceptualization? Thus, the All-Knowing One shows. That should be realized by truly knowing, such an aspect is the object of the yogi. How is it? There, there is a realized one, like experiencing with the consciousness of the sense that definitely enters. Depending on the intention, the conceptualization of the minds of all sentient beings arises. The consciousness of the sense that definitely enters abides momentarily. Truly knowing without thought and without appearance is long-lasting. The ability to stop the breath abides only as truly knowing. The fruit of such aspects of the noble ones is born from the equality of things and non-things.
Chinese
如是，如何圣母般若波罗蜜多所出，非以事物而现证，亦非以无事物，如何耶？以事物与无事物平等故。事物与无事物，为断除分别念之故，如是之说，应知一切智者之意。又如何此经中所说：体性与作用，事物中我非灭，若遣除分别识，我乃得灭度。有之伴侣引无，有亦无之伴侣引，故不应知为无，亦不应思为有。事物与无事物平等且不分别，乃中观之等持。如何若以无事物，事物皆无平等性，如是心中疑惑，一切智者如是宣说：如何无事物，事物如何，作平等性？何时内外之动摇，心不觉知时？如是说，何时心不觉知能执与所执之事物，尔时自性光明之无二中，通达者等，二相之事物将成平等性。内外之动摇等，乃刹那亦如实知，以执持之自性，不分别外境之所执也。如是之相，于胜义谛无二中，应知如实知之自性，且于能知者之事，心亦不流转，何况文字与声音？是故如实知，二者之事物不灭坏。如是，尊胜者圣慈氏所说：二之事物无有性，事物空性之体性。如何如《解深密经》所出：以二之相，胜义谛无自性。此处所说，乃自性光明之通达空性。圣《楞伽经》，学师智吉祥贤所释之第三品中，现量与比量观察之第十小品。慧者大慧请问：薄伽梵。
English
Thus, how the Mother Prajnaparamita arises, it is not directly realized by things, nor is it by non-things. How is it? Because things and non-things are equal. Things and non-things, for the sake of abandoning discrimination, such is the explanation, one should know the intention of the All-Knowing One. Moreover, how it is said in this sutra: "Nature and action, in things I do not pass away into sorrow. When discrimination and consciousness are reversed, I then pass away into sorrow." The companion of existence leads to non-existence, and existence is also led by the companion of non-existence. Therefore, one should not know it as non-existence, nor should one contemplate it as existence. Things and non-things are equal and without discrimination, which is the samadhi of the Middle Way. How is it that if by non-things, things do not have equality? Having such doubts in mind, the All-Knowing One declared: "How do non-things, how do things, make equality? When will the mind not know the movements of the outer and inner?" That is to say, when the mind does not know the grasping and the grasped objects, then in the non-duality of the self-luminous nature, those who have understood, the objects of the two aspects will become equality. The movements of the outer and inner, etc., are also truly known in an instant, and with the nature of grasping, one does not discriminate the grasped objects of the external realm. Such an aspect, in the non-duality of the ultimate truth, one should know the nature of truly knowing, and in the matter of the knower, the mind also does not flow, what to say of letters and sounds? Therefore, truly knowing, the objects of the two do not perish. Similarly, the Venerable Lord, the Holy Maitreya, said: "By the non-existence of two objects, the nature of the emptiness of things." How it is as it appears in the *Sandhinirmocana Sutra*: "With the aspect of two, the ultimate truth is without self-nature." What is said here is the emptiness of understanding the self-luminous nature. The *Lankavatara Sutra*, the tenth small chapter on the examination of direct perception and inference in the third chapter explained by the teacher Yeshe Pal Zangpo. The wise Mahamati asked: "Blessed One."